(Səbri Efendi’nin fıkrasıdır.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 172. Məktub
Eyyühe’l-Üstadü’l-A’zam!
Şah-ı Geylanî Hazretlerinin manidar və ihatalı bir beyt-i qiymətliîlerinin Dellâl-ı Kitab-ı Mübin’i manevî barmağıyla irae və müntesiplerine îma və işarə ettiği tefe’ülnamenin nihayet fıkrasında okudum və dedim: “Evet, Nurlar heyetini umum ehl-i hak və həqiqət manevî elektrik âyinelerine hedef etmişlerdir. Və hattâ Kur’an-ı Azîmüşşan’ın və ehadîs-i Nebeviyenin bu hususu alenen və ya sırran və remzen ihbarıyla hətta vardır.” demekte aslâ tereddüt etmirəm.
Bu zümre-i safiye və hâlise arasında, Sânî Hulusi tesmiyesine hətta lâyık və müstaid olmayan və hiç-ender heç olan bir abd-i pür-kusura da haddinin fersah fersah fevkinde bir yer verilir. Halbuki bu aczi bîpâyan, kusuru çox, hatası azîm Səbri, sahaif-i a’maline baktığında çox kara və mûcib-i nefret görür. Və bu mevkide işarə edilen şahıs adı ilə, a’mal və harekâtıyla, səbir və teennisi müsbet və müsellem bulunan başqa kardeşlerimiz olduklarına hükmedir. Çünki qiymətli bir hazine və defineyi keşfeden və o zemin və zamanda gayyur keşşafa, taharriyatta bezl-i vücud eden sâîler o yolda əcəba o defineyi bulabilir miyiz kimi bir eser-i tereddüt göstermeyerek sarf-ı mesaide bulunan, çox qiymətli semere-i sa’yi və âlem kıymetindeki mahsul gayretleriyle, herkesi tergib və teşvik və tenvire hasr-ı vücud eden zevat, hakikaten şâyan-ı takdir və tebriktirler.
Hulusi isə Şah-ı Geylanî, İmam-ı Rabbanî və Şah-ı Nakşibendî kimi nice zevat-ı mübarekenin maziden şiddetle bastıkları adımlarının qüvvəti ilə, istikbalde coşup fışkıracaq olan menabiü’l-envarı, mumaileyh ayrı bir meslek, bir meşrepte olduğu halde, hər türlü vezaife tercih edərək دَخٖيلَكَ يَا دَلَّالِ قُر۟اٰنِ nida-yı âşıkane və müştakanesiyle dehalet etmesi, fevkalâde bir tefeyyüze mazhar olduğuna və olacağına yegâne delil və hüccettir. Onun içindir ki Risaletü’n-Nur və Mektubatü’n-Nur’a birinci muhataplığı, hakkıyla ihraz etmişdir və müstahaktır.
Və hâkeza Süleyman Efendi kardeşimiz də manen və maddeten teşrik-i mesai etmiş və heç bir ferdin yapamayacağı fedakârane hidematı yapmış olmasıyla, saadet-i ebediye sikke-i hâliselerinin teksir və ta’mimine çalışmış اَلسَّبَبُ كَال۟فَاعِلِ mefhumunca keza bu zat da hər türlü takdire seza və lâyıktır.
Bu günahkâr isə maalesef sâlifü’l-arz zevatın hiçbirisiyle kabil-i kıyas deyildir. Madam ki Üstad-ı âlî belə görmüşler və bu şəkildə buyurmuşlar. Küfran-ı nemət etmeyip tahdis-i nemət surətində qəbul edər və gördüyüm sahife-i siyahımın sahife-i beyaza tahvilini, Cənabı-Haqq’tan tazarru və niyaz edər və rahmet-i Rahman’a iltica eylerken, teveccühat-ı üstadanelerinin bekasını yürekten dilerim Efendim.
Səbri

