(Altı sene mənə kemal-i sadakatle hasbî olaraq hizmet eden və hârika olaraq mənim kimi bir asabî adamı heç bir vaxt gücendirmeyen və müsvedde kâtipliğini daima yapan Süleyman Efendi’nin fıkrasıdır.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 63. Məktub
Efendim Hazretleri!
Evvela mübarək ellerinizi öper, mukaddes dualarınızı beklerim. Fakir hademeniz və talebeniz və kardeşiniz olan Süleyman, indiyə qədər telif olunan mübarək Nurları birer birer mütalaa edərək hər birisinden ayrı ayrı və böyük nurlu güneş kimi ışıklar gördüm və çox böyük istifadə ettim. O nurlar uhrevî yolumu irae ettiler. Allah sizdən razı olsun. Âhiret yolunda bulunan çox noksanlarımı gösterdiler, teşekküründen âcizim. O nurları təmsil və tasvir edəcək qüdrəti özümdə görmediğimden, ruhumu yoklayarak hissiyat-ı kalbiyemi belə tasvir etmeye –min gayri haddin– cüret eyleyəcəyəm. Hata vaki olursa da affımı istirham edirəm.
Efendim, görmüş olduğum Risale-i Nur deryasındaki ləzzət və saadetin dünyada heç emsalini göremediyim kimi öz vicdanî muhakemem neticesinde kat’iyen anladım ki o Risaleler hər biri başlı başına və ayrı ayrı birer tefsir-i Kur’an’dır. Mahlukat içerisinde yaradılışen insan şeklinde və həqiqət noktasında insaniyetten sukut eden və serâpa manevî yaralar içinde bulunan insanlara bu Nurların mütalaası seri şifalı bir ilaç və yaralarına gayet nâfi’ bir tiryak və merhem olduğunu ufacık karihamla anlayabildim. Bu Nurların kıymetini zaman gösterəcək və dillerde destan olaraq şark və garbı gezəcək itikadındayım. Və inşâallah Avrupa’ya qarşı də Kur’an’ın ne qədər parlak bir güneş olduğunu gösterəcəkdir.
Tekrar ellerinizi öperek duanızı isterim efendim hazretleri.
Süleyman

