Bahr-i Mu’cizat, Fahr-i kainat Efendimiz Hazretlerinin bu sisli asırda, paslı ruhlarımızı tenvir və tesrir eden və sâik-ı hayat-ı ebediyeleri bulunan On Doqquzuncu Məktub’un beşinci cüzünü alarak, üçüncüsünü iade ettim. Fahr-i kainat Efendimizin mu’cizatından olan barmaqlarından su akıtarak orduya içirmesine dikkat edərək derin bir təfəkküre daldım. O sırada kalemim boya şişesinde idi. Yazmak vazifeme muvakkat bir fâsıla verecektim. Kalemimi tuttum, mürekkebi ilə yerinde koymamak üçün kalemdeki mürekkep bitinceye qədər bir iki kelâm daha yazayım da elə bırakayım dedim. Başladım, yarım sahife yazdım, kalemden boya kesilmedi. Bundaki hikməti düşündüm, qələm kurudu. Sonra bir çox defalar kalemi dikkatle boyaya batırarak yazdım, tecrübe ettim. Yarım satır, nihayet bir satıra kâfi gelebildi. Bu da Hatib-i Bağdadî’nin فٖى يَو۟مٍ كَانَ مِق۟دَارُهُ خَم۟سٖينَ اَل۟فَ سَنَةٍ sırrındaki (Hâşiye) təfəkküründen mütehassıl vakıayı andırır bir tekid-i i’caz-ı Nebevîdir, dedim.
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 36. Məktub
Mənbə: QuranRisale Redaksiya Heyəti və Tərcümə Fondu · Azərbaycan dili rəsmi elektron nəşri
Səbri

