(Ahmed Nazif Çelebi’nin bir fıkrasıdır. Bayram münasibətilə, qəbul edilmeyen bir hədiyyə üçün yazmışdır.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 281. Məktub
بِاس۟مِهٖ سُب۟حَانَهُ وَ اِن۟ مِن۟ شَى۟ءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَم۟دِهٖ
اَلسَّلَامُ عَلَي۟كُم۟ وَ رَح۟مَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ اَبَدًا دَائِمًا
Çox aziz və çox qiymətli, müşfik və fedakâr Üstad-ı A’zam Efendim Hazretleri!
Hazineler dolusu mücevherattan daha fazla, hattâ bu fâni dünya hayatının ziynetleriyle ölçülemeyəcək derecede qiymətli mektubunuzu, mübarək ramazan-ı şerifin iyirmi üçüncü günü akşamı, iftardan on dakika evvel postadan aldım. Cenab-ı Allah qəbul buyursun, iki iftarı bir yaptım.
اَل۟حَم۟دُ لِلّٰهِ هٰذَا مِن۟ فَض۟لِ رَبّٖى
Evvelce yazdığım uzun satırların malayani və boşluğundan, fazla meşgul ettiğimden və gerek bizim və gerekse mübarək Zekeriya kardeşimizin kıymetsiz, değersiz hediyelerini mezuniyetsiz qəbul edərək takdim etmək cesaretinde bulunduğumdan mütevellid, aziz Üstadımın adem-i qəbul və hoşnutsuzluğuyla tekdiratına maruz kalacağımdan korkarak intizarda iken müvezzi iki məktub verdi. İftar vaxtı dar olduğundan ayakta zarfı açtıktan sonra, qiymət takdir edemediyim çox şirin və cazip olan hatt-ı fâzılaneniz, sanki “Korkma!” deyə hitap ediyormuş kimi tebessüm edərək gözüme ilişince sürurumdan okuyamadım. Hemen haneme koştum, iftar ilə birlikdə okumaya başladım.
Sevgili və müşfik Üstadım! Muhyiddin-i Arabî Hazretlerinin tebşiratı hatırıma geldi. Zat-ı fâzılanelerindeki gördüyüm şefkat-i pederanenin o böyük zatın haber verdiyi şefkat-i pederaneyi haiz bulunduğunuza iman ettim. Kādir-i Mutlak Hazretleri siz Üstadımızdan kat kat razı olsun və bizleri də hizmetinizde və hizmet-i Kur’an’da daim və sabit eylesin və Üstadımızın qiymətli və kudsî işarəlerine və qiymətli dualarına mazhar eylesin, âmin bihürmeti Seyyidi’l-mürselîn.
Şəfqətli Üstadım! Hizmet-i Kur’an’da və Risale-i Nur’un neşriyatındaki zerre-i vâhide kabîlinden olan mesainin nezd-i âlî-i üstadanelerinde hüsn-ü kabule mazhariyeti; zayıf, âciz, fakir hizmetkârınız və iktidarsız, idraki nâkıs, ihatası dar, şuuru muhtel talebenizi ne derece sevinç və sürura kalbettiğini tarif edemem.
Belə manevî və kudsî takdirata mazhar buyrulan və bizim kimi günahkârlara, otuz senelik iştiyakla, on senelik münâcat və niyaz mukabilinde siz Üstadımızı ihsan buyuran və kullarının isyanlarına bakmayarak hər istediklerini bilen, işiten və beleğan mâ belağ veren və bütün mükevvenatı yed-i kudretinde tutan və hər şeye sahib və mâlik və hâkim bulunan Cənabı-Haqq və Feyyaz-ı Mutlak Hazretlerine ne surətlə həmd və şükredeceğimi bilemirəm.
Qiymətli Üstadım! Siz tavassut buyurunuz, değersiz hizmetimizle, çox az və qısa olan bu dünya həyatı içinde bəlkə bir katre mesabesindeki həmd və şükrümüzü “Tekabbelallah” sırrına mazhar buyursun inşâallah.
Mektubat Risalesi’nin İkinci Məktub’unu daima hatırlayarak bu emirlerinize riayet etmeye çalışdığım halde bir mücbir-i gaybî bendenizi tahrik edərək İkinci Məktub’a muhalefete sevk edir.
Niyetim hâlis, sadakat və merbutiyetim ciddi və çox sağlam. Hər türlü riyadan ârî və heç bir maddî menfaate matuf və müstenid olmayan, Allah rızası yolunda, Kur’an adına və Risaletü’n-Nur’a hizmet gayesine matuf və bilhassa bizim kimi âciz, âsi və günahkârların hidayet və irşad və îsaline və ehl-i dalaleti və ehl-i bid’ayı tarîk-i hakka davet və həqiqətlər-i imaniyeye hâdim bir kudsî zat, bizlərə və memleketimize “vediatullah” olaraq ihsan buyrulmuş.
Qiymətli misafirimiz necə ki biz günahkârların manevî yardımına koşur və gece və gündüz mağfiret-i İlahiyeye və irşadımıza çalışıyorsa bizler də bu aziz misafirimizin maddî yardımına seve seve və iştiyakla və ancaq Allah üçün koşmak və çalışmak vazifesiyle mükellef bulunduğumuzu hissedirik.
Hem bizlərə Kur’an və Hazret-i Peygamber (asm) emredir: تَعَاوَنُوا Gurabaya muavenet…
Af dilerim, qiymətli və sevgili Üstadım. Bilirim ki hediyeleri qəbul etmirsən. Lakin zekât və sadaka kimi muaveneti, arkadaşlarımızın ısrarı üzerine yazmaya mecbur oldum. Hem də maddî ihtiyaçlarınıza, ikametgâh kirası, odun və kömür kimi mübrem ihtiyaçlar üçün lâzım olduğunu düşünmüşdüm.
Esasen, kaide-i üstadaneleri bozulmamak üçün arkadaşlarıma daima tavsiye və telkinatım, heç bir maddî menfaat düşünülmemesidir. Çünki din dünyaya âlet olmaz. Və din, vasıta-i cer və maddî menfaati kat’iyen qəbul edə bilməz. Hattâ Risale-i Nur’un neşriyatında, kimsenin minnetini almamak üçün qiymətli Üstadımı taklit ederim.
Qiymətli və müşfik Üstadım! Bu qədər var ki: Hizmetkârınız, üstad adına deyil, qiymətli və garib bir misafirimiz adına və rızaen lillah maddî yardım etmək istirik. Hem manevî zərər görmemeniz üçün qüvvət və qüdrət və azamet sahibi Cenab-ı Allah’a niyaz və tazarru edərək dərgah-ı İlahiyesinde hüsn-ü kabule mazhar eylemesini dua edirik.
Qiymətli Üstadım! Bayramda ziyaret və arz-ı tazim makamına kaim olmaq üzere, bütün arkadaşlarımızla birlikdə hem ramazan-ı şerifi hem Leyle-i Kadri hem mübarək İyd-i Said-i Fıtr’ı, Risaletü’n-Nur’un umum talebe və şakirdleri və Kur’an’ın qiymətli hizmetçileri makamında və hükmünde qiymətli Üstadımızı tebrik edərək, Cənabı-Haqq’tan daha çox qardaş və arkadaşlarımız ilə birlikte və siz Üstadımız başımızda olaraq ramazan-ı şerifin emsal-i kesîresiyle müşerref olmaklığımızı niyaz və tazarru eyleriz və mübarək iki ellerinizden öperek dua-i hayriyenizi və kudsî irşadlarınızı istirham eyleriz qiymətli Üstadımız.
Daimî kudsî dualarınıza möhtac günahkâr, hizmetkâr və talebeniz
Ahmed Nazif

