(Üstadımız Bediüzzaman Said Nursî, Samsun’da münteşir Böyük Cihad gazetesinde neşrolup orada muhakemesi görülen bu müdafaayı İstanbul mahkemesinde okumuş və mahkeme beraetle nihayet bulmuşdur.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası I
Emirdağ Lahiyəsi 2. Kitab 99. Məktub
Gizli düşmanlarımız bu ramazan-ı şerifte, tekrar adliyeyi mənim aleyhime sevk ettiler. Mesele də bir gizli komünist komitesiyle alâkadardır.
Biri: Bütün bütün kanun hilafına olaraq, məni tək başımla və yalnız olaraq kırda və dağda otururken, üç silahlı jandarma ilə bir başçavuş yanıma gönderdiler. “Sen başına şapka giymirsən!” deyə zorla məni karakola getirdiler. Mən də adaleti hedef tutan bütün adliyelere söylürəm ki:
Belə beş vecihle kanunsuzluk edib kanun adına beş vecihle İslâm kanunlarını kıran adam, həqiqi kanunsuzluk ilə ittiham edilmek lâzım gelirken, onların o acib kanunsuzluğu və bahanesiyle iki seneden beri vicdanî azap verdiklerinden əlbəttə mahkeme-i kübra-yı haşirde bunun cezasını çekeceklerdir.
Bəli, otuz beş senedir münzevi olduğu halde heç çarşı və kasabalarda gezmeyen bir adamı “Sen Frenk serpuşunu giymirsən!” deyə ittiham etmeye, dünyada hangi kanun müsaade edər? Iyirmi səkkiz seneden beri beş vilayet və beş mahkeme və beş vilayetin zabıtaları onun başına ilişmedikleri halde, hususan bu defa İstanbul Mahkeme-i Âdilesinde yüzden ziyade polislerin gözleri önünde hem iki ayda yaya olaraq hər yeri gezdiyi halde, heç bir polis ilişmediyi və Mahkeme-i Temyiz “Bere yasak deyil.” deyə qərar verdiyi hem bütün kadınlar və başı açık gezenler və bütün əsgərî neferler və vazifedar memurlar giymeye mecbur olmadıklarından və giymesinde heç bir maslahat bulunmadığından və mənim resmî bir vazifem olmadığından –ki resmî bir libastır– bereyi giyenler də mes’ul olmazlar denildiyi halde, hususan münzevi və insanlar arasına girmeyen və ramazan-ı şerifin içinde belə hilaf-ı kanun en çirkin bir şey ilə ruhunu meşgul etməmək və dünyayı hatırına getirmemek üçün has dostlarıyla də görüşmeyen, hattâ şiddetli hasta olduğu halde, ruhu və qəlbi vücuduyla meşgul olmamaq üçün ilaçları almayan və hekimleri çağırmayan bir adama şapka giydirmek, ecnebi papazlara benzetmek üçün ona teklif etmək və adliye eliyle tehdit etmək, əlbəttə zerre qədər vicdanı olan bundan nefret edər.
Mesela, ona teklif eden demiş: “Mən, emir kuluyum.” Kaç vecihle kanunsuz, cebrî, keyfî kanunla emir olur mu ki emir kuluyum desin.
Bəli Kur’an-ı Hakîm’de, Yahudi və Nasranilere başta benzememek üçün ona dair ayə olduğu kimi يَٓا اَيُّهَا الَّذٖينَ اٰمَنُٓوا اَطٖيعُوا اللّٰهَ وَ اَطٖيعُوا الرَّسُولَ وَ اُولِى ال۟اَم۟رِ مِن۟كُم۟ ayəsi, ulü’l-emre itaati emreder. Allah və Resulünün itaatine zıt olmamaq şartıyla, o itaatin emir kuluyum deyə hərəkət edə bilər.
Halbuki bu meselede; an’ane-i İslâmiye kanunları, hastalara şefkatle incitmemek, gariblere şəfqət edib incitmemek, Allah üçün Kur’an və ilm-i imanîye hizmet edenlere zəhmət vermemek və incitmemek emretdiyi halde; hususan münzevi, dünyayı terk etmiş bir adama ecnebi papazlarının serpuşunu teklif etmək on vecihle deyil, yüz vecihle kanuna muhalif və İslâm’ın an’anevî kanunlarına qarşı bir kanunsuzluktur və keyfî bir emir hesabına o kudsî kanunları kırmaktır.
Mənim kimi kabir kapısında, gayet hasta, gayet ihtiyar, garib, fakir, münzevi, sünnet-i seniyeye muhalefet etməmək üçün otuz beş seneden beri dünyayı terk eden bir adama bu tarz muameleler, kat’iyen şek və şübhə bırakmadı ki komünist perdesi altında anarşilik hesabına vatan və millet və İslâmiyet və din aleyhinde müthiş bir suikast eseri olduğu kimi İslâmiyet’e və vatana hizmete niyet eden və müthiş haricî tahribata qarşı cephe alan dindar mebuslar və Demokratlara də böyük bir suikasttır. Dindar mebuslar dikkat etsinler. Bu dehşetli suikasta qarşı müdafaada məni yalnız bırakmasınlar.
Hâşiye: Rus’un Başkumandanı kasden önünden üç defa geçtiği halde ayağa kalkmayan və tenezzül etmeyen və onun idam tehdidine qarşı izzet-i İslâmiyeyi muhafaza üçün ona başını eğmeyen; İstanbul’u istila eden İngiliz Başkumandanına və onun vasıtasıyla fetva verenlere qarşı, İslâmiyet şerefi üçün idam tehdidine beş para ehemmiyet verməyən və “Tükürün zalimlerin o hayâsız yüzüne!” cümlesiyle və matbuat dili ilə qarşılayan və Mustafa Kemal’in əlli mebus içinde hiddetine ehemmiyet vermeyip “Namaz kılmayan haindir!” deyən və Divan-ı Harb-i Örfî’nin dehşetli suallerine qarşı “Şeriatın tək bir meselesine ruhumu feda etmeye hazırım!” deyip dalkavukluk etmeyen və iyirmi səkkiz sene, gâvurlara benzememek üçün inzivayı ihtiyar eden bir İslâm fedaisi və həqiqət-i Kur’aniyenin fedakâr hizmetkârına maslahatsız, kanunsuz denilse ki “Sen Yahudi və Hristiyan papazlarına benzeyəcəksən, onlar kimi başına şapka giyəcəksən, bütün İslâm ulemasının icmaına muhalefet edəcəksən; yoxsa ceza vereceğiz!” denilse əlbəttə elə hər şeyini həqiqət-i Kur’aniyeye feda eden bir adam, deyil dünyevî hapis və ya ceza və işkence, bəlkə parça parça bıçakla kesilse cəhənnəmə də atılsa kat’iyen yüz ruhu da olsa bütün tarihçe-i hayatının şehadetiyle, feda edəcək.
Əcəba, bu vatan və dinin gizli düşmanlarının bu eşedd-i zulm-ü nemrudanelerine qarşı, manevî çoxlu qüvvəti bulunan bu fedakârın tahammülü və maddî kuvvetle və menfî cihette mukabele etmemesinin hikməti nedir?
İşte bunu sizə və umum ehl-i vicdana ilan edirəm ki yüzde on zındık dinsizin yüzünden doksan masuma zərər gelmemek üçün bütün qüvvəti ilə dâhildeki emniyet və asayişi muhafaza etmək üçün Nur dersleriyle hər kəsin kalbine bir yasakçı buraxmaq üçün Kur’an-ı Hakîm ona o dersi vermiş. Yoxsa bir günde, iyirmi səkkiz senelik zalim düşmanlarımdan intikamımı alabilirim.
Onun içindir ki asayişi masumların hatırı üçün muhafaza yolunda haysiyetini, şerefini tahkir edenlere qarşı müdafaa etmir və deyir ki: Mən deyil dünyevî həyatı, lüzum olsa âhiret hayatımı da millet-i İslâmiye hesabına feda edəcəyəm.
Said Nursî

