Bugünlerde rahatsızlık üçün Evrad-ı Bahaiye’yi ezber deyil, kitaba bakarak okudum. Âhirinde ihtitam-ı Bahaiye olan hâtimesini bilemediğimden eskiden beri okumuyordum. Gəl bu defa bunu da okuyayım dedim. Gördüm ki: Bir sahifede və uzun altı buçuk satırında, on doqquz defa “nur, nur, nur” kelimeleri… Kat’î kanaatim geldi ki: Şah-ı Nakşibend, Gavs-ı A’zam kimi Risale-i Nur’u və kudsî hizmetini keşfen müşahede edib tahsinkârane haber vererek ona işarəler edir. Mən də yalnız o altı satırı və baştaki satırı və âhirdeki satırı ilə otuz senelik Bahaiye virdime, o meleklerin Nurların intişarına muavenetleri niyetiyle ilhak eyledim.
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası I
Emirdağ Lahiyəsi 1. Kitab 122. Məktub
Mənbə: QuranRisale Redaksiya Heyəti və Tərcümə Fondu · Azərbaycan dili rəsmi elektron nəşri

