Evvelen:
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası I
Emirdağ Lahiyəsi 1. Kitab 140. Məktub
لِكُلِّ مُصٖيبَةٍ اِنَّا لِلّٰهِ وَاِنَّٓا اِلَي۟هِ رَاجِعُونَ
Risale-i Nur’un kahramanlarından və Hâfız Ali’nin makamına geçen merhum Hasan Feyzi’nin vefatı; Denizli’ye, Risale-i Nur dairesine və bu memlekete və âlem-i İslâm’a böyük bir zayiattır. Lakin özü, çox samimi və hâlis və fevkalâde beyanatıyla və dersleriyle, inşâallah öz yerinde çox Hasan Feyzilerin yetişmesine bir zemin ihzar etmiş, sonra gitmiş. Eynilə biraderzadem Abdurrahman kimi bir iki senede on sene qədər Nurlara qiymətli hizmet etti. Güya o da Abdurrahman da çabuk dünyadan gideceğiz deyə on senelik vazifeyi bir iki senede gördüler.
Mən, merhum Hasan Feyzi’nin vefatını onun şahsı itibarıyla tebrik edirəm və Denizli’yi və Nur dairesini və bu memleketi cidden taziye edirəm. Bu çeşit zülcenaheyn və həqiqi mü’min və müdakkik bir âlim və yüksək bir edib muallim və təsirli bir vaiz və müderrisi kaybetdiyi üçün böyük bir musibettir. Cənabı-Haqq, inşâallah Denizli kimi kahramanlar ocağından çox Hasan Feyzi ruhunda Nurlara sahib və nâşir çıkaracaq. Bir tane torpaq altına girer, vefat edər lakin yüz tane sümbülünde meydana geldiyi kimi; rahmet-i İlahiyeden ümitvarız ki Hasan Feyzi də elə kudsî bir sümbül verəcək. Çox Hasan Feyziler Nur dairesinde yetişecekler, vazifesini daha ziyade yapacaklar.
Sâniyen: Bu kahraman kardeşimizin, hayatta kaldığı kimi defter-i hasenatına hər birimiz, manevî kazançlarımızı –umumda olduğu kimi hususi bir surette də– o kardeşimize hədiyyə etməliyik. Mən özüm onu da Hâfız Ali, Hâfız Mehmed və Savalı Ahmed və Mehmed Zühdü’nün beşincisi olaraq evliya-i azîmenin has dairesinde manevî kazançlarımı ona da bağışlamaya qərar verdim.
O zatın ağır şerait altında Nurların intişarına böyük hizmetler eden Nur hakkındaki fıkraları, Lâhika’da olduğu kimi münasib gördüyünüz bazı mecmuaların âhirine də o təsirli məktublarının birer tanesini ilhak ediniz. Necə ki Asâ-yı Musa və Zülfikar’da yazılır tâ onun o canlı fıkraları, onun bedeline Nurlara hizmet etsin.
Hem mənim bedelime onun küçücük medrese-i Nuriyesi olan hanesindeki akrabasına və Denizli və civarındaki böyük medrese-i Nuriyedeki refiklerine və talebelerine və Nur şakirdlerine taziyemizi tebliğ edib deyiniz ki: Mən bütün ömrümde, bu derece, bir vefattan bu qədər müteessir olub ağlamamışdım.
Hem sizə bundan evvel yazdığım mektuptaki şiddetli hiddetim və dimağımdaki perişaniyet, indi tahakkuk etti ki o kahraman kardeşimizin vefatı gününden başlamış. Hattâ o təsir, ihtiyarımı selbetmişdi. Öləcəyəm deyə hizmetçiye vasiyetimi söyledim. Demək ikinci bir ruhum hükmünde, Hasan Feyzi mənim bedelime ölmüş və ölür. Hattâ onun vefat məktubu, bütün bütün âdetime muhalif bir buçuk saat elimde iken açamıyordum. Hər ne ise…
Bütün bu elîm acılara mukabil, inayet-i İlahiye imdada geldi hem özümü hem onu hem Nurcuları mesrurane ruh u canımızla taziye içinde tebrik ettim. Min bârekellah və minlərlə rahmetullah dedim, terhisini alkışladım.
Sâlisen: Merhum Hasan Feyzi’nin berzaha gitmesi və vazifesi münhal kalması və mekteplileri Nurlara sevk eden yüksək muallimlik və mektep fünununda mütefenninlik sıfatları, çox mekteplilere bir parlak numune-i iktida olması cihetini teessüfle düşünürken; birden eyni sistemde hem muallim hem iki mahdumuyla Nurcu hem Hasan namında hem bu iki Hasanlar kimi müstesna və fedakâr bir muallim olan Ahmed Fuad’ı Nur dairesine girmeye vesile bulunan Dadaylı Hâfız Hasan’ın üç seneden beri heç mektubunu almadığım və halini və Nurlara devamını bilemediyim halde, bir mektubunu aldım. Dedim: Bir muallim Hasan gitti, yerine bir muallim Hasan və çox fedakâr digər bir muallim Ahmed geldi.
Eyni vakitte, hacca gedib yeni gelen Bolvadinli bir Hasan yanıma geldi. Nur dairesine girdi, risaleleri aldı, tenevvür etmeye başladı.
Üç dörd saat sonra, Emirdağı’nın bir Hüsrev’i və Feyzi’si, çox hayırlı olan tabip Hayri yanıma geldi. Dedi: “Buranın ehemmiyetli bir mektep muallimi Abdurrahman, bu muallim eynilə Feyzi qədər Nur’a hizmet etti, Nurlara talebe olmaq istəyir. Qəbul etseniz Asâ-yı Musa’yı vereceğiz.” Dedim: Veriniz.
Hem o merhum Hasan Feyzi kimi az zamanda çox hizmet eden kardeşimiz Mustafa Osman’ın o günde gelen mektubunu gördüm ki Kastamonu Lisesini kısmen bir cihette şereflendiren və indi dârülfünunu nurlandırmaya çalışan mektepli Mustafa, Nur makinesi münasibətilə Nurlara zərər gelmemek üçün matbuat kanununu hatırlatıp ihtiyatkârane muhaberesinden bahsedir. (Hâşiye)
Mən dedim: Hədsiz şükür olsun ki bir muallim terhis edildi, onun bedeline iki Hasan və iki Mustafa və üç muallim və bir çalışkan müteallim, vazifeleri içinde Denizli kahramanının vazifesini görürlər. İşte bu hal işarə edər ki: Necə Hâfız Ali gitti, Denizli onun yerine geldi, acısını unutturdu; elə də bir Hasan Feyzi gitti, yerine bir dârülfünun geləcək, inşâallah acısını unutturacaq.
Umum kardeşlerime selâm…

