Emirdağ Lâhikası I

Emirdağ Lahiyəsi 1. Kitab 41. Məktub

Mənbə: QuranRisale Redaksiya Heyəti və Tərcümə Fondu · Azərbaycan dili rəsmi elektron nəşri
Risale oxuma planı
§1

Aziz, sıddık, sebatkâr, muhlis qardaşlarım!

§2

Hem maddî hem manevî hem nəfsim hem mənimlə temas edenler gayet ehemmiyetli məndən sual edirlər ki:

§3

Nədən hər kəsə muhalif olaraq –heç kimsenin yapmadığı kimi– sənə yardım edəcək çox ehemmiyetli kuvvetlere bakmırsan; istiğna gösterirsən? Və hər kəs müştak və talip olduğu və Risale-i Nur’un intişarına, fütuhatına çox hizmet edeceğine; o Risale-i Nur şakirdlerinin hasları müttefik oldukları və səndən qəbul ettikleri böyük makamları qəbul etmirsən; şiddetle çekinirsən?

§4

Cavab: Bu zamanda ehl-i iman elə bir həqiqətə möhtactırlar ki kainatta heç bir şeye âlet və tabi və basamak ola bilməz və heç bir garaz və maksat onu kirletemez və heç bir şübhə və felsefe onu mağlup edə bilməz bir tarzda iman hakikatlerini ders versin. Umum ehl-i imanın min seneden beri teraküm etmiş dalaletlerin hücumuna qarşı imanları muhafaza edilsin.

§5

İşte bu nöqtə içindir ki dâhilî və haricî yardımcılara və ehemmiyetli kuvvetlerine, Risale-i Nur ehemmiyet vermir, onları arayıp tabi olmur tâ avam-ı ehl-i imanın nazarında, hayat-ı dünyeviyenin bazı gayelerine basamak olmasın və doğrudan doğruya hayat-ı bâkiyeden başqa heç bir şeye âlet olmadığından, fevkalâde qüvvəti və həqiqəti, hücum eden şüpheleri və tereddütleri izale eylesin.

§6

“Amma manevî və makbul və zərərsiz və bütün ehl-i iman və həqiqətin istedikleri nurani makamlar və uhrevî rütbelerden, hâlis kardeşlerimizden hüsn-ü zanla verilen və ihlasınıza zərər gelmediyi halde, əgər qəbul etsen reddedilmeyəcək derecede senetler, hüccetler bulunduğu halde; sən deyil tevazu və mahviyetle bəlkə şiddet və hiddetle və o makamı sənə veren kardeşlerinin hatırını kırmakla o rütbelerden və makamlardan kaçırsan?”

§7

Cavab: Necə ki ehl-i hamiyet bir insan, dostların hayatını kurtarmak üçün özünü feda edər; elə də ehl-i imanın hayat-ı ebediyelerini tehlikeli düşmanlardan muhafaza etmək üçün lüzum olsa –hem lüzum var– özüm deyil yalnız lâyık olmadığım o makamları, bəlkə həqiqi hayat-ı ebediyenin makamlarını də feda etmeye, Risale-i Nur’dan aldığım ders-i şəfqət cihetiyle terk ederim.

§8

Bəli hər vaxt, hususan bu zamanda və bilhassa dalaletten gelen gaflet-i umumiyede, siyaset və felsefenin galebesinde və enaniyet və hodfüruşluğun heyecanlı asrında, böyük makamlar hər şeyi özünə tabi və basamak yapar. Hattâ dünyevî makamlar üçün də mukaddesatını âlet edər. Manevî makamlar olsa daha ziyade âlet edər. Umumun nazarında özünü muhafaza etmək və o makamlara özünü yakıştırmak üçün bazı kudsî hizmetlerini və həqiqətləri basamak və vesile yapır deyə itham altında kalıp neşretdiyi həqiqətlər də tereddütler ilə revacı zedelenir. Şahsa, makama faydası bir isə revaçsızlıkla umuma zərəri bindir.

§9

Elhasıl: Həqiqət-i ihlas, mənim üçün şan və şerefe və maddî və manevî rütbelere vesile olabilen şeylerden məni men’edir. Hizmet-i Nuriyeye gerçi böyük zərər olur lakin kemiyet keyfiyete nisbeten ehemmiyetsiz olduğundan, hâlis bir hâdim olaraq, həqiqət-i ihlas ilə hər şeyin fevkinde həqiqətlər-i imaniyeyi on adama ders vermək, böyük bir kutbiyetle minlərlə adamı irşad etmekten daha ehemmiyetli görürəm. Çünki o on adam, tam o həqiqəti hər şeyin fevkinde gördüklerinden sebat edib, o çərdəklər hükmünde olan kalpleri birer ağac olabilirler. Lakin o minlərlə adam, dünyadan və felsefeden gelen şübhələr və vesveseler ilə o kutbun derslerini hususi makamından və hususi hissiyatından gəlir nazarıyla baxıb mağlup olaraq dağılabilirler. Bu mana üçün hizmetkârlığı, makamatlara tercih edirəm.

§10

Hattâ bu defa mənə beş vecihle kanunsuz, bayramda, düşmanlarımın planıyla mənə ihanet eden o malûm adama şimdilik bir bela gelmesin deyə telaş ettim. Çünki mesele şaşaalandığı üçün doğrudan doğruya avam-ı nâs mənə makam verib hârika bir keramet sayabilirler deyə dedim: “Yâ Rabbî, bunu ıslah et və ya cezasını ver. Lakin belə kerametvari bir surette olmasın.” Bu münasebetle bir şeyi beyan edəcəyəm. Belə ki:

§11

Bu defa mahkemeden mənə teslim olunan talebelerin məktubları içinde, çox imzalar üstünde bulunan bir məktub gördüm bəlkə Lâhika’ya girmiş. Risale-i Nur’un şakirdlerinin maişet cihetindeki bereketine və bazıların tokatlarına dairdi. Burada, eynilə Kastamonu’daki tokat yiyenler kimi şübhə kalmamış; beş adam, eynilə burada da tokat yediler.

§12

Risale-i Nur’un bir kâtibi dedi ki: “Neden dostların kusuratına tokat gəlir. Hücum eden düşmanlara bu tarzda gelmir?”

§13

Cavab: Memur olmayan və ya hususi, şahsı itibarıyla hıyanet eden, hususi tokat yer. Bu nevi vukuat çox çoktur. Və tam sadakat edenlerde, maişetindeki bereket və kalbindeki rahat cihetinde ikramlara mazhar olanlar də çox çoktur.

§14

Əgər memur isə kanun adına kanunsuz hıyanet eden, ilişen; o memlekete, o biçarə ahaliye bir umumî tokada vesile olur. Ya zelzele, ya yağmursuzluk ya hastalık ya fırtına kimi umumî belalara bir vesile olur. Özü, zâhiren hususi tokat yememiş kimi görünür.

§15

Hem əgər dinsizlik hesabına, imanî hizmetimize ilişenler olsa اَلظُّل۟مُ لَا يَدُومُ وَال۟كُف۟رُ يَدُومُ kaidesince, küfür derecesine giren öylelerin zulümleri –böyük olduğu üçün– âhirete tehir edilir; ekseriyetçe kiçik zulümler kimi cezaları dünyaca tacil edilmez.

§16

اَل۟بَاقٖى هُوَ ال۟بَاقٖى

§17

Said Nursî

Şəxsi oxuma qeydi

Bu qeyd yalnız cihazında saxlanır və serverə göndərilmir.

Ən çox 1 200 simvol