Aziz, sıddık qardaşlarım!
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası I
Emirdağ Lahiyəsi 1. Kitab 153. Məktub
Evvela: Cennetü’l-firdevs’in meyvələri və Medresetü’z-Zehranın heyet-i fa’alesinin sahaif-i amelleri və defter-i haseneleri olan Zülfikar və arkadaşlarını, salamatlıqla cuma gecesi serçe kuşunun verdiyi müjdeden iki saat sonra kemal-i sürur ilə aldık. Sizlərə onların harfleri adedince بَارَكَ اللّٰهُ وَفَّقَكُمُ اللّٰهُ وَ اَس۟عَدَكُمُ اللّٰهُ فِى الدَّارَي۟نِ deyip ruh u canımızla sizi tebrik ettiğimiz kimi bu memleketi də təbrik edirik. Və Zülfikar’ın zuhurunun mukaddimeleri başlaması ilə din lehinde qüvvətli cereyanların və aleyhindeki tecavüzün durması və bir kısmı rücû edib eski hatîatın tamirine çalışması işarəiyle, indi bilfiil tezahür və neşrolması, inşâallah memleket üçün İslâmiyet cihetinde böyük bir faydası olacaq və zulmetleri dağıtacaq işarəini verir.
Bəli, şimalden gelen küfr-ü mutlak cereyanını durduracaq yalnız Risale-i Nur’dur. Siyaset, diplomatlık, bu vazifeyi göremez. Onun üçün vatan-perver və milliyetçi və siyasetçiler, Nurlara sarılmaya mecburiyet var.
O Zülfikar’ın zuhura gelmesi üçün çalışanların şahs-ı manevîsinin, bəlkə hər birisinin kıyametteki defter-i hasenatına yeddi yüz sahifesiyle bir tək sahife-i hasenat olmasını rahmet-i İlahiyeden niyaz edirik. Madam ki o iman həqiqətləri, yüksək bir ibadət və hasenedir və onunla çokların imanını kurtarmak minlərlə hasene hükmündedir, onun zuhuruna çalışanların hər biri onu okuyup və dinleyip itikad etmesiyle, eynilə işlediyi sair hayratın defteri kimi bir uhrevî senedidir. Əlbəttə onların və şahs-ı manevîsinin âhirette defter-i hasenatından yeddi yüz sahifesiyle bir tək sahife olaraq Zülfikar eynilə neşrolmak və bir sahifesi hükmüne geçmek hədsiz bir rahmetin şe’nidir.
Sâniyen: Gerçi Nurlar girdikleri hər yerde galebe edər lakin mütemerrid və muannid zındıklar, maddiyyunlar, ellerinden geldiyi qədər fütuhatına fütur vermək üçün desiselere və ehl-i siyasete evham vermeye çabalırlar. İnşâallah bir halt edemezler. Lakin ihtiyat, hər vaxt iyidir. “Sırran tenevverat” düsturu devam edir. Tâ bunun kimi bir neçə mecmua çıkıncaya qədər temkinli və ihtiyatlı bulunmak lüzumu var.
Hattâ bu defa Sırr-ı İnna A’tayna’nın remizli risalesini on üç seneden beri görmediyim halde buraya göndermek bir derece ihtiyat kaidesine muhalif olduğu kimi hər kəs anlamaz hem tevil və tefsir lâzımdır. Çünki Lâhika’da bir məktubda yazmışdım ki iki həqiqət mücmelen mənə ihtar edilmişdi:
Biri: Bir derece dar bir dairede bir nur gösterilmişdi, geniş bir dairede mana verib qırx sene evvel “Bir nur göreceğiz.” deyə müjde veriyordum. Hattâ Hürriyet’ten evvel, eski talebelerime də o müjdeyi mükerrer söylüyordum. Zannederdim ki geniş siyaset dairesinde olacaq. Halbuki bu memleketin en ziyade möhtac olduğu imanî və İslâmî və hayat-ı içtimaiye-i İslâmiye dairesinde Risale-i Nur’u göreceksiniz deyə həqiqətdən mənə ihtar edilmiş; bir hiss-i kable’l-vuku ilə musırrane və tekrar ilə mən də haber veriyordum, o hak və hakikatli meselenin suretini değiştiriyordum.
İkincisi: Şeair-i İslâmiyeye və siyaset-i İslâmiyeye darbe vuranlar on iki, on üç, on dörd, on altı sene zarfında böyük darbeler yiyecekler deyə mənə ihtar edildi. Evvelki meselenin aksine olaraq, geniş dairede vuku bulan o hâdisatı və böyük cemaatlere gelen o tokatları, kiçik bir dairede şahıslara geləcək tokatlar surətində mana vermişdim ki tam eynilə iki dairede hem kiçik hem böyük on iki sene sonra en müthişi dünyayı terk ettiği kimi; böyük dairede də onun kimi dehşetli cemaatler; on iki, on üç, on dörd, on altı tarihlerinde eyni tokatları yediler və yiyecekler deyə ihtar edildi.
Mən tevilim ilə bu böyük daireyi yalnız küçükte tatbik etdiyim kimi; evvelki nur meselesinde də bilakis kiçik daireyi və sırf imanî hâdise-i Nuriyeyi çox geniş daire-i siyasiyede tevilimle mana vermişdim. Onun üçün Sırr-ı İnna A’tayna’yı hər kəs birden anlamaz. Hem şahsî isimleri belə mesail-i ilmiyeye girmemek lâzım olduğundan, o risale hattâ on üç seneden beri elime geçmediğinde isabet var; qardaşlarım də onu merak etmesinler. Biri əgər çox merak etse o Sırr-ı İnna A’tayna’nın başında şimdiki “Sâniyen” ilə başlayan fıkrayı və Lâhika’da geçen eyni meseleye dair fıkrayı okumak lâzımdır, yoxsa heç bakmasın.
O İkinci Harb-i Umumî və o dehşetli şahsın dünyadan gitmesiyle və indi də onun mesleği geri çekilmesi və bir kısmı o mesleğin aksine din lehinde resmen çalışması və ehl-i imanın istibdad-ı mutlakadan bir derece kurtulması və az bir tevil ilə o risaleciğin verdikleri haber eyni tarihlerde vuku bulması, o surenin bir lem’a-i i’cazıdır. Lakin heyecanlı tevillerim perde çekmişdi, həqiqət gizlenmiş.

