Camiü’l-Ezher ulemasına gönderilen iki nüsha mənim tashihimden geçmemiş olduğundan, bazı harekeler və Arabî kelimelerde sehivler əlbəttə vardır. Hususan âhirdeki Arabî Hülâsatü’l-Hülâsa harekelerinde ilm-i nahivce, başqa nüshalarda müteaddid sehivler gördüm. Onun üçün tam Arabî hocalarının tetkikinden geçmiş birer nüsha Asâ-yı Musa (Hâşiye) və Zülfikar’dan, münasib gördüyünüz zaman Camiü’l-Ezhere göndermekle birlikdə; onlara yazınız ki:
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası I
Emirdağ Lahiyəsi 1. Kitab 137. Məktub
Nur risalelerinin Medresetü’z-Zehrası, Camiü’l-Ezherin şefkatine çox möhtac bir mahdumudur, bir talebesidir; şiddetli düşmanların hücumuna hedef olmuş bir şakirdidir və bütün medreselerin başı və âlem-i İslâm’ı daima tenvir eden o böyük Camiü’l-Ezherin kiçik bir daire və şubesidir. Onun üçün o âlîkadr üstad və müşfik peder və hamiyetkâr mürşid-i a’zam, biçarə evladına və şakirdlerine tam yardım etmesini onların ulüvv-ü himmetinden beklirik. O çox böyük Üstadımıza takdim edilen iki kitab isə bir talebe, dersini ne derece anlamış deyə akşamda babasına və üstadına yazıp vermesi kimi; o iki dersimiz, o şəfqətli allâmelerin nazar-ı müsamahalarına arz edilmiş, deyə bu məktubu yazarsınız.

