İkramı İzhar Mektubunun Tetimmesi
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası I
Emirdağ Lahiyəsi 1. Kitab 32. Məktub
(İşarat-ı Kur’aniye’nin başında yazdık.)
Risale-i Nur’un makbuliyetine imza basan və gaybî işarəlerle ondan haber veren səkkiz parçadan birinci parçadır. Eyni meseleye bu risalede iyirmi doqquz işarə var. Sair parçalar ilə birlikdə bine yaxın işarəler, rumuzlar, îmalar, emareler eyni meseleye, eyni davaya bakmaları sarahat derecesindedir. Vahdet-i mesele cihetiyle, o emareler birbirine qüvvət verir, teyid edər. O sekizden üç tanesi, İmam-ı Ali radıyallahu anh üç keramet-i gaybiyesiyle Risale-i Nur’dan haber vermiş.
Bu səkkiz parçayı Ankara ehl-i vukufu tetkik etmiş, itiraz etmemişler. Yalnız demişler: “Keramet sahibi, kerametini yazmaz.”
Mən də onlara cavab verdim ki: “Bu mənim deyil, Risale-i Nur’un kerametidir. Risale-i Nur isə Kur’an’ın malıdır və tefsiridir.” dedim, onlar sustular; demək qəbul ettiler.
Gerçi bu çeşit ikramlar yazılmasaydı daha münasib olurdu lakin bu hədsiz və qüvvətli və kesretli düşmanlar qarşısında az və zayıf və fakir olan bizlərə kuvve-i maneviye və gaybî imdat və teşci və sebat və metanet vermək üçün mecburiyet-i kat’iye oldu, mən də yazdım. Mənim benliğime bir hodfüruşluk verib sukutuma səbəb olsa da ehemmiyeti yox. Bu hizmete yani ehl-i imanı dalalet-i mutlakadan kurtarmaya, lüzum olsa dünyevî həyat kimi uhrevî hayatımı da feda etmək bir saadet bilirim; minlərlə dostlarım və qardaşlarım cənnətə girmeleri üçün cehennemi qəbul ederim.

