Bu Fıkra Bir Derece Mahremdir, Yalnız Haslara Mahsustur
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası II
Emirdağ Lahiyəsi 1. Kitab 107. Məktub
Aziz, sıddık qardaşlarım!
Çox defa hatırıma gelirdi ki: Nədən hamıdan çox medreseden çıkanlar Risale-i Nur’a sarılmaları lâzım iken, en ziyade çekinen, onlardan resmî vazifeyi alanlardır?
Indi birden hatıra gelen cavabın biraz kısmını beyan etmək lâzım geldi.
Evvela: Gizli münafıklar, aleyhimizde böyük makamlarda olanların bir kısmını istimal edərək resmî bir tarzda şiddetli propaganda etmelerinden, bütün resmî memurlar ürkmeye və çekinmeye mecbur olmuşlar. Onlar içinde də enaniyetli və evhamlı və bid’aları qəbul eden hocalar, daha ziyade çekinmeye başlamışlar; özlərinə bir özür, bir bahane aramışlar.
Risale-i Nur’dan “İşarat-ı Seb’a”nın bid’acılara şiddetli tokadı və “Sekizinci və On Səkkizinci Lem’a”da İmam-ı Ali’nin (ra) “Ercuze”de, ulemaü’s-sû hakkında dehşetli tokadı və bid’alara bir derece və bir cihette müsait olan Vehhabîlik mezhebini perde altında qəbul edenler “Yirmi Səkkizinci Məktub”un Vehhabîler hakkındaki meselenin tokadı və Kur’an tercümesini yapan və Kur’an yerinde tercümesinin okunmasına cevaz gösterenlere Risale-i Nur’un şiddetli tokatları və derd-i maişet zarureti və mevki-i içtimaîde haysiyetini düşünmeleri sebebiyle hocalar hattâ İstanbul’un eskide dost hocaları kaçmaya və az bir kısmı tenkide çalışmaya; hattâ Âl-i Beyt və İmam-ı Ali’ye adâvetleri bulunan müfrit Vehhabîlik hesabına Risale-i Nur’un Âl-i Beyt və İmam-ı Ali’nin bir manevî hədiyyəsi və eseri olmasından itiraz etmeye başlamışlar. Lakin biz, İstanbul âlimlerinden kızmırıq bəlkə bir cihette memnunuz. Çünki başkalara nisbeten ilişmirlər.
Hem merhum Fetva Emini Ali Rıza və merhum Ahmed Şiranî və merhum Şevket Efendi və merhum Mehmed Âkif kimi insaflı, Risale-i Nur’u fevkalâde takdir və tahsin eden o muhterem və merhum zatların hatırı üçün biz, İstanbul hocalarına dostuz, onlardan gücenmeyiz. İnşâallah bir zaman “Yirminci Lem’a-i İhlas” özünü onlara okutturacaq, o eski dostları da yeni dostlar yapacaq.
Qardaşlarım! Hər kəs sizin kimi sebatkâr ola bilməz. Perde altında Nurcuların kuvve-i maneviyelerini kırmak üçün bazı hocalar vasıta olurlar, aldanmayınız və sarsılmayınız. Və onlarla münakaşa etmeyiniz, mümkün oldukça dostane muamele ediniz. Biz onlarla kardeşiz deyiniz və bu pusuladaki nöqtələrı unutmayınız tâ sizi aldatmasınlar.
* * *
Hüsrev’in himmetiyle daireye giren və Nur’un yeni şakirdlerinden mənə məktub yazan Hatice və Râbia, haslar içinde qəbul edildiler. Və çox alâkadar olduğum Barla’da hararetle Bahri və evladı və Eyyüb və Ali və Mehmed və Süleymanların gayretleriyle Nurlar dersine çalışmaları, məni sevinçle ağlattırdı. Mən bütün Barla halkına, hususan Süleymanlar və Bahri və Mehmedler və Mustafalar, eski zamanda Nurlara qiymətli hizmet eden Şamlı Hâfız Tevfik və mübarək Hâfız Hâlid və imam Hakkı Efendi və Muhacir Hâfız Ahmed və evladı və ahfadı və Şem’î və mənə çox hizmet eden Abdullah Çavuş və oradaki komşularıma ricalen və nisaen minlərlə selâm və dua ederim və mübarək aylarda dualarını isterim.
Bahri və evlatları üç Asâ-yı Musa yazdıklarını indi haber aldım. Muhacir Hâfız Ahmed ilə Barla’da kardeşlerimizin hesabına hem Kâzım’ın hem berber Mehmed’in ciddi hâlisane məktubları Lâhika’ya girmeye hak kazandılar və Bahri’nin güzel manzumesi, kiçik bir medrese-i Nuriye hesabına tam girebilir.
Medar-ı hayret bir latîf inayettir ki Böyük Mustafa’yı (rh) eynilə merhum Abdurrahman kimi hem sadakatiyle hem kalemiyle hem iktidarıyla Nurlara hizmet edeceğini kalbime ihtar edilmesiyle o zamanda Abdurrahman’ın vefatını unutmaya çalıştım. Hakikaten Kiçik Ali, o hatıra-i gaybiyeyi qələm cihetinde də tam tamına tasdik ettirdi. Kardeşinin kalemini özü aldı. Sarı bıçağı, elmas kılıncı yaptı. Demək o zaman, onu da mübarək Mustafa’nın ruhunda hissetmişdim.
Hem Muhacir Hâfız Ahmed’i hem mənə hem Nurlara alâka və sadakat noktasında Nurların birinci talebesi və fedakâr bir nâşiri kalben hissetmişdim. Halbuki kalemle hizmete muvaffak olamadı. Çox defa o gaybî hissimi tahattur ederdim. Sonra birden hem oğlu Kâzım hem damadı Bahri hem digər damadı berber Mehmed ondan his və ümit etdiyim metinane hizmeti fevkalâde bir alâka və sadakatle tam tamına yerine getirmeye, çalışmaya başladılar. Hattâ hafideleri də masum şakirdler içine girmişler.
Umuma selâm…
Said Nursî

