Emirdağ Lâhikası II

Emirdağ Lahiyəsi 2. Kitab 100. Məktub

Mənbə: QuranRisale Redaksiya Heyəti və Tərcümə Fondu · Azərbaycan dili rəsmi elektron nəşri
Risale oxuma planı
§1

Bağdat’ta çıkan Eddifa gazetesinin muharriri İsa Abdülkadir’in Arabî makalesinin tercümesi

§2

Bağdat’ta çıkan Eddifa gazetesi Risale-i Nur talebelerinden bahisle dir ki:

§3

Türkiye’deki Nur talebelerinin İhvan-ı Müslimîn cemiyeti ilə alâkaları nedir, ne münasebeti var? Hem farkları nedir? Türkiye’deki Nur talebeleri, Mısır’da və bilâd-ı Arap’ta İhvan-ı Müslimîn namında ittihad-ı İslâm’a çalışan cemiyetler kimi müstakil cemiyet midirler? Və onlar da onlardan mıdır? Mən də cavab verirəm ki:

§4

Nur talebelerinin və İhvan-ı Müslimîn cemiyetinin gerçi maksatları, həqiqətlər-i Kur’aniye və imaniyeye hizmet və ittihad-ı İslâm dairesinde Müslümanların saadet-i dünyeviye və uhreviyelerine hizmet etmektir lakin Nur talebelerinin beş altı cihetle farkları var:

§5

Birinci Fark: Nur talebeleri siyasetle iştigal etməz, siyasetten kaçırlar. Əgər siyasete mecbur olsalar siyaseti dine âlet yapırlar tâ ki siyaseti dinsizliğe âlet edenlere qarşı dinin kudsiyetini göstersinler. Siyasî bir cemiyetleri aslâ mevcud deyil.

§6

İhvan-ı Müslimîn isə: Memleket və vaziyet sebebiyle siyasetle, din lehinde iştigal edirlər və siyasî cemiyet də teşkil edirlər.

§7

İkinci Fark: Nurcular, Üstadlarıyla içtima etmirlər və etmeye də mecbur deyillər. Özlərini Üstadlarıyla içtimaya mecburiyet hissetmirlər. Ders almaq üçün birlikdə bulunmaya lüzum görmürlər. Bəlkə koca bir memleket, bir dershane hükmünde. Risale-i Nur kitabları onların eline geçmekle, Üstad yerine onlara bir ders verir. Hər bir risale, bir Said hükmüne geçer.

§8

Hem ellerinden geldiyi qədər ücretsiz istinsah edərlər. Möhtaclara mukabelesiz verirlər ki okusunlar və dinlesinler. Bu surətlə böyük bir memleket böyük bir dershane hükmünde olur.

§9

İhvan-ı Müslimîn isə: Umumî merkezlerde mürşid və reisleriyle görüşmek və emirler və dersler almaq üçün ziyaretine gedərlər. Və o umumî cemiyetin şubelerinde də o böyük üstadla və nâibleriyle və vekilleri hükmündeki zatlarla yenə görüşürler, ders alırlar, emir alırlar. Hem umumî merkezlerde çıkan ceride və mecellelerin qiymətını verib alıb onlardan ders alırlar.

§10

Üçüncü Fark: Nur talebeleri, eynilə âlî bir medresenin və bir üniversite dârülfünununun talebeleri kimi ilmî muhabere vasıtasıyla ders alırlar. Böyük bir vilayet bir medrese hükmüne geçer. Birbirini görmedikleri, tanımadıkları və uzaq oldukları halde birbirine ders verirlər və birlikdə ders okurlar.

§11

Amma İhvan-ı Müslimîn isə: Memleketleri və vaziyetleri iktizasıyla mecelleleri və kitabları çıkarırlar, aktar-ı âleme neşredirlər; onunla birbirini tanıyıp ders alırlar.

§12

Dördüncü Fark: Nur talebeleri, bu zamanda və bugünde ekser bilâd-ı İslâmiyede intişar etmişler və çoklukla vardırlar. Bu intişarlarında ayrı ayrı hükûmetlerde bulundukları halde hükûmetlerden izin almaya möhtac olmurlar ki tecemmu edib toplansınlar və çalışsınlar. Çünki meslekleri siyaset və cemiyet olmadığından hükûmetlerden izin almaya özlərini mecbur bilmirlər.

§13

Amma İhvan-ı Müslimîn isə: Vaziyetleri itibarıyla siyasete temas etmeye və cemiyet teşkiline və şubeler və merkezler açmaya möhtac bulunduklarından, bulundukları yerlerdeki hükûmetten icazet və ruhsat almaya möhtactırlar. Və Nurcular kimi bilinmir deyillər. Və bu esas üzerine, özlərinə umumî merkezleri olan Mısır’da, Suriye’de, Lübnan’da, Filistin’de, Ürdün’de, Sudan’da, Mağrib’de və Bağdat’ta çox şubeler açmışlar.

§14

Beşinci Fark: Nur talebeleri içinde çox muhtelif tabakalar var. Yeddi səkkiz yaşındaki, camilerde Kur’an okumak üçün elifbayı ders almakta olan çocuklardan tut tâ seksen doksan yaşındaki ihtiyarlara varıncaya qədər kadın erkek hem bir köylü hammal adamdan tut tâ böyük bir vekile qədər və bir neferden, böyük bir kumandana qədər taifeler Nurcularda var. Bütün Nurcuların bu çox taifelerinin umumen bütün maksatları, Kur’an-ı Mecid’in hidayetinden və həqiqətlər-i imaniye ilə nurlanmaktan ibarettir. Bütün çalışmaları ilim və irfan və həqiqətlər-i imaniyeyi neşretmektir. Bundan başqa bir şeyle iştigal ettikleri bilinmir. Iyirmi səkkiz seneden beri dehşetli mahkemeler dessas və kıskanç muarızlar, bu kudsî hizmetten başqa onlarda bir maksat bulamadıkları üçün onları mahkûm edemirlər və dağıtamırlar. Və Nurcular, müşterileri və özlərinə taraftarları aramaya özlərini mecbur bilmirlər. “Vazifemiz hizmettir, müşterileri aramayız, onlar gelsinler bizi arasınlar, bulsunlar.” dirlər. Kemiyete ehemmiyet vermirlər. Həqiqi ihlası taşıyan bir adamı, yüz adama tercih edirlər.

§15

Amma İhvan-ı Müslimîn isə: Gerçi onlar da Nurcular kimi ulûm-u İslâmiye və marifet-i İslâmiye və həqiqətlər-i imaniyeye temessük etmək üçün insanları teşvik və sevk edirlər lakin vaziyet, memleket və siyasete temas iktizasıyla ziyadeleşmeye və kemiyete ehemmiyet verirlər, taraftarları arırlar.

§16

Altıncı Fark: Həqiqi ihlaslı Nurcular, menfaat-i maddiyeye ehemmiyet vermedikleri kimi; bir kısmı, a’zamî iktisat və kanaatle və fakirü’l-hal olmalarıyla birlikdə, səbir və insanlardan istiğna ilə və hizmet-i Kur’aniyede həqiqi bir ihlas və fedakârlıkla və çox kesretli və şiddetli ehl-i dalalete qarşı mağlup olmamaq üçün və möhtacları həqiqətə və ihlasa davet etmekte bir şübhə bırakmamak üçün və rıza-yı İlahîden başqa o hizmet-i kudsiyeyi heç bir şeye âlet etməmək üçün bir cihette hayat-ı içtimaiye faydalarından çekinirlər.

§17

Amma İhvan-ı Müslimîn isə: Onlar da hakikaten maksat itibarıyla eyni mahiyette oldukları halde, mekân və mevzu və bazı esbab sebebiyle Nur talebeleri kimi dünyayı terk edemirlər. A’zamî fedakârlığa özlərini mecbur bilmirlər.

§18

İsa Abdülkadir

Şəxsi oxuma qeydi

Bu qeyd yalnız cihazında saxlanır və serverə göndərilmir.

Ən çox 1 200 simvol