Aziz, sıddık qardaşlarım!
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası II
Emirdağ Lahiyəsi 1. Kitab 133. Məktub
Bir meseleyi, çoktan beri sizə söylemek lâzım iken unutmuşdum. O da şudur: Mu’cizat-ı Kur’aniye Risalesi’ndeki ekser ayələr, hər biri ya mülhidler tarafından medar-ı tenkit olmuş və ya ehl-i fen tarafından itiraza uğramış və ya cinnî, insî şeytanların vesvese və şüphelerine maruz olmuş âyetlerdir.
İşte Iyirmi Beşinci Söz elə bir tarzda o ayələrin hakikatlerini və nüktelerini beyan etmiş ki ehl-i ilhad və fennin kusur zannetdikləri nöqtələr, i’cazın lemaatı və belâgat-ı Kur’aniyenin kemalâtının menşeleri olduğunu, ilmî kaideleri ilə ispat edilmiş. Bulantı vermemek üçün onların şüpheleri zikredilmeyerek cevab-ı kat’î verilmiş.
وَ الشَّم۟سُ تَج۟رٖى وَ ال۟جِبَالَ اَو۟تَادًا kimi… Yalnız Iyirminci Söz’ün Birinci Makam’ında üç dörd ayədə şüpheleri söylenmiş.
Hem o Mu’cizat-ı Kur’aniye Risalesi də gerçi gayet muhtasar, acele yazılmış isə də lakin ilm-i belâgat və ulûm-u arabiye noktasında âlimlere hayret verəcək derecede âlimane və derin və qüvvətli bir tarzda beyan edilmiş. Gerçi hər bahsini, hər ehl-i dikkat tam anlamaz, istifadə etməz lakin o bahçede hər kəsin ehemmiyetli hissesi var. Çox acele və müşevveş haletler içinde telif edildiğinden, ifade və ibaresinde kusur var olması ilə birlikdə ilim noktasında çox ehemmiyetli meselelerin hakikatini beyan etmiş.

