(Üstadımızın köylerde dolaştığına dair çıkarılan uydurma habere qarşı bir cevaptır, mûcib-i merak heç bir şey yoxdur.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası II
Emirdağ Lahiyəsi 2. Kitab 119. Məktub
Üstadımız Said Nursî’nin iki seneden beri misafir bulunduğu Isparta Emniyetine bir maruzatımızdır.
1- Üstadımız Said Nursî otuz seneden beri bu Anadolu memleketinde gezdiyi bütün vilayet və kazalarda özünü zabıtanın bir misafiri olaraq telakki etmiş və zabıta efradı daima dostane və himayetkârane muamele göstermişdir. Kur’an’ın həqiqi və parlak bir tefsiri olan Risale-i Nur’u Isparta’da otuz sene evvel telife başlayan Üstadımız, həqiqətlər-i imaniyeye gayet təsirli bir surette hizmet etmekle tamamen âhirete müteveccih olan bu hizmetinin dünyevî bir faydası olaraq, iman sebebiyle kalplerde fenalığa qarşı daimî bir yasakçı bırakmışdır. Onun neticesidir ki asayişin teminine vesile olmuşdur.
Bəli Üstadımız, adalet-i həqiqiyeyi ifade eden وَ لَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِز۟رَ اُخ۟رٰى yani “Birisinin hatasıyla başqası mes’ul ola bilməz.” âyet-i Kur’aniyesi və “Bir masumun hakkı yüz şerir üçün də feda edilemez.” kimi düstur-u Kur’aniye gereğince, yüzde on zalimler yüzünden doksan masumlara zərər vermək, həqiqi adalete, evamir-i Kur’aniyeye tamamen zıttır deyə hər tarafta neşretmiş və özünə zulüm yapılmasına qarşı, millet-i İslâmiyenin selâmeti üçün “Mən, deyil dünya hayatımı bəlkə âhiret hayatımı da feda edirəm.” demiş və demektedir.
Risale-i Nur’un həqiqətlər-i imaniye dersleriyle və bütün mahkemelerde beraeti netice veren müdafaalarındaki Kur’anî hakikatlerle hayat-ı içtimaiyenin uhrevî və dünyevî saadetine rehber olan həqiqətləri ders veren və dolayısıyla asayişin muhafazasına və emniyet-i umumiyenin teminine en böyük bir vesile Üstadımız olduğu, hayat-ı içtimaiyenin saadetiyle alâkadar hamiyet-perver zatların tasdikiyle sabittir. Otuz seneden beri müteaddid tetkikler və mahkemelerin beraet kararları vermesiyle və indi də tamamen serbest bulunmasıyla və eserleri böyük bir vüs’atle hər tarafta, Anadolu’da və âlem-i İslâm’ın merkezlerinde və Garp memleketlerinin bazılarında yayılarak takdir və tebriklere mazhar olmasıyla, en ince esrarına qədər böyük bir dikkat və ehemmiyetle hər hali tetkik edilen Üstadımızın mûcib-i mes’uliyet heç bir hali gösterilememişdir.
Bir tarafta komünizm kimi din, ahlâk və an’ane aleyhinde olub çox müthiş bir tahribatla yarı Avrupa’yı, Çin’i istila eden; umum dünyaya qarşı müfsid, yırtıcı rejim-i küfrîsine mukabil, milletler devletler mabeyninde tedbir aldıran və bununla birlikdə haricî, gizli ifsad komiteleri də bu vatan aleyhinde müthiş bir herc ü merce çalıştıkları bir zamanda; biz otuz senelik çox hâlis və təsirli geniş bir hizmeti ibraz edərək və Üstadımız Said Nursî’nin eserleri olan Risale-i Nur nüshalarından yüz binlerinin intişarıyla və yüz binleri geçen okuyucularının hüsn-ü halini göstererek və zabıtaca Nur talebelerinden asayiş aleyhinde bir tekinin gösterilmemesini şahit tutarak deriz və kat’iyen sabittir ki Risale-i Nur o tahribatçı cereyanı durduran Kur’anî və imanî bir settir. İnsaflı zabıta ehli də bu tahakkuk etmiş həqiqətə şehadet edirlər.
İman hizmetinin manevî, uhrevî faydalarından kat’-ı nazar; dünyevî, millete ait mühim bir faydasını vaxtilə Üstadımız bu surətlə ifade etmişdir ki zaman bunun ne qədər doğru olduğunu göstermişdir.
O zaman demiş: Indi bu memleketin, bu vatan və milletin saadet-i hayatiye və ebediyesi noktasında iki müthiş cereyan var:
Biri: Şimalde çıkan dehşetli dinsizlik cereyanının bu vatanı manevî istilasına qarşı, Kur’an’ın həqiqətləri və imanın nurlarıyla mukabele etmektir. Çünki o dinsizlik cereyanı, manevî tahribat nevinden olduğundan qarşısında bir manevî mukabele olmalıdır. Həqiqətlər-i Kur’aniyenin lemaatı olan Risale-i Nur, manevî tamirci bir atom bombası olaraq bu dalalet cereyanına mukabele edə bilər və etmişdir.
İkincisi: Min seneden beri İslâmiyet’in kahraman bir ordusu və bayraktarı olan Türk milletine âlem-i İslâm’ın adâvetini izale etmək, Türkler yenə eskisi kimi İslâmiyet’in kahramanıdırlar kanaatini verdirmektir. Bu surətlə dörd yüz milyon həqiqi kardeşleri bu millete kazandırmakla saadet-i hayatiyesine en ehemmiyetli bir hizmeti îfa eylemektir ki Risale-i Nur iman hakikatlerini bu vatanda neşrederek bu azîm faydayı fiilen göstermişdir.
Risale-i Nur’un bir talebesi evvelce elinde Nur risaleleriyle və oradan çıkardığı mev’izelerle şark hudut bölgesinde Rusların o zamanda o havalideki propagandalarını durdurmuştu. Bu surətlə bir tək talebe bir ordu qədər vatana, millete və asayişe hizmet etmişdir. Risale-i Nur’un gaye və maksadı tamamen uhrevî və rıza-yı İlahî dairesinde imana hizmet etmək olduğundan netice verdiyi sair dünyevî iyilikler, dolayısıyla hayat-ı içtimaiyeye ait bir faydasıdır.
2- Otuz qırx seneden beri inzivada tecrit, hastalık və hapis kimi sebeplerle zaruret olmadıkça insanlarla görüşmeye tahammülü olmadığı üçün hariçten gelen dostlarını daima hatırlarını kırarak onları geri çevirmesi və akşamdan ertesi gününün sabahına qədər hizmetçileri də yanına qəbul etmemesi elə bir hakikattir ki bu qədər zâhir və gözle görünen bu həqiqət qarşısında başqa bir söz söylemeye lüzum yoxdur.
Üstadımız Said Nursî’nin eskiden beri bir fitri seciyesidir ki inziva və insanlarla zaruret olmadıkça görüşmemek bir düstur-u həyatı olmuşdur. Hattâ hayatta kalan tək bir kardeşini də yaxın bir şehirde iken otuz seneden beri görmediyi halde görüşmek üçün yanına çağırmamışdır. Hem hizmetçileri də akşamdan ertesi gün sabaha qədər şiddetli bir zaruret olmadıkça odasına girememektedirler. Şiddetli hastalığı və görüşmeye tahammülü olmaması sebebiyle, hariçten gelen çox dostlarının hatırlarını incitip görüşmeden geri çevirir.
Üstadımızla otuz seneden beri alâkadar olub dostane vaziyet gösteren zabıtaya asayiş noktasında Risale-i Nur’la çox ehemmiyetli hârika hizmeti sabit olan Üstadımızın bütün hali mahkemelerce medar-ı tetkik olmakla heç bir hali zabıtaca gizli kalmadığından, bazı gizli din düşmanlarının onun hakkındaki uydurmalarıyla otuz senelik bir müşahedeye dayanan müsbet kanaati bozmamak, hukuk-u umumiyeyi temine çalışanların vazifeleri iktizasıdır.
3- Üstadımız hastadır, hattâ cumaya də çıkamamaktadır. Ara sıra hava almaya həddindən artıq möhtac olur. Bu səbəbdən çox nadir olaraq özünə mahsus bir odası bulunan və otuz sene evvel on sene ikamet ettiği Barla köyüne gedər, bir müddet kalır gəlir. Bazen də burada yaz mevsiminde insanların bulunmadığı, şəhərin haricindeki mahallere gedərək iki üç saat teneffüs edər gəlir. İhtiyarlığı, hastalığı dolayısıyla yayan yürüyememekte olduğundan və halkın hürmetkâr vaziyetiyle rahatsız etmemesi üçün bu basit gedib gelmeyi otomobil ilə yapar. Bunun haricinde heç bir köye, meskûn heç bir mahalle, hattâ otuz senelik dostları bulunan yerlere də mezkûr sebeplerle gitmir.
İşte hal və vaziyet bundan ibarettir. Həqiqət-i hal də budur.
Hizmetinde bulunan
Tahirî, Zübeyr
Hâşiye: Çox yerlerde neşredilen və müddeînin huzursuzluk ittihamının ademini gösteren və Ankara Emniyet Umum Müdürlüğüne verilen bir hakikattir.
Nur Talebeleri Asayişçidirler
Asayişi muhafaza ettiklerinin delil-i kat’îsi şudur: Altı vilayetin altı zabıta dairesi, altı yüz min talebelerin iyirmi səkkiz sene zarfında haksız muamelelere maruz kaldıkları halde heç bir vukuatlarını kaydedememeleri; hattâ Afyon Savcısının asayiş ittihamına mukabil, Üstadımız demiş: “Bu iyirmi səkkiz senede bir tək vukuatı gösterebilir misiniz? Madam ki gösteremediniz, necə bu ittihamı ileri sürüyorsunuz? Yalnız kiçik bir talebenin, başqa bir meseleden kiçik bir vukuatından başqa və altı yüz min talebeden heç bir vukuatları olmadığı kat’î ispat edər ki asayişi Nur talebeleri muhafaza edirlər.” deyə Afyon’da savcıya demiş və susturmuşdur.

