Afyon Emniyet Müdürüne derim ki:
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası II
Emirdağ Lahiyəsi 1. Kitab 76. Məktub
Müdür Bey! Dünyada, eski zamandan beri görülmemiş bu derece kanunsuz və manasız və maslahatsız tecavüzler mənə geldiyi halde nədən aldırmıyorsunuz? Bir misali:
Camiye, hâlî zamanda, cemaat hayrına sahib olmaq üçün, bazı bir iki adamdan başqa kimseyi yanıma qəbul etmediyim halde, resmen “Kat’iyen camiye gitmeyeceksiniz!” deyip bu gurbette, hastalık və ihtiyarlık və yoksulluk içinde bu ihanet hangi kanunladır? Hangi maslahat var? Haberim olmadan, caminin hâlî bir yerinde iki üç tahta, bir kilimle məni üşütmemek fikriyle bir zatın yaptığı iki kişilik bir settare yüzünden, ehemmiyetli bir mesele şeklinde hem mənə hem umum halka manasız telaş vermək hangi kanunladır? Hangi maslahat var? Soruram.
Mənə bu ihanetleri yapanların heç bir bahaneleri yoxdur. Yalnız teveccüh-ü âmmeyi bahane edib: “Bu menfî adama nədən hörmət ediyorsunuz?”
Mən də derim: Bütün dostlarım bilirlər ki mən, şahsıma qarşı hörməti və teveccüh-ü âmmeyi istemirəm, reddedirəm. Mənim hakkımda başkalarının hüsn-ü zannını qəbul etmediyim halde, hangi kanun məni mes’ul edər ki ihtiyarım və rızam haricinde, başkasının hüsn-ü zannıyla mənə ihanet edilir.
Farz-ı muhal olaraq bu teveccüh-ü âmme həqiqət də olsa; vatana, millete faydası var, zərəri olmaz. Hem əgər bir parçasını mən də qəbul etsem bu ihtiyarlık, hastalık, yoksulluk və soğuk bir oda içerisinde, dehşetli bir haps-i münferidde, zarurî hizmetlerimi görmək üçün bir iki insanın dostluğunu qəbul etmekliğimde hangi fenalık var? Hangi kanun bunu men’edər? Bir iki işçi çocuktan başqa mənimlə temas ettirmemek hangi kanunladır? O işçi çocuklar hər vaxt bulunmadığı üçün özüm işimi göremirəm.
Bu dehşetli vaziyeti əlbəttə bu memlekette inzibat və hükûmet və idare adamları nazar-ı ehemmiyete almaq borçlarıdır. Cidden alâkadar edər deyə sizə beyan edirəm. İnsaf və vicdanınıza havale edirəm.
Emirdağı’nda bir tecrid-i mutlakta
Said Nursî

