Medar-ı ibret və hayret və şükrandır ki:
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası II
Emirdağ Lahiyəsi 2. Kitab 130. Məktub
Iyirmi doqquz senedir, əlli seneden beri mənimlə muarız gizli düşman komiteler bütün desiseleriyle aleyhimde adliyeyi, hükûmeti sevk etmeye çalışırken və hər desiseye baş vururken yüz otuz kitabımı, minlərlə məktublarımı tetkik və taharri üçün adliyenin nazarını celbetmiş. O adliyeler beşi kat’î beraet və umum kitabları suç yox deyə iadeye qərar vermeleri və geçen Malatya Hâdisesi münasibətilə yenə gizli düşmanlarımız hükûmetin və adliyenin nazar-ı dikkatini bizlərə çevirmeye çalıştıkları halde, iyirmi üç mahkeme demişler ki: “Suç bulamırıq.” (Hâşiye).
Əcəba mənim kimi dünya ehli ilə münasebeti çox az və Risale-i Nur kimi həqiqəti heç bir şeye feda etmeyen, yüz otuz kitabında bu qədər aleyhimizde bahane arayanlar varken heç bir suç bulunmaması və yalnız Eskişəhər’in bir tək mesele olan tesettürden başqa o da cavab verildikten sonra kanaat-i vicdaniyeye çevrilmesi; halbuki Nur talebeleri kimi takvaya taraftar olanlardan bir tək adamın on mektubunda on günde onu mes’ul edəcək bazı maddeler bulunur. Bu qədər hədsiz bir derecede kesretli bir şeyde medar-ı mes’uliyet adliyeler gösterememesi iki şeyden hâlî deyil:
Ya kat’iyen bir inayət və hıfz-ı İlahiyedir ki bu cihette merhametini, rahîmiyetini Nur talebeleri, Kur’an hizmetkârları hakkında gösterir ki bizə temas eden bütün adliyeleri belə hârika bir adalete və heç bir cihette haksızlık yapmamaya və belə aleyhimizde minlərlə esbab varken o həqiqət-i kudsiye-i Kur’aniyenin bir hizmetine yardım etmişler. Biz də bütün ruh u canımızla onlara teşekkür ederiz.
Eski zaman adliyelerinin önünde padişahlar, fukaralarla diz çöküp muhakeme olması və Hazret-i Ömer (ra) adaleti zamanında âdi bir Hristiyanla; Hazret-i Ali (ra) âdi bir Yahudi ilə muhakeme olması ilə gösterilen, adliyedeki haktan başqa heç bir şeye âlet olmadığını gösteren adliyelik adaletinin bu sırr-ı azîmine bizimlə alâkadar olan bu adliyeler –bizə temas eden cihette– mazhar olmuşlar. Onun içindir ki iyirmi səkkiz senedir bu qədər işkenceler, hapisler, tazyikatlar gördüyüm halde, heç bir adliye adamlarına, bu sırr-ı azîme binaen deyil küsmek və beddua, bilakis kalben bir minnettarlık, bir nevi teşekkür, bir tebrik var.
Said Nursî

