Adliyenin şahs-ı manevîsine və dâhiliye vekiline beray-ı malûmat takdim edilen və Emirdağı’ndaki istintakta verdiyim ifadenin hâşiye və lâhikasıdır.
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası II
Emirdağ Lahiyəsi 1. Kitab 219. Məktub
Bu iyirmi beş seneden beri heç bir gazeteyi okumayıp dinlemediyim halde, dünkü gün mənə hizmet eden bir adam, gazetenin bir parçasını mənə okudu. İçinde, Ankara Maarif Dairesi iki milyon zararla hem yenə Ankara’da otomobil garajı binası, eyni vakitte İzmir’de ehemmiyetli fabrika hem eyni vakitte Adana’da böyük bir binanın tamamen yandığını işitdiyim vaxt, çoxlu teessür və yazıklarla bu fakir millete acımakla, eyni zamanda bütün ömrümde çekmediyim bir sıkıntı içinde, heç bir mahkemede mənim kimi ihtiyar və hasta halimde dörd buçuk saat mütemadiyen ifademi sual-cevaba mecbur olduğum bir zamanda, əgər bura adliyesinin insaniyeti və bir derece şəfqəti olmasaydı, kat’iyen dayanamadığım kimi kat’î qərar vermişdim ki sərt bir sözle bu soğukta, bu hastalığımda hapse girmeyi gözüme almışdım. Hattâ mənə hizmet edenin birini odamda yatırmak, birisini də birine bir tokat vurup mənim hizmetim üçün hapse yanıma gəlmək üçün qərar vermişdik. Lakin bura adliyesinin insaniyeti və inayet-i İlahiye mənə səbir verdi, tahammül ettim.
Bu acib vaziyetim və asılsız evhamın sebebini merak ettim. Gençlik Rehberi’nin resmen tabedilmesi və intişarı, çoxlu mektepleri tenvir etmiş; hattâ Ankara Dârülfünunundaki və İstanbul Dârülfünunundaki qiymətli gençlerin Risale-i Nur’un esasatını, bu vatan milletinin saadetine bir vesile olduğunu bilmeleri və çoxlu muallimler, hamiyet-i milliye və vataniye və haysiyet-i ilmiye cihetiyle Risale-i Nur’a kemal-i iştiyak ilə alâkadar olmaları, Maarif Dairesinin nazar-ı dikkatini celbetmiş, Nurlara qarşı bir derece beğenmemek tarzında bir ilişmek istemişler.
Hattâ burada “Gençleri elde edir. Matbu Gençlik Rehberi ilə mektep talebelerinin nazarlarını dine çevirir.” deyə ihbar edilmiş. Bunun üzerine hem mənə hem ekser Risale-i Nur şakirdlerine bazı vilayetlerde ilişilmiş.
Halbuki mən, medreseden çıkdığım üçün hocalardan istimdad etmək lâzımken, bütün kuvvetimle Maarif Dairesine və mekteplilere itimat edib onlara dayanmak istiyordum. Çünki Nur dairesine girenlerin çoğu mekteplilerdir, hocalar azdır; çoğu çekindiyi halde mektepliler, kemal-i takdirle Nurlara sahib çıktığından kalbimden derdim: İnşâallah Maarif Dairesi, Nur şakirdlerini himaye edəcək.
Və yardımları beklerken birden bizə bu yeni taarruzun səbəbi; matbu Gençlik Rehberi’nin âhirinde “Nur şakirdleri, hükûmetin müsaadesine binaen, mümkün olduğu qədər Nur dershaneleri açılmak münasiptir.” deyə bizim gizli düşmanlarımız Maarif Dairesini aleyhimize çevirmeye çalışması bir vesile oldu.
Indiyə qədər o düşmanlarımız, desiselerle kaç defa adliye cihetiyle bizi pərişan etmək istediler, muvaffak olamadılar, bir şey də çıkaramadılar. Sonra mutaassıp və enaniyetli və resmî makamlardaki hocaları aleyhimize sevk etmeye çalıştılar, onda da bir şeye muvaffak olamadılar. Indi en ziyade mənə yardıma güvendiyimiz Maarif Dairesini aleyhimize istimal etmekle, bu hükûmetin bazı memurlarını üç mahkemede kat’î beraet kazandığımız cemiyetçilik və tarîkatçılık bahanesiyle geniş bir dairede biçarə masum Nur şakirdlerine və məni Risale-i Nur’un mütalaasından mahrum etmeye çalıştıkları bir zamanda və mənim acınacaq dörd buçuk saat istintakımın eyni vaxtında Maarif Dairesinin sebepsiz yanması və söndürülmesine heç bir imkân bulunmaması və tamamen yanması, tesadüfe benzemir, bir eser-i hiddet görünür.
O ifademin âhirinde və eyni zamanda demişdim ki: Məni bu gurbette, yalnızlıkta kitablarımın mütalaasından mahrum etmeyiniz. Yoxsa hem mənə hem bu vatana yazık olur. (Hâşiye) Bəlkə zemin, yenə zelzele ilə hiddet edər dediğimden üç dakika sonra üç saniye devam eden zelzele və o fıkrayı mahkemede tekrar etdiyim eyni zamanda –ya gece və ya gündüzde– zemin ateşle Maarif Dairesine saldırması və mahkemece dörd defa ispat edilen çox defa zelzelenin Risale-i Nur’a və şakirdlerine taarruzun eyni zamanında gelmesi, əlbəttə bunda tesadüf ola bilməz.
Demək, bu vatanın və milletin və asayişin böyük bir temel taşı olan Risale-i Nur’un hakikatleridir ki belə vukuatlı tokatlarla bu milletin nazar-ı dikkatini Kur’an’ın həqiqi və hakikatli və qüvvətli bir tefsiri olan Risale-i Nur’a çevirir; milleti ona teşvik edib muarızlarına şəfqət tokadı vurur.
Indi necə sadaka belayı def’edir, elə də Risale-i Nur, bu memlekette belanın def’ine vesile olduğu çox hâdiselerle tahakkuk etmiş. Bu defa da Risale-i Nur’a hücum edildiğinin eyni zamanda bu yangın belasının gelmesi, Risale-i Nur belanın def’ine vesile olduğunu ispat edir.

