“Âlem-i İslâmın mukadderatıyla ciddi alâkadar olan bu Cihan Harbi’nin dehşetli zamanlarında, iki sene –indi on sene qədər oldu– ne bizdən və ne də hər gün hizmetinizde bulunan Emin’den bir defacık olsun sormadınız, ehemmiyet vermediniz. Əcəba bu böyük hâdiseden daha böyük digər bir həqiqət mı hükmedir ki bunu ehemmiyetten ıskat edir; yaxud onun ilə meşgul olmanın bir zərəri mı var?” deyə Üstadımızdan sorduk.
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Gençlik Rehberi
Risale-i Nur Talebeleri Tarafından Sorulan Bir Suale Cevap
O da Cavab dir ki: Bəli, bu Cihan Harbi’nden daha böyük bir həqiqət, daha azîm bir hâdise hükmetdiyi üçün Cihan Harbi ona nisbeten çox ehemmiyetsiz düşür. Çünki bu Cihan Harbi’nde iki hükûmet küre-i arzın hâkimiyeti üçün mürafaa və muhakeme davasında bulunmaları içinde iki muazzam dinin musalaha və sulh mahkemesine barışmak davaları açılarak və dinsizliğin dehşetli cereyanı da semavî dinler ilə mücadele-i azîmesi başladığı hengâmda, nev-i beşerin sosyalist tabakası ilə burjuvalar taifesinin mahkeme-i kübralarında açılan böyük davalarından çox mühim elə bir dava açılmış və elə muazzam bir həqiqət meydana çıkmış ki o davanın tək bir adama isabet eden miktarı bu Cihan Harbi’nden daha büyüktür. İşte o dava da budur ki:
Bu zamanda hər mü’min üçün bəlkə hər kəs üçün küre-i arz qədər bir bâki tarla və o tarla baştan başa bahçeler və kasırlarla müzeyyen ebedî bir mülk almaq və o mülkü kazanmak və ya kaybetmek davası açılmış. Demək, hər bir tək adamın başına elə bir dava açılmış ki əgər İngiliz və Alman qədər serveti və qüvvəti olsa və aklı da varsa, yalnız o davayı kazanmak üçün bütününü sarf edəcək. Əlbəttə o davayı kazanmadan evvel başqa şeylere ehemmiyet veren, divanedir. Hattâ o dava o derece tehlikeye düşmüş ki bir ehl-i keşfin müşahedesiyle, bir yerde ecel elinden terhis tezkeresi alan qırx adamdan bir adam kazanabilmiş, otuz doqquzu kaybetmiş.
İşte bu ehemmiyetli, azîm davayı kazandıracaq və iyirmi senedir tecrübelerle onda sekizine o davayı kazandıran bir dava vekili bulunsa əlbəttə aklı başında hər adam, o davayı kazandıracaq elə bir dava vekilini vazifeye sevk edəcək bir hizmete hər hâdisenin fevkinde ehemmiyet vermeye mükelleftir. İşte o dava vekilinin biri bəlkə birincisi, Bəyanı Möcüzə Quran’ın i’caz-ı manevîsinden süzülen və çıkan və tevellüd eden Risale-i Nur olduğuna, minlərlə onunla o davayı kazananlar şahittir.
Bəli, bu küre-i arza memuriyetle gönderilen hər insan, burada misafir və fâni olduğu və mahiyeti bir hayat-ı bâkiyeye müteveccih bulunduğu kat’iyen tahakkuk etmişdir. O hər bir insan, bu zamanda hayat-ı ebediyesini kurtaracaq olan istinad kaleleri sarsıldığından bu dünyasını və içindeki bütün alâkadar ahbabını ebedî terk etmekle birlikdə, bu dünyadan minlərlə derece daha mükemmel bâki bir mülkü də kaybetmek və ya kazanmak davası başına açılmış. Əgər iman vesikası olmazsa və beratı və senedi olan itikadı sağlam bir surette elde etmezse o davayı kaybeder. Əcəba bu kaybetdiyi şeyin yerini hangi şey doldurabilir?
İşte bu həqiqətə binaen, mənim və kardeşlerimin hər birimizin yüz derece aklımız və fikrimiz ziyadeleşse də bu muazzam vazife-i kudsiyenin hizmetine ancaq kâfi gelebilir. Sair mesaile bakmak, bizə fuzulî və malayani olur. Yalnız bu qədər var ki Risale-i Nur şakirdlerinin bir kısmı o biri davalar içinde bulunduğu və lüzumsuz, sebepsiz bazen bizə akılsızların tecavüzleri və taarruzları zamanlarında zaruret derecesinde, istemeyerek bakmışız.
Hem də bu həqiqi və çox böyük dava haricindeki davalara və boğuşmalara alâkadarane fikren, kalben karışmak zararlıdır. Çünki belə geniş, siyasî və heyecan veren dairelere dikkat eden və onlarla meşgul olan bir adam, qısa bir daire içinde vazifedar olduğu ehemmiyetli hizmetlerden geri kalır və ya şevki kırılır.
Hem də o geniş, cazibedar siyaset və boğuşma dairelerine dikkat eden bazen kapılır, vazifesini yapamadığı kimi salamatlıq-i kalbini və hüsn-ü niyetini və istikamet-i fikrini və hizmetteki ihlasını kaybetmese də o ittiham altında kalabilir. Hattâ bu noktada mənə mahkemede hücum ettikleri zaman dedim:
Güneş kimi həqiqət-i imaniye və Kur’aniye, yerdeki muvakkat ışıkların cazibesine tabi və âlet olmadığı kimi o həqiqəti cidden tanıyan, deyil küre-i arzdaki hâdisata, bəlkə kainata da âlet edə bilməz, deyə onları susturdum.
İşte Üstadımızın cavabı bitti, biz də bütün kuvvetimizle tasdik ettik.
Risale-i Nur Şakirdleri

