(Bu müdafaa, bir takriz olaraq buraya ilhakı münasib görülerek dercedilmişdir.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
İşârâtü'l-İ'câz
Bir Müdafaa (Takriz)
Bir neçə defa beraet kazanan Risale-i Nur’un bir neçə vilayette haksız müsaderesine dair, Nur’un yüksək bir talebesinin mahkemesindeki müdafaasından bir parçadır
Diyarbakır Sulh Ceza Mahkemesi yüksək makamına,
Mahkeme-i âdilenizin huzuruna çıkmaktan fevkalâde memnunum. Âdil mahkemeler; kainat Hâlıkı’nın Hak isminin, Âdil isminin və daha çox esma-i İlahiyenin tecelligâhıdır. Hak adına hükmeden, Âdil-i Mutlak hesabına adalet eden və həqiqi, İslâmî bir adalet olan kürsî-i muallâ ne yüksektir ne mübecceldir… Hak tanımaz mağrur zalimleri huzurunda serfürû ettiren, haksızları hakkı teslime icbar eden âdil mahkemeler, en yüksək tebcile və en âlî ihtirama sezadırlar.
Zulüm və gadir ilə hukuku ihlâl edilmiş, haysiyet və şerefi pâyimal edilmiş mazlumların, huzurunda ahz-ı mevki ilə tazallüm-ü hal eden bîçarelerin bu dünya-yı fânide ihkak-ı hak üçün mesned-i re’sleri, mahkemelerdir. Bu halde ne şeref-bahş bir taht-ı âlîdir ki mazlumlara melce və penah, zalimlere də hüsran və tebah olur.
İnsanların ebrarını da eşrarını da cem’eden huzur-u mehâkim, elə korkulacaq bir yer deyildir. Bəlkə muhabbete, hürmete lâyıktır.
Sultanlarla köleleri, asilzadelerle âhâd-ı nâsı müsavi tutan bu makam, saltanattan da mübecceldir. Hususuyla bütün âlem-i insaniyete devirlerin, asırların akışı boyunca adalet dersini veren İslâm mahkemeleri; akvam-ı sairenin engizisyonlarına mukabil, adalet nurunu biçarə beşerin kara sahifesine haşmetle aksettirmişdir. Adliye və adalet tarihimiz, bunun binlerle misaline şahittir.
Ezcümle bu mübarək, adaletli mahkemenin huzurunda iftiharla arz etmək isterim ki meşhur İslâm seyyahı və tarihçisi Evliya Çelebi, Seyahatname’sinde dir ki: “İlk İstanbul kadısı (hâkimi) olan Hızır Bey Çelebi’nin huzurunda, haşmetli padşah Fatih ilə bir Rum mimarı arasında belə bir muhakeme cereyan edər:
“Böyük bir abidenin inşasında kullanılacaq iki mermer sütunu, Fatih bir Rum mimarına teslim edər. Mimar da Fatih’in arzusunun hilafına olaraq bu sütunları üçer arşın kesip kısaltır. Fatih cezaen Rum mimarının elini kestirir. Rum mimarı da Fatih aleyhine dava açar. Bunun üzerine mahkemeye celbedilen böyük padşah, baş köşeye geçmek istemiş. Birdenbire hâkimin bu ihtarıyla qarşılaşmış:
— Oturma beyim! Hasmınla mürafaa-i şer’î olacaqsan, ayakta birlikdə dur!
Hızır Bey Çelebi; bu koca şanlı padşah-ı maznuna, haksız el kestirdiyi üçün özünün də kısasa tabi olduğunu və elinin kesileceğini bildirir. Lakin mimar kısası istemediyi üçün böyük Fatih günde on altın tazminata mahkûm olur və hattâ kısastan kurtulduğu üçün bu tazminatı kendiliğinden iyirmi altına çıkarır.”
İslâm mahkemesinin adaletinin şanlı misallerinden biri olan bu misal, bizə en haşmetli hükümdarlarla en âciz fertlerin, huzur-u mehâkimde müsavi olduğunu gösterir.
İşte mən də bugün, Fatih qədər şanlı, kahraman İslâm hâkimi Hızır Bey Çelebi’nin makamının mümessili olan və həqiqi adalet-i Kur’aniyeyi esas tutan bir makamın yerinde bulunan bir mahkemenin huzurunda bulunuram. Bütün kalbimi huzur və sürura kalbeden memnuniyetim budur.
Kahraman ecdadımızın bu qədər ulviyetinin sırrı; kalplerinde Allah korkusunun mevcudiyetiyle, Kur’an nurunun və nihayətsiz feyzinin ruhlarında yerleşmiş olması və kudsî həqiqətləre qarşı sonsuz və sonsuz dərəcədə merbutiyetleridir. O mübarək ecdaddan bizə tevarüs eden, Allah və Kur’an üçün akıttıkları kudsî kanlarının hâlen eserleri bulunan bu yurtta və aziz canlarını feda ettikleri bu memlekette: “Kur’an’ın kudsî hakikatlerine hizmet edir, Kur’an’ın tefsirini okur, evinde bulundurur.” kaydıyla mahkemenin huzuruna sevk edildim.
Bəli, muhakememiz şahsımla alâkadar olmaktan ziyade, Risale-i Nur’un muhakemesidir. Risale-i Nur isə Bəyanı Möcüzə Quran’ın semavî və kudsî həqiqətlərinin tereşşuhatı olmaq hasebiyle, o yüksək eserlerdeki qiymət, doğrudan doğruya Kur’an’a aittir. Bu halde muhakeme də Kur’an’ın muhakemesidir. Ehl-i tevhidin kitabı olan kelâmullah bütün âyât və beyyinatıyla Hâlık-ı kainat’ın vahdaniyetini və ehadiyetini ilan edir.
Kur’an’ın ehl-i ukûlü hayrette bırakan i’cazı, belâgat və fesahati, nihayet derecedeki yüksək üslubu, selaset-i beyanı, elhasıl sonsuz bedayi’ və câmiiyeti ilə ins və cinnin kıyamete qədər geləcək ehtiyacatına ekmeliyetle kâfi gelmesi, dünya və âhiret saadetinin rehberi bulunması və bütün asırlardaki tabakat-ı beşere hitap etmesi və kainat Hâlık’ının marziyatını kullarına bildirəcək âyât və beyyinatı tefsir və izah edəcək mütehassıs ehl-i ilmin bulunması zaruretine binaen hər asırda gelen minlərlə müdakkik ehl-i ilim, yüz binlerle Kur’an tefsirlerini meydana getirmişler; bütün asırları Kur’an’ın nuruyla ışıklandırmışlardır.
İşte Risale-i Nur da bu asırda Kur’an’ın feyziyle vücud bulan, beşerin tekemmülatına uygun olaraq Kur’an’ın gösterdiyi mu’cizeli həqiqətlərin, bu tekâmül ilə saha-yı fiile konulduğunu bildiren və asrın idrakine hitap eden gayet kudsî bir tefsirdir. Kur’an baştan başa tevhid-i İlahîyi ilan edir. Risale-i Nur da iman-ı billahı gösteren və həqiqətlər-i imaniyeyi ders veren âyetleri tefsir edir.
İşte muhakemenin asıl mevzuu budur.
Otuz seneden beri gizli din düşmanlarının, komünistlerin və masonların tahrikatıyla, Risale-i Nur şakirdleri bir çox mahkemelere sevk edilmişler. Âdil mahkemeler də o hain, gizli din və Kur’an düşmanlarının ettikleri iftiraları inceden inceye tetkik etmişler “Bunlarda bir suç yox, kitablar isə faydalı kitaplardır.” deyərək çox mahkemeler beraetle neticelenmişlerdir.
Temyiz Mahkemesi də üç defa mahkemelerin beraet qərarını tasdik etmiş. Hüküm kaziye-i muhkeme haline geldiyi halde, memleketi umumî bir dinsizliğe sürüklemek üçün perde arkasındaki din düşmanları; faaliyetlerini mütemadiyen tazelemişler, sükûn və asayişe çoxlu möhtac olan memleketimizi bu cihetten zaafa uğratmak üçün adliyeleri, mahkemeleri daima hainane tertiplerle meşgul etmişlerdir.
Evvelce şifahen də arz etdiyim vecihle; selef-i salihînin bıraktığı kudsî tefsirler iki kısımdır: Bir kısmı, ahkâma dair tefsirlerdir. Digər bir kısmı da âyât-ı Kur’aniyenin hikmetlerini və iman hakikatlerini tefsir və izah edərlər. Selef-i salihînin bu türlü tefsirleri çoktur. Hususan Gavs-ı A’zam Şah-ı Geylanî, İmam-ı Gazalî, Muhyiddin-i Arabî, İmam-ı Rabbanî kimi zevat-ı kiramın eserleri, bu kısım tefsirlerdir. Bilhassa Mevlana Celaleddin-i Rumî Hazretlerinin Mesnevî-i Şerif’i də bu tarz bir nevi manevî tefsirdir. İşte Risale-i Nur, bu tarz tefsirlerin en yükseği, en mümtazı və en müstesnasıdır. İşte madam ki bu tarz tefsirler mütedavildir, kimse ilişmir, Risale-i Nur’a da ilişmemek lâzımdır. İlişenler, Kur’an’a və ecdada düşmanlıklarından ilişirler.
Risale-i Nur, erkân-ı imaniyeyi və âyât-ı Kur’aniyeyi tefsir edərək elə bir tarzda beyan edər ki heç bir münkir, heç bir dinsiz, o həqiqətləri inkâr edə bilməz. Hem riyazî bir kat’iyetle ispat edər, göze gösterir, aklı doyurur, letaifi kandırır; artıq heç bir imanî və Kur’anî həqiqəti inkâra mecal kalmaz. Bundan dolayıdır ki dinsizler, komünistler, bu memlekette Risale-i Nur varken mel’unane fikirlerini saha-yı tatbike koyamadıklarından və bir manevî bekçi kimi Risale-i Nur daima qarşılarına çıktığından, Risale-i Nur’un hər vecihle neşrine set çekmeyi gaye edinmişlerdir.
Risale-i Nur, tahkikî iman dersleri verir. Şakirdlerini hər türlü fenalıktan alıkoyar. Kalplere doğruluk aşılar. Onu hakkıyla anlayan, artıq fenalık yapamaz. Onun içindir ki bugün memleketin hər tarafındaki Risale-i Nur talebeleri, asayişin manevî muhafızı hükmündedirler. Indiyə qədər heç bir həqiqi Nur talebesinde asayişe münafî bir hərəkət görülmemiş, âdeta Nur talebeleri zabıtanın manevî yardımcısı olmuşlardır. Risale-i Nur talebelerinin rıza-i İlahîden başqa, a’mal-i uhreviyeye müteveccih olmaktan gayrı düşünceleri yoxdur. Bu halde Risale-i Nur’a garazkâr tertipler hazırlayanlar, perde arkasındaki malûm din düşmanlarından başqa kimse deyildir.
Yukarıdaki maruzatımızda bir çox mahkemelerin beraet kararlarının mevcudiyetini arz etmişdim. Elde edebildiyim tarih və numaralarını beyan edərək, o âdil və yüksək mahkemelere milyonlar Nur şakirdleri adına minnettarlığımızı bildirmek isterim.
Umum Risalelerin beraet və iadesi hakkında Denizli Ağır Ceza Mahkemesinin 15 Haziran 1944 tarihli beraet qərarıyla, İstanbul Eminönü Ağır Ceza Mahkemesinin 1953 tarih və 1951/137 esas və 1952/27 qərarıyla ki geçen celsede Sebilürreşad gazetesinin takdim etdiyim nüshasında bildirilen beraet qərarıdır. Ayrıca mahkeme-i âlînize suret-i mahsusada arz və takdim etdiyim Asâ-yı Musa dâhil umum Risale-i Nur Külliyatı’nın Mersin Ağır Ceza Mahkemesinin 1954/17 esas 1954/421 qərar və 9/4/954 tarihli beraet qərarının mevcudiyetleri, mahkemelerin temininde olaraq heç bir elin Risale-i Nur’a ilişmemesini tazammun ettiği halde, mestûr düşmanların hainane faaliyetleriyle bu sefer də tahsisen Asâ-yı Musa kasdedilerek âdil və yüksək mahkemeye gelmiş bulunuruq.
Risale-i Nur, iman-ı billah ilə tevhidi en yüksək derecede, aynelyakîn və hakkalyakîn bir surette göze gösterip bütün letaifi a’zamî derecede doyurmasıyla imanı taklitten kurtarıp derece-i tahkike yükseltir. Asâ-yı Musa’da isə bu ulvi və kudsî iman dersi, en parlak bir surette hem görülmemiş ihtişam ilə ispat edildiğinden, yüz otuz cilde yaklaşan Risale-i Nur tefsirinin âdeta hülâsası hükmündedir.
Bütün semavî kitabların və bütün peygamberlerin en böyük davası Hâlık-ı kainat’ın uluhiyet və vahdaniyetini ilandır. Kur’an baştan başa tevhidi gösterir. İşte Asâ-yı Musa da Müslümanlara və umum beşeriyete Cənabı-Haqqın birliğini və delail-i vahdaniyetini güneş kimi göstermesinden, en böyük bir mütefekkir ilə bir dinsizi və bir feylesofu həqiqətlər-i imaniyeyi tasdike mecbur ettiği kimi; en âmî bir adamın da en yüksək həqiqətləri, en böyük bir suhuletle anlamasını temin eden, tevhidi gösteren, âyât-ı Kur’aniyenin en kudsî bir tefsiridir. Eynilə ismi gibidir. Necə ki Musa aleyhisselâm elindeki asâsıyla kara taşlardan, çorak vâdilerden, ateş fışkıran çöllerden âb-ı həyatı fışkırttığı kimi Asâ-yı Musa da vahdaniyet-i İlahiyeyi ispat etmesiyle dünya və âhiret âlemlerini ziyadar edəcək tevhid nurlarını fışkırtır; taş kimi kalpleri, mum kimi eritir; şevki ilə gönülleri teshir edir.
Hem madam ki mahkemelerin beraeti mevcud və vicdan hürriyeti var və heç bir memlekette ilim ilə iştigal edenlere ilişilmir; bu halde ulûm-u evvelîn və âhirîni câmi’ olan Risale-i Nur’a da ilişilmemek lâzımdır.
Risale-i Nur yurdun asayişine, sükûn və selâmetine hizmet ettiğine delil: Milyonlar talebelerinin hiçbirisinde bir vak’anın görülmemiş olmasıyla birlikdə, hepsinin də namuskârane faaliyetleriyle müstakim görülmeleridir. Risale-i Nur Külliyatı, Asâ-yı Musa ilə birlikte kütüphane-i mesaimin harîminden alınması ilə hər türlü suç unsurunun mevcudiyetini bizzat ref’edər. Çünki hər münevver adam, kütüphanesinde hər nevi kitabı bulundurur, okur, tetkik edər. Mel’unane fikirleri neşreden və anarşistliği telkin eden kitablar hətta kütüphanelerde açıkça tetkike tabidir.
Hülâsa: Risale-i Nur, Kur’an’ın bu asırda en yüksək və en kudsî bir tefsiridir. Həqiqətləri semavîdir, Kur’anî’dir. O halde Kur’an okundukça o da okunacaqdır. Risale-i Nur, mücevherat-ı Kur’aniye hakikatlerinin sergisidir, pazarıdır. Bu ulvi pazarda hər kəs istediyi kimi ticaret yapar. Uhrevî, manevî zenginliklere mazhariyeti temin edər.
Bu qədər maruzatımızla ifade etmək istədim ki: Maksadımız; imanımızı kurtarmaktır, imana hizmettir, Kur’an’a hizmettir. Âhirete müteveccih olan bir hal isə heç bir gûna suç mevzuu ola bilməz. Mütemadiyen şikâyette bulunduğumuz o gizli din düşmanları, türlü türlü entrikalarla, tertiplerle, iz’açlarla bizleri bu kudsî vazifeden men’etmeye uğraşmaktadırlar. Bizler isə bu kudsî yolda Kur’an və iman üçün hər şeyimizi fedaya seve seve hazırız. Deyil dünyevî ızdıraplar, cehennemî azaplar da verilse bıçaklarla da doğransak, en müthiş ölümlere də maruz bırakılsak, asırlar boyunca milyonlar mübarək ecdadımızın feda-yı can ettikleri bu kudsî həqiqətə, bizim canımız da feda olsun. Bir deyil, min ruhum da olsa Kur’an üçün iman üçün hepsini feda etmeye hər zaman hazırım.
Bu aziz vatanın taşları, torpaqları, abideleri, kubbeleri, camileri, minareleri, mezar taşları, türbeleri; Kur’an’ın tebliğ ettiği zemzeme-i tevhidi haykırırlar. İman və Kur’an’ın ezelî nurunu, atom zerratına qədər nüfuz edib ilan ettiği tevhid hakikatini, heç bir qüvvət bu vatanın və bu milletin sine-i pâkinden silemez.
Muhterem mahkemenizden, yüksək adaletinizden; həqiqətlər-i Kur’aniyeyi və vahdaniyet-i İlahiyeyi haşmetle ilan eden və tevhidi a’zamî derecede gösteren Risale-i Nur Külliyatı’nın iadesine və beraetine qərar vermenizi rica ederim.
Risale-i Nur, Kur’an’ın malıdır. Arşı ferşe bağlayan kelâmullah ilə mazi canibindeki milyarlar ehl-i iman, evliya və enbiya alâkadar oldukları kimi Risale-i Nur mahkemesiyle də manen alâkadardırlar. Çox ihtiyarlamış arzın, dörd yüz milyon Müslüman sekenesi, Risale-i Nur’un beraetine və serbestiyetine və intişarına muntazırdırlar.
Mazi tarafından perde-i gayb arkasına çekilen mübarək ecdadımızın nurani kafileleri, ulvi makamlarından Risale-i Nur mahkemesine manen nâzırdırlar.
Müstakbel cephesinin feyizkâr nesilleri, beraet (Hâşiye) qərarını beklirlər.
Emekli Yüzbaşı
Mehmed Kayalar

