Risale-i Nur’un kiçik və masum şakirdlerinin əlli altmış talebesinin və qırx əlli ümmi mübarək ihtiyarların və qiymətli üstadlarının yazdıkları tevafuklu və şirin nüshaları bizə göndermişler. O parçaları yeddi cilt içinde cem’ettik.
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Kastamonu Lâhikası
Kastamonu Lahiyəsi 76. Məktub
Bu mübarək ümmi ihtiyarların qırx sene sonra Risale-i Nur hatırı üçün hər işe tercihen yazıya başlamaları və masum çocukların, Risale-i Nur’dan ders aldıkları və yazdıkları risalelerin bir kısmıdır. Onların bu zamanda, bu ciddi çalışmaları gösterir ki Risale-i Nur’da elə manevî zevk və cazibedar bir nur var ki mekteplerde çocukları okumaya şevkle sevk etmək üçün icad ettikleri hər nevi eğlence və teşviklere galebe edəcək bir ləzzət, bir sürur, bir şevk Risale-i Nur verir ki çocuklar və ümmi ihtiyarlar belə hərəkət edirlər.
Hem bu hal gösterir ki Risale-i Nur kökleşir. İnşâallah onu heç bir şey koparamayacaq, ensal-i âtiyede də devam edib gidəcək. Eynilə bu masum kiçik şakirdler kimi Risale-i Nur’un cazibedar dairesine giren bu ümmi ihtiyarların, kısmen çobanların və yörük və efelerin bu zamanda, bu acib şerait içinde hər şeye tercihen Risale-i Nur’a bu surette çalışmaları gösterir ki bu zamanda Risale-i Nur’a ekmekten ziyade ihtiyaç var ki çiftçiler, çobanlar, yörük efeler (Hâşiye) hâcat-ı zaruriyeden ziyade bir hâcat-ı zaruriyeyi, Risale-i Nur’un həqiqətlərini görürlər.

