Risale-i Nur şakirdleri tarafından sorulan suale cevaptır
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Kastamonu Lâhikası
Kastamonu Lahiyəsi 125. Məktub
Sual: Geçen sene sizdən sormuştuk ki əlli gündür merak edib dünya cereyanlarına bakmadınız və sormadınız, o zaman bizə bir cavab verdiniz. Gerçi o cavab hakikattir və kâfidir. Lakin Risale-i Nur’un intişarı və hizmeti və âlem-i İslâmiyet’in menfaati noktasında bir derece bakmanız lâzım iken, indi on üç ay olur eyni hal devam edir. Merak edib heç sormuyorsunuz.
Cavab: اِنَّ ال۟اِن۟سَانَ لَظَلُومٌ âyetine en a’zam bir tarzda şimdiki boğuşan insanlar mazhar olmalarından, onlara deyil taraftar olmaq və ya merakla o cereyanları takip etmək və onların yalan, aldatıcı propagandalarını dinlemek və müteessirane mücadelelerini seyretmek, bəlkə o acib zulümlere bakmak da caiz deyil. Çünki zulme rıza zulümdür, taraftar olsa zalim olur. Meyletse وَلَا تَر۟كَنُٓوا اِلَى الَّذٖينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ âyetine mazhar olur.
Bəli, hak və həqiqət və din və adalet hesabına olmadığına və bəlkə inat və asabiyet-i milliye və menfaat-i cinsiye və nəfsin enaniyetine dayanan, dünyada emsali vuku bulmayan gaddarane bir zulüm hesabına olduğuna kat’î bir delil şudur ki:
Min masum çoluk çocuk, ihtiyar, hasta bulunan bir yerde, bir iki düşman askeri bulunmak bahanesiyle, bombalarla onları mahvetmek və tabakat-ı beşer cereyanları içinde, burjuvaların en dehşetli müstebitleri və sosyalistlerin və Bolşeviklerin en müfritleri olan anarşistlerle ittifak etmək və minlərlə, milyonlar masumların kanlarını heder etmək və bütün insanlara zərər olan bu harbi idame və sulhu reddetmektir.
İşte belə heç bir kanun-u adalete və insaniyete və heç bir düstur-u həqiqətə və hukuka muvafık gelmeyen boğuşmalardan, əlbəttə âlem-i İslâm və Kur’an teberri edər. Yardımcılıklarına tenezzül edib tezellül etməz. Çünki onlarda elə dehşetli bir firavunluk bir hodgâmlık hükmedir; deyil Kur’an’a, İslâm’a yardım bəlkə özünə tabi və âlet etmekle elini uzatır. Elə zalimlerin kılınçlarına dayanmak, hakkaniyet-i Kur’aniye əlbəttə tenezzül etməz. Və milyonlarla masumların kanıyla yoğrulmuş bir qüvvət yerine, Hâlık-ı kainat’ın qüdrət və rahmetine dayanmak, ehl-i Kur’an’a farz və vâcibdir.
Gerçi zındıka və dinsizlik, o boğuşanların birisine dayanıp ehl-i diyaneti ezer. O zındıkanın tazyikinden kurtulmak, onun aksi cereyanına taraftar olmaq bir çaredir. Lakin indiyə qədər o taraftarlık, bir menfaat vermeyerek çox zararları dokunmuş.
Hem zındıka, nifak hâsiyetiyle hər tarafa döner. Sənin dostunu özünə dost edib sənə düşman edər. Sənin taraftarlık cihetiyle kazandığın günahlar, faydasız boynunda kalır.
Risale-i Nur şakirdlerinin vazifeleri iman olduğundan həyat meseleleri onları çox alâkadar etməz və merakla baktırmaz. İşte bu həqiqətə binaen, deyil on üç ay bəlkə on üç sene (Hâşiye) də bakmasam hakkım var. Sizler baktınız, günahlardan başqa ne kazandınız? Mən bakmadım, ne kaybettim?
İkinci Sual: İşarat-ı Kur’aniye Risalesi’nde, Fatiha’nın âhirinde sırat-ı müstakim ashabı ki اَلَّذٖينَ اَن۟عَم۟تَ عَلَي۟هِم۟ âyetiyle tarif edilen taife içinde hem لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِن۟ اُمَّتٖى... الخ hadîsinin âhir zamanda gösterdikleri mücahidler içinde və hem Və’l-Asrı Suresi’nin اِلَّا الَّذٖينَ اٰمَنُوا dan başlayan üç cümlenin mana-yı işarîsinde hususi bir surette bir ferdi, Risale-i Nur’un has şakirdleri olduğuna səbəb nedir və vech-i tahsisi nedir?
Cavab: Səbəbi isə Risale-i Nur, yüze yaxın din tılsımlarını və həqiqətlər-i Kur’aniyenin muammalarını hall və keşfetmişdir ki hər bir tılsımın bilinmemesinden çox insanlar şübehata və şükûke düşüp tereddütlerden kurtulamayıp bazen imanını kaybederdi. Indi bütün dinsizler toplansalar o tılsımların keşfinden sonra galebe edemezler. Iyirmi Səkkizinci Məktub’taki İnayat-ı Seb’a’da bir kısmına işarə edilmiş. İnşâallah bir zaman o tılsımlar, müstakil bir risalede cem’ediləcək.

