Aziz, sıddık, mübarək qardaşlarım!
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Kastamonu Lâhikası
Kastamonu Lahiyəsi 139. Məktub
Sabri’nin tabiriyle, Risale-i Nur’un zülfikarı olan Hizbü’l-Ekber-i Nurî elhak me’mulümüzün fevkinde gayet parlak və güzel və dikkatli və sıhhatli və yanlışları çox az bir tarzda Cənabı-Haqqın inayetiyle vücuda gelmiş. Hâfız Ali, Tahirî, Hâfız Mustafa bu vazifede elhak tam çalışmışlar. Risale-i Nur’un eline bir elmas kılınç verdiler.
Qardaşlarım! Bu kudsî hediyeniz bu şehre girdiyi eyni zamanda, daha biz haber almadan, memleketimizde talebeler bir kitaba başladığı zaman, Kürtçe meftihane namında bir ziyafet verdiklerine tam bir misal olaraq, Risale-i Nur’un beş talebesi, ayrı ayrı köylerde, ne biz ne onlar postadan haberimiz yokken, güya bu kudsî kitabın meftihanesi olaraq hər biri, ayrı ayrı taamdan mürekkeb bir kiçik ziyafet getirdikleri nevinde, heç bir səbəb yokken, bütün bütün âdete muhalif bir tarzda o beşlerin bu noktada ittifakı və tevafukları, beşimiz (Mən, Emin, Feyzi, Hilmi, Tevfik) müttefikan qərar verdik ki tesadüf kat’iyen imkânı yox. Demək buradaki Medrese-i Nuriyenin meftihanesi olaraq rahmet-i İlahiye tarafından bir keramet-i Nuriyedir.
Hem otuz günden beri İnebolu’dan hər hafta bir iki defa geldikleri halde; hiçbiri gelmeden, birden, sebepsiz, bir has talebe üç günde yayan olaraq Hizbü’l-Ekber’le birlikdə geldi. İkinci gün, güya onun üçün gönderilmiş kimi matbu Hizbü’l-Ekber-i Nuriye’nin bir kısmını aldı, götürdü.
Aziz Qardaşlarım! Bu Hizb-i Nuriye mənim şahsıma ait çox böyük bir keramet-i maneviyesi var. Indi beyan etmək zamanı geldi:
Iyirmi üç sene evvel Eski Said, Yeni Said’e inkılab ettiği zaman, təfəkkür mesleğinde gittiği üçün تَفَكُّرُ سَاعَةٍ خَي۟رٌ مِن۟ عِبَادَةِ سَنَةٍ sırrını aradım. Hər bir iki senede o sır ya Arabî ya Türkçe bir risaleyi netice verib surət değişirdi. Arabî Katre Risalesi’nden tâ Âyetü’l-Kübra Risalesi’ne qədər, o həqiqət devam edib suretler değiştirerek tâ Hizbü’l-Ekber-i Nuriye suret-i daimesine girdi. Iyirmi üç seneden beridir ki ne vaxt sıkılsam və fikir və kalbe yorgunluk və usanç gelse bu hizbin bir kısmını mütefekkirane okumuşsam, o sıkıntıyı və usanç və yorgunluğu izale edirdi. Hattâ bilâ-istisna, hər gece sabaha yaxın dörd beş saat meşguliyetten gelen usanç və yorgunluk, o hizbin altısından birisini okumasıyla heç bir eseri kalmadığı min defa tekerrür etmiş.
Mühim bir həqiqəti, bu həqiqət münasibətilə bu zamanda ehl-i medreseye və hocalara taalluk eden bir meseleyi beyan edirəm. Belə ki:
Eski zamandan beri ekser yerlerde medrese taifesi, tekyeler taifesine serfürû etmiş yani inkıyad gösterip onlara velayet semereleri üçün müracaat etmişler. Onların dükkânlarında ezvak-ı imaniyeyi və envar-ı həqiqəti aramışlar. Hattâ medresenin böyük bir âlimi, tekyenin kiçik bir veli şeyhinin elini öper, tabi olurdu. O âb-ı həyat çeşmesini tekyede aramışlar. Halbuki medrese içinde daha qısa bir yol həqiqətin envarına gittiğini və ulûm-u imaniyede daha safi və daha hâlis bir âb-ı həyat çeşmesi bulunduğunu və amel və bəndəlik və tarîkattan daha yüksək və daha tatlı və daha qüvvətli bir tarîk-i velayet; ilimde, həqiqətlər-i imaniyede və Ehl-i Sünnet’in ilm-i kelâmında bulunmasını Risale-i Nur, Bəyanı Möcüzə Quran’ın mu’cize-i maneviyesiyle açmış, göstermiş, meydandadır.
İşte Risale-i Nur’a hamıdan çox kemal-i şevk ilə taraftarane və müftehirane medrese taifesinden olan ulemaların koşmaları lâzım və elzem iken, maatteessüf daha medrese ehlinin ekseri, öz medresesinden çıkan bu âb-ı həyat çeşmesini və bu qiymətli bâki hazinesini tanımır, aramır, muhafaza edemir. Lillahi’l-hamd indi tam tamına başladılar. Sözler mecmuası hem hocaları hem muallimleri Nurlara çekti.
Hizb-i Nuriye başındaki Türkçe parçasının “tam Arabî bilen” kelimesinden sonra bu yazılsın: “Veyahut Âyetü’l-Kübra və Münâcat və Iyirminci Məktub Risaleleri yanında bulunan və okuyan.” Hem dördüncü sahifenin nihayetinden ikinci satırın başındaki لِل۟اَو۟قَاتِ, و takaddüm etmiş, لِل۟اَق۟وَاتِ yazılsın, kut’un cem’idir.
Hem iyirmi ikinci sahifenin dördüncü satırında فٖى صَحٖيفَةِ حَسَنَاتِنَا وَ فٖى صَحٖيفَةِ kelimesinden sonra Hâfız Ali və Tahirî və Hâfız Mustafa və Nazif ilâvə ediləcək. وَ اَم۟ثَالِهٖ kəlməsi də وَ اَم۟ثَالِهِم۟ yazılacaq.

