Kastamonu Lâhikası

Kastamonu Lahiyəsi 31. Məktub

Mənbə: QuranRisale Redaksiya Heyəti və Tərcümə Fondu · Azərbaycan dili rəsmi elektron nəşri
Risale oxuma planı
§1

(Ahmed Nazif’in bir fıkrasıdır.)

§2

Qiymətli Üstadım!

§3

Yüksək şahsiyetinizin acizlik və möhtaclıq içinde inayet-i Rabbaniye və rahmet-i İlahiye ilə Bəyanı Möcüzə Quran’ın i’cazlarını güneşin parlak və keskin şuâları kimi kalplerimize nüfuz ettiren və həqiqətlər-i diniye və imaniyenin, dalalete yüz tutan zayıf və âciz mü’minlerin halâsı və selâmeti və hidayete çıkarılmasına hâdim və kudsî Risale-i Nur’un, əlbəttə bir hâdî və bu zamanın möhtac bulunduğu bir sahib-i zuhur namını taşıyacağı şüphesizdir.

§4

Binaenaleyh hem Kur’an’ın tercümanı və dellâlı və hem də bu Risale-i Nur’un müellif və hâdim-i yegânesi bulunmanız hem də âciz və fakir bir nefer iken, manevî hizmetinizle müşiriyet derece-i âliyesine terfi və tefeyyüze istihkak kesbetmiş bulunmanızdadır ki Âlim-i Mutlak, Hâkim-i Mutlak, Kādir-i Mutlak olan Zülcelal Hazretleri, bu kudsî vazife-i âliyeyi, kıymetsiz gördüyünüz, çox qiymətli və faziletli və feyizli və âlî derecelerde yüksək bir dellâla tevdi və nasib və bilhassa memur etmişdir.

§5

هٰذَا مِن۟ فَض۟لِ رَبّٖى

§6

Biz âciz və âsi və günahkâr hizmetkârlarınızı də lütf u keremiyle irşada və hidayete siz Üstadımızı rehber və mürşid və vasıta buyurmuşdur ki ebedî minnet və şükranlarımızı edadan âciz bulunuruq.

§7

İşte Üstadım! Çox qiymətli arkadaşımız və hizmet-i Kur’aniyede qiymətli refikimiz və şerikimiz Kiçik Hüsrev və Mehmed Feyzi’nin mektubundan başqa yerde və mahalde mevsimsiz olduğunu idrak edərək, bu həqiqi kelimeyi və mübarək ism-i şerifi Risale-i Nur’a də henüz zâhiren takmak haddim deyildir və istimalinden hazer edirəm. Çünki Üstadımın izin və müsaadesi olmadıkça bu kimi lakapların kıymeti ola bilməz. Ancaq Risale-i Nur’dan aldığım ilham üzerine, muhitimizde birinciliği ihraz eden bir kardeşimiz olan Feyzi’nin mektubunda bahsedilmesi, sırf hüsn-ü niyet və fart-ı merbutiyet və sadakatten və ihlastan doğmuşdur.

§8

Bu izharın hatasından hâdis olan meşguliyetinize sebebiyet verdiğimden çox müteessir oldum. Af buyurunuz. İkaz və irşad edici nemət və himmet-i itabınızla af buyrulmasını və Risale-i Nur’un manevî tokatlarından muhafaza edilmekliğimizi kemal-i hulusla istirham eylerim.

§9

Aziz və qiymətli Üstadım! Cənabı-Haqqın lütf u keremiyle və hədsiz ihsanıyla, intisaben hizmet-i kudsiyesinde bulunduğum Risale-i Nur’un maddî və manevî çoxlu kerametlerini və bereketlerini aynelyakîn görmüş və lezzetini tatmış olan bu âciz hizmetkârınızın noksanlarını hüsn-ü niyete və hulus-u kalbine bağışlamanızı rica ederken, bu mübarək Risale-i Nur’un çoxlu kerametlerinden birkaçını arz edirəm. Belə ki:

§10

Risale-i Nur’un tercümanı və müellif və sahibi bulunan zat, min üç yüz iyirmi dörd (1324) və iyirmi beş (1325) Rumî senelerinde, İstanbul’da iştiharla “Bediüzzaman” adı və lakabı altında matbuatın sitayişle neşriyatından mütehassis olaraq, o zaman on yeddi yaşımda bulunduğum və çox cahil və çocukluk devresinde iken bu mübarək isim kalbimde yer tutmuş. Və bu kalbî muhabbet hörməti üçün olacaq ki min üç yüz iyirmi altı (1326) senesinde Hazret-i Üstadın “Bediüzzaman Said-i Kürdî” lakabı altında Karadeniz seyahatinde iki hizmetkârı ilə İnebolu’yu ziyaret edərək, o zaman İnebolu’nun meşhur ulemasından Hacı Ziya və digər ulema arasında vapura teşyi edildiyi sırada tesadüfen çarşıda qarşılaşdığım və çox derin muhabbet hissiyle bu mübarək zata selâm durarak mütebessim və nurani simalarıyla və keskin nazarlarıyla selâmlarına və manevî nazarlarıyla iltifatlarına mazhar olduğum günden beri artan muhabbet və alâkamı, otuz senelik hatırımdan kat’iyen silinmediğini aynelyakîn görüyordum.

§11

Tahminen və takriben altı sene evvel bir gazete sütununda, Isparta’da halkın fazla alâka göstermesinden, din və iman telkin etmesinden ürken ehl-i dünya tarafından tevkif edildiğini teessürle okumuşdum. Otuz senelik uzun bir zaman içinde bir defa belə acı haber aldığım halde, âkıbetinden kat’iyen başqa bir malûmat edinememişdim. On seneden beri Cenab-ı Rabbü’l-âlemîn Hazretlerinden niyazımda, daima beş vaxt dualarımda “Yâ Rab! Mənə bir mürşid-i kâmil ihsan buyur.” niyazında iken bundan üç sene evvel yani hicrî min üç yüz əlli yeddi (1357) və miladî min doqquz yüz otuz səkkiz (1938) senesinde, İnebolu’da bir kahvede, Kastamonulu bir zavallı sarhoşun sitayişle bahsetdiyi bir zatın Kastamonu’da mevcudiyeti və menfî olaraq bulunduğunu işittim. Dikkat ettim və tahkik və ta’mik ettim, anladım ki otuz senedir kalbimde saklı olaraq taşıdığım o zamanki Said-i Kürdî olduğunu hayretle öğrendim. Və kalbimdeki sevgi günler geçtikçe ateşlendiğini hissettiğimden, hər tehlikeyi göze alarak ziyaret edib mübarək əllərini öpmek lâzım və şart olduğunu bildim. Və ziyaretimde, Eski Said’in ism-i mübarekleri Bediüzzaman Said Nursî və Risale-i Nur’un müellifi və sahibi olaraq buldum. Kemal-i aşk və ihlasla sarıldım. Və mənim yegâne mürşidim və rehberim və böyük üstadım o Risale-i Nur’dur dedim. Və mənə bu hədsiz ihsanatı hidayet və inayət buyuran Cənabı-Haqq’a, Kur’an-ı Hakîm’in harfleri adedince şükrederek اَل۟حَم۟دُ لِلّٰهِ هٰذَا مِن۟ فَض۟لِ رَبّٖى dedim. (Hâşiye)

§12

Risale-i Nur’a intisap etmezden evvel, maddî və dünyevî hər işlerimizde və ticarethanemizin kazançlarında və şahsî və hususi işlerimizde, Risale-i Nur’a intisaptan sonraki hârikulâde farkları və bereketleri görmekle birlikdə; en böyük bir tüccarın və ya mesud bir zenginin müferrah və serbestliğinden daha fazla ferah və sürur və serbest və yaşayış tarzında sıhhat və âfiyetle –elhamdülillah– mesudane imrar-ı həyat eylemekte olduğumuzu və Risale-i Nur’un kudsî lütuf və kerametlerine medyun bulunduğumuzu itiraf və tasdik ederiz.

§13

Üstad Hazretlerinin mezuniyet-i hususiyesiyle, Risale-i Nur adına neşriyat və həqiqətlər-i imaniye noktasında, bilhassa ibadət və namaz hakkında şahsımın cahil və âciz, nâkıs, iktidarsız vaziyetim ilə vaki olan və olacaq bulunan telkinat-ı diniyedeki qüvvətli ikna və müessir hitabelerin âsâr-ı fiiliyesini eynilə müşahede ettiğimi; üstadım Risale-i Nur adına kemal-i fahirle, bir çox namazsız Müslümanları –elhamdülillah– namaza və camilere devama muvaffak bulunmak kimi kudsî hizmetlerin âsâr-ı fiiliyesinden, Risale-i Nur’un böyük hârika kerametinden tulû ettiğini və etmekte olduğunu tasdik ederiz.

§14

Bu içinde bulunduğumuz Alman və İngiliz harbinin bidayetinden devamı müddetince, hədsiz zındıka və münafıkların heç yoktan sebepsiz olaraq, şahsıma bir isnadat olsun üçün gerek münevver fikirli âlim və gerekse cahil mülhid hemen hemen bir neçə dostlarım müstesna, memleket halkı kudsî hizmetimden küstürmek üçün şeytan-ı aleyhi mâyestehık bütün memleket halkını iğfal edərək aleyhime tahrik etmiş olacaqdır ki “Nazif, muhalif bir siyasetle ittihad-ı İslâm’a taraftar edər, siyaset propagandası yapır.” zihniyetini şiddetle aleyhimde, memleket halkına və erkân-ı hükûmete qədər sirayet ettirirlər. Və bütün şeytanların tecessüsleri tahrik edilmiş. Güya aleyhtarlarım məndən bir intikam almaq hasebiyle gıyabımda hem müthiş cereyanı şiddetlendirmek üçün kendilerince menfur telakki ettikleri “Almancı” adı ilə hakaretlere maruz bırakmaktan çekinmediler.

§15

Halbuki mən lillahi’l-hamd Risale-i Nur’un irşadıyla, həqiqətlər-i imaniye və Kur’aniyeyi bütün kainatın fevkinde gördüyümden və itikad ettiğimden, deyil küre-i arzdaki cereyanlara, bəlkə mənə verilse də bütün dünya saltanatına da âlet edemem. Mən, yalnız həqiqətçi və imancı və Kur’ancı, Risale-i Nur’un bir hâdimiyim. Kaç senedir bütün bu hücumlarıyla birlikdə, iki eser-i inayət var:

§16

Biri: Risale-i Nur’un neşriyatındaki hizmetime zərər verilmediyi kimi fevka’l-me’mul muvaffak olduk.

§17

İkincisi: Hər ne vaxt şiddetli hücum edileceği zaman, Üstadımızdan “Dikkat!” emrini alıyorduk.

§18

Hem də Risale-i Nur’un aşikâr bir kerametindendir ki min üç yüz əlli doqquz (1359) sene-i hicrî ramazan-ı şerifin on və ya on ikinci günlerinde –Allah rəhmət etsin– vefat eden kardeşlerimizden Hatip Mehmed namındaki zat, Iyirmi Altıncı Lem’a olan İhtiyarlar Risalesi’ni yazarken hasta olaraq yazmaya kādir olmadığından لَۤا اِلٰهَ اِلَّاهُوَ kelime-i tevhidi yazarak bıraktığı, ziyaretine gelen digər kardeşimiz və faal arkadaşımız Feyzi Mehmed Efendi’ye ikmalini rica edərək dünyaya veda və ebedî hayatına, inşâallah bu kelime-i tayyibe ilə hayatının sonunu mühürleyerek imanlı olaraq kabre girdiğini izhar və Risale-i Nur’un talebelerine açık bir müjde və tebşiratta bulunmuşdur.

§19

İşarat-ı Kur’aniyenin iyirmi altıncı âyetinin فَفِى ال۟جَنَّةِ خَالِدٖينَ sırrıyla “Risale-i Nur talebeleri, iman ilə kabre gireceklerdir.” tebşiratının sıdkını gösteren bu açık kerametin və tebşirat-ı azîmenin bütün kardeşlerimize ta’mim olunmasını, Risale-i Nur’un derece-i ulviyetini və hâdimlerinin mükâfatlarının ne zaman və ne surətlə verilmekte olduğunu aynelyakîn bilinmek və görülmek üzere, bu həqiqət muvafık isə İşarat-ı Kur’aniye Risalesi’ne tahşiye olunmasını rica ederim, qiymətli Üstadım.

§20

Risale-i Nur şakirdlerinden

§21

Ahmed Nazif Çelebi

Şəxsi oxuma qeydi

Bu qeyd yalnız cihazında saxlanır və serverə göndərilmir.

Ən çox 1 200 simvol