Lem'alar

Onuncu Ləma

Mənbə: QuranRisale Redaksiya Heyəti və Tərcümə Fondu · Azərbaycan dili rəsmi elektron nəşri
Risale oxuma planı
§1

Şəfqət Tokatları Risalesi

§2

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖيمِ

§3

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَرًا وَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُٓوءٍ تَوَدُّ لَوْ اَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُٓ اَمَدًا بَعٖيدًا وَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهُ وَاللّٰهُ رَؤُفٌ بِالْعِبَادِ

§4

âyetinin bir sırrını, hizmet-i Kur’aniyede arkadaşlarımın beşeriyet muktezası olaraq sehiv və hatalarının neticesinde yedikleri şəfqət tokatlarını beyan etmekle tefsir edir. Hizmet-i Kur’aniyenin bir silsile-i kerameti və o hizmet-i kudsiyenin etrafında izn-i İlahî ilə nezaret eden və himmet və duasıyla yardım eden Gavs-ı A’zam’ın bir nevi kerameti beyan ediləcək. Tâ ki bu hizmet-i kudsiyede bulunanlar; ciddiyetlerinde, hizmetlerinde sebat etsinler.

§5

Bu hizmet-i kudsiyenin kerameti üç nevidir:

§6

Birinci nev’i: O hizmeti ihzar etmək və hâdimlerini o hizmete sevk etmək cihetidir.

§7

İkinci kısım: Manileri bertaraf etmək və muzırların şerrini def’edib onları tokatlamaktır.

§8

Bu iki kısmın hâdiseleri çoktur hem çox uzundur. (*[1]) Başqa vakte ta’likan, en hafif olan üçüncü bir kısımdan bahsedeceğiz.

§9

Üçüncü kısım şudur ki: Hizmette hâlisen çalışanlara fütur geldiyi vaxt, şəfqətli bir tokat yerler, intibaha gələrək yenə o hizmete girerler. Bu kısmın hâdisatı, yüzden fazladır. Yalnız iyirmi hâdiseden on üç on dördü şəfqətli tokat yemişler, altı yeddisi zecir tokadı görmüşler.

§10

BİRİNCİSİ: Bu biçarə Said’dir. Hər ne vaxt hizmete fütur verir “Neme lâzım.” deyip hususi nəfsimə ait işlerle meşgul olduğum zaman tokat yemişim. Hem də kanaatim gəlir ki ihmalimden tokat yedim. Çünki hangi maksadım məni iğfale sevk etmiş isə onun aksi ilə tokat yerdim. Sair hâlis arkadaşlarımın da yedikleri şəfqət tokatları, dikkat ede ede, mənim kimi hangi maksat üçün ihmal etmişse onun aksiyle şəfqət tokatlarını yediklerinden kanaatimiz gelmiş ki o hâdiseler, hizmet-i Kur’aniyenin kerametindendir.

§11

Mesela bu biçarə Said, Van’da ders-i həqiqətlər-i Kur’aniye ilə meşgul olduğum miktarca Şeyh Said hâdisatı zamanında vesveseli hükûmet, heç bir cihette mənə ilişmedi və ilişemedi. Vaktâ ki “Neme lâzım.” dedim, öz nəfsimi düşündüm. Âhiretimi kurtarmak üçün Erek Dağı’nda harabe mağara kimi bir yere çekildim. O vaxt sebepsiz məni aldılar nefyettiler. Burdur’a getirildim.

§12

Orada yenə hizmet-i Kur’aniyede bulunduğum miktarca –o vaxt menfîlere çox dikkat edilirdi, hər akşam ispat-ı vücud etmekle mükellef oldukları halde– mən və hâlis talebelerim müstesna kaldık. Mən heç bir vaxt ispat-ı vücuda gitmedim, hükûmeti tanımadım. Oranın valisi, oraya gelen Fevzi Paşa’ya şikayet etmiş. Fevzi Paşa demiş: “Ona ilişmeyiniz, hörmət ediniz!” Bu sözü ona söylettiren, hizmet-i Kur’aniyenin kudsiyetidir. Ne vaxt nəfsimi kurtarmak, yalnız âhiretimi düşünmək fikri mənə galebe etti, hizmet-i Kur’aniyede muvakkat fütur geldi, aks-i maksadımla tokat yedim. Yani bir menfadan diğerine (Isparta’ya) gönderildim.

§13

Isparta’da yenə hizmet başına geçtim. Iyirmi gün geçtikten sonra bazı korkak insanların ihtarlarıyla: “Belki bu vaziyeti hükûmet hoş görmeyəcək, bir parça teenni etsen daha iyi olur.” dediler. Məndə tekrar yalnız özümü düşünmək hatırası qüvvət buldu. “Aman halklar gelmesin.” dedim. Yenə o menfadan də üçüncü nefiy olaraq Barla’ya verildim.

§14

Barla’da ne vaxt mənə fütur gelmiş isə yalnız özümü düşünmək hatırası qüvvət bulmuş isə bu ehl-i dünyanın yılanlarından, münafıklarından biri mənə musallat olmuş. Bu səkkiz senede seksen hâdiseyi, öz başımdan geçtiği üçün hikâye edebilirim. Usandırmamak üçün qısa kesirəm.

§15

Ey qardaşlarım!! Başıma gelen şəfqət tokatlarını söyledim. Sizlerin də başınıza gelen şəfqət tokatlarını, izin verseniz və helâl etseniz söyleyəcəyəm. Gücenmeyiniz. Gücenen olursa adını tasrih etmeyəcəyəm.

§16

İKİNCİSİ: Öz qardaşım və en birinci və yüksək və fedakâr bir talebem olan Abdülmecid’in Van’da güzel bir evi vardı. İdaresi yerinde hem muallim idi. Hizmet-i Kur’aniyenin daha revaçlı bir yeri olan hududa gitmekliğim üçün arzumun hilafına olaraq teşebbüs edenlere, içtihadınca güya menfaatim üçün iştirak etmedi, rey vermedi. Güya mən hududa gitseydim hem hizmet-i Kur’aniye siyasetsiz, safi olmayacaq hem onu Van’dan çıkaracaq idiler deyə iştirak etmedi. Maksadının aksiyle şəfqətli bir tokat yeddi. Hem Van’dan hem o güzel evinden hem memleketinden ayrıldı, Ergani’ye gitmeye mecbur kaldı.

§17

ÜÇÜNCÜSÜ: Hizmet-i Kur’aniyenin olduqca mühüm bir azası olan Hulusi Bey, Eğirdir’den memlekete gittiği vaxt, saadet-i dünyeviyeyi tam zevk ettirəcək və temin edəcək esbab bulunduğundan, bir derece sırf uhrevî olan hizmet-i Kur’aniyede fütura yüz göstermeye dair esbab hazırlandı. Çünki hem çoktan görmediyi peder və validesine kavuştu hem vatanını gördü hem şerefli, rütbeli bir surette gittiği üçün dünya ona güldü, güzel göründü. Halbuki hizmet-i Kur’aniyede bulunana ya dünya ona küsməli və ya o dünyaya küsməli. Tâ ihlas ilə ciddiyet ilə hizmet-i Kur’aniyede bulunsun.

§18

İşte Hulusi’nin qəlbi çendan lâyetezelzel idi. Lakin bu vaziyet onu fütura sevk ettiğinden şəfqətli tokat yeddi. Tam bir iki sene bazı münafıklar ona musallat oldular. Dünyanın lezzetini də kaçırdılar. Hem dünyayı ondan hem onu dünyadan küstürdüler. O vaxt vazife-i maneviyesindeki ciddiyete tam manasıyla sarıldı.

§19

DÖRDÜNCÜSÜ: Muhacir Hâfız Ahmed’dir. O özü söylür: Bəli, mən itiraf edirəm ki hizmet-i Kur’aniyede âhiretim nöqtə-i nazarında içtihadımda hata ettim. Hizmete fütur verəcək bir arzuda bulundum. Şəfqətli lakin şiddetli və keffaretli bir tokat yedim. Belə ki:

§20

Üstadım yeni icadlara (*[2]) taraftar olmadığı üçün –mənim camiim onun komşusudur; şuhur-u selâse gəlir, camiimi terk etsem hem mən çox sevap kaybedirəm hem mahalle namazsızlığa alışacaq. Yeni usûl yapmazsam men’ediləcəyəm. İşte bu içtihada göre– ruhum qədər sevdiyim Üstadımın muvakkaten başqa bir köye gitmesini arzu ettim. Bilmedim ki o yerini değiştirse, başqa bir memlekete gitse hizmet-i Kur’aniyeye muvakkaten fütur gəlir. Tam o sıralarda mən tokat yedim. Şəfqətli lakin elə dehşetli bir tokat yedim ki üç aydır daha aklım başıma gelmedi. Lakin lillahi’l-hamd, Üstadımın kat’î ihbarıyla, ona ihtar edilmiş ki o musibetin hər dakikası, bir gün ibadət hükmünde olduğunu rahmet-i İlahiyeden ümitvar olabiliriz. Çünki o hata, bir garaza binaen değildi. Sırf âhiretimi düşünmək noktasında o arzu geldi.

§21

BEŞİNCİSİ: Hakkı Efendi’dir. Indi burada olmadığı üçün Hulusi’ye vekalet etdiyim kimi ona da vekaleten derim ki: Hakkı Efendi talebelik vazifesini hakkıyla îfa ederken, ahlâksız bir kaymakam geldi. Hem Üstadına hem də özünə zərər gelmemek üçün yazdıklarını sakladı. Muvakkaten hizmet-i Nuriyeyi terk etti. Birden bir şəfqət tokadı manasında min lirayı vermeye mükellef olacaq bir dava başına açıldı. Bir sene o tehdit altında kaldı. Tâ geldi, burada görüştük, avdetinde hizmet-i Kur’aniyeye talebelik vazifesine girdi. Şəfqət tokadının hükmü kalktı, tebrie etti.

§22

Sonra Kur’an’ı yeni bir tarzda (Hâşiye[3]) yazmak hususunda talebelere bir vazife açıldı. Hakkı Efendi’ye də hisse verildi. Elhak o, hissesine sahib çıktı. Bir cüzü güzel yazdı. Lakin derd-i maişet zaruretiyle özünü mecbur bilib gizli dava vekaletine teşebbüs etti. Birden bir şəfqət tokadı daha yeddi. Kalemi tutan barmağı, muvakkaten kırıldı. Bu parmakla hem dava vekaleti etmək hem Kur’an’ı yazmak olmayacaq deyə lisan-ı mana ilə ihtar edildi. Dava vekaletine teşebbüsünü bilmediyimiz üçün barmağına hayret ediyorduk. Sonra anlaşıldı ki: Kudsî, safi hizmet-i Kur’aniye, gayet temiz özünə mahsus barmaqları başqa işe karıştırmak istemir. Hər ne ise… Hulusi Bey’i özüm kimi bildim, ona bedel konuştum. Hakkı Efendi də eynilə onun gibidir. Əgər mənim vekaletime razı olmazsa öz tokadını öz yazsın.

§23

ALTINCISI: Bekir Efendi’dir. Indi hazır olmadığı üçün mən, qardaşım Abdülmecid’e vekalet etdiyim kimi onun itimat və sadakatine itimadım və Şamlı Hâfız və Süleyman Efendi kimi bütün has dostlarımın hükümlerine (bildiklerine) istinaden dirəm ki: Bekir Efendi, Onuncu Söz’ü tabetti. İ’caz-ı Kur’an’a dair Iyirmi Beşinci Söz’ü yeni huruf çıkmadan tabetmek üçün ona gönderdik. Onuncu Söz’ün matbaa qiymətını gönderdiyimiz kimi onu da göndereceğiz deyə yazdık. Bekir Efendi, mənim möhtaclıq-ı halimi düşünüb matbaa qiymətı dörd yüz banknot qədər olduğunu mülahaza edərək və öz kesesinden vermək, bəlkə Hoca razı olmaz deyə onun nefsi onu aldattı. Tabedilmedi. Hizmet-i Kur’aniyeye mühim bir zərər oldu. İki ay sonra doqquz yüz lira hırsızların eline geçti. Şəfqətli və şiddetli bir tokat yeddi. İnşâallah ziyaa giden doqquz yüz lira, sadaka hükmüne geçti.

§24

YEDİNCİSİ: Şamlı Hâfız Tevfik’tir. O özü dir: Bəli, itiraf edirəm ki mən bilmeyerek və yanlış düşünerek, hizmet-i Kur’aniyede fütur verəcək harekâtım sebebiyle iki şəfqətli tokat yedim. Şüphem kalmadı ki bu tokat o cihetten geldi.

§25

Birincisi: Lillahi’l-hamd, mənim hatt-ı Arabiyem Kur’an’a bir derece uygun bir tarzda ihsan edilmişdi. Üstadım en evvel üç cüz mənə yazdırmakla sair arkadaşlarıma taksim etti. Kur’an yazmak iştiyakı, risalelerin tebyiz və tesvidindeki hizmetime arzumu kırdı. Hem Arabî hattı bulunmayan sair arkadaşlara tefevvuk edəcəyəm deyə gururkârane bir tavırda bulundum. Hattâ Üstadım yazıya ait bir tedbir mənə söylediyi vaxt “Bu iş mənə aittir.” o vaxt dedim “Mən bunu bilirəm, ders almaya ehtiyacım yoxdur.” kimi mağrurane söyledim. İşte bu hatama göre fevkalâde heç hatıra gelmeyen bir tokat yedim. En az Arabî hattı olan bir kardeşime (Hüsrev’e) yetişemedim. Bizler bütün hayret ettik. Indi anladık ki o bir tokattır.

§26

İkincisi: Mən itiraf edirəm ki hizmet-i Kur’aniyedeki kemal-i ihlas və sırf livechillah üçün hizmeti, iki vaziyetim ihlâl edirdi. Şiddetli bir tokat yedim. Çünki mən bu memlekette garib hükmündeyim, garibim. Hem şekva olmasın, Üstadımın en mühim bir düsturu olan iktisada və kanaate riayet etmediğimden möhtaclıq-ı hale maruzum. Hodbin, mağrur insanlarla ihtilata mecbur olduğumdan –Cənabı-Haqq affetsin– mürüvvetkârane bir surette riyaya və tabasbusa da mecbur oluyordum. Üstadım çox defa məni ikaz və ihtar və tekdir edirdi. Maatteessüf özümü kurtaramıyordum. Halbuki Kur’an-ı Hakîm’in ruh-u hizmetine zıt olan bu vaziyetimden şeytan-ı cinnî və insî istifadə etmekle birlikdə hizmetimize də bir soğukluk, bir fütur verirdi.

§27

İşte mən bu kusuruma qarşı şiddetli lakin inşâallah şəfqətli bir tokat yedim. Şüphemiz kalmadı ki bu tokat, o kusura binaen gelmiş. O tokat da şudur: Səkkiz senedir mən, Üstadımın hem muhatabı hem müsevvidi hem mübeyyizi olduğum halde, səkkiz ay qədər Nurlardan istifadə edemedim. Bu hale hayret ettik. Mən də və Üstadım da “Bu nədən belə olur?” deyə esbab arıyorduk. Indi kat’î kanaatimiz geldi ki: O həqiqətlər-i Kur’aniye nurdur, ziyadır. Tasannu, temelluk, tezellül zulmetleriyle birleşemir. Onun üçün bu Nurların hakikatlerinin meali, məndən uzaklaşır tarzında bulunarak, mənə yabani görünür, yabani kalırdı. Cənabı-Haqq’tan niyaz edirəm ki bundan sonra Cənabı-Haqq, mənə o hizmete lâyık ihlas ihsan etsin, ehl-i dünyaya tasannu və riyadan kurtarsın. Başta Üstadım olaraq, kardeşlerimden dua rica edirəm.

§28

Pür-kusur

§29

Şamlı Hâfız Tevfik

§30

SEKİZİNCİSİ: Seyranî’dir. Bu zat, Hüsrev kimi Nur’a müştak və dirayetli bir talebemdi. Esrar-ı Kur’aniyenin bir anahtarı və ilm-i cifrin mühim bir miftahı olan tevafukata dair Isparta’daki talebelerin fikirlerini istimzaç ettim. Ondan başkaları, kemal-i şevk ilə iştirak ettiler. O zat başqa bir fikirde və başqa bir merakta bulunduğu üçün iştirak etmemekle birlikdə, məni də kat’î bildiyim həqiqətdən vazgeçirmek istedi. Cidden mənə dokunmuş bir məktub yazdı. Eyvah dedim, bu talebemi kaybettim! Çendan fikrini tenvir etmək istədim. Başqa bir mana daha karıştı. Bir şəfqət tokadını yeddi. Bir seneye karib bir halvethanede (yani hapiste) bekledi.

§31

DOKUZUNCUSU: Böyük Hâfız Zühdü’dür. Bu zat, Ağrus’taki Nur talebelerinin başında nâzırları hükmünde olduğu bir zaman, sünnet-i seniyeye ittiba və bid’alardan içtinabı meslek ittihaz eden talebelerin manevî şerefini kâfi görmeyerek və ehl-i dünyanın nazarında bir mevki kazanmak emeliyle mühim bir bid’anın muallimliğini deruhte etti. Tamamıyla mesleğimize zıt bir hata işledi. Çox müthiş bir şəfqət tokadını yeddi. Hanedanının şerefini zîr ü zeber edəcək bir hâdiseye maruz kaldı. Lakin maatteessüf Kiçik Hâfız Zühdü, heç tokada istihkakı yokken, o elîm hâdise ona da temas etti. Bəlkə inşâallah o hâdise, onun kalbini dünyadan kurtarıp tamamıyla Kur’an’a vermək üçün bir ameliyat-ı cerrahiye-i nâfia hükmüne geçer.

§32

ONUNCUSU: Hâfız Ahmed (rh) namında bir adamdır. Bu zat, risalelerin yazmasında iki üç sene teşvikkârane bir surette bulunurdu və istifadə edirdi. Sonra ehl-i dünya, zayıf bir damarından istifadə etti. O şevk zedelendi. Ehl-i dünyaya temas etti. Bəlkə o cihetle ehl-i dünyanın zararını görmesin hem onlara sözünü geçirsin və bir nevi mevki kazansın və dar olan maişetine bir suhulet olsun. İşte hizmet-i Kur’aniyeye o surətlə, o yüzden gelen fütur və zarara mukabil iki tokat yeddi. Biri: Dar maişetiyle birlikdə beş nüfus daha ilâvə edildi, perişaniyeti ehemmiyet kesbetti. İkinci tokat: Şeref və haysiyet noktasında hassas və hattâ bir tək adamın tenkit və itirazını çekemeyen o zat, bilmeyerek bazı dessas insanlar onu elə bir surette özlərinə perde ettiler ki şerefi zîr ü zeber oldu, yüzde doksanını kaybetti və yüzde doksan adamı aleyhine çevirdi. Hər ne ise… Allah affetsin, bəlkə inşâallah bundan intibaha gəlir, yenə kısmen vazifesine döner.

§33

On BİRİNCİSİ: Bəlkə rızası yox deyə yazılmadı.

§34

On İKİNCİSİ: Muallim Galib’dir (rh). Bəli bu zat, sadıkane və takdirkârane, risalelerin tebyizinde çox hizmet etti və heç bir müşkülat qarşısında zaaf göstermedi. Ekser günlerde gelirdi, kemal-i şevk ilə dinlirdi və istinsah edirdi. Sonra özünə, otuz lira ücret mukabilinde umum Sözler’i və Mektubat’ı yazdırdı. Onun maksadı, memleketinde neşretmek və hem hemşehrilerini tenvir etmək idi. Sonra bazı düşünceler neticesinde risaleleri tasavvur ettiği kimi neşretmedi, sandığa bıraktı. Birden elîm bir hâdise yüzünden bir sene gam və gussa çekti. Risalelerin neşri ilə ona adâvet edəcək resmî bir neçə düşmanlara bedel, zalim insafsız çox düşmanları buldu; bir kısım dostlarını kaybetti.

§35

On ÜÇÜNCÜSÜ: Hâfız Hâlid’dir (rh). Özü deyər: Bəli itiraf edirəm, Üstadımın hizmet-i Kur’aniyede neşretdiyi âsârın tesvidinde hararetli bir surette bulunduğum zaman mahallemizde bir cami imamlığı vardı. Eski kisve-i ilmiyemi, sarığı bağlamak niyetiyle muvakkaten o hizmete fütur verib, bilmeyerek çekildim. Maksadımın aksiyle şəfqətli bir tokat yedim. Səkkiz doqquz ay imamlık etdiyim halde, müftünün çox vaadlerine rağmen, fevkalâde bir surette sarığı saramadım. Şüphemiz kalmadı ki o kusurdan bu şəfqətli tokat geldi. Mən Üstadımın hem bir muhatabı hem bir müsevvidi idim. Mənim çekilmem ilə tesvid hususunda sıkıntı çekmişdi. Hər ne ise… Yenə şükür ki kusurumuzu anladık və bu hizmetin də ne qədər kudsî olduğunu bildik və Şah-ı Geylanî kimi arkamızda melek-i sıyanet kimi bir Üstad bulunduğuna itimat ettik.

§36

Ez’afü’l-ibad

§37

Hâfız Hâlid

§38

On DÖRDÜNCÜSÜ: Üç Mustafa’nın küçücük “üç tokat” yemeleridir.

§39

Birincisi: Mustafa Çavuş (rh) səkkiz senedir bizim hususi kiçik camiye hem sobasına hem gaz yağına hem kibritine qədər hizmet edirdi. Hattâ gaz yağını və kibritini səkkiz senedir öz kesesinden sarf ettiğini sonra öğrendik. Cemaate, hususan cuma gecelerinde gayet zarurî bir iş olmayınca geri kalmırdı.

§40

Sonra ehl-i dünya onun safvet-i kalbinden istifadə edərək dediler ki: “Sözler’in bir kâtibi olan Hâfız’ın sarığına ilişecekler. Hem gizli ezan, muvakkaten terk edilsin. Sən kâtibe selə, cebir görmeden evvel sarığı çıkarsın.” O bilmirdi ki hizmet-i Kur’aniyede bulunan birisinin sarığını çıkarmaya dair sözü tebliğ etmək, Mustafa Çavuş kimi yüksək ruhlulara çox ağırdır. Onların sözlerini tebliğ etmiş.

§41

O gece rüyada mən görüyordum ki Mustafa Çavuş’un əlləri kirli, kaymakam arkasında olaraq odama geldi. İkinci gün ona dedim: Mustafa Çavuş, sən bugün kim ilə görüştün? Səni elin mülevves bir surette kaymakamın arkasında gördüm. Dedi: “Eyvah! Mənə belə bir söz, muhtar söyledi, kâtibe selə. Mən arkasında ne olduğunu bilmedim.”

§42

Hem eyni günde bir okkaya yaxın gaz yağını camiye getirmiş. Heç vuku bulmayan, o gün kapı açık kalmış, bir keçi yavrusu içeriye girmiş, böyük bir adam gelmiş, keçi yavrusunun seccademe yaxın bıraktığı muzahrefatı yıkamak üçün ibrikteki gaz yağını su zannedip bütün o gaz yağını temizlik yapıram deyə caminin hər tarafına serpmiş. Acayiptir ki kokusunu duymamış. Demək, o mescid hal dili ilə Mustafa Çavuş’a dir: “Senin gaz yağın bizə lâzım deyil. Ettiğin hata üçün gaz yağını qəbul etmedim.” deyə işarə vermək üçün o adama koku işittirilmedi.

§43

Hattâ o hafta içinde cuma gecesinde və bir neçə mühim namazda, o qədər çalıştığı halde cemaate yetişemirdi. Sonra ciddi bir nedamet, bir istiğfar ettikten sonra safvet-i asliyesini buldu.

§44

İkinci Mustafalar: Kuleönü’ndeki qiymətli, çalışkan mühim bir talebem olan Mustafa ilə onun çox sadık və fedakâr arkadaşı Hâfız Mustafa’dır (rh). Mən bayramdan sonra, ehl-i dünya bizə sıkıntı verib hizmet-i Kur’aniyeye fütur vermemek üçün şimdilik gelmesinler deyə haber göndermişdim. Əgər geləcək olurlarsa birer birer gelsinler. Halbuki bunlar üç adam birden, bir gece geldiler. Fecirden evvel hava müsait isə getmək niyet edildi. Heç vuku bulmadığı bir tarzda hem Mustafa Çavuş hem Süleyman Efendi hem mən hem onlar, zahir bir tedbiri düşünemedik, bizə unutturuldu. Hər birimiz ötekine buraxıb ihtiyatsızlık etti. Onlar fecirden evvel gittiler. Elə bir fırtına onları iki saat mütemadiyen tokatladı ki bu fırtınadan kurtulmayacaklar deyə telaş ettim. Indiyə qədər bu kışta ne elə bir fırtına olmuş və ne də bu qədər kimseye acımışdım. Sonra Süleyman’ı, ihtiyatsızlığının cezası olaraq arkalarından gönderip sıhhat və selâmetlerini anlamaq üçün gönderecektim. Mustafa Çavuş dedi: “O gitse o da kalacaq. Mən də onun arkasından gedib aramak lâzım. Mənim arkamdan da Abdullah Çavuş gəlmək lâzım.” Bu hususta “Tevekkelnâ alallah” dedik, intizar ettik.

§45

Sual: Has dostlarınıza gelen musibetleri, tokat eseri deyip hizmet-i Kur’aniyede füturları cihetinde bir itab telakki edirsən. Halbuki sizə və hizmet-i Kur’aniyeye həqiqi düşmanlık edenler, selâmette kalırlar. Nədən dosta tokat vurulur, düşmana ilişilmir?

§46

Cavab: اَلظُّلْمُ لَا يَدُومُ وَالْكُفْرُ يَدُومُ sırrınca dostların hataları, hizmetimizde bir nevi zulüm hükmüne geçtiği üçün çabuk çarpılır. Şəfqətli tokat yer, aklı varsa intibaha gəlir. Düşman isə hizmet-i Kur’aniyeye zıddiyeti, mümanaatı, dalalet hesabına geçer. Bilerek və ya bilmeyerek hizmetimize tecavüzü, zındıka hesabına geçer. Küfür devam ettiği üçün onlar ekseriyetle çabuk tokat yemirlər.

§47

Necə ki kiçik kabahatleri işleyenlerin, nahiyelerde cezaları verilir. Böyük kabahatleri də böyük mahkemelere gönderilir.

§48

Elə də ehl-i imanın və has dostların hükmen kiçik hataları, çabuk onları temizlemek üçün kısmen dünyada və süraten verilir.

§49

Ehl-i dalaletin cinayetleri, o qədər büyüktür ki kısacık hayat-ı dünyeviyeye cezaları sığışmadığından, mukteza-yı adalet olaraq âlem-i bekadaki mahkeme-i kübraya havale edildiyi üçün ekseriyetle burada cezaya çarpılmırlar.

§50

İşte hadîs-i şerifte اَلدُّنْيَا سِجْنُ الْمُؤْمِنِ وَجَنَّةُ الْكَافِرِ mezkûr həqiqətə də işarə edir. Yani dünyada bu mü’min, kısmen kusuratından cezasını gördüğü üçün dünya onun hakkında bir dâr-ı cezadır. Dünya, onların saadetli âhiretlerine nisbeten bir zindan və cehennemdir.

§51

Və kâfirler madam ki cehennemden çıkmayacaklar. Hasenatlarının mükâfatlarını kısmen dünyada gördükleri və böyük seyyiatları tehir edildiyi cihetle, onların âhiretine nisbeten dünya, cennetleridir.

§52

Yoxsa mü’min bu dünyada də kâfirden manen və həqiqət nöqtə-i nazarında çox ziyade mesuddur. Âdeta mü’minin imanı, mü’minin ruhunda bir cennet-i maneviye hükmüne geçir; kâfirin küfrü, kâfirin mahiyetinde manevî bir cehennemi ateşlendirir.

§53

سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَٓا اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَٓا اِنَّكَ اَنْتَ الْعَلٖيمُ الْحَكٖيمُ

§54

***

§55

[1] * Mesela Halk Partisi, Nur talebelerine verdikleri azap və sıkıntı və ihanetlerden, özləri dünyada daha ziyade cezasını çektiler, aynını gördüler.

§56

[2] * Yani Türkçe ezan kimi şeair-i İslâmiyeye muhalif bid’atlardır.

§57

[3] Hâşiye: Tevafuk mu’cizesini gösterir bir surette deməkdir.

Şəxsi oxuma qeydi

Bu qeyd yalnız cihazında saxlanır və serverə göndərilmir.

Ən çox 1 200 simvol