Lem'alar

İyirmi İkinci Ləma

Mənbə: QuranRisale Redaksiya Heyəti və Tərcümə Fondu · Azərbaycan dili rəsmi elektron nəşri
Risale oxuma planı
§1

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ

§2

Isparta’nın âdil valisine və adliyesine və zabıtasına, en mahrem və en has və hâlis kardeşlerime mahsus olaraq iyirmi iki sene evvel Isparta’nın Barla nahiyesinde iken yazdığım gayet mahrem bu risaleciğimi Isparta milletiyle və hükûmetiyle alâkadarlığını gösterdiyi üçün takdim edirəm. Əgər münasib görülse ya yeni və ya eski harfle daktilo ilə bir neçə nüsha yazılsın ki iyirmi beş otuz senedir esrarımı arayanlar və tarassud edenler də anlasınlar ki gizli heç bir sırrımız yox. Və en gizli bir sırrımız, bax bu risaledir; bilsinler!

§3

Said Nursî

§4

İşarat-ı Selâse

§5

On Yeddinci Lem’a’nın On Yeddinci Nota’sının Üçüncü Meselesi iken suallerinin şiddet və şümulüne və cavablarının qüvvət və parlaklığına binaen, Otuz Birinci Məktub’un Iyirmi İkinci Lem’a’sı olaraq Lemaat’a karıştı. Lem’alar bu Lem’a’ya yer vermelidirler. Mahremdir, en has və hâlis və sadık kardeşlerimize mahsustur.

§6

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖيمِ

§7

وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَهُوَ حَسْبُهُ اِنَّ اللّٰهَ بَالِغُ اَمْرِهٖ قَدْ جَعَلَ اللّٰهُ لِكُلِّ شَىْءٍ قَدْرًا

§8

Bu mesele üç işarətir.

§9

Birinci İşaret

§10

Şahsıma və Risale-i Nur’a ait mühim bir sual.

§11

Çoklar tarafından denilir ki: Sən, ehl-i dünyanın dünyasına karışmadığın halde, nedendir ki hər fırsatta onlar sənin âhiretine karışırlar. Halbuki heç bir hükûmetin kanunu, târikü’d-dünya və münzevilere karışmır?

§12

Cavab: Yeni Said’in bu suale qarşı cavabı sükûttur. Yeni Said: “Mənim cavabımı qədər-i İlahî versin.” deyər. Bununla birlikdə mecburiyetle, emaneten istiare ettiği Eski Said’in kafası dir ki: Bu suale cavab verəcək, Isparta vilayetinin hükûmetidir və bu vilayetin milletidir. Çünki bu hükûmet və bu millet, məndən çox ziyade bu sualin altındaki mana ilə alâkadardırlar. Madam ki minlərlə efradı bulunan bir hükûmet və yüz minlərlə efradı bulunan bir millet mənim bedelime düşünmeye və müdafaa etmeye mecburdur. Mən nədən lüzumsuz olaraq müddeîlerle konuşup müdafaa edeyim. Çünki doqquz senedir mən bu vilayetteyim, gittikçe daha ziyade dünyalarına arkamı çevirirəm. Heç bir halim də mestûr kalmamış. En gizli en mahrem risalelerim də hükûmetin və bazı mebusların ellerine geçmiş.

§13

Əgər ehl-i dünyayı telaşa və endişeye düşürəcək dünyevî bir karışmak halim və karıştırmak teşebbüsüm və fikrim olsaydı, bu vilayet və kazalardaki hükûmet, doqquz sene dikkat və tecessüs ettikleri halde və mən də çekinmeyerek yanıma gelenlere esrarımı beyan etdiyim halde, hükûmet mənə qarşı sükût edib ilişmediler.

§14

Əgər milletin və vatanın saadetine və istikbaline zərər verəcək bir kabahatim varsa, doqquz seneden beri valisinden tut, köy karakol kumandanına qədər özlərini mes’ul edər. Onlar özlərini mes’uliyetten kurtarmak üçün hakkımda habbeyi kubbe yapanlara qarşı, kubbeyi habbe yapıp məni müdafaa etmeye mecburdurlar. Elə isə bu sualin cavabını onlara havale edirəm.

§15

Amma bu vilayetin milleti, umumiyetle məndən ziyade məni müdafaa etmək mecburiyetleri şundandır ki: Bu doqquz senedir hem qardaş hem dost hem mübarək olan bu milletin hayat-ı ebediyesine və qüvvət-i imaniyesine və saadet-i hayatiyesine bilfiil və maddeten tesirini gösteren yüzer risalelerle çalışdığımızı və heç bir dağdağa və zərər, heç kimseye o risaleler yüzünden gelmediyi və heç bir garazkârane tereşşuhat-ı siyasiye və dünyeviye görülmediyi və lillahi’l-hamd bu Isparta vilayeti, eski zamanın Şam-ı Şerif’inin mübarekiyeti və âlem-i İslâm’ın medrese-i umumîsi olan Mısır’ın Camiü’l-Ezheri mübarekiyeti nevinden, qüvvət-i imaniye və salabet-i diniye cihetinde bir mübarekiyet makamını Risale-i Nur vasıtasıyla kazanarak; bu vilayette, imanın qüvvəti lâkaytlığa və ibadətin iştiyakı sefahete hâkim olmasını və umum vilayetlerin fevkinde bir meziyet-i dindaraneyi Risale-i Nur bu vilayete kazandırdığından, əlbəttə bu vilayetteki umum insanlar, hattâ faraza dinsizi də olsa məni və Risale-i Nur’u müdafaaya mecburdur. Onların çox ehemmiyetli müdafaa hakları içinde, mənim kimi vazifesini bitirmiş və lillahi’l-hamd binlerle şakirdler mənim kimi bir âcizin yerinde çalışmış və çalıştığı hengâmda, ehemmiyetsiz cüz’î hakkım məni müdafaaya sevk etmir. Bu qədər binlerle dava vekilleri bulunan bir adam, öz davasını öz müdafaa etməz.

§16

İkinci İşaret

§17

Tenkitkârane bir suale cevaptır.

§18

Ehl-i dünya tarafından denilir ki: Sən nədən bizdən küstün? Bir defa olsun heç müracaat etmeyip sükût ettin? Bizdən şiddetli şekva edib “Mənə zulmediyorsunuz!” dirsən. Halbuki bizim bir prensibimiz var, bu asrın muktezası olaraq hususi düsturlarımız var. Bunların tatbikini sən özünə qəbul etmirsən. Kanunu tatbik eden zalim olmaz, qəbul etmeyen isyan edər.

§19

Ezcümle: Bu asr-ı hürriyette və bu yeni başladığımız cumhuriyetler devrinde, müsavat esası üzerine tahakküm və tagallübü qaldırmaq düsturu, bizim bir kanun-u esasîmiz hükmüne geçtiği halde; sən kâh hocalık kâh zâhidlik surətində teveccüh-ü âmmeyi kazanarak, nazar-ı dikkati özünə celbederek, hükûmetin nüfuzu haricinde bir qüvvət, bir makam-ı içtimaî elde etmeye çalıştığın, zahir halin və eski zamandaki macera-yı hayatının delâletiyle anlaşılır. Bu hal isə –şimdiki tabir ilə– burjuvaların müstebidane tahakkümleri içinde hoş görünebilir. Lakin bizim tabaka-i avamın intibahıyla və galebesiyle tezahür eden tam sosyalizm və Bolşevizm düsturları, bizim daha ziyade işimize yaradığı üçün o sosyalizm düsturlarını qəbul ettiğimiz halde, sənin vaziyetin bizə ağır gəlir, prensiplerimize muhalif düşür. Onun üçün sənə verdiyimiz sıkıntıdan şekvaya və küsmeye hakkın yoxdur?

§20

Cavab: Hayat-ı içtimaiye-i beşeriyede bir çığır açan, əgər kainattaki kanun-u fıtrata muvafık hərəkət etmezse hayırlı işlerde və terakkide muvaffak ola bilməz. Bütün hareketi şer və tahrip hesabına geçer. Madam ki kanun-u fıtrata tatbik-i harekete mecburiyet var; əlbəttə fıtrat-ı beşeriyeyi değiştirmek və nev-i beşerin yaradılışindeki hikmet-i esasiyeyi kaldırmakla, mutlak müsavat kanunu tatbik edilebilir.

§21

Bəli mən, neseben və hayatça sadə xalq tabakasındanım. Və meşreben və fikren “müsavat-ı hukuk” mesleğini qəbul edenlerdenim. Və şefkaten və İslâmiyet’ten gelen sırr-ı adalet ilə burjuva denilen tabaka-i havassın istibdat və tahakkümlerine qarşı eskiden beri muhalefetle çalışanlardanım. Onun üçün bütün kuvvetimle adalet-i tamme lehinde, zulüm və tagallübün və tahakküm və istibdadın aleyhindeyim.

§22

Lakin nev-i beşerin fıtratı və sırr-ı hikməti, müsavat-ı mütləq kanununa zıttır. Çünki Fâtır-ı Hakîm, kemal-i qüdrət və hikmetini göstermek üçün az bir şeyden çox mahsulat aldırır və bir sahifede çox kitabları yazdırır və bir şey ilə çox vazifeleri yaptırdığı kimi beşer nev’i ilə də minlərlə nev’in vazifelerini gördürür.

§23

İşte o sırr-ı azîmdendir ki Cənabı-Haqq, insan nevini minlərlə nevileri sümbül verəcək və hayvanatın sair minlərlə nevileri qədər tabakat gösterəcək bir fıtratta yaratmışdır. Sair hayvanat kimi kuvalarına, latîfelerine, duygularına had konulmamış; serbest buraxıb hədsiz makamatta gezəcək istidat verdiğinden, bir nevi iken minlərlə nevi hükmüne geçtiği içindir ki arzın halifesi və kainatın neticesi və canlıın sultanı hükmüne geçmişdir.

§24

İşte nev-i insanın tenevvüünün en mühim mâyesi və zembereği, müsabaka ilə həqiqi imanlı fazilettir. Fazileti qaldırmaq, mahiyet-i beşeriyenin tebdiliyle, ağlın söndürülmesiyle, qəlbin öldürülmesiyle, ruhun mahvedilmesiyle ola bilər.

§25

Bəli, bu hürriyet perdesi altında müthiş bir istibdadı taşıyan bu asrın gaddar yüzüne çarpılmaya lâyık iken və halbuki o tokada müstahak olmayan gayet mühim bir zatın yanlış olaraq yüzüne savrulan kâmilane bu sözün:

§26

Ne mümkün zulm ilə bîdâd ilə imha-yı hürriyet

§27

Çalış, idraki kaldır, muktedirsen âdemiyetten.

§28

sözünün yerine, bu asrın yüzüne çarpmak üçün mən də derim:

§29

Ne mümkün zulm ilə bîdâd ilə imha-yı həqiqət

§30

Çalış, qəlbi kaldır, muktedirsen âdemiyetten.

§31

veyahut:

§32

Ne mümkün zulm ilə bîdâd ilə imha-yı fazilet

§33

Çalış, vicdanı kaldır, muktedirsen âdemiyetten.

§34

Bəli imanlı fazilet, medar-ı tahakküm olmadığı kimi sebeb-i istibdat da ola bilməz. Tahakküm və tagallüb etmək, faziletsizliktir. Və bilhassa ehl-i faziletin en mühim meşrebi, acizlik və möhtaclıq və tevazu ilə hayat-ı içtimaiye-i beşeriyeye karışmak tarzındadır. lillahi’l-hamd bu meşrep üstünde hayatımız gitmiş və gidir. Mən özümdə fazilet var deyə fahir surətində dava etmirəm. Lakin nemət-i İlahiyeyi tahdis surətində, şükretmek niyetiyle dirəm ki:

§35

Cənabı-Haqq fazl u keremiyle, ulûm-u imaniye və Kur’aniyeye çalışmak və fehmetmek faziletini ihsan etmişdir. Bu ihsan-ı İlahîyi bütün hayatımda lillahi’l-hamd tevfik-i İlahî ilə bu millet-i İslâmiyenin menfaatine, saadetine sarf edərək; heç bir vaxt vasıta-i tahakküm və tagallüb olmadığı kimi, ekser ehl-i gafletçe matlub olan teveccüh-ü nâs və hüsn-ü qəbul-ü halk də mühim bir sırra binaen mənim menfurumdur; onlardan kaçıram. Iyirmi sene eski hayatımı zayi ettiği üçün onları özümə muzır görürəm. Lakin Risale-i Nur’u beğenmelerine bir emare bilirəm, onları küstürmürəm.

§36

Bax, ey ehl-i dünya! Dünyanıza heç karışmadığım və prensiplerinizle heç bir cihet-i temasım bulunmadığı və doqquz sene esaretteki bu hayatımın şehadetiyle yeniden dünyaya karışmaya heç bir niyet və arzum yokken, mənə eski bir mütegallib və daima fırsatı bekleyen və fikr-i istibdat və tahakkümü taşıyan bir adam kimi yapılan bunca tarassud və tazyikiniz, hangi kanun iledir? Hangi maslahat iledir? Dünyada heç bir hükûmet belə fevka’l-kanun və heç bir ferdin tasvibine mazhar olmayan bir muameleye müsaade etmediyi halde; mənə qarşı yapılan bu qədər bed muamelelere, yalnız deyil mənim küsmem, bəlkə əgər bilse nev-i beşer küser, bəlkə kainat küsür!..

§37

Üçüncü İşaret

§38

Mağlatalı divanecesine bir sual.

§39

Bir kısım ehl-i hüküm dirlər ki: Madam ki sən bu memlekette durursan, bu memleketin cumhurî kanunlarına inkıyad etmək lâzım gelirken sən nədən inziva perdesi altında özünü o kanunlardan kurtarırsan? Ezcümle: Şimdiki hükûmetin kanununda, vazife haricinde bir meziyeti, bir fazileti özünə takıp, onunla bir kısım millete tahakküm edib nüfuzunu icra etmək, müsavat esasına istinad eden cumhuriyetin bir düsturuna münafîdir. Sən nədən vazifesiz olduğun halde elini öptürürsən? Halk məni dinləsin deyə hodfüruşane bir vaziyet takınırsan?

§40

Cavab: Kanunu tatbik edenler evvela özlərinə tatbik ettikten sonra başkasına tatbik edebilirler. Siz kendinize tatbik etmediğiniz bir düsturu başkasına tatbik etmekle, hamıdan evvel siz düsturunuzu, kanununuzu kırıyorsunuz və qarşı geliyorsunuz. Çünki bu müsavat-ı mütləq kanununun mənə tatbikini istiyorsunuz. Mən də derim:

§41

Ne vaxt bir nefer, bir müşirin makam-ı içtimaîsine çıkarsa və milletin o müşire qarşı gösterdikleri hörmət və teveccühe iştirak ederse və onun kimi o teveccüh və hürmete mazhar olursa veyahut o müşir, o nefer kimi âdileşirse və o neferin sönük vaziyetini alırsa və o müşirin vazife haricinde heç bir ehemmiyeti kalmazsa hem əgər, en zeki və bir ordunun muzafferiyetine sebebiyet veren bir erkân-ı harp reisi, en aptal bir neferle teveccüh-ü âmmede və hörmət və muhabbette müsavata girerse; o vaxt sizin bu müsavat kanununuz hükmünce mənə belə diyebilirsiniz: “Özünə hoca deme! Hörməti qəbul etme! Faziletini inkâr et! Hizmetçine hizmet et! Dilencilere arkadaş ol!”

§42

Əgər deseniz: Bu hörmət və makam və teveccüh, vazife başında olduğu vakte mahsustur və vazifedarlara hastır. Sən vazifesiz bir adamsın, vazifedarlar kimi milletin hürmetini qəbul edemezsin!

§43

Cavab: Əgər insan yalnız bir cesetten ibaret olsa və insan dünyada lâyemutane daimî kalsa və kabir kapısı kapansa və ölüm öldürülse, o vaxt vazife yalnız əsgərlik və idare memurlarına mahsus kalırsa sözünüzde də bir mana olurdu. Lakin madam ki insan yalnız cesetten ibaret deyil. Cəsədi beslemek üçün qəlb, dil, ağıl, dimağ koparılıp o cesede yedirilmez, onlar imha edilmez. Onlar da idare istəyər.

§44

Və madam ki kabir kapısı kapanmır və madam ki kabrin öbür tarafındaki endişe-i istikbal hər ferdin en mühim meselesidir. Əlbəttə milletin itaat və hürmetine istinad eden vazifeler, yalnız milletin hayat-ı dünyeviyesine ait içtimaî və siyasî və əsgərî vazifelere münhasır deyildir.

§45

Bəli, yolculara seyahat üçün vesika vermək bir vazife olduğu kimi ebed tarafına giden yolculara da hem vesika hem o zulümatlı yolda nur vermək elə bir vazifedir ki heç bir vazife, o vazife qədər ehemmiyetli deyildir. Belə bir vazifenin inkârı, ölümün inkârıyla və hər gün اَلْمَوْتُ حَقٌّ davasını, cenazelerinin mührüyle imza edib tasdik eden otuz min şahidin şehadetini tekzip və inkâr etmekle olur.

§46

Madam ki manevî hâcat-ı zaruriyeye istinad eden manevî vazifeler var. Və o vazifelerin en mühimmi, ebed yolunda seyahat üçün pasaport varakası və berzah zulümatında qəlbin cep feneri və saadet-i ebediyenin anahtarı olan imandır və imanın ders və takviyesidir. Əlbəttə o vazifeyi gören ehl-i marifet, herhalde küfran-ı nemət surətində özünə edilen nemət-i İlahiyeyi və fazilet-i imaniyeyi hiçe sayıp sefihler və fâsıkların makamına sukut etmeyəcəkdir. Özünü, aşağıların bid’alarıyla, sefahetleriyle bulaştırmayacaqdır! İşte beğenmediğiniz və müsavatsızlık zannettiğiniz inziva bunun içindir.

§47

İşte bu hakikatle birlikdə, məni işkence ilə taciz eden sizin kimi enaniyette və bu kanun-u müsavatı kırmakta firavunluk derecesinde ileri giden mütekebbirlere qarşı demirəm. Çünki mütekebbirlere qarşı tevazu, tezellül zannedildiğinden, tevazu etməmək gerektir. Bəlkə ehl-i insaf və mütevazi və âdil kısmına derim ki:

§48

Mən felillahi’l-hamd öz kusurumu, aczimi bilirəm. Deyil Müslümanlar üstünde mütekebbirane bir makam-ı ihtiram istəmək, bəlkə hər vaxt nihayətsiz kusurlarımı, hiçliğimi görüb, istiğfar ilə teselli bulup halklardan ihtiram deyil, dua istəyirəm. Hem zannederim mənim bu mesleğimi, mənim bütün arkadaşlarım bilirlər.

§49

Yalnız bu qədər var ki Kur’an-ı Hakîm’in hizmeti esnasında və həqiqətlər-i imaniyenin dersi vaxtında o həqiqətlər hesabına və Kur’an şerefine o makamın iktiza ettiği izzət və vakar-ı ilmiyeyi ders vaxtında muhafaza edib, başımı ehl-i dalalete eğmemek üçün o izzetli vaziyeti muvakkaten takınıram. Zannederim, ehl-i dünyanın kanunlarının haddi yoxdur ki bu noktalara qarşı çıkabilsin!

§50

Cây-ı hayret bir tarz-ı muamele: Malûmdur ki hər yerde ehl-i maarif, marifet və ilim noktasında muhakeme edər. Harada və kimde marifet və ilmi görse meslek itibarıyla ona qarşı bir dostluk və bir hörmət besler. Hattâ düşman bir hükûmetin bir profesörü bu memlekete gelse ehl-i maarif, onun ilim və marifetine hürmeten onu ziyaret edərlər və ona hörmət edərlər.

§51

Halbuki İngiliz’in en yüksək meclis-i ilmiyesinin, Meşihat-ı İslâmiye’den sorduğu altı sualin cavabını, altı yüz kəlmə ilə Meşihat-ı İslâmiye’den istedikleri zaman, bura maarifinin hürmetsizliğine uğrayan bir ehl-i marifet, o altı suale altı kəlmə ilə mazhar-ı takdir olmuş bir cavab veren və ecnebilerin en mühim və hükemaların en esaslı düsturlarına həqiqi ilim və marifetle muaraza edib galebe çalan və Kur’an’dan aldığı qüvvət-i marifet və ilme istinaden Avrupa feylesoflarına meydan okuyan və hürriyetten altı ay evvel İstanbul’da hem ulemayı və hem də mekteplileri münazaraya davet edib özü heç sual sormadan suallerine noksansız olaraq doğru cavab veren (Hâşiye[1]) və bütün hayatını bu milletin saadetine hasreden və yüzer risale, o milletin Türkçe olan dili ilə neşredip o milleti tenvir eden hem vatandaş hem dindaş hem dost hem qardaş bir ehl-i marifete qarşı en ziyade sıkıntı veren və hakkında adâvet besleyen və bəlkə hürmetsizlik eden; bir kısım Maarif Dairesine mensup olanlarla az bir kısım resmî hocalardır.

§52

İşte gel bu hale ne diyəcəksən? Medeniyet midir? Maarif-perverlik midir? Vatan-perverlik midir? Milliyet-perverlik midir? Cumhuriyet-perverlik midir? Hâşâ! Hâşâ! Heç, heç bir şey deyil. Bəlkə bir qədər-i İlahîdir ki o qədər-i İlahî, o ehl-i marifet adamın dostluk ümit ettiği yerden adâvet gösterdi ki hörmət yüzünden ilmi riyaya girmesin və ihlası kazansın.

§53

Hâtime

§54

Kendimce cây-ı hayret və medar-ı şükran bir taarruz:

§55

Bu fevkalâde enaniyetli ehl-i dünyanın enaniyet işinde o qədər hassasiyet var ki əgər şuuren olsa idi, keramet derecesinde veyahut böyük bir deha derecesinde bir muamele olurdu. O muamele də şudur:

§56

Öz nəfsim və aklım məndə hissetmedikleri bir parça riyakârane enaniyet vaziyetini, onlar enaniyetlerinin hassasiyet mizanıyla hissedirlər kimi şiddetli bir surette mən hissetmediyim enaniyetimin qarşısına çıkırlar. Bu səkkiz doqquz senede, səkkiz doqquz defa tecrübem var ki onların zalimane mənə qarşı muamelelerinin vukuundan sonra, qədər-i İlahîyi düşünüb “Ne üçün bunları mənə musallat etti?” deyə nəfsimin desiselerini arıyordum. Hər defada, ya nəfsim şuursuz olaraq enaniyete fitri meyletmiş veyahut bilerek məni aldatmış, anlıram. O vaxt qədər-i İlahî, o zalimlerin zulmü içerisinde hakkımda adalet etmiş, derdim.

§57

Ezcümle: Bu yazın arkadaşlarım güzel bir ata məni bindirdiler. Bir seyrangâha gittim. Şuursuz olaraq nəfsimdə hodfüruşane bir keyif arzusu uyanmakla ehl-i dünya elə şiddetli o arzumun qarşısına çıktılar ki yalnız o gizli arzuyu deyil bəlkə çox iştihalarımı kestiler.

§58

Hattâ ezcümle, bu defa ramazandan sonra, eski zamanda gayet böyük, kudsî bir imamın bizə qarşı gaybî kerametiyle iltifatından sonra kardeşlerimin takva və ihlasları və ziyaretçilerin hörmət və hüsn-ü zanları içinde –mən bilmeyerek– nəfsim müftehirane, güya müteşekkirane perdesi altında riyakârane bir enaniyet vaziyetini almaq istedi. Birden bu ehl-i dünyanın hədsiz hassasiyetle və hattâ riyakârlığın zerrelerini də hissedebilir bir tarzda, birden mənə iliştiler. Mən Cənabı-Haqq’a şükredirəm ki bunların zulmü mənə bir vasıta-i ihlas oldu.

§59

رَبِّ اَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطٖينِ ۞ وَاَعُوذُ بِكَ رَبِّ اَنْ يَحْضُرُونِ

§60

اَللّٰهُمَّ يَا حَافِظُ يَا حَفٖيظُ يَا خَيْرَ الْحَافِظٖينَ اِحْفَظْنٖى وَ احْفَظْ رُفَقَائٖى مِنْ شَرِّ النَّفْسِ وَ الشَّيْطَانِ وَ مِنْ شَرِّ الْجِنِّ وَ الْاِنْسَانِ وَ مِنْ شَرِّ اَهْلِ الضَّلَالَةِ وَ اَهْلِ الطُّغْيَانِ اٰمٖينَ اٰمٖينَ اٰمٖينَ

§61

سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَٓا اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَٓا اِنَّكَ اَنْتَ الْعَلٖيمُ الْحَكٖيمُ

§62

***

§63

[1] Hâşiye: Yeni Said dir ki: Bu makamda Eski Said’in iftiharkârane söylediyi bu sözlere mən iştirak etmirəm. Bu risalede sözü ona verdiyim üçün susturamıram. Enaniyetlilere qarşı bir parça enaniyetini göstersin deyə sükût edirəm.

Şəxsi oxuma qeydi

Bu qeyd yalnız cihazında saxlanır və serverə göndərilmir.

Ən çox 1 200 simvol