Lem'alar

İyirmi Birinci Ləma

Mənbə: QuranRisale Redaksiya Heyəti və Tərcümə Fondu · Azərbaycan dili rəsmi elektron nəşri
Risale oxuma planı
§1

İhlas hakkında

§2

On Yeddinci Lem’a’nın On Yeddinci Nota’sının yeddi meselesinden Dördüncü Meselesi iken, ihlas münasibətilə Iyirminci Lem’a’nın İkinci Nöqtə’sı oldu. Nuraniyetine binaen Iyirmi Birinci Lem’a olaraq Lemaat’a girdi.

§3

Bu Lem’a lâekall hər on beş günde bir defa okunmalı.

§4

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖيمِ

§5

وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رٖيحُكُمْ ۞ وَ قُومُوا لِلّٰهِ قَانِتٖينَ ۞ قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰيهَا وَ قَدْ خَابَ مَنْ دَسّٰيهَا ۞ وَلَا تَشْتَرُوا بِاٰيَاتٖى ثَمَنًا قَلٖيلًا

§6

Ey âhiret qardaşlarım və ey hizmet-i Kur’aniyede arkadaşlarım! Bilirsiniz və bilin: Bu dünyada, hususan uhrevî hizmetlerde en mühim bir esas en böyük bir qüvvət en makbul bir şefaatçi en metin bir nöqtə-i istinad en qısa bir tarîk-ı həqiqət en makbul bir dua-yı manevî en kerametli bir vesile-i makasıd en yüksək bir haslet en safi bir bəndəlik: İhlastır.

§7

Madam ki ihlasta mezkûr hâssalar kimi çox nurlar var və çox kuvvetler var. Və madam ki bu müthiş zamanda və dehşetli düşmanlar mukabilinde və şiddetli tazyikat qarşısında və savletli bid’alar, dalaletler içerisinde bizler gayet az və zayıf və fakir və kuvvetsiz olduğumuz halde, gayet ağır və böyük və umumî və kudsî bir vazife-i imaniye və hizmet-i Kur’aniye omuzumuza ihsan-ı İlahî tarafından konulmuş. Əlbəttə hamıdan çox bütün kuvvetimizle ihlası kazanmaya mecbur və mükellefiz. Və ihlasın sırrını kendimizde yerleştirmek üçün gayet derecede möhtacız.

§8

Yoxsa hem indiyə qədər kazandığımız hizmet-i kudsiye kısmen zayi olur, devam etməz hem şiddetli mes’ul oluruz. وَلَا تَشْتَرُوا بِاٰيَاتٖى ثَمَنًا قَلٖيلًا âyetindeki şiddetli tehditkârane nehy-i İlahîye mazhar olub saadet-i ebediye zararına manasız, lüzumsuz, zərərli, kederli, hodfüruşane, sakîl, riyakârane bazı hissiyat-ı süfliye və menafi-i cüz’iyenin hatırı üçün ihlası kırmakla hem bu hizmetteki umum kardeşlerimizin hukukuna tecavüz hem hizmet-i Kur’aniyenin hizmetine taarruz hem həqiqətlər-i imaniyenin kudsiyetine hürmetsizlik etmiş oluruz.

§9

Ey qardaşlarım!! Mühim və böyük bir umûr-u hayriyenin çox muzır manileri olur. Şeytanlar o hizmetin hâdimleriyle çox uğraşır. Bu manilere və bu şeytanlara qarşı, ihlas kuvvetine dayanmak gerektir. İhlası kıracaq esbabdan; yılandan, akrepten çekindiğiniz kimi çekininiz. Hazret-i Yusuf aleyhisselâm اِنَّ النَّفْسَ لَاَمَّارَةٌ بِالسُّٓوءِ اِلَّا مَا رَحِمَ رَبّٖى demesiyle nefs-i emmareye itimat edilmez. Enaniyet və nefs-i emmare sizi aldatmasın.

§10

İhlası kazanmak və muhafaza etmək və manileri def’etmək üçün geləcək düsturlar rehberiniz olsun.

§11

Birinci Düsturunuz

§12

Amelinizde rıza-yı İlahî olmalı.

§13

Əgər o razı olsa bütün dünya küsse ehemmiyeti yox. Əgər o qəbul etse bütün halk reddetse təsiri yox. O razı olduktan və qəbul ettikten sonra, istəyirsə və hikməti iktiza ederse sizler istəmək talebinde olmadığınız halde, halklara da qəbul ettirir, onları da razı edər. Onun üçün bu hizmette doğrudan doğruya yalnız Cənabı-Haqqın rızasını esas maksat etmək gerektir.

§14

İkinci Düsturunuz

§15

Bu hizmet-i Kur’aniyede bulunan kardeşlerinizi tenkit etməmək və onların üstünde fazilet-füruşluk nevinden gıpta damarını tahrik etmemektir.

§16

Çünki necə insanın bir eli digər eline rekabet etməz, bir gözü bir gözünü tenkit etməz, dili kulağına itiraz etməz, qəlb ruhun ayıbını görməz. Bəlkə birbirinin noksanını ikmal edər, kusurunu örter, ehtiyacına yardım edər, vazifesine muavenet edər. Yoxsa o vücud-u insanın həyatı söner, ruhu kaçar, cismi də dağılır.

§17

Hem necə ki bir fabrikanın çarkları birbiriyle rekabetkârane uğraşmaz, birbirinin önüne takaddüm edib tahakküm etməz, birbirinin kusurunu görerek tenkit edib sa’ye şevkini kırıp atalete uğratmaz. Bəlkə bütün istidatlarıyla, birbirinin hareketini umumî maksada tevcih etmək üçün yardım edərlər, həqiqi bir tesanüd bir ittifak ilə gaye-i yaradılışlerine yürürler. Əgər zerre miktar bir taarruz, bir tahakküm karışsa; o fabrikayı karıştıracaq, neticesiz, akîm bırakacaq. Fabrika sahibi də o fabrikayı bütün bütün kırıp dağıtacaq.

§18

Bax, ey Risale-i Nur şakirdleri və Kur’an’ın hizmetkârları! Sizler və bizler elə bir insan-ı kâmil ismine lâyık bir şahs-ı manevînin azalarıyız. Və hayat-ı ebediye içindeki saadet-i ebediyeyi netice veren bir fabrikanın çarkları hükmündeyiz. Və sahil-i salamatlıq olan Dârü’s-selâm’a ümmet-i Muhammediyeyi (asm) çıkaran bir sefine-i Rabbaniyede çalışan hademeleriz. Əlbəttə dörd fertten min yüz on bir qüvvət-i maneviyeyi temin eden sırr-ı ihlası kazanmak ilə tesanüd və ittihad-ı həqiqiye möhtacız və mecburuz.

§19

Bəli, üç elif ittihat etmezse üç kıymeti var. Sırr-ı adediyet ilə ittihat etse yüz on bir qiymət alır. Dörd kere dörd ayrı ayrı olsa on altı kıymeti var. Əgər sırr-ı uhuvvet və ittihad-ı maksat və ittifak-ı vazife ilə tevafuk edib bir çizgi üstünde omuz omuza verseler, o vaxt dörd min dörd yüz qırx dörd kuvvetinde və kıymetinde olduğu kimi; həqiqi sırr-ı ihlas ilə on altı fedakâr kardeşlerin qiymət və qüvvət-i maneviyesi dörd binden geçtiğine, çoxlu vukuat-ı tarihiye şehadet edir.

§20

Bu sırrın sırrı şudur ki: Həqiqi, samimi bir ittifakta hər bir fert, sair kardeşlerin gözüyle də bakabilir və kulaklarıyla da işitebilir. Güya on həqiqi müttehid adamın hər biri iyirmi gözle bakır, on akılla düşünür, iyirmi kulakla işitir, iyirmi elle çalışır bir tarzda manevî kıymeti və kuvvetleri vardır. (Hâşiye[1])

§21

Üçüncü Düsturunuz

§22

Bütün kuvvetinizi ihlasta və hakta bilmelisiniz.

§23

Bəli, qüvvət haktadır və ihlastadır. Haksızlar də haksızlıkları içinde gösterdikleri ihlas və samimiyet yüzünden qüvvət kazanırlar.

§24

Bəli, qüvvət hakta və ihlasta olduğuna bir delil, bu hizmetimizdir. Bu hizmetimizde bir parça ihlas, bu davayı ispat edər və öz özünə delil olur.

§25

Çünki iyirmi seneden fazla öz memleketimde və İstanbul’da ettiğimiz hizmet-i ilmiye və diniyeye mukabil, burada sizinlə yeddi səkkiz senede yüz derece fazla edildi. Halbuki öz memleketimde və İstanbul’da burada mənimlə çalışan kardeşlerimden yüz, bəlkə min derece fazla yardımcılarım varken, burada mən yalnız, kimsesiz, garib, yarım ümmi, insafsız memurların tarassudat və tazyikatları altında yeddi səkkiz sene sizinlə etdiyim hizmet; yüz derece eski hizmetten fazla muvaffakıyeti gösteren manevî qüvvət, sizlerdeki ihlastan geldiğine kat’iyen şüphem kalmadı.

§26

Hem itiraf edirəm ki samimi ihlasınızla, şan və şeref perdesi altında nəfsimi okşayan riyadan məni bir derece kurtardınız. İnşâallah tam ihlasa muvaffak olursunuz, məni də tam ihlasa sokarsınız.

§27

Bilirsiniz ki Hazret-i Ali (ra) o mu’cizevari kerametiyle və Hazret-i Gavs-ı A’zam (ks) o hârika keramet-i gaybiyesiyle, sizlərə bu sırr-ı ihlasa binaen iltifat edirlər və himayetkârane teselli verib hizmetinizi manen alkışlırlar. Bəli, heç şübhə etmeyiniz ki bu teveccühleri, ihlasa binaen gəlir. Əgər bilerek bu ihlası kırsanız onların tokadını yersiniz. Onuncu Lem’a’daki şəfqət tokatlarını tahattur ediniz.

§28

Belə manevî kahramanları arkanızda zahîr, başınızda üstad bulmak isterseniz وَ يُؤْثِرُونَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ sırrıyla ihlas-ı tammı kazanınız. Kardeşlerinizin nefislerini nefsinize; şerefte, makamda, teveccühte, hattâ menfaat-i maddiye kimi nəfsin hoşuna giden şeylerde tercih ediniz.

§29

Hattâ en latîf və güzel bir həqiqət-i imaniyeyi möhtac bir mü’mine bildirmek ki en masumane, zərərsiz bir menfaattir. Mümkün isə nefsinize bir hodgâmlık gelmemek üçün istemeyen bir arkadaş ilə yaptırması hoşunuza gitsin. Əgər “Mən sevap kazanayım, bu güzel meseleyi mən söyleyeyim.” arzunuz varsa çendan onda bir günah və zərər yoxdur. Lakin mabeyninizdeki sırr-ı ihlasa zərər gelebilir.

§30

Dördüncü Düsturunuz

§31

Kardeşlerinizin meziyetlerini şahıslarınızda və faziletlerini kendinizde tasavvur edib onların şerefleriyle şâkirane iftihar etmektir.

§32

Ehl-i tasavvufun mabeyninde “fena fi’ş-şeyh, fena fi’r-resul” ıstılahatı var. Mən sofi değilim. Lakin onların bu düsturu, bizim meslekte “fena fi’l-ihvan” surətində güzel bir düsturdur. Qardaşlar arasında buna “tefani” denilir. Yani birbirinde fâni olmaktır. Yani öz hissiyat-ı nefsaniyesini unutup, kardeşlerinin meziyat və hissiyatıyla fikren yaşamaktır.

§33

Zaten mesleğimizin esası uhuvvettir. Peder ilə evlat, şeyh ilə mürid mabeynindeki vasıta deyildir. Bəlkə həqiqi kardeşlik vasıtalarıdır. Olsa olsa bir üstadlık ortaya girer. Mesleğimiz “Haliliye” olduğu üçün meşrebimiz “hıllet”tir. Hıllet isə en yaxın dost və en fedakâr arkadaş və en güzel takdir edici yoldaş və en civanmert qardaş olmaq iktiza edər. Bu hılletin üssü’l-esası, samimi ihlastır. Samimi ihlası kıran adam, bu hılletin gayet yüksək kulesinin başından sukut edər. Gayet derin bir çukura düşmek ihtimali var. Ortada tutunacaq yer bulamaz.

§34

Bəli, yol iki görünür. Cadde-i kübra-yı Kur’aniye olan bu mesleğimizden indi ayrılanlar, bizə düşman olan dinsizlik kuvvetine bilmeyerek yardım etmək ihtimali var. İnşâallah Risale-i Nur yoluyla Bəyanı Möcüzə Quran’ın daire-i kudsiyesine girenler; daima nura, ihlasa, imana qüvvət verecekler və elə çukurlara sukut etmeyeceklerdir.

§35

Ey hizmet-i Kur’aniyede arkadaşlarım!

§36

İhlası kazanmanın və muhafaza etmenin en müessir bir səbəbi, rabıta-i mevttir.

§37

Bəli, ihlası zedeleyen və riyaya və dünyaya sevk eden, tûl-i emel olduğu kimi; riyadan nefret veren və ihlası kazandıran, rabıta-i mevttir. Yani ölümünü düşünüb, dünyanın fâni olduğunu mülahaza edib, nəfsin desiselerinden kurtulmaktır.

§38

Bəli ehl-i tarîkat və ehl-i həqiqət, Kur’an-ı Hakîm’in كُلُّ نَفْسٍ ذَٓائِقَةُ الْمَوْتِ ۞ اِنَّكَ مَيِّتٌ وَاِنَّهُمْ مَيِّتُونَ kimi âyetlerinden aldığı dersle, rabıta-i mevti sülûklarında esas tutmuşlar; tûl-i emelin menşei olan tevehhüm-ü ebediyeti o rabıta ilə izale etmişler. Onlar farazî və hayalî bir surette özlərini ölmüş tasavvur və tahayyül edib və yıkanır, kabre konur farz edib; düşüne düşüne nefs-i emmare o tahayyül və tasavvurdan müteessir olub uzun emellerinden bir derece vazgeçer. Bu rabıtanın fevaidi çox çoktur. Hadîste اَكْثِرُوا ذِكْرَ هَادِمِ اللَّذَّاتِ –اَوْ كَمَا قَالَ– yani “Lezzetleri tahrip edib acılaştıran ölümü çox zikrediniz!” deyə bu rabıtayı ders verir.

§39

Lakin mesleğimiz tarîkat olmadığı bəlkə həqiqət olduğu üçün bu rabıtayı ehl-i tarîkat kimi farazî və hayalî surətində yapmaya mecbur değiliz. Hem meslek-i həqiqətə uygun gelmir. Bəlkə âkıbeti düşünmək surətində, müstakbeli zaman-ı hazıra getirmek deyil bəlkə həqiqət noktasında zaman-ı hazırdan istikbale fikren getmək, nazaran bakmaktır.

§40

Bəli heç hayale, faraza lüzum kalmadan bu qısa ömür ağacının başındaki tək meyvəsi olan öz cenazesine bakabilir. Onunla yalnız öz şahsının mevtini gördüğü kimi bir parça öbür tarafa gitse asrının ölümünü də görür, daha bir parça öbür tarafa gitse dünyanın ölümünü də müşahede edər, ihlas-ı etemme yol açar.

§41

İkinci Səbəb: İman-ı tahkikînin qüvvəti ilə və marifet-i Sâni’i netice veren masnuattaki təfəkkür-ü imanîden gelen lemaat ilə bir nevi huzur kazanıp, Hâlık-ı Rahîm’in hazır nâzır olduğunu düşünüb, ondan başkasının teveccühünü aramayarak; huzurunda başkalarına bakmak, meded aramak o huzurun edebine muhalif olduğunu düşünmək ilə o riyadan kurtulup ihlası kazanır. Hər ne isə bunda çox derecat, meratib var. Hər kəs öz hissesine göre ne qədər istifadə edebilse o qədər kârdır.

§42

Risale-i Nur’da riyadan kurtaracaq, ihlası kazandıracaq çox həqiqətlər zikredildiğinden ona havale edib burada qısa kesirik.

§43

İhlası kıran və riyaya sevk eden çoxlu esbabdan iki üçünü muhtasaran beyan edeceğiz:

§44

Birincisi: Menfaat-i maddiye cihetinden gelen rekabet, yavaş yavaş ihlası kırar. Hem netice-i hizmeti də zedeler. Hem o maddî menfaati də kaçırır.

§45

Bəli, həqiqət və âhiret üçün çalışanlara qarşı bu millet bir hörmət və bir muavenet fikrini daima beslemiş. Və bilfiil onların həqiqət-i ihlaslarına və sadıkane olan hizmetlerine bir cihette iştirak etmək niyetiyle, onların hâcat-ı maddiyelerinin tedarikiyle meşgul olub, vakitlerini zayi etməmək üçün sadaka və hədiyyə kimi maddî menfaatlerle yardım edib hörmət etmişler. Lakin bu muavenet və menfaat istenilmez bəlkə verilir. Hem kalben arzu edib muntazır kalmakla hal dili ilə də istenilmez bəlkə ummadığı bir halde verilir. Yoxsa ihlası zedelenir. Hem وَلَا تَشْتَرُوا بِاٰيَاتٖى ثَمَنًا قَلٖيلًا âyetinin nehyine yanaşır, aməli kısmen yanar.

§46

İşte bu maddî menfaati arzu edib muntazır kalmak, sonra nefs-i emmare hodgâmlık cihetiyle, o menfaati başkasına kaptırmamak üçün həqiqi bir kardeşine və o hususi hizmette arkadaşına qarşı bir rekabet damarı uyandırır. İhlası zedelenir, hizmette kudsiyeti kaybeder. Ehl-i həqiqət nazarında sakîl bir vaziyet alır. Və maddî menfaati də kaybeder. Hər ne ise…

§47

Bu hamur çox su götürür, qısa kesip yalnız həqiqi kardeşlerimin içinde sırr-ı ihlası və samimi ittifakı kuvvetleştirəcək iki misal söyleyəcəyəm.

§48

Birinci Misal: Ehl-i dünya, böyük bir servet və şiddetli bir qüvvət elde etmək üçün hattâ bir kısım ehl-i siyaset və hayat-ı içtimaiye-i beşeriyenin mühim âmilleri və komiteleri, iştirak-i emval düsturunu özlərinə rehber etmişler. Bütün sû-i istimalat və zararlarıyla birlikdə, hârika bir qüvvət, bir menfaat elde edirlər. Halbuki iştirak-i emvalin çox zararlarıyla birlikdə, iştirakle mahiyeti değişmez. Hər biri umuma –gerçi bir cihette və nezarette– mâlik hükmündedir lakin istifadə edə bilməz. Hər ne ise…

§49

Bu iştirak-i emval düsturu a’mal-i uhreviyeye girse zərərsiz azîm menfaate medardır. Çünki bütün emval, o iştirak eden hər bir ferdin eline tamamen geçmesinin sırrını daşıyır. Çünki necə ki dörd beş adamdan iştirak niyetiyle biri gaz yağı, biri fitil, biri lamba, biri şişe, biri kibrit getirip lambayı yaktılar. Hər biri tam bir lambaya mâlik olur. O iştirak edenlerin hər birinin bir duvarda böyük bir âyinesi varsa hər birinin noksansız, parçalanmadan birer lamba oda ilə birlikdə âyinesine girer.

§50

Eynilə elə də emval-i uhreviyede sırr-ı ihlas ilə iştirak və sırr-ı uhuvvet ilə tesanüd və sırr-ı ittihat ilə teşrikü’l-mesai, o iştirak-i a’malden hasıl olan umum yekûn və umum nur hər birinin defter-i a’maline bitamamiha gireceği ehl-i həqiqət mabeyninde meşhud və vakidir və vüs’at-i rəhmət və kerem-i İlahînin muktezasıdır.

§51

Bax, Ey qardaşlarım!! Sizleri inşâallah menfaat-i maddiye rekabete sevk etmeyəcək. Lakin menfaat-i uhreviye noktasında bir kısım ehl-i tarîkat aldandıkları kimi sizin də aldanmanız mümkündür. Lakin şahsî, cüz’î bir sevap harada; mezkûr misal hükmündeki iştirak-i a’mal noktasında tezahür eden sevap və nur harada?

§52

İkinci Misal: Ehl-i sanat, netice-i sanatı ziyade kazanmak üçün iştirak-i sanat cihetinde mühim bir servet elde edirlər. Hattâ dikiş iğneleri yapan on adam, ayrı ayrı yapmaya çalışmışlar. O ferdî çalışmanın hər günde yalnız üç iğne, o ferdî sanatın meyvəsi olmuş. Sonra teşrikü’l-mesai düsturuyla on adam birleşmişler. Biri demir getirip, biri ocak yandırıp, biri delik açar, biri ocağa sokar, biri ucunu sivriltir və hâkeza hər biri iğne etmək sanatında yalnız cüz’î bir işle meşgul olub, iştigal ettiği hizmet basit olduğundan vaxt zayi olmayıp, o hizmette meleke kazanarak gayet süratle işini görmüş. Sonra, o teşrik-i mesai və taksim-i a’mal düsturuyla olan sanatın semeresini taksim etmişler. Hər birisine bir günde üç iğneye bedel üç yüz iğne düşdüyünü görmüşler. Bu hâdise ehl-i dünyanın sanatkârları arasında, onları teşrik-i mesaiye sevk etmək üçün dillerinde destan olmuşdur.

§53

Bax, Ey qardaşlarım!! Madam ki umûr-u dünyeviyede, kesif maddelerde belə ittihat, ittifak ilə neticeler, belə azîm yekûn faydalar verir. Əcəba uhrevî və nurani və tecezzi və inkısama möhtac olmayarak və fazl-ı İlahî ilə hər birisinin âyinesine umum nur in’ikas etmək və hər biri umumun kazandığı misl-i sevaba mâlik olmaq, ne qədər böyük bir kâr olduğunu kıyas edebilirsiniz. Bu azîm kâr, rekabetle və ihlassızlık ilə kaçırılmaz.

§54

İhlası kıran ikinci mani: Hubb-u câhtan gelen şöhret-perestlik sâikasıyla və şan və şeref perdesi altında teveccüh-ü âmmeyi kazanmak, nazar-ı dikkati özünə celbetmekle enaniyeti okşamak və nefs-i emmareye bir makam vermektir ki en mühim bir maraz-ı ruhî olduğu kimi “şirk-i hafî” tabir edilen riyakârlığa, hodfüruşluğa kapı açar, ihlası zedeler.

§55

Ey qardaşlarım!! Kur’an-ı Hakîm’in hizmetindeki mesleğimiz həqiqət və uhuvvet olduğu və uhuvvetin sırrı; şahsiyetini qardaşlar içinde fâni edib (Hâşiye[2]) onların nefislerini öz nəfsinə tercih etmək olduğundan, mabeynimizde bu nevi hubb-u câhtan gelen rekabet təsir etməmək gerektir. Çünki mesleğimize bütün bütün münafîdir. Madam ki kardeşlerin şerefi umumiyetle hər ferde ait ola bilər; o böyük şeref-i manevîyi, şahsî, hodfüruşane, rekabetkârane, cüz’î bir şerefe və şöhrete feda etmək; Risale-i Nur şakirdlerinden yüz derece uzaq olduğu ümidindeyim.

§56

Bəli, Risale-i Nur şakirdlerinin qəlbi, aklı, ruhu; belə aşağı, zərərli, süflî şeylere tenezzül etməz. Lakin herkeste nefs-i emmare bulunur. Bazı da hissiyat-ı nefsiye damarlara ilişir. Bir derece hükmünü; qəlb, ağıl və ruhun rağmına olaraq icra edər. Sizlerin qəlb və ruh və aklınızı ittiham etmem. Risale-i Nur’un verdiyi tesire binaen itimat edirəm. Lakin nəfs və heva və his və vehim bazen aldatırlar. Onun üçün bazen şiddetli ikaz olunuyorsunuz. Bu şiddet, nəfs və heva və his və vehme bakır; ihtiyatlı davranınız.

§57

Bəli, əgər mesleğimiz şeyhlik olsa idi makam bir olurdu veyahut mahdud makamlar bulunurdu. O makama müteaddid istidatlar namzet olurdu. Gıptakârane bir hodgâmlık olabilirdi. Lakin mesleğimiz uhuvvettir. Qardaş kardeşe peder ola bilməz, mürşid vaziyetini takınamaz. Uhuvvetteki makam geniştir. Gıptakârane müzahameye medar ola bilməz. Olsa olsa, qardaş kardeşe muavin və zahîr olur; hizmetini tekmil edər.

§58

Pederane, mürşidane mesleklerdeki gıptakârane hırs-ı sevap və ulüvv-ü himmet cihetiyle çox zərərli və hatarlı neticeler vücuda geldiğine delil: Ehl-i tarîkatın o qədər mühim və azîm kemalâtları və menfaatleri içindeki ihtilafatın və rekabetin verdiyi vahim neticelerdir ki onların o azîm, kudsî kuvvetleri bid’a rüzgârlarına qarşı dayanamır.

§59

Üçüncü Mani: Korku və tama’dır. Bu mani digər bir kısım manilerle birlikdə Hücumat-ı Sitte’de tamamıyla izah edildiğinden ona havale edib, Cenab-ı Erhamü’r-Râhimîn’den bütün Əsmaül-Hüsnasını şefaatçi yapıp niyaz edirik ki: Bizleri ihlas-ı tamme muvaffak eylesin, âmin!

§60

اَللّٰهُمَّ بِحَقِّ سُورَةِ الْاِخْلَاصِ اِجْعَلْنَا مِنْ عِبَادِكَ الْمُخْلِصٖينَ الْمُخْلَصٖينَ اٰمٖينَ اٰمٖينَ

§61

سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَٓا اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَٓا اِنَّكَ اَنْتَ الْعَلٖيمُ الْحَكٖيمُ

§62

***

§63

Bir kısım kardeşlerime hususi bir mektuptur

§64

Yazıda usanan və ibadət ayları olan şuhur-u selâsede sair evradı, beş cihetle ibadət sayılan (Hâşiye[3]) Risale-i Nur yazısına tercih eden kardeşlerime iki hadîs-i şerifin bir nüktesini söyleyəcəyəm.

§65

Birincisi: يُوزَنُ مِدَادُ الْعُلَمَاءِ بِدِمَاءِ الشُّهَدَاءِ –اَوْ كَمَا قَالَ– Yani “Mahşerde ulema-i həqiqətin sarf ettikleri mürekkep, şehitlerin kanıyla muvazene edilir; o kıymette olur.”

§66

İkincisi: مَنْ تَمَسَّكَ بِسُنَّتٖى عِنْدَ فَسَادِ اُمَّتٖى فَلَهُ اَجْرُ مِاَةِ شَهٖيدٍ –اَوْ كَمَا قَالَ– Yani “Bid’aların və dalaletlerin istilası zamanında sünnet-i seniyeye və həqiqət-i Kur’aniyeye temessük edib hizmet eden, yüz şehit sevabını kazanabilir.”

§67

Ey tembellik damarıyla yazıdan usanan və ey sofi-meşrep qardaşlar! Bu iki hadîsin mecmuu gösterir ki belə zamanda həqiqətlər-i imaniyeye və esrar-ı şeriat və sünnet-i seniyeye hizmet eden mübarək hâlis kalemlerden akan siyah nur və ya âb-ı həyat hükmünde olan mürekkeblerin bir dirhemi, şühedanın yüz dirhem kanı hükmünde yevm-i mahşerde sizə fayda verebilir. Elə isə onu kazanmaya çalışınız.

§68

Əgər deseniz: Hadîste “âlim” tabiri var, bir kısmımız yalnız kâtibiz.

§69

Cavab: Bir sene bu risaleleri və bu dersleri anlayarak və qəbul edərək okuyan; bu zamanın mühim, hakikatli bir âlimi ola bilər. Əgər anlamasa da madam ki Risale-i Nur şakirdlerinin bir şahs-ı manevîsi var, şübhəsiz o şahs-ı manevî bu zamanın bir âlimidir. Sizin kalemleriniz isə o şahs-ı manevînin barmaqlarıdır. Öz nöqtə-i nazarımda liyakatsiz olduğum halde, gəl hüsn-ü zannınıza binaen bu fakire bir üstadlık və tebaiyet noktasında bir âlim vaziyetini verdiğinizden bağlanmışsınız. Mən ümmi və kalemsiz olduğum üçün sizin kalemleriniz mənim kalemim sayılır, hadîste gösterilen ecri alırsınız.

§70

Said Nursî

§71

***

§72

[1] Hâşiye: Bəli, sırr-ı ihlas ilə samimi tesanüd və ittihat, hədsiz menfaate medar olduğu kimi; korkulara hattâ ölüme qarşı en mühim bir siper, bir nöqtə-i istinaddır. Çünki ölüm gelse bir ruhu alır. Sırr-ı uhuvvet-i həqiqiye ilə rıza-yı İlahî yolunda, âhirete müteallik işlerde, kardeşleri adedince ruhları olduğundan biri ölse “Diğer ruhlarım sağlam kalsınlar, çünki o ruhlar hər vaxt sevapları mənə kazandırmakla manevî bir həyatı idame ettiklerinden mən ölmürəm.” deyərək, ölümü gülerek qarşılar. “Və o ruhlar vasıtasıyla sevap cihetinde yaşıram, yalnız günah cihetinde ölürəm.” deyər, rahatla yatar.

§73

[2] Hâşiye: Bəli, bahtiyar odur ki kevser-i Kur’anîden süzülen tatlı, böyük bir havuzu kazanmak üçün bir buz parçası nevindeki şahsiyetini və enaniyetini o havuz içine atıp eritendir.

§74

[3] Hâşiye: Bu qiymətli məktubda Üstadımızın işarə ettiği beş nevi ibadətin özlərindən izahını tələb ettik. Aldığımız izah aşağıya yazılmışdır.

§75

1 – En mühim bir mücahede olan ehl-i dalalete qarşı manen mücahede etmektir.

§76

2 – Üstadına neşr-i həqiqət cihetinde yardım suretiyle hizmet etmektir.

§77

3 – Müslümanlara iman cihetinde hizmet etmektir.

§78

4 – Kalemle ilmi tahsil etmektir.

§79

5 – Bazen bir saati bir sene ibadət hükmüne geçen təfəkkürî olan ibadəti yapmaktır.

§80

Rüşdü, Hüsrev, Re’fet

Şəxsi oxuma qeydi

Bu qeyd yalnız cihazında saxlanır və serverə göndərilmir.

Ən çox 1 200 simvol