Sikke-i Tasdik-i Gaybî

Sikke-i Tasdik-i Gaybi 18. Məktub

Mənbə: QuranRisale Redaksiya Heyəti və Tərcümə Fondu · Azərbaycan dili rəsmi elektron nəşri
Risale oxuma planı
§1

Emin və Feyzi’nin Bir Fıkrasıdır

§2

(Risaletü’n-Nur’a ait dörd beş kerametten bahseder.)

§3

Hizmet-i Kur’aniyede bizə sebkat eden sadık və hâlis, metin və vefakâr kardeşlerimizden mübarək Hüsrev və Rüşdü kimi zatlar, Risaletü’n-Nur’un hâdimlerine və vazifelerinin makbuliyetine bir emare olan ihsan olunan bereket hakkında müteaddid fıkralar yazmışlar. Biz də bu kardeşlerimizin fıkraları kimi bu yaxın zamanda birlikdə tezahür eden, gördüyümüz bazı hâdisatı kaydedeceğiz. Hem numune üçün yalnız bir kısmını beyan ederiz.

§4

Birincisi: Bu yaxında Üstadımız ilə birlikdə kıra çıkmışdık. Çay yapılmasını hem ikişer çay, üçer şekerle içilmesini emir buyurdular. Hepimiz, üçer şekerle ikişer çay içtik. Yalnız Emin kardeşimiz bir şeker özünə noksan olaraq içmiş. Akşam üzeri, Risaletü’n-Nur’un menba-ı intişarı olan Üstadımızın odasına geldik. Emin, şeker kutusuna sarf olunan şekerleri koymak istemiş lakin kutu səkkiz şekerden fazla almamış. Emin “Fesübhanallah” deyər, on yeddi şeker yerine kutu səkkiz şekerle dolsun deyə taaccüb ettik.

§5

Bu vakıa, bizə şuhud derecesinde kanaat verdi ki bu sırr-ı bereket Risalei’n-Nur hâdimlerine bir inayet-i İlahiye və bir iltifat-ı Rabbaniyedir.

§6

İkincisi: Yenə eyni günde mən yani Mehmed Feyzi, evvelce yazıp Üstada teslim etdiyim Hücumat-ı Sitte Risalesi’ni mənə vermək üçün sakladığı yerden ararken fevkalâde bir surette bulunmaz. Birden o anda, âdetlerinin hilafına olaraq heç vuku bulmamış bir tarzda, bir hâdise zuhuruyla, gözlüklerini bırakarak merdivene müteveccih olurlar. Eyni vakitte Risale-i Nur’un intişarına və hizmetine zərər vermək niyetiyle casus bir adamın merdivene doğru, zâhiren ziyaret maksadıyla geldiyi görülür. Üstadımızın telaşlı olduğunu hisseder. Hem Üstadımız onun nazarını o biri hâdise-i bedeniyeye çevirir, ona deyər ki: “Görürsən mən mazurum, ziyareti başqa vakte bırak.” O da döner, gedər. Hem Hücumat-ı Sitte hem Mehmed Feyzi hem başqa işlerimiz o tecessüsten kurtuldu.

§7

Bəli Hücumat-ı Sitte, saklandığı muayyen yerinde fevkalâde bir surette kaybolması, ehemmiyetli bir hâdisenin önünü aldı. Üstada ârız olan bu hilaf-ı âdet halet və o risalenin yerinde bulunmaması, kat’iyen tesadüfe hamledilmez. Bir hafta sonra o risaleyi hilaf-ı me’mul bir yerde bulduk. Üstadımızın emriyle Emin kardeşime ehemmiyetli bir surette okudum. Üstadımız izahat verirdi. O vakte qədər elə mühim və təsirli ders almamışdık. Demək, bu iki mühim sırra binaen risale özünü göstermedi. Bu hâdise, Risale-i Nur’un sadık və ihlaslı şakirdleri daima bir hıfz-ı inayət və himayet altında olduklarına şübhə bırakmır.

§8

Üçüncüsü: Yenə bir vak’a-i bereket: Üstadımızın bir okka (yani kilo) peyniri vardı. Ekser günlerde o peynirden hoşuna gittiği üçün bir iki defa yirdi və bizə də verirdi. Hem yemeksiz olduğu ekser vaxtlarda ondan yediyi halde, altı ay qədər devam ettiğini və hâlen də yüz dirhem qədər o peynirden bulunduğunu görüb yakînen tasdik edirik. Lakin bu hâdise-i bereketin ifşasından sonra, evvelce görünmeyen dibi görünmeye başladı, noksaniyetini gösterdi. Bəli, bereket hususunda şâyan-ı hayret bir hâdisedir. Hem yarım kilo tereyağı, ekser günlerde fazlaca sarf olunduğu halde, əlli güne yaxın devamıyla anladık ki şübhəsiz bir bereket içine girmiş.

§9

Hem yenə eyni Ramazan Bayramında, Üstadın rızası olmadığı halde, Tahsin və mən –yani Emin– bir kilo qədər ince şeker getirmişdik. Ekser yoğurt və süt və tatlı kabağa və sair şeylere, bazen iyirmi otuz dirhemden fazla kattıkları halde beş ay devam etti. Hâlen o şekerden yüz dirhem qədər kalması, əlbəttə bereket sebebiyledir.

§10

Hem bu havalideki şakirdler, hər kəs cüz’î küllî hissetmiş və itiraf edirlər ki: Risaletü’n-Nur’a çalışdığımız zaman hem rızkımızda bereket və suhulet hem kalbimizde bir inşirah və ferah zâhiren hissedirik. Ezcümle mən özüm –yani Emin– itiraf edirəm ki: Risaletü’n-Nur dairesine girmezden evvel, bütün sene çalışırdım. Ne vaxt Risaletü’n-Nur dairesine girdim; beş seneden beri üç dörd ay qədər çalışdığım halde, evvelkinden daha müferrah və daha mesud bir halde yaşamaklığım, yüzde yüz Risaletü’n-Nur’un hizmetinin berekâtıyla olduğunda heç şüphem yoxdur (Hâşiye).

§11

Hem ezcümle, Üstadımız dir ki: “Mənim də kanaat-i kat’iyem çox tecrübelerle gelmiş ki mən Risaletü’n-Nur’un tashihatıyla meşgul olduğum zaman, çox zâhir bir tarzda hem rızkımda bereket hem suhulet görüyordum. Ne vaxt çalışmazsam o hali göremiyordum.”

§12

Hem Üstadımız dir və biz də tasdik edirik ki: “Mən son zamanda anladım, indiyə qədər hem mən hem dostlarım bir həqiqətin suretini başqa şəkildə görmüşüz. Belə ki: Hapishanede bir tək ekmek, səkkiz və bazen on gün mənə kâfi geldiyi kimi burada da eynilə o tarzda yaşıyordum. Hem mən hem qardaşlarım, bunu mənim az yemek və iştahsızlığıma veriyorduk. Halbuki çox emarelerle kat’iyen anladık ki o acib hal bereket neticeleri imiş. Bir neçə defa səkkiz günde mənə kâfi gelen bir ekmeği eyni iştiha ilə –çalışmadığımdan berekete mazhar olmadığım zaman– iki günde, bazen bir buçuk günde bitiriyordum. Demək bu on altı və on yeddi seneden beri mənim mükemmel tayinatım, Risaletü’n-Nur’un hizmetinden gelen bir bereket idi.”

§13

Bəli, bizə də aynelyakîn derecesinde kanaat gelmiş ki bu kesretli hâdisat-ı bereket, Bəyanı Möcüzə Quran’ın i’caz-ı manevîsinin bir şuâıdır. Manen deyər: “Ey Kur’an şakirdleri! Sizi vazife-i mukaddesenizden ekseriyetle geri bırakan, maişet telaşesidir. O isə Kur’an’ın feyziyle, bereket nevinden sizlərə verilir. Vazifenize baxın.”

§14

اَللّٰهُمَّ بِحَقِّ اس۟مِكَ ال۟اَع۟ظَمِ وَ بِحُر۟مَةِ رَسُولِكَ ال۟اَك۟رَمِ يَسِّر۟لَنَا خِد۟مَةَ ال۟قُر۟اٰنِ بِنَش۟رِ رِسَالَةِ النُّورِ بِالدَّوَامِ بَي۟نَ ال۟اَنَامِ فٖى عَالَمِ ال۟اِس۟لَامِ اٰمٖينَ اٰمٖينَ اٰمٖينَ

§15

Hem hâdisat-ı bereketin eyni zamanında, Risaletü’n-Nur’un bir kerameti olaraq bir şakirdinin minlərlə lira kıymetinde hanesinin, ona çox yaxın dehşetli bir yangından fevka’l-me’mul bir surette Risaletü’n-Nur’un bereketiyle kurtulması və Risaletü’n-Nur’un tercümanına âhiret cihetinde çox alâkadarlık gösteren bir hanım, o dehşetli yangında hanesinin üçüncü katında bulunan elmas və mücevherat və altınlarını kurtarmak üçün koşup çıktığı vaxt, ateş hər tarafını sarmış, elmas və mücevheratını kurtaramadığı kimi öz nəfsini də bütün bütün tehlike-i kat’iyede gördüğü vakitte, Risalei’n-Nur tercümanı, o ateşten talebesinin hanesini kurtarmasını şiddetli dua ederken o biçarə hanım hatırına gelmiş; əcəba o yangında o âhiret hemşirem bulunmasın deyə ona da Risaletü’n-Nur’u şefaatçi edib dua etmiş. “Yâ Rabbî ona mərhəmət eyle!” niyaz etmiş. Eyni zamanda, o hanım pencereyi kırmış, özünü iki kat yüksekliğinde avluya atmış, fevkalâde bir surette ne incinmiş ne də bir yeri kırılmış. Hem bakır və demiri eriten o dehşetli və şiddetli yangından –bütün konak yandıktan sonra– bütün mücevheratını və altınını hiçbiri zayi olmayarak bir un onu muhafaza etmiş; bulmuş, almış. Risaletü’n-Nur’un bereketinden hem canını hem malını kurtarmış.

§16

Hem mezkûr hâdisatın eyni zamanında vuku bulması münasibətilə, Risaletü’n-Nur’un kerametkârane iki tokadını yiyen, eyni anda, vazifece ehemmiyetli iki mütecaviz və muacciz iki adamın tecavüz və taciz anında birisinin kafasına, diğerinin ciğerine vurması (Hâşiye) bizdə heç bir şübhə bırakmadı ki hizmet-i Kur’aniyedeki inayet-i Rabbaniyenin bir hıfz və himayet sillesidir. “Artık durunuz, yeter! Tokada müstahak oldunuz!” deyə manen söylemesidir.

§17

Risaletü’n-Nur Şakirdlerinden

§18

Emin və Feyzi

Şəxsi oxuma qeydi

Bu qeyd yalnız cihazında saxlanır və serverə göndərilmir.

Ən çox 1 200 simvol