Feyzi’yle Emin dirlər:
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Sikke-i Tasdik-i Gaybî
Sikke-i Tasdik-i Gaybi 67. Məktub
Üstadımız olan Risale-i Nur’un ciddi həqiqətlərleri içinde en tatlı bir fakihesi tevafuk olduğu üçün kardeşlerimize yenə bu iki gün zarfında kiçik bir iki tevafuku, sizə bundan evvelki tevafuka hâşiye olaraq yazırıq:
Bəli, necə ki kelimatta və kelimat-ı mektubede tevafuk; bir kasd, bir inayet-i hususiyeyi gösterir. Bazen hârika olub keramet derecesine çıkır. Bazen latîf bir zarafet verir. Eynilə elə də Risale-i Nur’a ait və Üstadımıza ait hâdisatta da eynilə kasdî və inayetkârane tevafuku, akvalde olduğu kimi o ef’alde də görürük.
Ezcümle: Sizə yazılan, dörd ay gelmeyen hane sahibesi üçün Emin kardeşimize dedi: “Haber gönder.” tekellümünde, onun kapı çalması tevafuk ettiği kimi eyni cümleyi bir gün sonra iki defa okuduğu zaman “Emin’e dediyi” kəlməsi okunduğu anında, aşağıdaki kapıyı Emin açtı. Gəlmək zamanı gelmeden geldi. İkinci gün, yenə başqa bir adama okunduğu vaxt “Emin’e dediyi” kelimesini okuduğu vaxt, eyni anda yuxarı kapıyı Emin açtı, gelme âdetine muhalif olaraq geldi, girdi. Bu iki tevafuk, hane sahibesinin tevafukuna tevafuku gösterir ki en cüz’î işlerimiz də tesadüf deyil, kasdî tevafuktur.
Hem dörd ay evvel bizə bir parça tarhana gətirən Risale-i Nur şakirdlerinden Fuad’ın İstanbul’a gedib otuz gün tehirinden geç kalmasından endişe ettiğimiz eyni günde, onun tarhanası bittiği eyni günde gelmesi, tevafuk etti.
Hem eyni günde, bir parça tereyağı –biz də Üstadımız da bunun bereketini hissediyorduk– bittiği dakikada onun miktarına tevafuk edib zannımızca eyni yerden, eyni miktar, eyni zamanda geldiyi kimi hem buralarda köylerde, kül içinde yapılan bir çörek, Üstadımızın hoşuna gittiği üçün sabah akşam ondan yiyip və on beş gün devam eden və bittiği eyni günde, eyni çörekten, onun akrabasından biri getirdi. Bu tevafukun hatırı üçün geri çevirmedi, qəbul etti. Gözümüzle bu latîf tevafuktaki şirin inayat-ı İlahiyenin cüz’î cilvelerini gördük və anladık ki kör tesadüf işimize karışmır.
Manidar tevafuk, Risale-i Nur’un kelimatında və hurufatında olduğu kimi ona temas eden harekât və ef’alde də manidar tevafuklar var. İnayete temas ettiği üçün en cüz’î bir şey də olsa kıymeti büyüktür. Belə uzun yazmak və ziyade ehemmiyet vermək israf olmaz. Çünki manası olan inayət və iltifat-ı rəhmət muraddır. Və o bahis də manevî bir şükürdür.
Risale-i Nur şakirdlerinden
Emin, Feyzi

