Risale-i Nur’un müsadere hâdisesi münasibətilə Isparta Süleyman’ı Rüşdü’nün, evvelki fıkrasına zeyl olaraq yazdığı bir fıkrasıdır
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Sikke-i Tasdik-i Gaybî
Sikke-i Tasdik-i Gaybi 10. Məktub
Risale-i Nur şakirdlerinin merkezi olan Şükrü Efendi’nin köşkünün komşusu seksen yaşında muhterem Alîl Osman Çavuş namında bir zat, Risale-i Nur nâşirlerine hücum zamanından bir gün sonra rüyasında görür ki: Güneş ilə kamer, birlikdə olaraq köşkün içine girip parlırlar.
Digər bir rüyada Keçeci Mustafa Efendi’nin hafidi Bekir yenə hâdise-i elîmeden bir iki gün sonra görür ki: Güneş kıble tarafından çıkır. Şuâatı içinde güneş yüzünde Risale-i Nur nâşirinin surəti temessül edib eynilə güneşin kursunda görünür.
Hem mütedeyyin bir kadın, yenə hâdiseden sonra görür ki: Semavattan mübarək kâğıtlar yağır. Sorurlar: “Bu nedir?” Rüyada demişler: “Risale-i Nur’un sahifeleridir.” Yani tabirce Risale-i Nur, Kur’an’ın tefsiri olduğu cihetle, vahy-i semavî olan Kur’an’ın semavî və ilhamî bir tefsiridir. Hem yağmur kimi insanlara kesretli bir rahmettir.
Hâdisenin vukuundan evvel, Risale-i Nur şakirdlerinin hər biri bir cesedin azaları kimi bir cihette o cesede gelen müessir bir arızayı bütün azanın hissetmesi nevinden; bu hâdiseyi Risale-i Nur’un dörd şakirdi, vukuundan bir iki gün evvel belə gördüler: Üçü, yani Mehmed Zühdü, Halil Ruhi, Mehmed Niyazi, Risale-i Nur nâşirlerinin üstadını vefat etmiş görürlər ki vefat isə tabirce Risale-i Nur’un tatilini haber verir. Dördüncüsü, Fâzıl Bey görür ki –hâdiseden bir gün evvel– rafta kitabları karıştırır, bazı kitabları düşürür. Üstad mənə hiddet edir, mən də dirəm: “Re’fet düşürdü.” Birden haneye polisler dolurlar, hər şeyi alırlar.
Hem bundan yeddi buçuk ay evvel Risale-i Nur nâşirlerine gelen elîm polishaneye çağırma meselesinde Risale-i Nur’un şakirdlerinin dörd tanesi (eyni hâdiseyi bir ikisi, yani Rüşdü ilə Lütfü eynilə görürlər, ikisi də az bir tabirle) eyni hâdiseyi görmeleri və bu defaki hâdiseyi, yenə dörd tane şakirdler eynilə görmesi gösterir ki Risale-i Nur şakirdleri, bir cesedin azaları gibidirler ki Risale-i Nur’a gelen hâdiseyi, bir cesedin azaları kimi hissedirlər.
Hem Risale-i Nur şakirdlerinden Bekir’e o musibet gününden bir gün evvel biri demiş: “Üstadın səni çağırır!” Bir hiss-i kable’l-vuku ilə ikinci gün Üstadının başına gelen və rahmet-i İlahiye ilə hafif geçen müthiş musibeti, düşmanların planları derecesinde böyük, ağır hissetmiş tarzında, ağlayarak gayet korkaklık və halecan ilə koşup geldi. O halecan və ağlamasına heç sebeb-i zâhirî yokken yenə heyecanını, ağlamasını teskin edemirdi. Demək Risale-i Nur’a gelen musibet, şakirdlerini kerametkârane ikaz edirdi.
Hem musibetin eyni gününde Üstadımız gezmekten dönerken
–Hüsrev və Mehmed’in ihbarıyla– birdenbire sebepsiz ehl-i dünyaya qarşı hiddete başlamış. Iyirmi beş sene evvel Divan-ı Harb-i Örfîde öz idam qərarını beklerken sebepsiz, kalpsiz, rütbeli iki adam, mahpus olduğu koğuşa tahkir üçün geldikleri zaman gayet acib bir surette söylediyi o hale mahsus meşhur bir şetmi üç defa zalim və garazkâr ehl-i dünyaya qarşı sarf edir. “Məndən ne istiyorsunuz?” deyə bağırarak tekrar edir. Sonra susur. Eyni dakikada zabıta, köşkü basmak üçün yeddi səkkiz polis köşkün etrafına girdikleri zamana tevafuk edir.
Medar-ı ibret bir hâdise:
Risale-i Nur nâşirlerinin tazyiki yüzünden âmirlerinin yanında yüz bulmak niyetiyle Risale-i Nur nâşirlerine ilişenlerin aks-i maksadıyla tokat yediklerinin yüz hâdiseden bir hâdisesi şudur ki:
Sebepsiz, sırf bazı garazkârların keyfi üçün Risale-i Nur nâşirlerine bir kulp takıp mahkemelerde süründürmek və bəlkə mahvetmek üçün sureten özünü dost gösterip gayet hainane bir riyakârlıkla dairemize sokulup birtakım yalanlarla âmirlerini iğfal edib Risale-i Nur nâşirlerine müthiş darbe gelmesine vesile olan bir adam, teveccüh və makam kazanmak deyil, bilakis elə bir tokat yeddi ki dünyada kaldıkça vicdanı varsa vicdan azabı çektirəcək. Hem o kolay vazifesinden müşkül bir vazifeye tahvil ettiler və hem də ona yalancı nazarıyla baktılar. Və hem nefret-i âmmeyi kazandı. Və hem taharri hâdisesinden iki gün sonra bir ihtiyar adamı hanesinden çıkarıp yolda getirirken o ihtiyar zat, füc’eten, vefat edib hem mes’uliyet-i maddiyeye və maneviyeye maruz kalmışdır.
Bəli, Risale-i Nur’a hücum edenler, vaxtilə kefenini boynuna takınmalı və rezalete bürünməli və manevî cəhənnəmə dünyada girmeyi göze almalı.
Hem o musibet hâdisesinden iki gün evvel, Risale-i Nur şakirdlerinden olmayan və heç bizimlə zihnen meşgul olmayan biri rüyada görür ki: Isparta’nın altındaki ovada çox ormanlar bulunur. Qüvvətli bir sel gəlir, bu ormanın çox ağaclarını devirir. Birdenbire bir zelzele-i arz olur, Risale-i Nur nâşiri, elbisesiyle heybetli bir surette yer yarılıp çıkır. (Hâşiye) O da korkusundan uyanır. İki gün sonra Risale-i Nur’u tatil və manen toprağa defnetmek niyetiyle küre-i arzı titretəcək derecede bir hata ilə Risale-i Nur’un eczalarını evrak-ı muzırra nevinden taharri edib, toplayıp merkez-i hükûmete tâ dâhiliye vekâletine gönderir. Heç bir daire, kanunca mûcib-i muaheze və mes’uliyet bir şey Risale-i Nur’da bulamadığından o manevî zelzele içinde öldürdük, defnettik zannetdikləri Risale-i Nur dirilip, yer yarılıp meydana çıktığı kimi; yenə o rüya işarə edir ki bir zelzele-i azîme və bir sel içinde Risale-i Nur bu vatan və millete bir halâskâr, bir müncî surətində musibetzedelerin imdadına yetişəcək.
Risale-i Nur şakirdlerinden
(Yıldırım) Süleyman Rüşdü

