Sadakatte meşhur olan Barlalı Süleyman’ın vazife-i sadakatini tamamıyla yapan Isparta Süleyman’ı Rüşdü’nün bir fıkrasıdır
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Sikke-i Tasdik-i Gaybî
Sikke-i Tasdik-i Gaybi 9. Məktub
Aziz Üstadım!
Kardeşlerimin Iyirmi Yeddinci Məktub’a giren fıkralarını, öz fikrime və hissiyatıma muvafık bulduğumdan, onlar bu nöqtə-i nazardan öz fıkralarımdır deyə başqa fıkra yazmaya lüzum görmedim. Lakin bu âhirlerde Risale-i Nur’un kerametine temas eden bazı hâdiseler mənimlə də münasebettar olaraq vücuda geldiğinden, ondan bir ihtar hükmünde idi ki onlar münasibətilə mənim də bir hususi fıkram kardeşlerimin hususi fıkraları içine girsin deyə o hâdiselerden bazı latîf tevafukatı və bazı rüya-yı sadıkayı və bir neçə hâdiseyi yazıram.
Bu rüyalar, birbirine yaxın və bir neçə gün zarfında görülmüş və Hazret-i Peygamber aleyhissalâtü Vəssalam içinde bulunduğu cihetle, rüya-yı sadıkadır. Çünki hadîsçe sabittir ki Peygamber aleyhissalâtü Vəssalam görülen rüyada şeytan o rüyaya karışamır. Bu rüya-yı sadıkadan hər biri –gerçi rüyadır, delil və hüccet ola bilməz– lakin hər birinin eyni mealde ittifakları, bir müjde verir və Risale-i Nur’un makbuliyetine və Hazret-i Peygamber aleyhissalâtü Vəssalamın daire-i rızasında bulunduğuna bizlərə kanaat verir. Ezcümle:
Birincisi: Risale-i Nur şakirdlerinden Rıza görür: Hazret-i Peygamber aleyhissalâtü Vəssalam, camide Hazret-i Ebubekiri’s-Sıddık’a (ra) emredir: “Çık hutbe oku!” Ebubekiri’s-Sıddık koşarak minberin en yuxarı basamağına qədər çıkar, hutbe okur. Hutbe içinde cemaate deyər ki: “Bu söylediyim həqiqətlərin izahatı Iyirmi Doqquzuncu Söz’dedir.”
İkincisi: Risale-i Nur’un şakirdlerinden Osman Nuri dir ki: Rüyamda, şemail-i şerife muvafık, gayet nurani bir surette Hazret-i Peygamber aleyhissalâtü Vəssalamı oturduğu yere dayanmış bir vaziyette gördüm. Bu anda bir sadâ geldi ki Hazret-i Peygamber aleyhissalâtü Vəssalamın bir yaveri gəlir. Kapılar birdenbire öz özünə açıldı. Risale-i Nur nâşirlerinin Üstadı olan zat içeriye girdi. Hazret-i Peygamber aleyhissalâtü Vəssalam, Üstadımıza şefkatkârane bir iltifat göstererek dayandığı vaziyetten doğruldu. Mən də ağlayarak uyandım.
Üçüncüsü: Risale-i Nur şakirdlerine köşkünü tahsis eden Şükrü Efendi’dir. Rüyada ona dirlər ki: “Senin o köşküne Hazret-i Peygamber aleyhissalâtü Vəssalam gelmiş.” O da koşarak gedib Hazret-i Peygamber aleyhissalâtü Vəssalamı çox nurani və sürurlu bir halde bulup ziyaret etmiş.
Dördüncüsü: Risale-i Nur şakirdlerinden Nazmi’dir. Rüyasında ona dirlər ki: “Risale-i Nur şakirdleri imansız ölmezler, kabre iman ilə girerler.”
Bu rüyalar Hazret-i Peygamber aleyhissalâtü Vəssalam ilə münasebettar olmaq cihetiyle, o rüyalar zamanında “Mu’cizat-ı Ahmediye Risalesi” münasibətilə latîf və kiçik bir iki tevafukun letaifini zikredəcəyəm. Belə ki:
Risale-i Nur eczalarından bir neçə vecihle kerameti görülen, mu’cizat-ı Ahmediyeye dair On Doqquzuncu Məktub’un tashihi zamanında, yeddi mu’cizat-ı Ahmediyeye (asm) mazhar yeddi çocuğun bahsine geldiyi vakitte, Meliha isminde yeddi yaşındaki kızım, umulmadık bir vakitte hanemden çıxıb Üstadımın oturduğu köşke geldi, o yeddi çocuk bahsini masumane çocukçasına dinlemeye başladı. Çay içmesini çox sevdiyi halde özünə verildi, çocukların bahsi bitinceye qədər içmedi.
O saatten on dakika evvel hem On Doqquzuncu Məktub hem Mi’rac Risalesi ayrı ayrı tashih edilirdi. On Doqquzuncu Məktub’un yüz əlli sahifesi içinde bir tək sahifede kuru direğin ağlamasından bahis var. Mi’rac Risalesi’nde altı yüz satırdan bir tək satır ondan bahseder. Muhtelif tarzlarda, muhtelif vakitte, muhtelif adamlar, muhtelif kitaplarda birden bir tək sözü söylediklerini mən işittim. O da kuru direğin ağlaması idi. Hər biri iki kişiden ibaret iki kısım tashihçiler, eyni kəlmə üstündedirler, o kelimeyi söylüyorlardı. Mən hayret ilə dedim: “İki taraf da bir kelimeyi söylüyorsunuz.” Sonra baktık. Mi’racın tashihi eyni kelimeye geldiyi kimi On Doqquzuncu Məktub’un tashihi də eyni kəlmə üzerindedir. Biz hazır olanlar şüphemiz kalmadı ki yeddi yaşında Meliha’nın yeddi çocuk bahsine tevafuku və bu iki kısım musahhihlerin eyni kelimede ittifakları, o Mu’cizat-ı Ahmediye bahsinin bir kerametinin bir şuâıdır.
Yenə Peygamber aleyhissalâtü Vəssalamın mektubuyla münasebettar üçüncü bir tevafuk: Milas’tan gelen və oraya gönderilen kitabların listesini bir sebebe binaen saklamak lâzım gelmişdi. Üstadım, bu listeyi saklamak üçün mənə verdiğini biliyormuş. Bir gün o listeye lüzum olacağını düşünerek, məndən isteyecekti. Lakin istememişdi. O gece kalkar, o listeyi seccadesinin yanında görür, hayret edər. Bu saklandığı yerden çıxıb necə burada bulunsun? Sabahleyin məndən sorur. “Mən getirmedim, haberim yox.” dedim. Zaten gece yanına çıkmamışdım. Bunda bir mana var. Biz düşündük, eyni gün Milas’tan listeye göre kitab istemeye bir hak kazanmak üçün Hazret-i Peygamber aleyhissalâtü Vəssalamın Mısır Azizi Mukavkis’e yazdığı məktub, eski Mısırlılara ait kitablar içinde bulunarak İstanbul’a gönderilmiş. Bu məktubun fotoğrafla alınan aynının bir surəti, o gecenin gündüzünde bizə geldi, o geceki liste hâdisesine tevafuk etti. Bunda şüphemiz kalmadı ki saklı olan o listenin öz özünə orada bulunması, bu mektub-u Nebeviyenin gelmesine bir istikbal və bir işarə idi.
İşte o günlerde Hazret-i Peygamber aleyhissalâtü Vəssalam rüyada Risale-i Nur’la münasebettar görülmesi və məktub da eyni vakitte gelmesi, o günlerde telif edilen hastalara ait iyirmi beş deva-yı maneviyeyi beyan eden Iyirmi Beşinci Lem’a və iktisada ait On Doqquzuncu Lem’a və onların akabinde ihtiyarlara ait iyirmi altı ricayı beyan eden Iyirmi Altıncı Lem’a’nın telif zamanlarına tevafuk etmesi şübhə bırakmır ki bu üç risale, Hazret-i Peygamber aleyhissalâtü Vəssalamın makbuliyetine mazhar olmuş.
Yenə Risale-i Nur’la münasebeti tahakkuk eden hâdiselerden biri də şudur ki: Risale-i Nur’un Isparta’ya medar-ı bereket olduğunu çox emarelerle gördük və görürük. Ezcümle:
Şükrü Efendi hem öz köşkünü hem merhum kardeşi Nuri Efendi’nin köşkünü Risale-i Nur’un ders və telifine verdiyi bir zamanda, onun şehirdeki evine muttasıl böyük bir haliçe binası ateş aldı. Bütün o böyük bina yandığı halde, Şükrü Efendi’nin evine sirayet etmedi, hattâ yanan haliçe binasının müştemilatından olub haliçe binası ilə Şükrü Efendi’nin hanesine bitişik olan ahşap odunluk də yanmadı. Bu vaziyeti gören hər kəs hayret içinde kaldı. Lakin Risale-i Nur ilə alâkaları olanların şüpheleri kalmadı ki Şükrü Efendi Risale-i Nur’un telifine bu iki köşkü verdiyi üçün onun bereketiyle hârika bir surette hem öz hanesi hem merhum kardeşinin hanesi, o müthiş yangından kurtuldu.
Hem Risale-i Nur yazın necə ki böyük bir yağmur və rahmete səbəb olduğu delillerle beyan edilip Gavs-ı Geylanî’nin (ks) kerametine dair risalede kaydedilen hâdise, Risale-i Nur’un bir kerameti olduğu kimi; bu seneki kışta Risale-i Nur’un merkez-i faaliyeti, Barla’dan Isparta’nın bağlarına nakledilmiş idi. Bağlarda soğuk və fırtına, şehirden çox şiddetli olurdu. Bu şiddetli kışta Risale-i Nur’un dersi tatil olmamaq və nâşiri də dayanabilmek üçün bir eser-i rəhmət olaraq bu senenin kışı gayet mutedil geçti.
Bəli, hər kəs bilir ki indiyə qədər belə mutedil və bazı günleri yaza benzer tarzda bir kış, bu yaxın zamanlarda görülmemişdi. İşte bugün, yeni mart on iki, eski şubat iyirmi yedidir. Sitte-i Sevr denilen fırtınalı altı meşhur günün üçüncü günü olan bugün, Nevruz günü kimi açıktır, güzeldir. Necə ki Risale-i Nur’un bereketi yüzünden rahmet-i İlahiye yaz ortasında bir bahar getirdiğini kanaat verəcək emareler ilə görmüştük; elə də bu kış ortasında Risale-i Nur’un bereketi yüzünden bir güz mevsimi olmasına bir vesile olduğuna kanaat ettik.
Hem Risale-i Nur eczasından İktisat Risalesi’nin telifine çox yaxın bir zamanda, Üstadımın maişetindeki iktisadı ifrat derecesine girmişdi. Mən və Hüsrev və daha digər arkadaşlarımız bütün bilirik ki: Üstadımızın hasta olmadığı halde bütün ramazanda yediyi gıdayı hesap ettik, bir tək francala ekmeği, yarım okka kese yoğurdu, yüz əlli dirhem pirinç idi. Biz tahmin ettik ki iyirmi dörd saatte üç hurma tanesi qədər gıda ilə külfetsiz idare etti. Fazlaya iştihası olmadığı üçün yemirdi. Bu hal, ramazandan sonra ona yazdırılacaq olan İktisat Risalesi’nin bereketine və mübarekiyetine və kerametine bir işarə idi.
Və bir də Risale-i Nur’un takviye-i din hakkında hizmetine işarə eden bir digər hâdise şudur ki: Isparta’nın mühim bir âliminin, takriben otuz qırx sene evvel yazdığı istikbale dair kasidesinin fıkraları, Risale-i Nur’a tam tevafuk edir və Risale-i Nur’u gösterir. Belə ki:
Allah rəhmət etsin və kabri pür-nur olsun, Topal Şükrü Efendi namında ehl-i qəlb və Isparta’nın bir medar-ı fahri olan zatın kerametkârane buraca meşhur bir şiirini gördüm, getirip arkadaşlarıma gösterdim. Dedim: Bu zat bu dalaletli zamanımızdan bahsetdiyi kimi bir fıkrası da Harb-i Umumî’den bahsedir kimi görünür. Çünki bu şiirinde dir:
“Âferin çarha ki çattırdı kuduzu kuduza.”
Yani bütün dünya kâfirlerini birbirine musallat ettirdi. Və iki satır sonra yenə dir:
“Sûk-i asr içre bütün dâd ü sited, küfr ü dalal
Müşteri kalmadı, din indi ucuzdan ucuza.”
Yani o asrın çarşısında alışveriş dinsizlik elinde olacaq, dinsizlik hükmedəcək, din gayet ucuza düşəcək və İslâm’ın şeairi gizlenəcək. Sonra dir:
“Şükriyâ bilmezem esrar-ı gaybdan amma
Ya ileri ya geri, takrib ederim üç otuza.”
Öz tefsir edir, yani otuz üçe. Şiddetli kafiyesini müraat üçün otuz üç yerine “üç otuz” demişdir. Hem Harb-i Umumî’ye işarə ettiği fıkrasıyla “Dinsizlik düsturları, kanunları, o asır çarşısında hükmetdiyi…” fıkrasının ortasında belə dir:
“Eriş ey avn-i şeriat (Hâşiye-1) eriş ey muhyiddin!
Elem-i rîş-i (Hâşiye-2) cefa sineden erişti öze.”
Indi mənim kanaatim gəlir ki bu zat, otuz üç senesinden sonra Risale-i Nur’u Isparta’nın imdadına çağırır. “Ey avn-i Şeriat! Ey Muhyiddin yetiş!” dir. Yani vefatından takriben otuz üç sene sonra şeriata və dinin şeairine, Isparta’ya yetişəcək bir nuru çağırır. Cənabı-Haqq duasını qəbul etmiş ki vefatından otuz qırx sene sonra Risale-i Nur o vazifeyi görmüş.
Talebeniz və hizmetkârınız
Süleyman Rüşdü

