Tarihçe-i Hayat

Bediüzzaman və Risale-i Nur

Mənbə: QuranRisale Redaksiya Heyəti və Tərcümə Fondu · Azərbaycan dili rəsmi elektron nəşri
Risale oxuma planı
§1

Kur’an’ın hakikatlerini müsbet ilim anlayışına uygun bir tarzda izah və ispat eden Risale-i Nur Külliyatı, hər insan üçün en mühim mesele olan “Mən neyim? Haradan gəlirəm? Haraya gidəcəyəm? Vazifem nedir? Bu mevcudat haradan gəlib haraya gidirlər? Mahiyet və həqiqətləri nedir?” kimi suallerin cavabını vâzıh və kat’î bir şəkildə, çekici bir üslup və güzel bir ifade ilə beyan edib ruh və akılları tenvir və tatmin edir.

§2

Iyirminci asrın Kur’an felsefesi olan bu eserler, bir taraftan teknik, fen və sanat olaraq maddiyatı, digər taraftan iman və ahlâk olaraq maneviyatı câmi’ və hâvi olacaq Türk medeniyetinin, təkcə maddiyata dayanan sair medeniyetleri geride bırakacağını da ispat və ilan etmektedir.

§3

Ecdadımızın bir zamanlar kalplerinde yerleşen iman və itikad cihetiyle zemin yüzünde yüz mislinden ziyade devletlere, milletlere qarşı imanından gelen bir kahramanlıkla mukabele etmesi, İslâmiyet və kemalât-ı maneviyenin bayrağını Asya, Afrika və yarı Avrupa’da gezdirmesi və “Ölsem şehidim, öldürsem gaziyim.” deyip ölümü gülerek qarşılayarak müteselsil düşman hâdisata qarşı dayanması kimi milletçe medar-ı iftihar âlî seciyemizin bugün biz gençlerde inkişafı, vatan və millet menfaati bakımından və istikbalimizin selâmeti noktasından ne derece elzem olduğu malûmdur. Mütləq hər hərəkət və hizmette maddî bir ücret və şahsî menfaatler mülahaza etmək, Türk’ün millî tarihinin şeref və haysiyeti ilə kabil-i telif ola bilməz. Bizler ancaq rıza-yı İlahî üçün çalışırıq. Bizzat hizmetinde bulunmakla aldığımız telezzüz; qardaş və vatandaşlarımıza, İslâmiyet’e və insaniyete yardımda bulunabilmek mazhariyetinden gelen ebedî hayatımıza ait sürur və ümit, bizim bu babda aldığımız və alacağamız yegâne həqiqi mukabele və ücrettir.

§4

* * *

§5

Risale-i Nur, Necə Bir Tefsirdir?

§6

Tefsir iki kısımdır.

§7

Biri: Malûm tefsirlerdir ki Kur’an’ın ibaresini və kəlmə və cümlelerinin manalarını beyan və izah və ispat edərlər.

§8

İkinci kısım tefsir isə: Kur’an’ın imanî olan hakikatlerini qüvvətli hüccetlerle beyan və ispat və izah etmektir. Bu kısmın çox ehemmiyeti var. Zâhir malûm tefsirler, bu kısmı bazen mücmel bir tarzda dercedirlər lakin Risale-i Nur, doğrudan doğruya bu ikinci kısmı esas tutmuş, emsalsiz bir tarzda muannid feylesofları da susturan bir manevî tefsirdir.

§9

Risale-i Nur, sübjektif nazariye və mütalaalardan uzaq bir şəkildə, hər asırda milyonlarca insana rehberlik yapan mukaddes kitabımız olan Kur’an’ın hakikatlerini rasyonel və objektif bir şəkildə izah edib insaniyetin istifadesine arz edilen bir külliyattır.

§10

Risale-i Nur, Kur’an âyetlerinin nurlu bir tefsiri… Baştan başa iman və tevhid hakikatleriyle müberhen… Hər sınıf halkın anlayışına göre hazırlanmış… Müsbet ilimlerle mücehhez… Vesveseli şüphecileri ikna edir… En avamdan en havassa qədər hər kəsə hitap edib en muannid feylesofları də teslime mecbur edir…

§11

Risale-i Nur, nurlu bir külliyat… Yüz otuz eser… Büyüklü küçüklü risaleler halinde… Asrın ihtiyaçlarına tam cavab verir… Aklı və qəlbi tatmin edər… Qurani-Kərim’in iyirminci asırdaki –lafzî deyil– manevî tefsiri…

§12

İspat edir!.. Akla gelen bütün istifhamları… Zerreden güneşe qədər iman mertebelerini… Vahdaniyet-i İlahiyeyi… Nübüvvetin hakikatini…

§13

İspat edir!.. Arz və semavatın tabakatından, melâike və ruh bahsinden, zamanın hakikatinden, haşir və âhiretin vukuundan, cənnət və cehennemin varlığından, ölümün mahiyet-i asliyesinden ebedî saadet və şakavetin menbaına kadar… Akla gelen və gelmeyen bütün imanî meseleleri en kat’î delillerle aklen, mantıken, ilmen ispat edir… Pozitif ilimlerin müşevviki… Riyazî meselelerden daha kat’î delillerle aklı və qəlbi ikna edib merakları izale eden bir şaheser…

§14

* * *

§15

Az miktarda bastırılabilen, heç bir ticarî gaye və zihniyetle çalışılmayarak bâyilere də verilmeyen bu eserlerin geliri, mütebâki eserlerin tabına hasrediləcəkdir.

§16

Böyük bir titizlik və hassasiyetle üzerinde durduğumuz mühim bir husus da Risale-i Nur’un lâyık əllərə geçmesi və onun həqiqi qiymətı olaraq en az iyirmi beş kişinin istifadə etmesinin temin edilmesidir.

§17

Bu manevî tefsir; Sözler, Mektubat, Lem’alar, Şuâlar deyə dörd böyük kısımdan müteşekkil olub yekûnü yüz otuz risaledir.

§18

Neşrinde Çalışanlar

§19

* * *

§20

Konuşan Yalnız Hakikattir

§21

Risale-i Nur’da ispat edilmişdir ki: Bazen zulüm içinde adalet tecelli edər. Yani insan bir sebeple bir haksızlığa, bir zulme maruz kalır; başına bir felaket gəlir, hapse də mahkûm olur, zindana da atılır. Bu hüküm bir zulüm olur. Lakin bu vakıa adaletin tecellisine bir vesile olur. Qədər-i İlahî başqa bir səbəbdən dolayı cezaya mahkûmiyete istihkak kesbetmiş olan kimseyi bu defa bir zalim eliyle cezaya çarptırır, felakete sürer. Bu, adalet-i İlahiyenin bir nevi tecellisidir.

§22

Mən indi düşünürəm. Iyirmi səkkiz senedir vilayet vilayet, kasaba kasaba dolaştırılır, mahkemeden mahkemeye sevk edilirəm. Mənə bu zalimane işkenceleri yapanların atfetdikləri suç nedir? Dini siyasete âlet etmək mı? Lakin niyə bunu tahakkuk ettiremirlər. Çünki həqiqət-i halde belə bir şey yoxdur. Bir mahkeme aylarca, senelerce suç bulup da məni mahkûm etmeye uğraşır. O bırakır, digər bir mahkeme eyni meseleden dolayı məni tekrar muhakeme altına alır. Bir müddet də o uğraşır, məni tazyik edir, türlü türlü işkencelere maruz kılır. O da netice elde edemir, bırakır. Bu defa bir üçüncüsü yakama yapışır. Beləliklə musibetten musibete, felaketten felakete sürüklenip gidirəm. Iyirmi səkkiz sene ömrüm belə geçti. Mənə isnad ettikleri suçun aslı esası olmadığını nihayet özləri də anladılar.

§23

Onlar bu ittihamı kasden mi yaptılar, yoxsa bir vehme mi kapıldılar? İster kasd, istəyər vehim olsun; mənim belə bir suçla münasibət və alâkam olmadığını kemal-i kat’iyetle yakînen və vicdanen bilirəm ya. Dini siyasete âlet edəcək bir adam olmadığımı bütün insaf dünyası da bilir ya. Hattâ məni bu suçla ittiham edenler də bilir ya. O halde nədən mənə bu zulmü yapmakta ısrar edib durdular? Nədən mən suçsuz və masum olduğum halde belə devamlı bir zulme və muannid bir işkenceye maruz kaldım? Nədən bu musibetlerden kurtulamadım? Bu ahval, adalet-i İlahiyeye muhalif düşmez mi?

§24

Bir çeyrek asırdır bu suallerin cavablarını bulamıyordum; üzülüyordum, muzdarip oluyordum. Mənə zulüm və işkence yaptıklarının həqiqi sebebini indi bildim. Mən kemal-i teessürle söylerim ki:

§25

Mənim suçum, hizmet-i Kur’aniyemi maddî manevî terakkiyatıma, kemalâta âlet yapmakmış.

§26

Indi bunu anlıram, hissedirəm, Allah’a binlerle şükredirəm ki:

§27

Uzun seneler ihtiyarım haricinde olaraq hizmet-i imaniyemi maddî və manevî kemalât və terakkiyatıma, azaptan, cehennemden kurtulmaklığıma hattâ saadet-i ebediyeme vesile yapmaklığıma yaxud herhangi bir maksada âlet yapmaklığıma manevî, gayet qüvvətli manialar məni men’edirdi. Bu deyərûnî hisler və ilhamlar məni hayretler içinde bıraktı. Hər kəs hoşlandığı manevî makamatı və uhrevî saadetleri, a’mal-i saliha ilə kazanmak və bu yola müteveccih olmaq hər kəsin meşru hakkı olduğu hem də heç kimseye heç bir zərəri bulunmadığı halde mən, ruhen və kalben bu ahvalden men’ediliyordum. Rıza-yı İlahîden başqa fitri vazife-i ilmiyenin sevkiyle, yalnız və yalnız imana hizmet hususu mənə gösterildi.

§28

Çünki bu zamanda heç bir şeye âlet və tabi olmayan və hər gayenin fevkinde olan həqiqətlər-i imaniyeyi fitri bəndəlikle; bilmeyenlere, bilmək ehtiyacında olanlara təsirli bir surette bildirmek; bu keşmekeş dünyasında, imanı kurtaracaq və muannidlere kat’î kanaat verəcək bu tarzda; yani heç bir şeye âlet olmayacaq bir tarzda bir Kur’an dersi vermək lâzımdır ki küfr-ü mutlakı və mütemerrid və inatçı dalaleti kırsın, hər kəsə kat’î kanaat verebilsin. Bu kanaat də bu zamanda, bu şerait dâhilinde, dinin heç bir şahsî, uhrevî, dünyevî, maddî və manevî bir şeye âlet edilmediğini bilmekle husule gelebilir. Yoxsa komitecilik və cemiyetçilikten tevellüd eden dehşetli dinsizlik şahsiyet-i maneviyesine qarşı çıkan bir şahıs en böyük manevî bir mertebede bulunsa yenə vesveseleri bütün bütün izale edə bilməz. Çünki imana girmek isteyen muannidin nefsi və enesi diyebilir ki: “O şahıs dehasıyla, hârika makamıyla bizi kandırdı.” Belə deyər və içinde şüphesi kalır.

§29

Allah’a minlərlə şükür olsun ki iyirmi səkkiz senedir dini siyasete âlet ittihamı altında, qədər-i İlahî ihtiyarım haricinde, dini heç bir şahsî şeye âlet etməmək üçün beşerin zalimane eliyle mahz-ı adalet olaraq məni tokatlır, ikaz edir. Əsla dir, iman hakikatini öz şahsına âlet yapma tâ ki imana möhtac olanlar anlasınlar ki yalnız həqiqət konuşur. Nəfsin evhamı, şeytanın desiseleri kalmasın, sussun!

§30

İşte Nur risalelerinin böyük denizlerin böyük dalgaları kimi gönüller üzerinde husule getirdiyi heyecanın, kalplerde və ruhlarda yaptığı tesirin sırrı budur; başqa bir şey deyil. Risale-i Nur’un bahsetdiyi həqiqətlərin aynını minlərlə âlimler, yüz minlərlə kitablar daha beliğane neşretdikləri halde yenə küfr-ü mutlakı durduramırlar. Küfr-ü mutlakla mücadelede bu qədər ağır şerait altında Risale-i Nur bir derece muvaffak oluyorsa bunun sırrı bax budur: Said yoxdur, Said’in qüdrət və ehliyeti də yoxdur. Konuşan yalnız hakikattir, həqiqət-i imaniyedir.

§31

Madam ki nur-u həqiqət, imana möhtac gönüllerde tesirini yapır; bir Said deyil, min Said feda olsun. Iyirmi səkkiz sene çekdiyim eza və cefalar, maruz kaldığım işkenceler, katlandığım musibetler helâl olsun. Mənə zulmedenlerin, məni kasaba kasaba dolaştıranların, hakaret edenlerin, türlü türlü ithamlarla mahkûm etmək isteyenlerin, zindanlarda mənə yer hazırlayanların hepsine hakkımı helâl ettim.

§32

Âdil kadere də derim ki: Mən sənin bu şəfqətli tokatlarına müstahak idim. Yoxsa hər kəs kimi gayet meşru və zərərsiz olan bir yol tutarak şahsımı düşünseydim, maddî manevî füyuzat hislerimi feda etmeseydim, iman hizmetinde bu böyük və manevî qüvvəti kaybedecektim.

§33

Mən maddî və manevî hər şeyimi feda ettim, hər musibete katlandım, hər işkenceye sabrettim. Bu sayede həqiqət-i imaniye hər tarafa yayıldı. Bu sayede Nur mekteb-i irfanının yüz minlərlə bəlkə də milyonlarca talebeleri yetişti. Artıq bu yolda, hizmet-i imaniyede onlar devam edeceklerdir və mənim maddî və manevî hər şeyden feragat mesleğimden ayrılmayacaklardır. Yalnız və yalnız Allah rızası üçün çalışacaklardır.

§34

Bizə işkence edenler bilmeyerek qədər-i İlahînin sırlarına ağıl erdiremeyerek həqiqət-i imaniyenin inkişafına hizmet ettiler. Bizim vazifemiz onlar üçün yalnız hidayet temennisinden ibarettir.

§35

Mən çox hastayım. Ne yazmaya ne söylemeye tâkatim kalmadı. Bəlkə də bunlar son sözlerim olur. Medresetü’z-Zehranın Risale-i Nur talebeleri bu vasiyetimi unutmasınlar.

§36

Said Nursî

§37

* * *

§38

İslâmiyet düşmanlarının yaptıkları taarruz və hilaf-ı həqiqət menfî propagandalarına mukabil, üniversite Nur talebelerinin bir açıklamasıdır

§39

Aziz, sıddık kardeşlerimiz!

§40

İmtihan və gazânız geçmiş olsun deyər, sizi təbrik edirik. Risale-i Nur’un tahkikî iman dersleriyle iman mertebelerinde terakki və teali edib qüvvətli imanı elde eden Nur talebeleri üçün elə taarruzlar, bir cihetten bir imtihandır və kömürle elması tefrik eden bir mihenktir. Nur talebeleri üçün Allah’a iman, Peygamber’e ittiba və Qurani-Kərim’le amelden dolayı hapisler bir Medrese-i Yusufiyedir. Zulüm və işkenceler birer kamçı, birer perçindir.

§41

Qədər-i İlahî bizə o hücumlarla işarə verir ki: “Haydi durma, çalış!” Kur’an və iman hizmeti uğrunda mahkemelerde konuşmak, Nur talebelerince bir dostu ilə sohbet etmektir. Karakollara götürülüp getirilmek, çarşı pazara gedib gelmekten farksızdır. Kelepçeler, dinî cihad-ı ekberin birer altın bileziğidirler. Beşerin zulmen mahkûm etmesi isə həqiqətdə Hakk’ın beraet vereceğine bir delildir. Bütün elə işkence və zulümler, Nur talebeleri üçün birer şeref madalyasıdır. Ne mutlu ki otuz seneden beri Nur talebeleri ağabeylerimiz bu nemətlərə mazhar olmuşlar. Maalesef bizlərə ki bizler bu şereflere nâil olamadık və olamayacağız da. Çünki bunları kazandıran devir kapanmak üzeredir.

§42

Risale-i Nur, bu vatan və millete emniyet və asayişi temin eden və kalplere birer yasakçı bırakan imanî bir eserdir. İslâmiyet düşmanlarının tahrikatıyla olan müteaddid mahkemelerde Risale-i Nur’a beraetler verilmiş, Temyiz Mahkemesi ittifakla beraet qərarını tasdik edərək Risale-i Nur davası kaziye-i muhkeme halini almışdır. Iyirmi beş mahkeme də “Risale-i Nur’da suç bulamırıq.” deyə qərar vermişdir. Otuz seneden beri yüz binlerle Nur talebelerinin bir tək vukuatı görülmemişdir. Bunun üçün Risale-i Nur’un neşrine mani olmaya çalışanlar, emniyet və asayişin düşmanı və vatan və millet haini anarşistlerin hesabına bilerek və ya bilmeyerek çalışanlardır. Risale-i Nur’a ilişen hükûmet deyildir çünki emniyet və zabıta anlamış ki Bediüzzaman və Nur talebelerinde siyasî bir gaye yoxdur. Bunların meşguliyeti, təkcə iman və İslâmiyet’tir. İşte o gizli din düşmanlarının taarruzları qarşısında Nur talebeleri Risale-i Nur’daki tahkikî iman derslerinin verdiyi iman qüvvəti ilə metin, salabetli və mağlup edilmez bir hizbü’l-Kur’an və fethedilmez bir kale halindedirler. Din düşmanları tarafından hücumlar oldukça, Nur talebelerinin Risale-i Nur’a və Üstadlarına olan sadakat və sebat və faaliyetleri ziyadeleşir, perçinleşir. Bir talebesi Üstadımıza belə yazmış:

§43

“Ey mənim aziz, kahraman Üstadım! Muarızlarımız arttıkça kuvvetimiz çoğalır. Rabb-i Rahîm’imize hədsiz şükürler olsun.”

§44

Bəli, o bir zamanlar ki karanlıklı, zulümatlı və eşedd-i zulüm və istibdad-ı mutlak devrinde hər kəs susturulmuş lakin tək bir kimse susmamış və susturulamamış. Bu yekta və nadir kimse olan Bediüzzaman’ın talebeleri də mağlup edilememişlerdir.

§45

Nur talebeleri, evvela öz imanlarını kurtarmak, bununla birlikdə din kardeşlerinin də imanlarını kurtarmak üçün Kur’an-ı Hakîm’in yüksək və parlak bir tefsiri olan Risale-i Nur’u okumuşlar və okutmuşlardır. İmanlarını kurtarmaya çalıştıkları və rıza-yı İlahî üçün Kur’an’a və imana Risale-i Nur’la hizmet ettikleri sırada maruz kaldıkları hücum və taarruzlara heç ehemmiyet vermeyerek o gizli din düşmanlarının tasallutlarını, saldırışlarını özləri üçün iman və Kur’an hesabına bir kamçı və bir teşvikçi hükmüne geçtiğine kanaat getirmişlerdir. Otuz senelik bu nevi hâdisatın və bu nevi tesiratın neticeleri, bu millet-i İslâmiye muvacehesinde meydandadır.

§46

İşte Risale-i Nur’un yeni və müştak talebeleri olan kardeşlerimiz! Sizler də belə bir Üstadın və belə bir eserin talebeleri olduğunuzdan sizlerin də bu semerelere və meyvələrə mazhar olub Nurlara daha ziyade sarılarak, hararet və iştiyakınız daha fazla ziyadeleşmiş olaraq Nurları sebat və sadakatle okumak derecesine nâil olacağınızdan hem sizleri ruh u canımızla təbrik edirik hem sizlərə minlərlə selâm və dualar edib dualarınızı beklirik.

§47

* * *

§48

Nurlara olan taarruzların bir zərəri olsa iyirmi faydası vardır. Əlbəttə iyirmi kazanca qarşı bir zərər heç hükmündedir. Taarruzlar ancaq və ancaq Nur’un neşriyat və fütuhatının genişlemesine, inkişafına sebeptir və millet-i İslâmiye nazarında itimat və emniyet kazanmasına medardır.

§49

Risale-i Nur’un Anadolu genişliğinde və âlem-i İslâm vüs’atinde və Avrupa və Amerika çapındaki maddî və manevî tesirat və fütuhatına və neşriyatına şahit olan İslâmiyet düşmanları yenə bazı taarruzlar yapmışlar. Aldığımız haberlere göre bu taarruzlardan sonra, hususan şark vilayetlerinde, eskisine nazaran Nur’un fütuhatı on gün içinde on misli fazlalaşmış. Hem böylelikle halkın nazar-ı dikkati Risale-i Nur’a və Üstadımıza çevrilmiş; uyuyanlar uyanmış, tembeller harekete gelmiş, ihtiyatsızlar ihtiyata muvaffak olmuşlardır.

§50

Bu acı taarruzlar gəlib geçici olmakla birlikdə, sırf bir korku və evham yaymak kasdıyla yapılan vesileler və desiseli manevralardır. Ahmak din düşmanları güya Nur talebelerini korkutmak sevdasıyla resmî kimseleri aldatıp tahrik və âlet etmeye çalışırlar. Əcəba o gafiller bilmirlər mı ki bizler Nur’un talebeleriyiz.

§51

Dinsizlerin, masonların, komünistlerin mahiyeti gayet derecede zayıftır. Zâhiren qüvvətli kimi görünmeleri, serseri bir çocuğun bir haneyi bir kibritle mahvetmesi kimi tahribatla iş görmelerindendir. Bəli, onlar son derece zayıftırlar çünki bir serçe kuşu qədər iktidarı olmayan öz varlıklarına güvenirler. Hem son derece zillet, meskenet və aşağılık içindedirler çünki insanlara kul köle olub onlara müraîlik, riyakârlık və dalkavukluk edirlər. Ehl-i iman isə hususan tahkikî iman ilə imanı inkişaf edenler kavîdirler, muazzezdirler. Onların hər biri bir abd-i aziz və bir abd-i küllîdirler. Çünki onlar, bir Kadîr-i Zülcelal’e və bir Hakîm-i Zülkemal’e və bir Hâlık-ı kainat’a və bir Rabbü’s-semavati və’l-arz’a və bir “Və Hüvə alâ külli şey’in Kadîr”e ibadət edərlər, kulluk edərlər. Ona intisap edərlər hem istinad edərlər.

§52

Bu gizli din düşmanları və münafıklar çoktandır anladılar ki Nur talebelerinin kefenleri boyunlarındadır. Onları Risale-i Nur’dan və Üstadlarından ayırmak kabil deyildir. Bunun üçün şeytanî planlarını, desiselerini değiştirdiler. Bir zayıf damarlarından və ya safiyetlerinden istifadə ederiz fikriyle aldatmak yolunu tuttular.

§53

O münafıklar və ya o münafıkların adamları və ya adamlarına aldanmış olanlar dost suretine girerek, bazen də talebe şekline girerek deyərlər və dedirtirler ki: “Bu da İslâmiyet’e hizmettir, bu da onlarla mücadeledir. Bu malûmatı elde edersen, Risale-i Nur’a daha iyi hizmet edersin. Bu da böyük eserdir.” kimi birtakım kandırışlarla sırf o Nur talebesinin Nurlarla olan meşguliyet və hizmetini yavaş yavaş azaltmakla və başqa şeylere nazarını çevirip nihayet Risale-i Nur’a çalışmaya vaxt bırakmamak kimi tuzaklara düşürmeye çalışırlar. Veyahut da maaş, servet, mevki, şöhret kimi şeylerle aldatmaya və ya korkutmakla hizmetten vazgeçirmeye gayret edirlər.

§54

Risale-i Nur, dikkatle okuyan kimseye elə bir fikrî, ruhî, kalbî intibah və uyanıklık verir ki bütün belə aldatmalar, bizi Risale-i Nur’a şiddetle sevk və teşvik və o dessas münafıkların maksatlarının tam aksine olaraq bir təsir və bir netice hasıl edir. Fesübhanallah!.. Hattâ elə Nur talebeleri meydana gelmektedir ki asıl hâlis niyet və kudsî gayeden sonra –bir səbəb olaraq da– münafıkların mezkûr planlarının inadına, rağmına dünyayı terk edib özünü Risale-i Nur’a vakfedir və Üstadımızın dediyi kimi dirlər: “Zaman, İslâmiyet fedaisi olmaq zamanıdır.”

§55

اَل۟حَم۟دُ لِلّٰهِ هٰذَا مِن۟ فَض۟لِ رَبّٖى

§56

Bizim hizmet-i imaniyeye nazaran cam parçaları hükmündeki siyasetle alâkamız yoxdur. Diyanet Riyaseti ehl-i vukuf raporunda: “Risale-i Nur kitablarında siyaseti alâkadar eden mevzular yoxdur.” demişdir. Hattâ o zaman, yenə Afyon Savcısı da iddianamesinde: “Bediüzzaman və talebelerinin faaliyeti siyasî deyildir.” deyə hükmetmişdir.

§57

Bəli, Risale-i Nur şakirdlerinin meşgul olduğu vazife, en muazzam olan mesail-i dünyeviyeden daha büyüktür. Siyasetle uğraşmaya vaktimiz yoxdur. Yüz elimiz də olsa ancaq Nur’a kâfi gəlir. Amerika, İngiliz qədər servetimiz də olsa yenə imanı kurtarmak davasına hasredeceğiz.

§58

Hem birtakım siyasî işlerle və ya birtakım bâtıl cereyanlarla və fikirlerle uğraşmaya zamanımız yoxdur. Ömrümüz kısadır. Vaktimiz dardır. Üstadımızın dediyi kimi “Fena şeylerle meşguliyet fena təsir edər. Fena iz bırakır.” Hususan belə bir asırda “Bâtılı iyice tasvir etmək, safi zihinleri idlâldir.” Bəli, menfîlikleri öğrenerek mücadele edəcəyəm kimi saf bir niyetle başlayıp menfî şeylerle meşgul ola ola dinî bağları və dinî salabet və sadakati eski haline nazaran gevşemiş olanlar olmuşdur.

§59

Risale-i Nur, nuru yerleştirerek zulmeti izale edir; yox edir. İyiyi öğreterek, fenayı fark və tefrik ettirir və vazgeçirir. Həqiqəti ders vermekle, bâtıldan kurtarır və bâtıldan mahfuz kılır.

§60

Hülâsa-i kelâm: Biz ancaq Nurlarla meşgulüz. Biz mücevherat-ı Kur’aniye ilə iştigal edirik. Bizler, Kur’an’ın kainat vüs’atindeki elmas kimi hakikatlerine çalışırıq. Bizler ancaq bâkiye hizmet edirik. Bizler, fâni şeylere emek sarf etmeyiz. Bizim Risale-i Nur’la olan hizmet-i imaniyemiz, başqa şeylerle iştigalimize ihtiyaç bırakmır, hər şeye kâfi gəlir.

§61

Elhasıl: Üstadımız Bediüzzaman’la və Risale-i Nur’la mücadele eden insafsız gizli din düşmanları, acizlik-i mutlakla ebede qədər mağlubiyettedirler. Bediüzzaman və Risale-i Nur isə ebediyen muzaffer və muvaffaktır. Şahsı çürütmeye çalışmakla, Risale-i Nur çürütülemez. Çünki Risale-i Nur, bizatihî hüccet və bürhandır. Onu və onun müellifini çürütmeye çalışanlar, çürümeye mahkûm olmuşlardır. Numunesi, tarih muvacehesinde meydandadır və hem də çürüyeceklerdir. Risale-i Nur’daki yüksək həqiqət, Risale-i Nur’u ebede qədər pâyidar kılacaqdır…

§62

Bəli, Nur talebeleri ağır ceza mahkemelerinde demişler ki: “Bizi Üstadımız Bediüzzaman’dan və Risale-i Nur’dan və bizi bizdən ayıracaq heç bir beşerî qüvvət yoxdur.” Bəli, o münafıkların atomları də bu hususta âcizdir. Farz-ı muhal yapabilseler hattâ cesedimizi öldürseler də ruhumuz salamatlıq və saadetle ebediyete gidəcəkdir. Hem Üstadımızın Mektubat mecmuasında dediyi kimi deriz: “Birimiz dünyada, birimiz âhirette, birimiz şarkta, birimiz garpta, birimiz şimalde, birimiz cenupta olsak biz, yenə birbirimizle beraberiz.”

§63

Üstadımız heç bir manevî makam iddia etmir. Başkaları tarafından özünə verilen böyük və müstesna pâyeleri reddedir. Lakin onun hal və ahvali, fiiliyat və harekâtı, onun kim olduğunu anlamaya və ispata kâfidir. Bəli, Bediüzzaman’ın və Risale-i Nur’un Kur’an, iman və İslâmiyet hizmetine mani olabilmek üçün dünyayı elinde tutup çevirəcək bir qüvvət lâzımdır.

§64

Hazret-i Üstadımızın idam planlarıyla sevk edildiyi mahkemedeki müdafaatlarından, Böyük Müdafaat kitabından bazı cümleler:

§65

“Risale-i Nur talebeleri başkalarına benzemez, onlarla uğraşılmaz, onlar mağlup olmazlar. Risale-i Nur, Kur’an’ın malıdır. Kur’an-ı Hakîm’den süzülmüşdür. Kur’an isə arşı ferşle bağlayan bir zincir-i nuranidir… Kimin haddi var ki buna el uzatsın. Risale-i Nur, bu Anadolu’nun sinesine yerleşmişdir; heç bir qüvvət onu söküp atamayacaqdır.”

§66

Meşhur və hârikulâde bir eser olan “Âyetü’l-Kübra Risalesi”nden:

§67

“Risale-i Nur, yalnız cüz’î bir tahribatı və bir kiçik haneyi tamir etmir; bəlkə küllî bir tahribatı və İslâmiyet’i içine alan və dağlar büyüklüğünde taşları bulunan bir muhit kaleyi tamir edir. Və yalnız hususi bir qəlbi və has bir vicdanı ıslaha çalışmır bəlkə min seneden beri tedarik və teraküm eden müfsid âletlerle dehşetli rahnelenen kalb-i umumîyi və efkâr-ı âmmeyi və umumun və bâhusus avam-ı mü’minînin istinadgâhları olan İslâmî esasların və cereyanların və şeairlerin kısmen kırılmasıyla bozulmaya yüz tutan vicdan-ı umumiyeyi, Kur’an’ın i’cazıyla və geniş yaralarını, Kur’an’ın və imanın ilaçlarıyla tedavi etmeye çalışır. Əlbəttə belə küllî və dehşetli rahnelere və yaralara hakkalyakîn derecesinde, dağlar kuvvetinde hüccetler, cihazlar və minlərlə tiryak hâsiyetinde mücerreb ilaçlar və hədsiz edviyeler bulunmak gerektir. İşte bu zamanda, Bəyanı Möcüzə Quran’ın i’caz-ı manevîsinden çıkan Risale-i Nur, o vazifeyi görmekle birlikdə; imanın hədsiz mertebelerinde terakkiyat və inkişafata medar olmuşdur və olmaktadır!..”

§68

Aziz kardeşlerimiz, yüzlerce ulemanın susturulduğu və dinî neşriyatın yaptırılmadığı və Kur’an’ın hakikatlerini beyan və tebliğ etmeye dinen muvazzaf oldukları halde cebren yaptırılmadığı və din adamlarının imha edilmesi kimi dehşetli və tarihin görmediyi bir hengâmda, Kur’an və iman və İslâmiyet’i yıkmak planlarının tatbik edildiyi en müthiş bir devirde və küfr-ü mutlakın və dinsizliğin en azgın bir zamanında Bediüzzaman Said Nursî, Kur’an və iman və İslâmiyet’in fedakâr və pervasız bir müdafii və muhafızı olaraq cihad-ı diniye meydanında yegâne şahıs olaraq görülmüşdür.

§69

Bəli Bediüzzaman, devletlere milletlere mukabil, deyil yalnız bir yerdeki Firavunlara, bütün Avrupa dinsizliğine qarşı təkbaşına meydan okumuş və okur. Və Kur’an hakikatlerini eşedd-i zulüm və istibdad-ı mutlak içerisinde neşredir. “Vazifemiz çalışmaktır. Bizi galip etmək, mağlup etmək, muvaffak etmək və Nurları qəbul ettirmek Cənabı-Haqq’a aittir. Biz, vazife-i İlahiyeye karışmayız.” demiş və tarihte misline rastlanmayan zulüm və işkenceler içerisinde çox zalimane muameleler görmüş və kapısında jandarma və polis bekletilmek suretiyle cuma namazına də gitmekten men’edilmiş və bütün bu tarihî faciaları kapatmak və kimseye işittirmemek üçün də sıkı bir takyidat altına alınmışdır.

§70

İşte belə ağır şartlar içerisinde Risale-i Nur’u Hazret-i Üstadımız inayet-i İlahiye ilə telif edib ekserisini Kur’an harfleriyle və el yazısıyla neşretmişdir. Böylelikle –eyni zamanda– Kur’an hattını da muhafaza etmiş və yüz binlerle Müslüman Türk gençleri Risale-i Nur’u okuyabilmek üçün mukaddes kitabımız olan Kur’an’ın yazısını öğrenmek nemət və şerefine nâil olmuşlardır. Üstadımız, mâlik olduğu qüvvət-i iman və ihlas-ı tamme ilə həqiqətlər-i Kur’aniye və imaniyeyi sadə xalq və havas talebelerinin umumunun istifadə edebileceği və asrın anlayışına uygun yepyeni bir tarz-ı beyanla ifade və izhar etmişdir. Beləliklə Risale-i Nur kimi taptaze və parlak və yüksək bir tefsir-i Kur’anîyi inayet-i Hak’la meydana getirmişdir.

§71

Bu hârikulâde eserlerdir ki bu vatan və milleti dinsizlik və komünistlikten muhafaza etmişdir. Hem şeair-i İslâmiyenin cebren kaldırıldığı ceberut devrinde, dünya hatırı üçün özünü mecbur zannederek o kudsî şeairden fedakârlık yapanların və din zararına hərəkət edenlerin və İslâmiyet’e muhalif fetvalara və bid’alara mecbur edilenlerin çokluğu zamanında; Bediüzzaman ne hal diliinde ne lisan-ı kālinde və ne də fiiliyatında o qədər zulümler çektiği və idamlarla tehdit edildiyi halde en kiçik bir değişiklik hətta yapmamışdır.

§72

Bilakis “Ecel birdir, tagayyür etməz. Ölüm, bu âlem-i fenadan âlem-i bekaya və âlem-i nura getmək üçün bir terhistir.” deyip mücadeleye atılmış; bid’aları tanıtan və durduran və şeair-i İslâmiyeyi muhafaza eden və sünnet-i seniyeyi ihya eden eserleri perde altında otuz seneden beri neşretmiş və muhitinde, âdeta Devr-i Saadet’in bir cilvesini yaşatmışdır. Bir sünnet-i seniyeye muhalif hərəkət etməmək üçün işkenceli bir inzivayı ihtiyar etmişdir. Otuz seneden beri milyonlara hükmeden dinsiz və emsalsiz bir istibdad-ı mutlak, Bediüzzaman’ı heç bir cihetten heç bir vaxt hükmü altına alamamış, bilakis zalim müstebitler ona mağlup olmuşlardır.

§73

Risale-i Nur, taklidî imanı tahkikî imana çevirip –imanı kuvvetlendirip– iki cihanın saadetini kazandırıp hüsn-ü hâtimeyi netice verir. En böyük dinsiz feylesofları da ilzam etmişdir.

§74

Risale-i Nur’un bir hususiyeti də şudur ki: Digər mütekellimîne muhalif olaraq ehl-i dalaletin menfîliklerini zikretmeden, yalnız müsbeti ders vererek, yara yapmaksızın tedavi etmesidir. Bu itibarla bu zamanda Risale-i Nur, vehim və vesveseleri mahvedir, akla gelen sualleri, istifhamları; nefsi ilzam, qəlbi ikna edərək cevaplandırır.

§75

Risale-i Nur hem aklı hem qəlbi tenvir edər, nurlandırır hem nefsi musahhar edər. Bunun içindir ki yalnız akılla giden ehl-i mektep və ehl-i felsefe və qəlb yoluyla giden ehl-i tasavvuf, Risale-i Nur’a sarılırlar.

§76

Və ehl-i mektep və felsefe anlırlar ki həqiqi münevverlik; ağıl və qəlb nurunun mezciyle kabildir. Yalnız akılla getmək, aklı göze indirir. Bu hal isə bir kanadı kırık olanın mahkûm olduğu sukutu netice verir.

§77

İhlaslı, hâlis ehl-i tasavvuf idrak edir ki demək zaman eski zaman deyildir; belə bir zamanda hem qəlb ilə hem ağıl ilə bizi həqiqət yolunda götürəcək və həqiqətə vâsıl edəcək Kur’anî bir yol lâzımdır ki biz zülcenaheyn olabilelim. (Hâşiye )

§78

İntibaha gelmiş olan ehl-i medrese vâkıf olurlar ki eski zamanda medrese usûlü ilə on beş senede elde edilebilen imanî və İslâmî netice, bu zamanda Risale-i Nur’la on beş haftada elde edilebilir. Üstadımız buyururlar ki: “Bir sene Risale-i Nur derslerini anlayarak və qəbul edərək okuyan kimse, bu zamanın mühim və hakikatli bir âlimi ola bilər.”

§79

Risale-i Nur, Rəsuli-Əkrəm aleyhissalâtü Vəssalam Efendimizin nurani meşrebini və sahabe-i kiramın âlî seciyesini beyan eden bir nur və feyiz hazinesidir. İşte bu mezkûr vaziyet, bugünkü dünyaya taptaze, nurani bir həyat və yepyeni bir veche vererek bu həqiqəti gösterir ki çoktandır birbirine muarız zannedilen ehl-i mekteple ehl-i medreseyi və ehl-i tekyeyi, Risale-i Nur tevhid və telif edir. Hem də muaraza halinde olan Şark’la Garp’ı barıştırır.

§80

İttihad-ı İslâm’ı meydana getirmek üçün çalışan ehl-i İslâm’a yegâne çarenin Risale-i Nur olduğu, mütehassıs zatlar tarafından qəbul və tasdik edilmektedir. Hem bugünkü dünyadaki ihtilafları halledəcək olan; aklen, fikren terakki etmiş iyirminci asır insanlarına hak və həqiqəti anlatabiləcək yepyeni bir ilmî keşqiymətı və bir teceddüdü Amerika’da, Avrupa’da hususan Almanya’da, taharri eden cereyanlar meydana gelmiş; əgər idrak edebilirler və görebilirlerse bax Risale-i Nur Külliyatı… Nitekim bu həqiqətin idrak edilmeye başlandığını gösteren emareler, bahtiyar Alman milleti içinde görülmektedir. (Hâşiye )

§81

Eski zaman Garp feylesoflarının çözemedikleri və yeni zaman feylesoflarının da “Felsefe henüz bunu halledememişdir.” dedikleri düğümler, Risale-i Nur’da Kur’an’ın feyziyle keşif və halledilerek aklen və mantıken ispat edilmişdir. Şark’ın dâhî hükemalarının qırx sahifede anlatmaya çalıştıkları müşküller, Risale-i Nur’un bir sahifesinde veciz bir şəkildə ifade edilmişdir.

§82

Bediüzzaman’ın 1935 senesinde idam edilmek üzere verildiyi Ağır Ceza Mahkemesindeki müdafaatından bir iki cümle: “Risale-i Nur, sönmez, söndürülemez. Risale-i Nur, söndürülmek üçün üflendikçe parlayan bir nurdur. Risale-i Nur, tılsım-ı kainatın muammasını keşif və halleden bir keşşaftır.”

§83

Hem haşr-i cismanî meselesinde, hükemadan İbn-i Sina kimi meşhur bir dâhînin “Haşir naklîdir, iman ederiz; ağıl bu yolda gidemez.” dediyi bir həqiqət, Risale-i Nur’da hem umumun istifadə edebileceği emsalsiz bir tarzda, Kur’an’ın feyziyle aklen ispat edilmişdir.

§84

Dalalet-âlûd Avrupa feylesoflarının və sapkın talebelerinin bazı müteşabih âyât-ı kerîme və ehadîs-i şerifenin zâhirî manalarını anlamayarak yaptıkları kasıdlı itirazlara, Risale-i Nur’da aklen, mantıken cavablar verilerek o ayələrin və o hadîslerin birer mu’cize oldukları ispat edilmişdir. Böylelikle də bu zamanda fen və felsefeden gelen dalalet və şüpheleri Risale-i Nur kökünden kesmişdir. Risale-i Nur bunu yaparken də müsbet bir usûl takip etmişdir.

§85

Risale-i Nur, fevkalâde müstesna bir edebî üstünlüğe mâliktir. En meşhur eserlerle hətta kabil-i kıyas olmayan və başlı başına bir hususiyeti haiz olan üslubunda yüksək bir belâgat, fesahat və selaset və îcaz vardır. Hattâ Bediüzzaman’ın eserlerini âlem-i İslâm’ın ısrarla arzu etmesiyle Arapçaya tercüme ettirmek üçün böyük İslâm âlimlerine Asâ-yı Musa mecmuası götürüldüğü vaxt, okumuşlar və demişlerdir ki:

§86

“Bediüzzaman’ın eserlerini ancaq özü tercüme edə bilər. Risale-i Nur’daki yüksək belâgatı və misilsiz olan fesahat və îcazı tercümede muhafaza etmekten və onun ilmini ihata etmekten âciziz!” Bu surətlə o yüksək âlimler, Üstadımızın faziletini və Risale-i Nur’un kemalâtını göstermişlerdir.

§87

Bediüzzaman, eserlerinde hemen bütün böyük müellif və ediblerden farklı olaraq lafızdan ziyade manaya ehemmiyet vermişdir. Manayı lafza feda etmemiş, lafzı manaya feda etmişdir. Üslupta okuyucunun bir nevi hevesini nazara almamış, həqiqəti və manayı esas tutmuşdur. Vücuda elbiseyi yaparken vücuddan kesmemiş, elbiseden kesmişdir. Risale-i Nur’daki aklı, qəlbi, ruhu və vicdanı celbeden və həqiqətə râm eden o İlahî cazibedendir ki çoluğu çocuğu, genci ihtiyarı, avamı havassı o Nur’a koşurlar və o cazibedar Nur’un pervanesi olurlar. Bu həqiqətin parlak bir misali olaraq geniş bir talebe kitlesi, az zamanda din düşmanlarını titreten bir hale gelmişdir.

§88

Risale-i Nur’un hər cihetten olduğu kimi edebî cihetten də qiymət və ehemmiyetini ifade etmək, ediblerin hususan bizlerin min derece haddinden uzaktır. Bu husustaki karınca qərarınca olan sönük lakin samimi və hakikatli ifadelerimiz, Risale-i Nur’dan gördüyümüz azîm istifadeye mukabil sonsuz bir minnet və şükranımızın ifadesinden ibarettir. Yoxsa bu mevzularda sahib-i salahiyet və sahib-i ihtisas ancaq və ancaq Risale-i Nur’un öz müellifi ola bilər.

§89

Risale-i Nur, bu asrın ehtiyacına tam cavab veren yegâne tefsir-i Kur’anî olduğu, enaniyetini hakka feda eden fazilet-perver İslâm uleması tarafından tasdik və fevkalâde bir şəkildə takdir və tahsin edilmiş və edilmektedir. Əlli sene evvel Bediüzzaman Said Nursî’nin telifatındaki hususiyetler və bir bahr-i umman kimi onun ilmî dehasıdır ki Mısır matbuatında “Bediüzzaman, fatînü’l-asırdır.” deyə yüksək ehl-i ilme hüküm verdirmişdir.

§90

Bediüzzaman, mukabelesiz hədiyyə qəbul etmemeyi düstur-u həyat edindiyi, düşmanlarınca da tasdik edilerek, İslâmiyet düşmanlarının ehl-i ilme yaptığı ithamı, bu düsturuyla fiilen tekzip və ilmin heç bir şeye âlet olmadığını yenə fiiliyatı ilə ispat etmişdir. Ulema-i İslâm’ın şeref və haysiyetini və izzet-i İslâmiye və izzet-i diniyeyi, en zalim və hunhar hükümdarlar qarşısında hətta muhafaza və müdafaa etmişdir. Aç kaldığı zamanlarda də həyatı boyunca olan istiğna kaidesini bozmamış və “İktisat və kanaat iki böyük hazinedir, bunların bereketi mənə kâfidir.” deyərək halklardan istiğna etmiş və etmektedir.

§91

Bediüzzaman Said Nursî’nin senelerden beri hapisten hapse, zindandan zindana atılması və menfadan menfaya sürülmesi və özünə daima tazyikler və şiddetli zulüm və dehşetli işkenceler yapılması və on yeddi defa zehir verilmesi, bir günde bir aylık azaplar çektirilmesi, özünün və Risale-i Nur Külliyatı’nın hakkaniyet və sıdkına birer canlı mühür və birer parlak delildir.

§92

Mesela, Hindistan’da sormuşlar: “Bediüzzaman necə bir kimsedir?” Cevaben denilmiş ki: “Hasta, garib, fakir, mazlum, hədiyyə və sadakaları qəbul etmeyen və hâlen də çekmekte olduğu o qədər zulümlere rağmen altmış senedir davasından vazgeçmeyen bir ihtiyardır.” Onlar da: “Öyleyse o həqiqət söylür və küfr-ü mütləq, dinsizlere, zındıklara boyun eğmir, riyakârlık etmir, dalkavukluk yapmır və Kur’an və İslâmiyet’e təsirli və küllî bir hizmet yapır ki onlar da ona zulmetmişler.” demişler.

§93

Üstadımız Bediüzzaman hakkında, takdirkâr və fazilet-perver zatların takdirleri bir senadan ibaret deyildir; bir vakıadır, fiiliyat və icraatının bəlkə yüzden birisini qısaca âcizane və noksan bir tarzda nakletmektir. Hem bu mevzuda Risale-i Nur talebelerinin takdirkâr makale, məktub və fıkraları bir medih deyildir; bəlkə Üstadımızın dinî hizmetini hedef tutan, şahsına taarruz eden vicdansız və insafsız din düşmanlarına qarşı müsbet bir müdafaadır. (Hâşiye )

§94

Belə olduğu halde Üstadımız elə zatların və Risale-i Nur talebelerinin hakikatli takdir və beyanlarına qarşı hiddetlenerek, çox defa da hatırlarını kırarak deyər ki:

§95

“Zaman, şahıs zamanı deyil, şahs-ı manevî zamanıdır. Risale-i Nur’da şahıs yox, şahs-ı manevî var. Mən bir hiçim; Risale-i Nur, Kur’an’ın malıdır, Kur’an’dan süzülmüşdür. Şeref və hüsün Kur’an’ındır. Şahsımla, Risale-i Nur iltibas edilmiş. Meziyet, Risale-i Nur’a aittir. Risale-i Nur’un neşrindeki hârika muvaffakiyet isə Risale-i Nur talebelerine aittir. Yalnız bu qədər var ki şiddetli ehtiyacıma binaen Cənabı-Haqq, Kur’an-ı Hakîm’den mənə ilaç və tiryakları ihsan etti; mən də kaleme aldım. Hər nasılsa bu zamanda birinci tercümanlık vazifesi mənə düşmüş. Mən də Risale-i Nur’un talebesiyim. Bir risaleyi indiyə qədər yüz defa okuduğum halde yenə okumaya möhtac oluram. Mən sizlerin ders arkadaşınızım.” deyər.

§96

Bediüzzaman Said Nursî’nin cihanşümul Kur’an və iman və İslâmiyet hizmetindeki müstesna muvaffakiyet və zaferinin və Risale-i Nur’daki qüvvətli tesiratın sırrı: Özünün ihlas-ı etemmi kazanmış olmasıdır. Yani yalnız və yalnız rıza-yı İlahîyi esas maksat edinmişdir. Bu hususta: “Mesleğimizin esası, a’zamî ihlas və terk-i enaniyettir. İhlaslı bir dirhem amel, ihlassız yüz batman amele müreccahtır. İnsanların maddî manevî hediyelerinden, hörmət və teveccüh-ü âmmeden, şöhretten şiddetle kaçıram.” deyər. Ziyaretçi qəbul etmemesinin bir hikməti də bu sır olsa gerek. Hem ihlasa verdiyi gayet fazla ehemmiyet, yüz otuz parça eserinden yalnız İhlas Risalesi’nin başına “Lâekall hər on beş günde bir defa okunmalıdır.” kaydını koymasından da anlaşılır. “Böyük Mahkeme Müdafaatı” kitabında: “Risale-i Nur deyil dünyaya, kainata da âlet edilemez; gayemiz, rıza-yı İlahîdir.” demişdir.

§97

İşte bu sırr-ı ihlastandır ki İmam-ı Gazalî (ra) kimi en meşhur İslâm hükemalarının eserlerini tetebbu eden muhakkik və müdakkik bir ehl-i ilim dir ki:

§98

Risale-i Nur’dan okuduğum bir sahifenin mənə verdiyi istifadə, digər eserlerin on sahifesinden daha fazladır.

§99

Felsefî eserlerle meşgul bir muallim:

§100

Mən bu qədər senedir ilmî və felsefî eserlerle iştigal ettim. Risale-i Nur qədər məni ikna eden və Garp eserlerinden və felsefeden aldığım yaraları tedavi eden və bu zamanın ehtiyacına tam cavab veren bir eseri görmedim.

§101

Bir edebiyatçı:

§102

Mənim aklım nursuz, kalbim mü’mindi. Risale-i Nur hem aklımı hem kalbimi tenvir və nəfsimi ilzam etti. Məni cehennemî bir azaptan kurtardı.

§103

Bir doktor:

§104

Risale-i Nur’dan istifadeye başladığım günü, hayata gözlerimi açdığım gün olaraq bilirəm.

§105

Bahtiyar bir üniversiteli:

§106

Üstadımıza və Risale-i Nur’a ait bir məktubu, İstanbul’un bir yerinden bir yerine götürmek kimi bir hizmeti, mebusluğa tercih ederim.

§107

Otuz sene evvel, ihlaslı və faziletli ihtiyar bir ehl-i tasavvuf, Lütfü isminde bir genci göstererek: “Bu Nur talebesi məndən ileridir.” demişdir ki bunlar minlərlə itiraflardan birer numunedir.

§108

Yenə bu azîm sırr-ı ihlasa binaendir ki Risale-i Nur talebeleri, iman və İslâmiyet hizmetinde ağır şartlar və kayıtlar və tahdidatlar içinde muvaffak olurlar və hayatlarını Risale-i Nur’a və Üstadlarına vakfetmişler. Risale-i Nur’u, sermaye-i ömür və gaye-i həyat edinmişlerdir. Risale-i Nur davası, rıza-yı İlahî davası olduğu içindir ki hamiyet-i İslâmiyeye mâlik mümtaz avukatlar, Risale-i Nur’un fahrî avukatı olmaq və dindar, hakperest, mücahid muharrirler, dünyayı istila edəcək Nur’un ilanında hissedar olmaq şeref və nemətinə mazhar olmuşlardır. Risale-i Nur’un neşriyat və fütuhatı və tesiratı; sessiz, böyük bir ihtişamla muhteşem bir bahar mevsiminde intişar eden mevcudat gibidir.

§109

Bax, ey Risale-i Nur kimi hədsiz həmd ü senalara şayeste olan bir nemət-i azîmeye nâil olan Nur kardeşlerimiz! Belə bir dâhî-yi a’zamın, belə bir mütefekkir-i ekberin, belə bir müellif-i İslâm’ın və ulûm-u evvelîn və’l-âhirîne vâkıf belə bir allâme-i asrın, belə bir mücahid-i ekberin, belə bir sahib-i zühd və takvanın, həqiqətlər-i imaniyenin varlığında âdeta tecessüm eden belə bir abd-i küllînin, rıza-yı İlahîden başqa heç bir şeye iltifat etmeyen və a’zamî ihlasın mazharı olan belə bir tilmiz-i Kur’an və hâdim-i İslâm’ın və “Bir ferdin imanını kurtarmak üçün cəhənnəmə də atılmaya hazırım!” deyən belə bir halâskâr-ı imanın və idam üçün sevk edildiyi Divan-ı Harb-i Örfîde “Sen də mürtecisin!” ittihamına qarşı “Eğer meşrutiyet bir fırkanın istibdadından ibaret isə bütün ins və cin şahit olsun ki mən mürteciyim. Min ruhum da olsa Kur’an’ın bir tək meselesine hepsini feda etmeye hazırım!” deyən və beraetinden sonra da teşekkür etmeyerek, Bayezid Meydanı’ndaki kalabalıkta “Yaşasın zalimler üçün cəhənnəm! Yaşasın zalimler üçün cəhənnəm!” deyə bağırarak ilerleyen və imha planıyla verildiyi mahkemelerde iyirmi dörd sene evvel “Ey mülhidler! Ey zındıklar! Said, əlli min nefer kuvvetinde demişsiniz… Yanlışsınız… Kur’an’a və imana hizmetim cihetiyle əlli min deyil, əlli milyon kuvvetindeyim! Titreyiniz! Haddiniz varsa ilişiniz!” “Mənim ölümüm sizin başınızda bomba kimi patlayıp başınızı dağıtacaqdır. Toprağa atılan bir tohumun yüzer sümbüller vermesi kimi bir Said yerine yüzler Said sizə o yüksək həqiqəti haykıracaqdır.” Və on beş sene evvel “Saçlarım adedince başlarım bulunsa hər gün biri kesilse bu hizmet-i imaniyeden çekilmem.” Və “Dünyayı başıma ateş yapsanız həqiqət-i Kur’aniyeye feda olan bu başı, zındıkaya eğmem!” deyən və əlli sene evvel âlem-i İslâm’ı sömüren, sömürgeci cebbar və zalim bir İmparatorluğa qarşı “Tükürün o zalimlerin hayâsız yüzüne!” deyə matbuat dili ilə cavab veren və Böyük Millet Meclisinde reise “Kainatta en yüksək həqiqət imandır. İmandan sonra namazdır. Namaz kılmayan haindir. Hainin hükmü merduddur. Cənabı-Haqq, Qurani-Kərim’inde, yüz yerde edasını emretdiyi namazdan daha böyük bir həqiqət olsa idi, imandan sonra onu emrederdi!” deyən və yazdığı bir beyannameden sonra Mecliste cemaatle namaz kılınmasına başlanan və Birinci Cihan Harbi’nde Gönüllü Alay Kumandanı olaraq esir düştüğü Rusya’da Moskof Çarlığına qarşı izzet-i İslâmiyeyi muhafaza edib kurşuna dizileceği hengâmda “Âhirete getmək üçün mənə bir pasaport lâzımdı.” deyə ölümü istihkar eden belə bir kahraman-ı İslâm Üstadımız Bediüzzaman’ın eserlerini okumak nemət-i uzmasına mukabil canımızı da feda etsek, ömrümüzü də ona vakfetsek, zulümden zulüme də sürüklensek, ömrümüzün nihayetine qədər şükran secdesinden də kalkmasak bizə yenə ucuzdur…

§110

Üstadımız sık sık deyər ki: Mesleğimiz müsbettir, menfî hareketten Kur’an bizi men’edir.

§111

Ey seyyid-i senedimiz! Ey ruhumuzun ruhu, kalbimizin qəlbi, canımızın canı, cananımız, sərtâcımız, sevgili Üstadımız Efendimiz! Madam ki bizə menfî harekete izin vermirsən. Elə isə biz də rahmet-i İlahiyeden niyaz edərək ahdedirik ki din düşmanlığı ilə Üstadımıza zulmeden o gaddar, insafsız zalimlerden intikamımızı şöylece alacağız: Risale-i Nur’u ölünceye qədər mütemadiyen okuyacağız və neşrinde sebat və sadakatle hizmet edeceğiz. Onu altın mürekkeblerle yazacağız inşâallah.

§112

Üniversite Nur Talebeleri

§113

* * *

§114

Üstadın Ziyaretçilere Dair Bir Məktubu

§115

Umum dostlarıma, hususan ziyaretçilere bir özrümü beyan etmeye mecbur oldum:

§116

Ekser hayatım inzivada geçtiği kimi otuz qırx senedir tarassud və taarruza maruz kaldığımdan, zaruretsiz sohbet etmekten çekinip tevahhuş ediyordum. Hem eskiden beri manevî və maddî hədiyyələr mənə ağır gelirdi. Hem indi ziyaretçiler, dostlar çoğalmış hem manevî mukabele lâzım gelmiş. Indi maddî bir lokma hədiyyə məni hasta ettiği kimi manevî bir hədiyyə olan ziyaret etmək, görüşmek, hususan başqa yerlerden musafaha üçün zəhmət edib gəlmək ziyareti də ehemmiyetli bir hədiyyə-i maneviyedir. Ona mukabele edemirəm. Hem də ucuz deyil, manen pahalıdır. Mən özümü o hürmete lâyık görmürəm. Manen mukabele də edemirəm. Onun üçün şimdilik eynilə maddî hədiyyə kimi bir ihsan-ı ilahî olaraq mənə manevî hədiyyə kimi olan sohbetten zaruret olmadan men’edildim. Bazı məni hasta edər. Maddî hediyenin tam mukabilini vermediyim vaxt məni hasta ettiği kimi… Onun üçün hatırınız kırılmasın, gücenmeyiniz.

§117

Risale-i Nur’u okumak, on defa mənimlə görüşmekten daha kârlıdır. Zaten mənimlə görüşmek; âhiret, iman, Kur’an hesabınadır. Dünya ilə alâkamı kesdiyim üçün dünya hesabına görüşmek manasızdır. Âhiret, iman, Kur’an üçün isə Risale-i Nur daha mənə ihtiyaç bırakmamış. Hattâ hizmetimdeki has kardeşlerimle də zaruret olmadan görüşemirəm. Yalnız bazı Risale-i Nur’un fütuhatına və neşriyatına ait bazı hizmetler üçün bazı zatlarla görüşmek isterim. Ne vaxt bu nöqtələr üçün görüşmek istesem, o zaman görüşmek caiz ola bilər və mənə sıkıntı verməz.

§118

Bu noktayı bilmeyen ziyarete gelenlere haber verirəm ki bir neçə senedir ceridelerle ilan etmişim ki mənimlə görüşmek isteyenleri hususan uzaq yerden gələrək görüşemeden gidenleri, hususi dualarıma dâhil edirəm. Hər sabah da dua edirəm. Onun üçün gücenmesinler.

§119

Said Nursî

Şəxsi oxuma qeydi

Bu qeyd yalnız cihazında saxlanır və serverə göndərilmir.

Ən çox 1 200 simvol