این بخش، مسایل دوم و سوم یادداشت پانزدهم بود و بنابر اهمیت، لمعه بیست و چهارم نام گرفت. يَٓا اَيُّهَا النَّبِىُّ قُل۟ لِاَز۟وَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَٓاءِ ال۟مُؤ۟مِنٖينَ يُد۟نٖينَ عَلَي۟هِنَّ مِن۟ جَلَابٖيبِهِنَّ … اِلٰى اٰخِرِ آیه فوق به رعایت حجاب فرمان میدهد و تمدن لاابالی (غرب) نیز در مخالفت با این حکم قرآن پیش میرود؛ حجاب را امری فطری نمیداند و آن را اسارت تلقی میکند . از حکمتهای متعدد قرآن حکیم که دلالت بر فطری بودن کامل این حکم و غیر فطری بودن مخالفانش دارد فقط چهار حکمت را به شرح زیر بیان میکنیم:
Source text is preserved. When a suitable model is available, translation is displayed separately.
Lem'alar
The Twenty-Fourth Gleam
حجاب برای زنان فطریست و فطرت آنها چنین امری را اقتضا میکند. زنان به لحاظ آفرینش ضعیف و لطیف هستند و به یاری مردی نیاز دارند که از آنها و فرزندانشان که از جان خود بیشتر دوستشان دارند حمایت کند. این است که آنان در اینکه دوست داشته شوند، و مورد تنفر و بیتوجهی قرار نگیرند دارای میلی فطری هستند. از هر ده زن، شش هفت نفر یا سالخوردهاند یا زیبا نیستند؛ آنها علاقهیی هم ندارند که این وضع را نزد هر کس نمایان سازند؛ یا حسودند و دوست دارند از کسانی که زیباتر از آنهایند زشتتر دیده نشوند؛ آنها همچنین از مورد تجاوز و اتهام قرار گرفتن میترسند و برای اینکه تعرضی به آنها نشود و در نگاه همسرشان متهم به خیانت نشوند فطرتاً خواهان حجاب هستند، حتی اگر دقت شود زنان سالمند بیش از دیگران مراقب خود هستند. از هر ده زن یکی دو نفر را میتوان یافت که هم جوان باشند، هم زیبا و هم از نشان دادن اندام خود ناراحت نشوند. معلوم است که انسان از نگاه کساني که مورد پسندش نبوده و دوستشان ندارد متأثر شده و احساس ناراحتی میکند. البته زن زیبایی که لباسهای باز و نامناسبی میپوشد اگر از دیده شدن توسط دو سه مرد نامحرم در هر ده مرد خشنود شود از هفت هشت نفر دیگر نيز ناراضی خواهد بود. نیز زن زیبایی که اهل فساد و کار ناشایست نیست به دلیل ظرافت و سريعالتأثّر بودنش قطعاً از نظرهاي ناپسند که زهرآگین است و تأثیرش به لحاظ مادی قابل تجربه میباشد ناخشنود میشود. حتی شنیدهایم بسیاری از زنان در اروپا که پوششی هم در آنجا رعایت نمیشود از نوع نگاههای مذکور در عذاباند و به پلیس شکایت میبرند که «این آدمهای رذل ما را با نگاههایشان محبوس و اذیت میکنند.» پس مشخص میشود مخالفت تمدن با حجاب خلاف فطرت است. فرمان قرآن به رعایت حجاب علاوه بر اینکه امری فطریست زنان را که به عنوان معدن مهربانی قادرند همراه همیشگی ارزشمندی شوند با حجاب از سقوط نجات میدهد و از خواری و اسارت معنوی و درماندگی میرهاند. در زنان به شکل فطری نسبت به مردان بیگانه ترس و واهمه وجود دارد. واهمه نیز فطرتاً اقتضای حجاب را دارد، زیرا علاوهبر تحمل بامشقتِ بار فرزند در هشت نُه ماه که لذتی هشت نُه دقیقهیی را بهطور جدی تلخ میکند، احتمال بلای هشت نُه سال تربیت فرزندی بدون حامیدر عوض هشت نُه دقیقه لذت نامشروع وجود دارد؛ و به دلیل مکرر بودن این مطلب است که فطرت زن از نامحرمان میهراسد و به شکل تکوینی سعی بر محفوظ بودن دارد. خلقت ضعیف زن به پوشیدگی امر میکند و با قوت اخطار میدهد تا تمایلات نامحرم را تحریک نکند و به تجاوزشان میدان ندهد؛ نیز گوشزد میکند که زن سنگر، قلعه و چادری دارد. شنیدهام در مرکز و پایتخت حکومت، در میان بازار، در روز روشن و در مقابل چشم مردم یک کفاش معمولی عملاً مزاحم همسر بيحجاب کسی شده که از نظر مقام و موقعیت در جهان فرد بزرگيست. این یک سیلیست بر چهره بیحیای کسانی که مخالف حجاباند.
ارتباط، محبت و علاقه شدیدی که در بین زن و مرد هست صرفاً برخاسته از نیازهای زندگانی مادی نیست. یک زن بهطور خاص فقط همراهِ زندگی همسرش در اين زندگانی دنيوي نیست، بلکه در حیات ابدی نیز همراه زندگی اوست. مادام که زن در حیات ابدی نیز همراه همسرش است بیتردید میبایست نظر فرد دیگری جز همسر را که دوست و همراه ابدیاش است جلب زیباییهای خود نکند و موجب رنجش خاطر و حسادت او نگردد. علاقه همسر مؤمن او بنابر سرّ ایمان به حیات دنیوی منحصر نیست و به دوران زیبایی و در عین حال حیوانی محدود نمیشود و محبتی گذرا نیست بلکه در حیات ابدی نیز همراه زندگی اوست و با محبت و احترامیجدی و اساسی مرتبط است؛ همچنین با توجه به اینکه احترام و محبت جدی شوهر محدود به دوره جوانی و زمان زیبا بودن زن نمیشود بلکه در سالمندی و زمانی که جمالش را از دست داده است نیز نسبت به او محبت دارد، پس زن نیز در مقابل میبایست زیباییهای خویش را خاص او کند و محبتش را به او منحصر گرداند و این مقتضای انسانیت است؛ در غیر این صورت با سودي اندک و خسارتي فراوان روبهرو خواهد شد. از نظر شرعی شوهر باید هم کفو همسرش باشد یعنی باید مناسب هم باشند. مهمترین موضوع در تناسب و هم کفو بودن مربوط به دیانت است. خوشا به حال شوهری که نظر بر دیانت همسرش دارد و از او پیروی میکند و برای اینکه همراه خود را در حیات ابدی از دست ندهد متدین میشود. سعادتمند است آن زنی که نظر بر دیانت شوهرش دارد و برای آنکه همسفر ابدیاش را از دست ندهد وارد عرصه تقوا میشود. وای بر مردی که به سفاهت و لاابالیگری میپردازد و همسر صالحهاش را برای همیشه از دست میدهد. چه بیچاره است زنی که از همسر متقیاش پیروی نمیکند و همراه خوب ابدیاش را از دست میدهد. هزاران بار وای بر زوج و زوجهیی که از فسق و سفاهت یکدیگر تقلید میکنند و برای به آتش افتادن به هم یاری میرسانند.
سعادت حیاتی یک خانواده بهواسطه امنیت، احترام صمیمانه و محبت متقابل بین زن و شوهر ادامه مییابد. بیحجابی و عدم رعایت پوشش، امنیت خانواده را از بین میبرد و بر احترام و محبت متقابل ضربه وارد میکند، زیرا از هر ده زن بیحجاب فقط یک نفر چون زیباتر از شوهر خود را نمیبیند سعی نمیکند از مردان اجنبی دلربایی کند، نه نفر دیگر مناسبتر از شوهر خود را میبینند. از بیست مرد نیز فقط یک مرد زنی زیباتر از همسر خود را نمیبیند؛ در آن صورت علاوه بر اینکه احترام و محبت صمیمانه متقابل از بین میرود حس به غایت پلید و بینهایت پستی نیز در آدمیسربرمیآورد. انسان در برابر محارمی چون خواهر فطرتاً نمیتواند حامل حس شهوانی باشد، زیرا چهره و سیمای محارم از آن نظر که به دلیل خویشاوندی و محرمیت، مهربانی و محبت مشروع را حس میکنند، نفس و تمایلات شهوانی را برنمیانگیزند. البته بیمبالاتی و بیرون گذاشتن جاهایی از بدن مانند پاها که از نظر شرعی نشان دادنشان به محارم نیز جایز نمیباشد، سبب میشود حس پلیدی در نفسهای سفلی سر برآورد؛ چرا که سیمای محرم از محرمیت خبر میدهد و شبیه نامحرم نیست، لیکن برای مثال پایی که پوشیده نیست در محرم و غیر محرم مساویست. علامت مشخصهیی وجود ندارد که خبر از محرمیت دهد، لذا در بعضی از محارم ضعیف النفس امکان برانگیختن نظر هوسآلود حیوانی وجود دارد. چنین نظری نیز انسانیت را چنان به سقوط میکشاند که مو بر تن آدمی میایستد.
معلوم است که ازدیاد نسل مطلوب همه است. هیچ ملت و دولتی نیست که طرفدار افزایش جمعیت نباشد. حتی رسول اکرم(ع) فرمودند: «تَناکَحُوا تَکَاثَرُوا فَاِنِّی اُباهِی بِکُمُ الاُمَم» (او کما قال) یعنی ازدواج کنید تعدادتان زیاد شود، من در قیامت به کثرت جمعیت شما افتخار خواهم کرد. کنار گذاشتن حجاب نه تنها موجب افزایش ازدواج نمیشود بلکه آن را کاهش میدهد؛ چرا که لاابالیترین جوان امروزی هم دوست دارد شریک زندگیاش فرد شریفی باشد، چون نمیخواهد همسرش مانند خود او امروزی و بدون حجاب باشد، لذا مجرد میماند و ممکن است قدم در راه فحشا بگذارد. زن البته چنین نیست؛ تا این حد همسرش را تحت انقیاد خود درنمیآورد، زیرا اساسیترین خصلت زن (از آن نظر که در زندگی خانوادگی مدیر داخلی است و مأمور محافظت از اموال و اولاد و همه چیز شوهرش میباشد) صداقت و امین بودن است. عدم رعایت حجاب این صداقت را از بین میبرد و امین بودن زن را در نگاه شوهر نابود میسازد و موجب عذاب وجدان (زن) میشود. حتی اگر دو خصلت پسندیده مردان یعنی جسارت و سخاوت در زنان موجود باشد از آنجا که این دو خصلت برای امنیت و صداقت مذکور مُضر میباشد اخلاق سیئه بهشمار میرود و از آنها با عنوان خصلتهای ناپسند یاد میشود، اما وظیفه شوهر در قبال زن، خزانهداری و صداقت نیست بلکه حمایت و مهربانی و احترام گذاشتن است. این است که مرد در انحصار قرار نمیگیرد و میتواند زنان دیگری را به نکاح خود درآورد. مملکت ما را نباید با اروپا قیاس نمود، در آنجا به دلایل گوناگون – چون دوئل – به رغم بیحجابی، اندکی از ناموس محافظت میشود، اگر بخواهند به همسر کسی که عزت نفس دارد با نظر ناشایستی نگاه کنند اول باید کفنشان را به گردن آویزند و بعد این کار را بکنند. نیز طبیعت (انسانهای) ممالک سرد اروپایی مانند خود آن کشورها سرد است. آسیا یعنی قاره جهان اسلام نسبت به آنجا گرم است. آشکار است که محیط بر اخلاق انسان تأثیر میگذارد. بیحجابی در آن مناطق سرد (اروپا) برای تحریک هوسهای حیوانی آدمهای سرد مزاج و برانگیختن آنها شاید مدار رفتارهای سوء و زیادهروی نشود، اما بیحجابی در ممالک گرم که مردمانش حساساند و زود تحت تأثیر قرار میگیرند هوسهای نفسانی انسانها را همواره تحریک میکند و موجب رفتارهای ناپسند فراوان و زیادهروی و ضعیف شدن نسل و کاهش توان میگردد. این جا فرد به عوض اینکه در یک ماه یا بیست روز به احتیاج فطریاش پاسخ دهد گمان میکند مجبور است هر چند روز یک بار دست به اسراف و زیادهروی بزند، درآن صورت اگر مغلوب نفس خویش باشد، چون میبایست در هر ماه حدود پانزده روز به دلیل عوارضی چون حیض از زن فاصله بگیرد، به سوی فحشا میل میکند. شهریها نمیتوانند مانند روستاییان و صحرانشینان باشند و حجاب را کنار بگذارند، زیرا در روستاها و صحراها مردم درد معیشت دارند و چون کار بدنی میکنند خسته میشوند؛ همچنین زن معصوم و کارگر روستایی نسبت به زن شهرنشین نظرها را کمتر به خود جلب میکند؛ این است که بیحجاب بودن زنان زمخت روستایی نمیتواند تحریککننده هوسهای نفسانی گردد و چون مردان لاقید و بیکار هم در روستا کم هستند یک دهم مفاسد شهر در روستا دیده نمیشود، لذا اینان را نمیتوان با آنان قیاس نمود. بِاس۟مِهٖ سُب۟حَانَهُ
در ایامیکه در برخی ولایات توجه صمیمانه و گرم گروه بانوان را به رسالههای نور میدیدم و از اعتمادشان به درسهایی که از رسالههای نور میدادم وفراتر از حد من بود مطلع میشدم، هنگامیکه سومین بار به شهر مبارک اسپارتا و مدرسه معنوی الزهرا آمدم، شنیدم گروه مبارک بانوان که خواهران آخرتی من هستند انتظار داشتهاند درسی به آنها بدهم. منظور این بود که در مساجد به صورت موعظه درسی برایشان داشته باشم. این در حالیست که من از چهار پنج جهت بیمار و پریشان حالم، طوری که توان سخن گفتن و اندیشیدن را ندارم؛ با این حال امشب تذکر شدیدی بر قلبم الهام شد که: پانزده سال پیش به درخواست جوانان "رساله جوانان" را برای آنها نوشتی و بهره فراوانی از آن برده شد؛ در صورتی که زنان در زمانه فعلی بیش از جوانان به چنان راهنمایی نیازمندند. من نیز در برابر این تذکر به رغم عجز و ضعف و پریشانیام برخی مطالب لازم را در قالب "سه نکته" برای خواهران گرامیو فرزندان جوان و معنویام بیان میدارم:
از آنجا که یکی از مهمترین پایههای رساله نور شفقت و مهربانیست و گروه زنان نیز قهرمانان این عرصه میباشند لذا آنها بهطور فطری بیشتر با رساله نور مرتبطند. خداوند را سپاس که این ارتباط فطری در بسیاری جاها احساس میشود. فداکاري موجود در اين شفقت، معناي اخلاصي حقيقي و فداکاري بدون چشمداشت را افاده ميکند؛ به همین دلیل در زمانه کنونی اهمیت فراوانی دارد. آری یک مادر برای نجات فرزندش از خطر بیآن که انتظار دستمزدی داشته باشد جان خود را فدا میکند و با اخلاصی حقیقی و به اعتبار وظیفه فطری، خود را قربانی اولادش میکند و این نشان میدهد که قهرمانی بسیار والایی در خانمها وجود دارد. زن با تقویت این قهرمانی میتواند حیات دنیوی و ابدی خویش را نجات بخشد، لیکن سجیه ارزشمند و قدرتمند مذکور به موجب بعضی از جریانهای نامطلوب ظهور نمییابد یا اینکه مورد سوء استفاده قرار میگیرد. یک نمونه کوچک از صدها نمونه موجود چنین است: مادر مهربان برای اینکه فرزندش به خطر نیفتد و همواره بهرهمند شود و پیشرفت کند برای هر گونه فداکاری آماده است و او را بدین شکل تربیت میکند. برای اینکه فرزندش به مقامات عالی برسد همه داراییاش را میدهد و او را از مکتب حفظ قرآن بیرون آورده و به اروپا میفرستد. لیکن به این فکر نمیکند که حیات ابدی فرزندش به خطر میافتد؛ تلاش میکند او را از زندان دنیا برهاند، بیآنکه به جهنمیشدن او بیندیشد. کاملاً در تضاد با شفقت فطری به جای اینکه موجب شود فرزند در آخرت شفیع او شود او را شاکی و معترض میکند. فرزندش (در قیامت) چنین شکایت خواهدکرد: "چرا به جای اینکه ایمان مرا تقویت کنی، موجب هلاکتم شدی؟" او در دنیا نیز چون تربیت اسلامی را کامل اخذ نکرده است قادر نخواهد بود در برابر مهربانی بیدریغ مادر چنان که شایسته است رفتار کند و بلکه کوتاهیهایی هم خواهد داشت. اگر از مهر و محبت حقیقی سوء استفاده نشود و مادر بر اساس سرّ شفقت برای نجات فرزند بیچارهاش از جهنم که حبس ابدیست و از ضلالت که نیستی ابدیست بکوشد، نمونهیی از همه خوبیها و حسنات فرزند در دفتر اعمال مادر ثبت میشود؛ و پس از درگذشت مادر نیز با نیکیهای خود روح او را منور میکند. به اینترتیب فرزند در آخرت نه تنها از مادر شکایتی نخواهد داشت بلکه با تمام روح و جان خویش شفیع او میگردد و در حیات جاوید فرزند مبارکی برایش خواهد بود. آری، نخستین استاد و تأثیرگذارترین معلم آدمی، مادر اوست. بدین مناسبت معنایی را که به قطع و همواره در خود احساس نمودهام بیان میکنم: من در هشتاد سال عمرم با اینکه از هشتاد هزار نفر درس گرفتهام سوگند میخورم اساسیترین و ماندگارترین و تازهترین درسها، تلقینات و دروس معنوی بوده است که از مرحوم مادرم فراگرفتهام؛ درسهایی که تو گویی در وجود مادیام چون بذرهایی نهادینه شدهاند. به عینه میبینم که سایر دروس بر روی همان بذرها استوار شدهاند، یعنی اینک در هشتاد سالگی، درسهایی را که مرحوم مادرم در یک سالگی به روح و فطرتم تلقین نمود، چون بذرهایی اساسی در میان حقیقتهای بزرگ میبینم. از جمله به یقین میبینم مهربانی کردن را که مهمترین پایه از چهار پایه اساسی مسلک و مشرب من میباشد، نیز ترحم و مرحمت را که بزرگترین حقیقت رساله نور است از افعال و حالات و درسهای معنوی مادرم فرا گرفته ام. آری، با سوء استفاده از محبت مادرانه که بهواسطه اخلاص حقیقی حامل فداکاری حقیقیست به آخرت کودک بیگناه که در حکم خزانه الماس است فکر نمیکنند و او را متوجه دنیایی میکنند که همچون شیشههایی موقت و شکننده است؛ چنین محبتی در حق کودک در واقع سوء استفاده از شفقت و مهربانی مذکور است. آری، این را که زنان چنین کار قهرمانانهیی را بهواسطه شفقت و مهربانی (ذاتی) انجام میدهند و در مقابل، هیچ مزدی نیز طلب نکرده و بدون اینکه در پی خودنمایی یا منفعت شخصی باشند روح و جانشان را فدا میکنند، مرغ نیز اثبات میکند که از نمونه بسیار کوچک شفقت مزبور برخوردار است؛ مرغ برای نجات جوجهاش به شیر حمله ور میشود و خود را فدا میکند. حال میگوییم لازمترین و ارزشمندترین پایه در تربیت اسلامیو اعمال اخروی، اخلاص است و اخلاص حقیقی در فعل قهرمانانه شفقتی که گفته شد وجود دارد. اگر این دو مطلب در میان گروه مبارک مذکور شروع به ظهور کند موجب سعادتی بزرگ در عالم اسلام خواهد شد. این در حالیست که فعل قهرمانانه مردان بدون چشمداشت انجام نمیشود. آنها از صد جهت انتظاراتی دارند. دست کم انتظار عزت و افتخار دارند. لیکن متأسفانه طایفه مبارک زنان برای نجات از شرّ و تحکم مردان ظالم به طرز دیگر و به نوعی متفاوت که از ضعف و عجز سرچشمه میگیرد گرفتار ریاکاری میشوند.
امسال در اثنای انزوا در حالی که از زندگی اجتماعی فاصله گرفته بودم به خاطر برخی از برادران و خواهران نورجیام متوجه دنیا شدم. دیدم بیشتر دوستانی که با من دیدار میکنند از زندگی خانوادگی خود گله مندند. گفتم "ای وای"، خانواده برای انسان مخصوصاً برای فرد مسلمان پناهگاه، نوعی بهشت و دنیای کوچک اوست. گفتم نکند این (پناهگاه) هم در حال خراب شدن است. دلیل آن را جویا شدم. دانستم یک دو کمیته مشغول فعالیتاند تا جوانان را بهسوی هوا و هوس و لاقیدی سوق دهند و آنان را از راه به در کنند و به اینترتیب به حیات اجتماعی اسلام، در نتیجه به دین اسلام صدمه بزنند. احساس کردم به همین شکل یکی دو کمیته هم پنهانی مشغولاند تا غافلان بیچاره زنان را به راه ناشایست و خطا بکشانند. دریافتم که از همان نقطه ضربه وحشتناکی متوجه ملت اسلام است. من به شما خواهرانم و به جوانانتان که فرزندان معنویام هستند قاطعانه میگویم که تنها چاره نجات سعادت دنیوی بانوان همچون سعادت اخرویشان و نیز تنها راه حفظ سجایای والای فطری آنها چیزی نیست جز تربیت دینی در دایره اسلام. حتماً حال و روز آن طایفه بیچاره در روسیه را شنیدهاید. در جایی از رساله نور گفته شده است: مرد عاقل، دوست داشتن همراهش را بر جمال و زیبایی موقت، ظاهری و فانی او بنا نمیکند، بلکه محبت را باید بر مهربانی و حسن سیرت خاص زن که بهترین و دایمیترین زیبایی و جمال اوست استوار کرد، تا وقتی آن بیچاره پیر شد محبت همسرش نسبت به او ادامه یابد، زیرا همسر او این گونه نیست که فقط همراه و یاوری موقت در زندگی دنیوی باشد بلکه در حیات ابدی نیز شریک دوست داشتنی اوست؛ لذا سالمند که میشوند میبایست نسبت به هم احترام و محبت بیشتری داشته باشند. زندگی خانوادگی که با یک همراهی موقت و حیوانی که زیر پرده تربیت مدنی امروز قرار دارد و به مفارقتی همیشگی منجر میشود مواجه است و از اساس در حال نابودیست. باز در جای دیگری از رساله نور گفته میشود سعادتمند است مردی که برای از دست ندادن همراه ابدی خود با تقلید از همسر صالحهاش، خود نیز فرد صالحی میشود. نیز خوشبخت است آن زنی که میبیند همسرش فرد متدینیست و برای اینکه دوست و رفیق ابدی خود را از دست ندهد او هم کاملاً متدین میشود و در سعادت دنیوی، سعادت اخروی خود را نیز به دست میآورد. بدبخت مردیست که از همسرش که فرد لاقیدیست پیروی میکند و تلاشی هم برای اصلاحش نمیکند و خود نیز با او مشارکت میکند. نیز بدبخت است زنی که فسق همسر خود را میبیند و به صورت دیگری از او تقلید میکند. وای بر آن زن و شوهری که در به آتش افتادن یاور همدیگرند! یعنی یکدیگر را به رفتارهای هوسآلود تمدنی تشویق میکنند. معنای جملات مشابه در رساله نور این است که آن چه میتواند در زمانه کنونی موجب ظهور زندگی (پاک) خانوادگی و سعادت دنیوی و اخروی شود و سجایای والای زنان را بروز دهد، رعایت آداب اسلامیدر عرصه شریعت است. در حال حاضر مهمترین مسأله در زندگی خانوادگی این است که زن اگر از شوهر خود بدی و بیصداقتی ببیند و در عوض او نیز در عناد با همسرش صداقت و امانت را که مسؤولیت خانوادگی زن است به جا نیاورد درست مانند از بین رفتن اطاعت پذیری در ارتش، کارخانه آن خانواده متلاشی خواهد شد؛ در صورتی که زن در حد امکان باید برای اصلاح ایرادهای همسرش بکوشد تا بتواند همراه ابدی خود را برهاند؛ در غیر این صورت او نیز اگر بخواهد با عدم رعایت درست حجاب، اندام خود را به دیگران نشان داده و محبت دیگران را جلب کند از هر نظر ضرر خواهد کرد، زیرا کسی که صداقت حقیقی را رها کند در دنیا نیز مجازات خواهد شد. فطرت زن از نگاه نامحرم هراس دارد، در تنگنا قرار میگیرد و از آن دور میشود. از هر بیست مرد نامحرم، زن از نگاه هجده نفر احساس ناراحتی میکند ولی مرد از هر صد زن نامحرم فقط از یک نفر احساس ناراحتی میکند و دیدنش برای او ناراحتکننده میشود. زن در چنان مسیری عذاب میکشد و علاوهبر آن متهم به بیصداقتی شده و به سبب ضعفی که دارد قادر به محافظت از حقوقش نخواهد بود. نتیجه: همچنان که زنان در افعال قهرمانانه و اخلاص به اعتبار مهربانی، به مردان شباهتی ندارند، مردان نیز در قهرمانی به پای آنها نمیرسند؛ به همین ترتیب بانوان بری از گناه هم در لاقیدی و لاابالیگری بههیچوجه به پای مردان نمیرسند. این است که (زنان) بر اساس فطرت خود و به دلیل خلقت ضعیفشان از نامحرمان به شدت میهراسند و خود را ناگزیر از حفاظت در زیر چادر میدانند. چرا که مرد اگر برای ذوق و لذتی هشت دقیقهیی وارد عرصه گناه شود حداکثر چیزی در حدود هشت لیره ضرر میکند اما زن در عوض هشت دقیقه لذتی که در معصیت هست حتی در دنیا میبایست باری سنگین را به مدت هشت ماه در بطن خود حمل کند و هشت سال نیز متحمل مشقت تربیت کردن کودکی بدون حامیمیشود؛ این است که زن در لاقیدی نمیتواند به پای مردان برسد و صد برابر بیشتر جزای آن را میبیند. چنین اتفاقاتی که تعدادشان هم کم نیست نشان میدهد طائفه محترم زنان همچنان که فطرتاً میتوانند منشاء اخلاق کریمانه گردند در فسق و معصیت شایستگی دنیویشان در حد صفر است. پس میتوان گفت زنان نوعی از آفریدگان محترمی هستند که خاص تأمین حیات خانوادگی سعادتمندانه در دایره تربیت اسلامیمیباشند. اوف بر کمیتههایی که در تلاشند این محترمان را به فساد بکشند. خداوند خواهران مرا از شر چنین بیقیدیهایی محافظت فرماید! آمین. خواهرانم! این سخن را محرمانه به شما میگویم: به جای اینکه به دلیل درد معیشت، زیر بار تحکم همسری لاابالی، بیاخلاق و فرنگی مشرب بروید، با میانه روی و قناعتی که در فطرتان دارید همچون زنان معصوم روستایی که برای تأمین مخارجشان کار و تلاش میکنند، بکوشید خود را اداره کنید نه اینکه بفروشید. اگر مردی که مناسب شما نیست قسمتتان شد، شما به قسمت خود راضی باشید و بپذیرید. ان شاء الله بهواسطه پذیرش و رضای شما او هم اصلاح میشود؛ در غیر این صورت چنان که شنیدهام باید برای طلاق گرفتن به دادگاهها مراجعه کنید. این نیز برازنده حیثیت اسلامیو شرف ملی ما نیست.
خواهران عزیزم! به یقین بدانید که رساله نور با بیان صدها حادثه و دلیل قوی اثبات کرده است که درد و الم لذت و خوشیهای بیرون از دایره شریعت ده برابر بیشتر از لذت آنهاست. توضیحات مفصل آن را میتوانید در رساله نور بیابید. برای نمونه کتاب راهنمای جوانی و کلامهای ششم، هفتم و هشتم از کتابچه کلامهای کوتاه به جای من این حقیقت را کامل به شما نشان میدهند، لذا به لذت در دایره شرع اکتفا کنید و آن را قبول داشته باشید. لذت گفتگوی پاک و معصومانه با فرزندان معصومتان در خانه، از صدبار سینما رفتن بیشتر است. به قطع بدانید لذت حقیقی در زندگی این دنیا در دایره ایمان و در ایمان است و در هر عمل صالحی لذتی معنوی وجود دارد. رساله نور با صدها دلیل قطعی ثابت کرده است که در ضلالت و لاقیدی این دنیا دردهای پست و به غایت تلخی وجود دارد. من شخصاً به عین الیقین و با تجربهها و حادثههای بسیار دیدهام که در ایمان هسته بهشت و در ضلالت و گناه هسته جهنم وجود دارد؛ این حقیقت بارها در رساله نور نوشته شده است. با اینکه مطلب به دست بدترین معاندان و معترضان هم رسیده است، اما کارشناسان رسمی و محاکم نتوانستهاند حقیقت مذکور را ابطال کنند. اینک رساله حجاب و راهنمای جوانی و کلامهای کوتاه میتوانند به جای من درسهایی باشند برای خواهران محترم و پاکی چون شما و فرزندان کوچکتان که در حکم اولاد من هستند. من شنیدم که علاقمندید در مسجد به شما درس بدهم، اما علاوهبر پریشان حالی، بیماری و دلایل فراوان دیگر اجازه این کار را به من نمیدهند. من هم تصمیم گرفتم همه خواهرانم را که این درس را میخوانند و میپذیرند، مانند دیگر شاگردان رساله نور در همه نصیبهای معنویام و در دعاهایم شریک گردانم. شما اگر به جای من بخشهایی از رساله نور را تهیه کنید و بخوانید یا بشنوید، در آن صورت طبق قاعده، در دعاهای شاگردان نور که برادران شما هستند و در همه نصيبهاي معنوی که بهدست میآورند سهیم خواهید بود. میخواستم بیش از اینها بنویسم، اما چون بسیار بیمار و ضعیف و سالخورده هستم و وظایف زیادی همچون تصحیح برعهده دارم، فعلاً به همین مقدار اکتفا میکنم. اَل۟بَاقٖى هُوَ ال۟بَاقٖى برادرتان که نیازمند دعای شماست سعید نورسی

