بِاس۟مِهٖ سُب۟حَانَهُ وَ اِن۟ مِن۟ شَى۟ءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَم۟دِهٖ سَلَامُ اللّٰهِ وَ رَح۟مَتُهُ وَ بَرَكَاتُهُ عَلَي۟كُم۟ وَ عَلٰى اِخ۟وَانِكُم۟ لَاسِيَّمَا … الخ برادران عزیزم! من اینک در چام داغی در منزلگاهی بر فراز یک درخت بزرگ کاج در تپهیی مرتفع هستم. از انسانها وحشت کرده و با وحوش مأنوس شدهام. هر وقت حسرت صحبت با انسانها را بخورم شما را در عالم خیال نزد خویش تصور میکنم، احوالپرسی کرده و با یادتان آرامش خاطری میگیرم. اگر مانعی نباشد دوست دارم یکی دو ماه در اینجا تنها بمانم. به بارلا که برگردم طبق درخواست شما راهی برای یک گفتگوی شفاهی مییابیم که خود به آن مشتاقتر از شمایم. حالا یکی دو خاطره را که اینجا بالای این درخت به ذهنم خطور کرده، مینویسم. اول: راز محرمانهییست، اما هیچ رازی را نمیتوان از تو پنهان داشت. همچنان که بعضی از اهل حقیقت مظهر اسم « ودود » اند و در بالاترین مرتبه با جلوههای آن اسم و از پنجره موجودات به واجب الوجود مینگرند، به این برادر هیچ اندر هیچتان نیز وضعیتی داده شده که هنگام ارائه خدمت قرآنی و زمانی که منادی آن خزانه بینهایت است، مدار مظهریت اسم رحیم و اسم حکیم قرار گیرد. همه «کلامها » جلوه مظهریت مذکور است. «کلامها»ی مذکور ان شاء الله مظهر این سرّ میباشند: وَمَن۟ يُؤ۟تَ ال۟حِك۟مَةَ فَقَد۟ اُوتِىَ خَي۟رًا كَثٖيرًا (بقره: 269) دوم: عبارت دلنشینی که درباره طریق نقشی گفتهاند، ناگهان به ذهن خطور کرد: «در طریق نقشبندی لازم آمد چار ترک / ترک دنیا، ترک عقبا، ترک هستی، ترک ترک» و همراه با آن این فقره طلوع یافت: در طریق عجزمندی لازم آمد چار چیز: فقر مطلق، عجز مطلق، شکر مطلق، شوق مطلق ای عزیز آنگاه شعر غنی و رنگینی را که تو نوشتهیی به خاطر آوردم:«به صفحه رنگین کتاب کائنات بنگر ... الخ» با این شعر به ستارگان آسمان نگاه کردم، گفتم ای کاش شاعر بودم و این شعر را تکمیل میکردم. با اینکه در شعر و نظم استعدادی ندارم، شروع کردم؛ البته شعر و نظمی نسرودم، هر چه به ذهن خطور کرد نوشتم. تو وارث منی، پس اگر خواستی میتوانی آن را منظم کنی و ترتیب دهی، اینک آنچه به ذهنام خطور کرد: به ستارگان گوش فرا ده و خطبه شیرینشان را بشنو و ببین نامه نورانی حکمت چه تقریر کرده است همه با هم زبان گشوده، به لسان حق میگویند: هر یک از ما برای سلطنت باحشمت قدیر ذوالجلال هر کدام از ما برهان نور افشانیم بر وجود صانع ما شاهدانی هستیم بر وحدت و قدرت روی زمین بدانها تزیین شدهاند و چون فرشتگان، در سیر معجزات نازنینی هستیم که که بر زمین مینگرند و بر بهشت توجه دارند ما هزاران چشم تیزبین آسمانیم از طوبای خلقت تا بخش آسمانها بر شاخسار کهکشانها آویختهایم که با دست حکمت جمیلی ذوالجلال ما میوههای خوش طعمی هستیم هر یک از ما برای اهل سماوات مسجدی هستیم سیار خانهیی هستیم دوّار، آشیانهیی در اوج مصباحی درخشان، و کشتی بزرگ و طیارهیی قدیر ذوالکمال و حکیم ذوالجلال هستیم ما هر کدام، معجزه قدرت، خارقه صنعت خالقانه نادره حکمت، داهیهی خلقت و عالَمِ نورِ به این صورت با صد هزار زبان، صد هزار برهان نشان میدهیم به گوش انسانی که انسان است میرسانیم کور باد چشم کسی که بیدین است؛ کسی که چهره ما را نمیبیند و سخنمان را نمیشنود؛ ما آیههایی هستیم که حق میگوییم مُهرمان یکی، امضایمان یکی، مُسبِّح ربّمان هستیم، عابدانه ذکرش میگوییم ما مجذوبی منسوب به حلقه کبرای کهکشانیم اَل۟بَاقٖى هُوَ ال۟بَاقٖى سعید نورسی
Source text is preserved. When a suitable model is available, translation is displayed separately.
Mektubat
The Fourth Letter
منبع: risaleinur multilingual dataset, risale.site source · Risale-Nur multilingual research corpus

