(Ahmed Hüsrev’in fıkrasıdır.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 173. Məktub
Sevgili Üstadım!
Aktab-ı Hamse-i Azîme’nin birincisi və Gavs-ı A’zam adı ilə müştehir Şeyh-i Geylanî Hazretlerinin, şimdiki Kur’an’ın hâdimlerine bakan kasidesindeki ihbarat-ı gaybiye-i mühimmeyi hâvi, qiymətli risaleyi kardeşlerime və dostlarıma okudum. Və inşâallah fırsat buldukça yenə okuyacağam. Rahatsızlığım, bir suretinin takdimine fırsat bahşetmediyi kimi Otuz İkinci Söz’ün Birinci və İkinci Mevkıflarından da üç dörd sahifeden daha fazla yazmaklığıma mani oldu.
Sevgili Üstadım! O böyük şeyhin mazhar olduğu o böyük tecelli və nâil olduğu o böyük eltaf-ı Sübhaniye ilə səkkiz yüz senelik mesafeyi gören və bu müddet arasında gəlib geçenlere və bugünün dehşetini ehl-i zevk və keşfe gösteren yazılarındaki o derin və çox ince manalar, idrak edebildiyim kadarını düşünürken, ehl-i gafletin nazarından saklanmış olan və lakin ehl-i həqiqətin görmesine mani olmayan maziyi hatırladım. Və bu risalenin feyziyle mücahede-i maneviyenizden və etrafınızda toplanmış olan fedakâr, mücahid talebelerinizden və maruz kaldığınız mühlik felaketlerden və nâil olduğunuz bu qədər azîm eltaf-ı İlahiyeden başlayarak, Şah-ı Geylanî’ye qədər və ondan asr-ı saadete qədər uzanan o uzun zamanı hayalen gezdim. O böyük Gavs’ın səkkiz yüz sene evvel ilan ettiği bu həqiqətin qarşısında hayran oldum. O böyük şeyh, Eski Said kimi bir müridiyle, Yeni Said kimi bir ders arkadaşıyla konuşur. Və konuşmaya da zaman və mekân mani olamır. İster arzın öbür tarafında olsun, istəyər semavatın en uzaq köşelerinde olsun, istəyər Hazret-i Âdem Safiyyullah zamanında dünyaya veda etmiş olsun.
İşte bu muhavere neticesinde bu ihbarat-ı gaybiyeyi və acibeyi səkkiz on sene evvel öğrenmiş və indi də talebelerinize ders veriyorsunuz. Bu hizmette temayüz eden arkadaşlarınıza irae edərək, hər hususta sitayişe lâyık Hulusi’yi və ona refik olacaq bir kabiliyette bulunan mütevazi Sabri’yi və hizmet və gayretleriyle sadıkane çalışan Süleyman və Bekir Ağa kimi talebelerinize işarə eyliyorsunuz. Və bu kiçik cemaatin istinadgâhı olan, azîm cemaatlerin himmetlerini və bu cemaatlerin içindeki nurani simaları tanıttırdığınız kimi Şah-ı Geylanî zamanındaki Hülâgu vak’asıyla da zamanımızın riyakâr münafıklarına və bu münafıkların re’skârlarına hitap edərək “Yakın bir istikbalde kahhar bir el sizə cezanızı tamamen vermekle, masumların intikamını alacaqdır.” diyorsunuz. Bu həqiqətlər gösterilen doqquz on delil ilə ispat edildikten sonra, bu risale-i şerife ilə ilan edilirdi.
Sevgili Üstadım! Hulusi Bey’in bir fıkrasında söylediyi kimi mən də dirəm ki: Kur’an’ın feyziyle açtığınız bu cadde-i nuraniyede acizlik və möhtaclıq kanatlarıyla tayeran ederken, ne böyük hârika kerametlerle qarşılaşıyorsunuz və ne azîm hâdisat-ı acibeye şahit oluyorsunuz. Kim bilir, daha neler göreceksiniz və mazhar olduğunuz bu inayetlerden bizleri də hissedar edərək, vazifemizde hər an gayret və ciddiyet tavsiye ediyorsunuz.
İşte sevgili Üstadım, bu qədər ikram-ı İlahî qarşısında bir taraftan kulluk edemediyim üçün gözlerim yaşarır, kalbim ağlır. Digər taraftan da bârgâh-ı samediyete affolunmaklığım üçün yalvarırken bîhad və bîhesab minnet və teşekkürlerimi takdim edirəm. Və sevgili Üstadıma və muhterem fedakâr kardeşlerime muvaffakiyet və selâmetler ihsan edilmesi üçün duagû oluram. Qiymətli Üstadım Efendim Hazretleri.
Günahkâr talebeniz
Ahmed Hüsrev

