(İmamoğlu Hâfız Mustafa’nın bir fıkrasıdır.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 140. Məktub
(Bütün Söz və Mektubat’ın birer mürşid-i kâmil vazifesini gördüklerine dair hatıra gelen bir mektuptur.)
Üstadım Efendim!
Bundan bir sene evvel –Sözler və Mektubat’ı istinsah esnasında– bazı nükteler, öz emraz-ı kalbiyeme muvafık bir ilaç geldiğinden “Evet, bu nükteyi altın yazı ilə yazmalı.” deyə söylerdim.
اَل۟حَم۟دُ لِلّٰهِ هٰذَا مِن۟ فَض۟لِ رَبّٖى Lem’alar telif edildi. Bütün Söz və Mektubat’a feyizleriyle anahtarlık yaptı. Belə ki:
Kışın en şedit, tehlikeli və fırtınalı zamanında –yırtıcı heyvanların en azgın və qüvvətli zamanlarında– geniş sahrada, çamurlu bir yolda giden bir yolcunun imdatsız, kimsesiz, o tehlikeler içinde, düşe kalka, yüzde doksan doqquz fırtınalar və o yırtıcı canavarların elinde parçalanacağı və telef olacağı hengâmda, özünü kurtarmak isteyen o yolcunun gözüne tesadüf eden, səhranın ortasındaki çelikten daha güzel, polattan daha qüvvətli yapılmış bir saraya rast gelmesi, o yolcuyu o qədər memnun və mesrur edər ki hattâ o saraya daha çabuk yetişip yırtıcı heyvanlar tarafından parçalanmasından halâs olmaq üçün koşarak, acelesinden ayaklarının hətta yere temas etmesini istemeyen bu yolcu, özünün saraya girmesine vesile olanlara, deyil bütün malını vermək, bəlkə canını feda edər.
İşte asrımızda Sözler və Məktublar, o yolcunun saraya rast gelmesiyle bütün tehlikelerden kurtulduğu kimi ins və cin canavarlarının tehlikelerinden kurtulmak üçün Sözler’in hər biri o kaleden daha sağlam bir tahassungâh olduğuna yüz min kanaatim vardır. Lillahi’l-hamd, o sarayın anahtar vazifesini Lem’alar’ın feyziyle bulabildim. O tehlikelerden biçarə zayıf ruhumu kurtarmak üçün içeriye girdim. Gördüm ki: Cənnət səkkiz tabaka olub heç birbirine mani olmadığı və benzemediyi kimi, birine girdiğimde onun letafeti evvelki girdiğimin lezzetini tazelendirdiyi kimi risaleler eynilə öyledir.
İmamoğlu
Hâfız Mustafa (rh)

