Ankara’da bulunan Emniyet-i Umumiye Müdürü Bey’e,
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası I
Emirdağ Lahiyəsi 1. Kitab 42. Məktub
Iyirmi senedir gayr-ı resmî hem haps-i münferid hem tecrid-i mutlak içinde bulunduğu və sebepsiz, evham yüzünden emsalsiz tazyik gördüğü halde sükût eden bir biçarə ilə resmî deyil, həqiqi və ciddi görüşmek istersen az sizinlə konuşacağam.
Evvela: İki sene, iki mahkeme; iyirmi sene hayatımın eserlerini, məktublarını tetkikten sonra, idare və asayiş aleyhinde heç bir madde bulunmadığına və bulmadıklarına delil; mahrem və gayr-ı mahrem bütün kitablarımı beraetimle birlikdə iade etmeleri cerh edilmez bir hüccettir, bir senettir.
Iyirmi seneden evvelki hayatım isə bu vatan və millet lehinde fedakârane sarf olunduğuna delil, Eski Harb-i Umumî’de gönüllü alay kumandanı olaraq Başkumandanın takdiratı altında hizmetlerimle və harekât-ı milliyede fevkalâde hizmetimi Ankara’daki hükûmet reisleri takdir ilə və Meclis-i Mebusan məni orada görmekle alkışlamasıdır.
Demək bu iyirmi senede mənə verilen azap, bütün bütün kanunsuz və keyfî bir muameledir. Bu iyirmi sene qırx bayramımı münzevi, yalnız geçirdim. Artıq yeter! Kabir kapısındayım, məni dünyaya baktırmayınız.
Hem Emniyet-i Umumiye Reisi olduğunuz cihetle, mənim hizmetime taraftar olmanız lâzım. Çünki mahkemelerce sabit olduğu kimi Risale-i Nur’un dersleri, dünyaya baktığı vaxt bütün kuvvetleriyle asayişin temellerini muhafaza etmək, korumak və fesat və ihtilallerin önünü kesmek olmasından, kudsî və manevî inzibat komiserleri hükmünde olduğuna delil, üç vilayet zabıtalarını işhad edebilirim. Risale-i Nur’un dersini işitenler, polisten ziyade asayişe hizmet ettiklerini ehl-i insaf zabıtalar anlamışlar.
Bu âhirde həddindən artıq, ahaliyi memurlar mənimlə görüşmekten ürkütmek cihetiyle anladım ki hakkımda haddimden fazla və lâyık olmadığım teveccüh-ü âmmeyi kırmak üçün imiş. Mən də sizə bunu kat’iyen beyan edib və has kardeşlerime mahremce yazdığım mektuplarda teveccüh-ü âmmeyi kat’iyen –mesleğimize və ihlasımıza muhalif olduğu üçün– şahsıma qəbul etmirəm və reddedirəm. Və o hususta, çox has kardeşlerimin də hatırlarını kırmışım. Yalnız Kur’an-ı Hakîm’in hakikatini emsalsiz bir surette tefsir eden Risale-i Nur’un kıymetini gösteren eski zatların gaybî haberlerini qəbul edib yazmışım. Və özüm âdi bir hizmetkâr olduğumu ispat etmişim. Farz-ı muhal olaraq bu teveccüh-ü âmmeye taraftar olsam da asayiş lehinde hizmet edəcək və sizin kimi asayiş memurlarına faydası dokunacaq.
Madam ki ölüm öldürülmür, hayattan çox ziyade ehemmiyetli bir meseledir. Yüzde doksanı, bu hayatın selâmetine çalışırlar; biz Risale-i Nur şakirdleri də hər kəsin başına mütləq geləcək olan ölümün dehşetli hücumuna qarşı mücadele edirik. Hədsiz şükür olsun ki indiyə qədər o ölüm idam-ı ebedîsini, yüz minlərlə adam hakkında terhis tezkeresine Risale-i Nur ilə çevirdiğine yüz minlərlə şahit gösterebiliriz. Bu həqiqət nöqtə-i nazarından sizin kimi vatan-perver, milliyet-perverler bizi teşviklerle alkışlaması lâzım gelirken, evhamlarla ittiham altına alıb tarassudlarla taciz etmək, ne qədər insaftan və hamiyetten uzaq olduğunu insafınıza havale edirəm.
Gayr-ı resmî tecrit və haps-i münferidde
Said Nursî

