Aziz qardaşlarım!
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Sikke-i Tasdik-i Gaybî
Sikke-i Tasdik-i Gaybi 26. Məktub
Bugünlerde Tefsir’in və Onuncu Söz’ün tevafukatına baktım. Öz özümə dedim ki: Bu ziyade tafsilat israftır, ehemmiyetli meseleler çoktur, vaxt zayi olmasın. Birden ihtar edildi ki: O tevafuk altında çox ehemmiyetli meseleler vardır. Hem madam ki tevafukta bir inayet-i hâssa və bir iltifat-ı Rahmanî Risaletü’n-Nur’a qarşı tezahür etmiş. O iltifata qarşı hiss-i şükran və memnuniyet və müteşekkirane sevinç, ne qədər ifratkârane də olsa israf ola bilməz. Bu ihtar mücmelini iki cihetle izah edəcəyəm:
Birincisi: Hər şeyde –ne qədər cüz’î olsa da– bir kasd və iradenin cilvesi bulunmasıdır; tesadüf, həqiqi olaraq bulunmamasıdır. Bəli, kesretin en dağınık və en ziyade tesadüfe verilen, kelimattaki hurufatın vaziyetleridir. Hususan kitabette, madam ki heç münasebeti olmayan və ihtiyar-ı beşer karışmayan hurufatın vaziyetlerinde bir tenasüp, bir nizam bulunur; əlbəttə bir irade-i gaybî tahtında vaziyetler verilir. Heç bir şey daire-i ilim və kudretinden hariç olmadığı kimi daire-i irade və meşietten də hariç deyildir ki belə cüz’î və dağınık şeylerde də bir tenasüp gözetilir və tanzim edilir. Və o tanzim içinde irade-i âmme cilvesinden, inayet-i hâssa surətində, Risaletü’n-Nur’a bir imtiyaz nevinden, hususi bir teveccüh görülmüş. Mən bu derin meseleyi tam görmək üçün İşaratü’l-İ’caz’ın tevafukatına dikkat ettim və kat’î bir kanaat ilə o sırrı bildim və hissettim.
İkincisi: Necə ki çox mübarək və kudsî böyük bir zat, gayet fakir və möhtac bir adama, ümit edilmediyi bir tarzda, iltifatkârane, bir kapta bazı kâğıtlara sarılı bir hədiyyə ihsan etse; əlbəttə o biçarə adam, o çox böyük zata qarşı, hediyesinin minlərlə mislinden fazla teşekkür etmək istəyər. Və min o hədiyyə qədər qiymətli bulunan, o hədiyyə ilə gösterilen iltifata qarşı, ne qədər teşekkürde israf və ifrat da etse makbuldür. Və o çox mübarək zatın hediyesine sardığı kâğıtları da teberrük deyip şeker kimi yese hattâ o hədiyyə içindeki cevizlerin kabuklarını da teberrük deyip ekmek kimi yese, başına koysa israf olmadığı kimi; Risaletü’n-Nur yüzünde, irade-i âmmede inayet-i hâssa iltifatı tevafuk zarfıyla ihsan edilmiş. Əlbəttə tevafuka dair tafsilat, tasvirat fiilî teşekküratın bir nev’idir və sevincin və minnettarlığın heyecanlı bir tereşşuhatıdır. Bəli, belə bir zatın iltifatını gösteren maddî qırx para ihsanına qarşı qırx min liraya değer iltifatına qarşı ne qədər teşekkür eylese israf deyil.
Said Nursî

