Evvela bunu itiraf edelim ki bu Tarihçe-i Həyat, böyük Üstadın hayatını tam manasıyla ifade etmekten çox uzaktır. çoxlu nöqtələr qısa kesilmişdir.
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Tarihçe-i Hayat
Giriş
Hem onun şahsiyetine ait hususları aydınlatacaq və açacaq mahiyetteki vak’a və hâdiselerden birçoğu zikredilmemişdir. Serdedilen fikir və kanaatleri teyid eden vak’a və hâdiseler çox çoktur. Bahsetmeyişimizin yegâne səbəbi, özünün razı olmamasıdır.
Evvelden beri hem sohbetlerinde hem məktublarında bu zamanın cemaat zamanı olub şahsî kemalât və meziyetlerin hizmet-i imaniyede şahs-ı manevî qədər təsiri olmadığını zikretmesi; hem fâni şahsından ziyade, Kur’an-ı Hakîm’den nebean eden Risale-i Nur’a nazar edilmesini, bütün qiymət və faziletin Risale-i Nur’da tecelli eden həqiqət-i Kur’aniyeye ait olduğunu defalarca ihtar etmesi və özünə ait belə bir tarihçe-i həyat hazırlandığını duyduğu zaman: “Tafsilata lüzum yox. Yalnız Risale-i Nur hizmetine dair bahisler yazılsın.” deyə haber göndermesi kimi sebeplere binaen, şahsına ait bahisler gayet qısa kesilmişdir.
Üstadın hayatına temas eden və daha ziyade hizmet-i Nuriyeye ait məktublar, müdafaalar, muhtelif zamanlara ait o zamandaki ahvalini bir derece ifade eden makale və hatıralarını olduğu kimi koyduk. Bu surətlə bu eser, istikbaldeki münevver Nur talebeleri üçün həqiqi bir me’haz teşkil etmektedir. Muhterem edib və muharrirler, bundan istifadə ilə inşâallah daha mükemmel, daha hakikatli və faydalı tarihçe-i hayatlar hazırlayacaklardır.
Şurasını da hatırlatmak isteriz ki bu eser, muhtelif meslek və meşreplere mensup bulunan muharrirlerin indî mütalaalarına və ediblerin yersiz mübalağalara kaçan kalemlerine havale edilerek safiyeti bozulmamışdır.
Hem yenə itiraf edelim ki Risale-i Nur’un parlak və nurlu vasfına və Said Nursî’nin baştan başa iffet-i mücesseme və şecaat-i hârika teşkil eden həyat və ahlâkına lâyık izah, ifade və üslup ilə meydana çıkamadık. Bu zatın îfa ettiği minlərlə küllî hizmetten bir tək hizmet, yaşadığı müteaddid zamanlardan tək bir zamanda gösterdiyi kahramanlık və hârika şecaati, telif ettiği âsârından bir tək eseri də onun üçün muazzam bir tarihçe-i həyat hazırlanmasına səbəb olabilirken; minlərlə ayrı ayrı seciye, ahlâk-ı âliye, hizmet-i Kur’aniye, şehamet-i imaniye ilə dolu və yüz otuz qədər eserleriyle deyil bir kasaba, bir vilayet, bir memlekette bəlkə milletler, devletler muvacehesinde âlem-i İslâm və insaniyete şâmil və müessir hizmet-i külliye ilə mücehhez tarihçesi, əlbəttə bu esere sığışmaz və sığışamadı.
Hem Üstadın mesleğini, meşrebini və hususi ahvalini, çoxlu seciye və hasletleri şahsında və hizmetinde toplayan şahsiyetini tarif edemedik. Onun yaşadığı müteaddid həyat safhalarını yaxından gören və içinde bulunan talebe və hizmetkârlarını birer birer dinlemek və görüşmek lâzımdır ki tarihçe-i həyatı bir derece mufassal hazırlanabilsin.
* * *
Bu eserin mütalaasıyla görüləcək ki bugün, yalnız Anadolu və âlem-i İslâm üçün deyil, bütün insaniyet üçün kayda değer böyük bir həqiqət meydana çıkmışdır. Bu həqiqət, umumun iştirakiyle külliyet kesbederek, Risale-i Nur hizmet-i imaniyesi və Bediüzzaman və Nur talebeleri deyə adlandırılmaktadır. Bu həqiqətin və bu cereyanın nədən ibaret bulunduğu, menşei, gaye və ideali ne olduğu, halk tabakalarındaki təsiri, fert və cemiyetin hayat-ı maddiye və maneviyesine, istikbaldeki milletçe emniyet və saadetimizin teminine ait təsiri, bu Tarihçe-i Hayat’la tebarüz etmektedir.
Netice itibarıyla, zehirlemekten zevk alan akrep misillü və anarşist ruhlu olmayan hər bir fert, bu davanın qarşısında ancaq sevinç duyar.
Bəlkə bizə belə bir sual sorulabilir: “Acaba bu Tarihçe-i Hayat’la Said Nursî beşerin efkârına insan üstü bir varlık olaraq gösterilmek mi istenir?”
Xeyr!..
Dünyanın və hayatın mahiyetini bilen insanlar üçün muvakkat âlâyişin, şan və şöhretin heç bir kıymeti yoxdur. Həqiqəti müdrik bir insan, fânilerin sahte iltifatlarına qiymət verməz və arkasına dönüp bakmaz. İşte Said Nursî bu noktadan da manevî böyük bir kahramandır. Həyatı, insanı hayrette bırakan çeşitli kahramanlıklarla dolu olmakla birlikdə Hak’ta, Hak yolunda fâni olub şahsından feragat etmede də mümtaz bir fedakâr olaraq nazara çarpmaktadır. İlahî bir inayete mazhariyetle, dağ kimi engelleri aşıp; bu asrın yüzlerce menfî cereyanları qarşısında kudsî davasını çekinmeyerek ilan edib selâmete çıkarması, özünün fâni şahsiyetinden tamamıyla feragat ettiğini, Hak yolunda fedai olduğunu göstermektedir.
Bəli Said Nursî, şahsî dehasıyla insanlık âleminde yeni bir çığır açmamışdır. Bu zat, bütün istidadını və benliğini ezelî bir həqiqətə feda edərək bütün zamanlarda hükümran olan bir həqiqəti dava edinmişdir. Şahsında və hizmetinde görünen bütün yüksək vasıf və kemalât ancaq kudsî davasından aksetmektedir. Necə ki minlərlə âyenə ortasında bulunan bir lamba, nurani ışığa mâlik olduğu üçün qarşısındaki âyineler adedince külliyet kesbeder və o qədər qiymət alır. Çünki hər bir âyinede bir lamba, ışığıyla birlikdə mevcuddur.
Eynilə elə də Bediüzzaman, bu kainatın və umum zamanların manevî güneşi olan Kur’an-ı Hakîm’e və din-i mübin-i İslâm’ın mübelliği Hazret-i Muhammed aleyhissalâtü Vəssalama müteveccih olmuşdur. Və onların ziyasına ma’kes Risale-i Nur’un zuhuruna, inkişafına vesile olduğu üçün eserinden ışık alan, davasından feyiz və qüvvət alan yüz minlərlə hattâ milyonlarca insanın âyenə-misal ağıl, qəlb və ruhlarında manen yaşamakta və örnek bir insan, böyük bir mütefekkir olaraq qəbul və yâd edilmektedir. İşte onu manen yaşatan bu kimi kıymetlerdir.
Dalalet cereyanlarının qarşısında ehl-i iman fedakârlarından böyük bir şahs-ı manevî meydana çıkararak, muhkem bir sedd-i Kur’anî və imanî tesis edib mü’minlerin nöqtə-i istinadı olmasıdır. İnandığı kudsî davaya gösterdiyi azim və sebatla, mü’minlerin kalplerini ihtizaza vererek ruhlarda İslâmî aşk və heyecanı uyandırmasıdır. Fânilere perestiş eden biçarə insanlara, bâki və lâyemut bir həqiqəti gösterip nazarları oraya çevirmeye çalışmasıdır. Vazifesinin belə ulviyeti ilə birlikdə –lakin beşeriyet itibarıyla– bəndəlik vazifesiyle də özünü hamıdan çox kusurlu, noksan və âciz gören və elə bilen, dərgah-ı rahmette acizlik və möhtaclıq ilə niyaz eden və insanlığa rəhməti, saadeti tələb eden bir abd-i azizdir, bir fakir-i ehtiyacsızdir.
Bəli o “Bir kimsenin imanını kurtarırsam o zaman mənə cəhənnəm də gül gülistan olur.” demektedir. Nefsindeki enaniyet və gurur putunu kırmakla kalmamış; âlemdeki tabiat-perestlerin putlarını də târumar etmək kimi bir vazife gördüğü dost və düşman, hər kəsin malûmu olmuşdur.
İşte Bediüzzaman hakkında takdir və tebriği ifade eden bütün yazılar bu mana içindir.
Bazı gazetelerin zaman zaman yaptıkları neşriyattan anlaşılır ki: Din və İslâmiyet düşmanları, ekseriya perde ardından bahaneler icad edərək dine saldırmaktadırlar. Doğrudan doğruya dinin və İslâmiyet’in aleyhinde bulunmurlar; dine hizmet eden, bu uğurda türlü fedakârlıklara katlananları nazar-ı âmmede pislemek, halkın sevgisini çürütmek üçün hücuma geçirlər tâ ki dine hizmet edenleri âtıl vaziyete getirip dinî inkişafa mani olsunlar. İmansızlığın, ahlâksızlığın revaç bulmasını temin etsinler. Demokrasi devrinde və din hürriyetine müsaade edildiyi bu zamanda belə olursa “Din zehirdir!” deyə millet kürsüsünden ilanat yapıldığı bir devirde dindarlara, hususan İslâmî gelişme və inkişafa hizmet edenlere necə davranıldığı kolayca anlaşılır.
Devr-i sâbıkta, Üstad və Nur talebelerini mahkemeye sevk edenler arasında öyleleri çıkmış ki kanun perdesi altında menfî ideolojilerine, şahsî kin və ihtiraslarına göre hərəkət etmişler. Vazifelerinin icabını yapmaları lâzım gelirken sanki vatan və millet hainlerini yakalamış kimi çeşitli hakaret və iftiralarla Bediüzzaman və talebelerine hücum etmişler; mahkeme beraet vermişken kanunu tatbik etmekle mükellef bazıları, Said Nursî üçün yaxında idam edileceği şâyiasını etrafa yaymaktan sıkılmamışlardır.
Biz, bu yazılarla onlar aleyhinde konuşmak deyil, bir həqiqəti beyan etmək istirik. Bəlkə onlardan birçoğu, bu hareketinde mazurdur, mecburen yapmışdır. Hər ne olursa olsun bu muameleler ispat edir ki Bediüzzaman’ın muhakeme olunduğu, mahkemeye sevk edildiyi tarihlerde gizli dinsizler, ifsad komiteleri faaliyette idiler. Mahkeme eliyle mahkûm edemedikleri və davasına mani olamadıkları Said Nursî’ye, insafsızca iftiralarda, yalan propagandalarda bulunacaktılar və bulundular. Bu elîm vaziyeti gören hər insaf sahibi, onun müstakim bir din adamı, həqiqət adamı olduğunu söylemekten çekinmemişdir.
Binaenaleyh Bediüzzaman və Risale-i Nur hakkında tekrarla və ısrarla devam edegelen takdirkâr yazı və takrizlerin neşredilmesinin bir mühim âmili də bu olsa gerektir və tenkit edilmeməlidir. Nazar-ı dikkatle bu zatı və eserlerini temaşa edenler, kemal-i takdirle tebrik və senadan özlərini alamamışlardır.
Bilhassa mahkûm ettirilmek üçün sevk edildiyi mahkemeler və ehl-i vukuflar, eserlerini və hayatını tetkikten sonra, eserlerinde görünen kemalât və güzelliği tasdik etmişlerdir. Bu halde milletin en zeki və ferasetli tabakasının, ehl-i ağıl və qəlbin yarım asırdan beri devam edegelen və gittikçe umumiyet kesbeden Said Nursî və Risale-i Nur hakkındaki kanaat və ifadeleri, gerçekten böyük bir həqiqətin tezahürü olaraq qəbul edilmek icab edər.
* * *
Sual: Madam ki Allah Alîm’dir. Onun bilmesi və iltifatı kâfidir. Ehl-i kemal böyük zatlar, daima özlərini setretmişler. Hem bâki bir âlemde həqiqətlər bütün çıplaklığıyla ortaya döküleceğine göre ne üçün Risale-i Nur’un meziyetleri, İlahî inayət və ikramlar çoklukla zikredilmiş. Said Nursî’nin hizmet-i Kur’aniyesi esnasında mazhar olduğu hârika muvaffakiyet və kemalât beyan edilmiş və bunlar ne üçün neşredilmiş? Hattâ ilmî eserlerinin birçoğunun arkasında bu nevi takrizler konulmuş?
Cavab: Bu hususta mukni cavablar bazı mektuplarda vardır. Bir hülâsası şudur: Bediüzzaman’ın Risale-i Nur’un neşriyle hizmeti, doğrudan doğruya Kur’an hesabınadır. İman hakikatlerinin neşri, Müslümanların imanlarının takviyesi, kuvvetlenmesi, dolayısıyla İslâm dininin teali etmesi, din düşmanlarının müfsid hücumlarının def’edilmesi və İslâm dininin insanlar arasında maddî və manevî kemalâtın zübde və hülâsası olduğunu âleme ilan etmək və hər kəsə kanaat-i kat’iye vermək üçün zikredilmişdir.
Yukarıda bahsedildiyi kimi aleyhte olanlar elə insafsızca hücumlarda bulunmuşlardır ki Said Nursî; hədsiz muarızlara, çox qüvvətli və kesretli düşmanlara qarşı az, fakir və zayıf olan Risale-i Nur talebelerine kuvve-i maneviye, gaybî imdat, teşci, sebat və metanet vermək üçün Risale-i Nur hakkındaki ikram-ı İlahî və hizmetin makbuliyetine ait inayet-i Rabbaniyeyi zikretmiş; insafsız hücum və asılsız iftiralara qarşı mecburiyetle müdafaaya geçilmişdir.
Hem Tarihçe-i Hayat’a geçen bir mektubunda, Bediüzzaman:
“Mən itiraf edirəm ki belə makbul bir eserin mazharı olmaya heç bir vecihle liyakatim yoxdur. Lakin çox ehemmiyetsiz bir çekirdekten koca dağ kimi bir ağacı halk etmək qüdrət-i İlahiyenin şe’nindendir və âdetidir və azametine delildir. Mən kasemle temin ederim ki Risale-i Nur’u senadan maksadım, Kur’an’ın hakikatlerini və imanın rükünlerini teyid və ispat və neşirdir. Hâlık-ı Rahîm’ime yüz minlərlə şükür olsun ki məni özümə beğendirmemiş, nəfsimin ayıplarını və kusurlarını mənə göstermiş və o nefs-i emmareyi başkalara beğendirmek arzusu kalmamış. Kabir kapısında bekleyen bir adamın arkasındaki fâni dünyaya riyakârane bakması, acınacaq bir hamakattir və dehşet verici bir hasarettir… İşte bu halet-i ruhiye ilə yalnız həqiqətlər-i imaniyenin tercümanı olan Risale-i Nur’un, Kur’an’ın malı olaraq meziyetlerini izhar edirəm… Sözlerdeki həqiqətlər və kemalât mənim deyil, Kur’an’ındır və Kur’an’dan tereşşuh etmişdir… Madam ki mən fâniyim, gidəcəyəm; əlbəttə bâki olacaq bir şey və bir eser mənimlə bağlanmamak gerektir və bağlanmamalı… Bəli, ləzzətli üzüm salkımlarının hâsiyetleri, kuru çubuğunda aranılmaz. İşte mən də elə kuru çubuk hükmündeyim.”
Bəli Said Nursî, Risale-i Nur’la dinsizliğe və İslâmiyet aleyhindeki cereyanlara qarşı giriştiği Kur’an və iman hizmetinde çox yardımcılara, hükûmet və milletçe teşvik və müzaherete möhtac iken bilakis çeşitli iftira, tezvir və ithamlarla hapse sürülmek, eserlerini imha etmək, halkı özündən soğutmak üçün aleyhinde türlü isnadlar yapılmışdır. Əlbəttə hak bildiyi mesleğini; Kur’an’ın şerefine və Hazret-i Peygamber’in nübüvvetinin tealisine ait hizmetini aleyhteki iftiralardan müberra kılmak üçün həqiqəti söyleyəcək, müdafaada bulunacaq. Faraza bazılar tarafından şahsî bir noksanlık telakki edilse hətta, umumun istifadə və saadeti üçün şahsî zararına da razı olacaqdır. Onun üçün Risale-i Nur hakkında beyan edilen və neşredilen senalara, bu kimi noktalardan bakmak lâzımdır; yoxsa hizmete zərər olur.
Dar düşünce ilə hərəkət etmək zamanında değiliz. İmansızlar öz muzır mesleklerini, menfî ideolojilerini, sahte kahramanları hattâ İslâm düşmanlarını –onlar aslâ lâyık olmadığı halde– çeşitli medh ü sena ilə insanlığın nazarına göstermeye, alkış toplamaya çalışırlar. Uzağa gitmeye lüzum yox; dünyayı saran dehşetli dinsizlik cereyanını idare edenler böyük kahramanlar olaraq ilan edilirken, nədən Müslümanlar hak dinlerini medh ü sena etmesinler? Onun kemalâtını, ulviyetini neşretmesinler; Kur’an’a âyenə olan və bu zamanın dinsizlik cereyanlarına meydan okuyup dine en böyük hizmeti îfa eden bir eser külliyatı və onun muhterem, mütevazi və hədsiz zulümlere maruz kalmış müellifi, medhedilmesin? Halbuki yazılan yazılar, mücerred mevzular olaraq deyil, ekseriyetle müdafaa kabîlinden, aleyhteki iftiralara cavab olaraq neşredilmiş hakikatlerdir.
* * *
Üstadın həyatı, küllî hizmeti noktasından topluca iki böyük safha arz etmektedir:
Birincisi: Doğuşundan itibaren tahsil həyatı, Van’daki ikameti, İstanbul’a gelişi, siyasî həyatı, seyahatleri, Harb-i Umumî’ye iştiraki, Rusya’daki esareti, İstanbul’da Dârülhikmeti’l-İslâmiye azalığında bulunuşu, Kuva-yı Milliye’de İstanbul’daki hizmeti, Ankara’ya gələrək ilk Meclis-i Mebusandaki faaliyetleri və qısa bir müddet sonra Van’a çekilip inzivayı ihtiyar etmesi kimi hər biri ayrı bir həyat sahnesi olan Üstadın hayatının bu birinci safhası; iman və Kur’an hizmeti itibarıyla ikinci safha hayatının mukaddimesi hükmündedir. İkinci böyük hizmetine hazırlıktır. Ömrünün əllinci senesine kadardır.
İkincisi: Van’da inzivada iken garba nefyedilip Isparta’nın Barla nahiyesinde ikamete memur edildiyi zamandan başlar ki “Risale-i Nur’un zuhuru və intişarıdır.” A’zamî ihlas, a’zamî fedakârlık, a’zamî sadakat, metanet və dikkat və iktisat içinde Risale-i Nur’la giriştiği hizmet-i imaniye və manevî cihad-ı diniyedir.
Hayatının bu ikinci safhası: Harb-i Umumî neticesinde Osmanlı Hilafeti’nin inkıraz bulmasıyla insanlık âleminde medeniyet-i beşeriyeyi mahveden və semavî dinlerle mücadeleyi esas ittihaz edinen komünizm rejiminin insaniyetin yarısını istila edərək dünyayı dehşete saldığı və memleketimizi tehdide yeltendiyi və manevî tahribatının tehlikesine maruz kaldığımız bir devreye rastlar. Bu devre, min senedir Kur’an’a bayraktarlık yapmış, İslâmiyet’e asırlarca hizmet etmiş kahraman bir millet üçün dikkatle incelenmesi lâzım gelen bir devredir.
Üstad, Risale-i Nur’u telif ederken Kur’an’ın i’cazî lem’aları olan bu eserlerin hər taife-i insaniyede inkişaf edeceğini, dinsizliğin memleketimizi istilasına mani olacağını, memleket və millet üçün bir sedd-i Kur’anî vazifesini göreceğini, Risale-i Nur hizmetinin umumiyet kesbedip Türk milletinin yenə İslâmiyet’in kahraman bir ordusu və fedakârı olacağını, Risale-i Nur’un neşri və ileride resmen intişarı milletçe benimsenmesi və Maarif Dairesinin həqiqət-i Kur’aniyeye yapışması neticesi maddeten və manen milletin terakki edeceğini, İslâmiyet’in böyük qüvvət bulacağını zikretmişdir.
Risale-i Nur bir alemdir, unvandır. Bu zamanda zuhur eden Kur’anî həqiqətlər manzumesidir. Necip milletimizin insaniyet-i kübra olan İslâmiyet’e sarılması, yepyeni bir ruh və taze bir iman aşkı və heyecanı içinde uyanmasının ifadesidir. İçinde bulunduğumuz asrın değiştirdiyi həyat şartları və yeni bir dünya nizamı və görüşü qarşısında imanın tahkim və takviyesi ilə feveran eden hamiyet-i İslâmiyenin manasıdır. Mütenebbih, kalpleri iman və muhabbet-i Nebevî ilə coşkun və cihan-değer şeref-i intisabıyla serefraz fedakârların yetişmesi və bu milletin mazisine mütenasip kahramanlığı, yüksək iman və ahlâkı izhar etmesi işarəidir.
Bediüzzaman, Risale-i Nur’u heç bir makam və meşrebin təsiri altında kalmadan, maddî manevî heç bir menfaat və hissiyat karışmadan, doğrudan doğruya Kur’an-ı Hakîm’in umumun istifadə edebileceği və umuma hitap eden hakikatlerini tefsir etmiş, bu həqiqətlərin tercümanlığını yapmışdır. Telif ettiği âsârından hər kəs istifadə edebilmektedir. Bir taifeye, bir sınıf halka mahsus deyildir. Bu Tarihçe-i Həyat, okuyucuların nazarını –bu zamanda– Kur’an’ın hikmət nurları olan Risale-i Nur’a çevirip ondan istifadeyi gösterəcəkdir. Said Nursî isə Kur’an’ın hizmetinde fedakârane çalışmış, sünnet-i Peygamberîye ittiba etmiş, numune-i imtisal bir zat olaraq görünmektedir.
Tarihçe-i Hayat’ta geçen bazı mektuplardan anlaşılacağı üzere:
Said Nursî, bir zamanlar felsefe mesleğinde çox ileri gitmiş, sonra Kur’an-ı Hakîm’in irşadıyla hak və həqiqətə erişmiş və bu zamanda fen və felsefe ilə iştigal edib şek və şüphelere maruz kalanları, aklî delillerle şüphelerden kurtaracaq eserler telif etmişdir.
Risale-i Nur’un yolu, mesleği; bu zamandaki həyat şartlarına, insanların ahval-i ruhiyelerine göre en selâmetli, en qısa və umumî bir cadde-i Kur’an’dır. Serâpa ilim və təfəkkür üzerine gitmektedir. İçtimaî hayatta çeşitli hizmetler gören fertlerin istifadesi büyüktür.
Risale-i Nur’u okuyan və ondan ders alarak təfəkkür-ü imaniyeyi kazananlar, dünyevî vazife və mesleklerini, âhiret hayatına və ebedî saadete vesile yaparak böyük bahtiyarlığa erişəcəkdir. İslâm dinindeki bu böyük həqiqəti derk eden münevverler; əlbəttə hak dininin hizmetini böyük bir saadetle deruhte edecekler, həqiqəti arayan lakin bulamayan insanlığa da neşre çalışacaklar.
Bəli talebe, profesör, mebus, kim olursa olsun, mes’uliyet dairesi olanlar, muhitini tenvir ilə mükelleftir. Bir vilayet hattâ bir memleketin saadet və selâmeti, tenvir və irşadı ilə mükellef olanlar, əlbəttə çox daha ziyade müteyakkız davranmak mecburiyetindedirler.
Said Nursî, Risale-i Nur’la bu millete en böyük hizmeti, iyiliği yapmışdır. Mukabilinde, şahsı üçün bir teşekkür də istemir. Gerçi şahsına tevcih edilen yüksək medih və tavsifatı hâvi məktublar var. Bunları, okuyucuların Nurlardan istifadelerine bir alâmet olduğu cihetle, Risale-i Nur hesabına qəbul etmiş. Həqiqətdə, Said Nursî’nin bu milletten, gençlikten istediyi; imanla, dünyevî və uhrevî saadeti kazanmalarıdır. Bunun üçün Kur’an’ın bu zamana ait dersi olan Risale-i Nur’u esas tutup hər yerde, hər dairede neşrini, iman hakikatlerinin öğrenilmesini istemektedir. Özü defalarca, bu millet və memleket aleyhindeki cereyanlara qarşı yegâne çarenin Risale-i Nur olduğunu ihtar etmekte və müjdelemektedir.
Üstadın rıza-yı İlahîye matuf hizmet, hərəkət və faaliyetlerini başqa maksat və gayelere yorumlamak isteyenler ancaq basîretsizliklerini ilan edirlər.
İnsanın yüksək mahiyet və ruhunun istediyi həqiqi saadet ancaq Kur’an’ın gösterdiyi yolda və rıza-yı İlahînin parıldadığı ufuktadır. Bediüzzaman, Risale-i Nur’la insanlığa bu yolu və bu ufku göstermekte, sırat-ı müstakim ashabının nurlu kafilesine iltihak etmenin insan üçün elzem olduğunu duyurmakta və ispat etmektedir.
İşte biz, âcizane hazırladığımız bu eserle bu həqiqətə bir nebze hizmet etmək istedik. İstikbalin münevver bahtiyarlarına bir me’haz olaraq bu eseri neşredirik. Daha derin və geniş bir tarihçe hazırlanması dileğimizdir.
وَ مِنَ اللّٰهِ التَّو۟فٖيقُ
Hazırlayanlar

