Lem'alar

The Twelfth Gleam

منبع: risaleinur multilingual dataset, risale.site source · Risale-Nur multilingual research corpus
Risale reading plan
§1

شامل دو نکته قرآنی ست که به مناسبت دو سؤال جزیی رأفت بیگ بیان شده است. بِاس۟مِهٖ سُب۟حَانَهُ وَ اِن۟ مِن۟ شَى۟ءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَم۟دِهٖ اَلسَّلَامُ عَلَي۟كُم۟ وَ عَلٰى اِخ۟وَانِكُم۟ وَ رَح۟مَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ برادر صدیق و عزیزم رأفت بیگ! سؤال‏های تو در این زمان نامساعد مرا در موقعیت سختی قرار می‏دهد؛ گرچه دو سؤالی که این‌بار مطرح کرده‏یی جزیی هستند اما از آن‌جا که با دو نکته قرآنی متناسبند و سؤال مربوط به کره زمین با انتقادهایی که به هفت طبقه بودن زمین و آسمان در جغرافیا و نجوم مرتبط است، به نظرم دارای اهمیت‌اند، لذا صرف نظر از جزیی بودن سؤال، به صورت علمی‏ و کلی دو نکته مرتبط با دو آیه کریمه به اجمال بیان خواهد شد. تو نیز پاسخ سؤال‏های جزیی‏ات را می‏گیری.

§2

دو نقطه به شرح زیر است:

§3

بر اساس سرّ آیات وَكَاَيِّن۟ مِن۟ دَٓابَّةٍ لَا تَح۟مِلُ رِز۟قَهَا اَللّٰهُ يَر۟زُقُهَا وَاِيَّاكُم۟ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو ال۟قُوَّةِ ال۟مَتٖينُ رزق مستقیماً در دست قدیر ذوالجلال است و از خزانه رحمت او استخراج می‏شود. رزق هر ذی‏ حیاتی تحت تکلف و تعهد ربانی‏ست، لذا مردن بر اثر گرسنگی غیرممکن می‏شود، اما در ظاهر بسیاری را می‏بینیم که بر اثر گرسنگی و محرومیت از رزق و روزی می‏میرند. حقیقت این راز چنین است: تعهد ربانی حقیقت است. هیچ کس نیست که به دلیل نداشتن رزق و روزی بمیرد، زیرا آن حکیم ذوالجلال بخشی از رزقی را که به بدن ذی حیات عطا کرده، برای احتیاط به صورت پیه و چربی ذخیره می‏کند. حتی بخشی از رزقی را که در اختیار سلول‏های بدن می‏گذارد در گوشه‏یی از سلول‌ها ذخیره و برای زمانی که در آینده رزقی نرسید به عنوان ذخیره احتیاط نگهداری می‏کند تا مصرف شود. لذا پیش از به پایان رسیدن این رزق احتیاطی که ذخیره شده است می‏میرند. پس مردن مذکور به دلیل نداشتن رزق نیست، بلکه به دلیل عادتی‏ست که از سوء اختیار سرچشمه می‏گیرد؛ و مرضی که از ترک آن سوء اختیار و عادت حاصل می‏گردد موجب مرگ می‏شود. آری، رزق فطری که در بدن ذی حیات به صورت چربی ذخیره می‏شود به‌طور متوسط تا چهل روز دوام دارد. این مدت حتی ممکن است بر اثر بیماری یا استغراقی روحانی بیش از دو برابر شود. سیزده سال پیش (حالا 39 سال پیش، در 1934) روزنامه‌ها نوشته بودند مردی از سر عناد در زندان لندن هفتاد روز چیزی نخورد و حیاتش با صحت و سلامت ادامه یافت. مادام که رزق فطری از چهل روز تا هفتاد هشتاد روز دوام دارد و مادام که تجلی اسم رزاق به صورت گسترده‏یی در سراسر زمین دیده می‏شود و مادام که به صورت غیرقابل انتظاری رزق از پستان و از هیزم جاری می‏شود و خود را می‏نمایاند، اگر بشر پر شر و شور با سوء اختیار خود دخالت نکند اسم رزاق پیش از اتمام رزق فطری به یاری ذی حیات می‏شتابد و اجازه نمی‏دهد بر اثر گرسنگی بمیرد؛ بنابراین کسانی که (در ظاهر) بر اثر گرسنگی می‏میرند مرگ‌شان اگر پیش از چهل روز باشد قطعاً به دلیل بی‌روزی بودن نبوده است، بلکه با توجه به سرّ «تَرْکُ العَاداتِ مِنْ المُهْلِکَات» به دلیل مرض و علتی برآمده از ترک عادت - عادتی که ریشه در سوء اختیار دارد- می‏باشد. پس می‏توان گفت مردن بر اثر گرسنگی ممکن نیست. آری، بالمشاهده دیده می‏شود که رزق با توانایی و اختیار نسبت عکس دارد. برای مثال رزق و روزی نوزاد پیش از به دنیا آمدن، زمانی که از اختیار و توانایی کاملاً محروم است طوری به او داده می‏شود که حتی نیازمند تکان دادن دهانش هم نیست. بعد، وقتی متولد می‏شود و باز هم اختیار و توانی ندارد؛ و تنها دارای مختصری استعداد و حسی بالقوه می‏باشد؛ در حالی که فقط نیازمند حرکتی‏ست که دهانش را بجنباند، رزق و روزی به کامل‌ترین وجه، مغذی‌ترین صورت با ساده‌ترین و لطیف‌ترین شکلِ هضم و به شکل تکوینی عجیبی از سرچشمه پستان (مادر) در دهانش گذاشته می‏شود. پس از آن‌که ‏تا حدی توان و اختیار یافت رزق سهل و نیکوی مذکور تا حدی در برابر کودک کرشمه می‏آید. چشمه پستان می‏خشکد و رزق او از جاهای دیگری تأمین می‏گردد، اما چون توانایی و اختیار او هنوز برای تأمین کامل رزق کافی نیست رزاق کریم محبت و مهربانی پدر و مادر را مددکار توان و اختیارش قرار می‏دهد. زمانی که توان و اختیار به کمال می‏رسد رزق نیز به‏سوی او نمی‏شتابد و در واقع به سرعت در اختیارش قرار داده نمی‏شود. رزق بر جای خود می‏ماند و می‏گوید: «بیا، جستجویم کن، مرا بیاب و در اختیار بگیر!» پس می‏بینیم که رزق با توانایی و اختیار نسبت عکس دارد. حتی در بسیاری از رساله‌ها بیان کرده‌ایم که ناتوان‏ترین و بی‏اختیارترین حیوانات هم به بهترین شکل تغذیه می‏شوند و به بهترین صورت زندگی می‏کنند.

§4

امکان انواعی دارد؛ دارای اقسامی‏چون امکان عقلی، امکان عرفی، امکان عادی‏ست. حادثه‏یی اگر در دایره امکان عقلی نباشد رد می‏شود و اگر در دایره امکان عرفی هم نباشد معجزه است و به سادگی نمی‏توان آن را کرامت دانست. اگر از نظر عرفی و بر اساس قاعده نظیری برایش یافت نشود صرفاً با برهانی قطعی در مرتبه شهود می‏توان آن را پذیرفت. بنابر همین سرّ است که احوال خارق‌العاده سید احمد بدوی که چهل روز نان نمی‏خورد در دایره امکان عرفی قرار می‏گیرد. هم می‏توان آن را کرامت دانست و هم یکی از عادات خارق‌العاده او. آری، به تواتر حالات مستغرق و عجیبی برای سید احمد بدوی (قُدِّسَ سِرُّه) نقل می‏شود. او واقعاً هر چهل روز یک‌بار نان می‏خورد. البته همیشه این طور نبوده، و چندبار از سر کرامت چنین شده است. احتمالاً چون در حالت استغراق نیازی به خوردن نان نمی‏دیده است این حالت در او حکم عادتی نسبی داشته است. هم‌چون سید احمد بدوی (قُدِّسَ سِرُّه) چنین کارهای خارق‌العاده از اولیای متعددی به صورت موثق روایت شده است؛ هم‏چنان که در نقطه اول اثبات کردیم رزق ذخیره شده بیش از چهل روز دوام می‏یابد و نخوردن در این مدت عادتاً ممکن است و چنین چیزهایی از طریق افراد ثقه درباره مردانی که حالات خارق‌العاده داشته‏اند روایت شده است، لذا نمی‏توان آن را انکار نمود. به مناسبت سؤال دوم دو مسأله مهم بیان می‏شود. چون با قوانین مختصر، قواعد محدود و موازین خُرد علم نجوم و جغرافی نتوانستند بر سماوات قرآن دست یابند و معانی هفت طبقه موجود در ستاره‏های آیاتش را کشف کنند به انتقاد از آیه و حتی انکار دیوانه وار آن پرداخته‌اند.

§5

این است که زمین هم مانند سماوات دارای هفت طبقه است. این موضوع در نگاه فیلسوفان دوره جدید نسبتی با حقیقت ندارد. دانش آن‌ها درباره ارض و سماوات چنین چیزی را قبول نمی‏کند. به‏سبب این امر متعرض قسمی ‏از حقایق قرآنی می‏شوند. در این مورد به اختصار اشاراتی خواهیم داشت.

§6

اولاً معنای آیه چیزی‏ست و افراد و مصادیق آن معنا چیز دیگری‏ست. اگر یکی از افراد متعدد آن معنای کلی یافت نشود نمی‏توان معنای مذکور را انکار کرد. هفت مصداق از افراد فراوان معنای کلی هفت طبقه سماوات و مراتب هفتگانه زمین در ظاهر دیده می‏شود. ثانیاً: درصریح آیه «هفت مرتبه زمین» گفته نشده است. اَللّٰهُ الَّذٖى خَلَقَ سَب۟عَ سَمٰوَاتٍ وَمِنَ ال۟اَر۟ضِ مِث۟لَهُنَّ ... اِلٰى اٰخِرِ ظاهر آیه می‏گوید: «زمین را هم مانند هفت آسمان آفرید و محل اسکان مخلوقاتش قرار داد.» نمی‏گوید در هفت طبقه آفریدم؛ مثلیت در این جا تشبیهی‏ست برای مخلوقیت و مسکن بودن برای آن‏ها.

§7

کره زمین هرچند نسبت به سماوات بسیار کوچک است اما چون مظهر و محشر و مرکز و محل دیده شدن مخلوقات بی‏شمار است مانند نسبت قلب به بدن آدمی، در مقایسه با سماوات لایتناهی به مثابه قلب و مرکزی معنوی‏ست. این است که از گذشته تاکنون با برداشت از آیات قرآن دانسته شده است که: زمین در مقیاسی کوچک دارای هفت اقلیم است؛ هفت قاره به نام‏های اروپا، آفریقا، اقیانوسیه، دو آسیا، و دو آمریکا دارد؛ با شرق و غرب و شمال و جنوب همراه با دریا و در این سوی و در دنیای جدید (قاره آمریکا.م) دارای هفت قطعه مشخص است؛ از مرکز تا پوسته ظاهری هفت طبقه متصل و متنوع دارد که با حکمت و دانش ثابت گردیده است؛ هفت نوع عنصر کلي مشهور که از آن به هفت طبقه تعبير مي‌گردد؛ و هفتاد عنصر بسيط و جزیي را شامل شده که مدار حيات ذي‌حياتان است. دارای طبقات هفتگانه یا عوالم هفتگانه‏یی‏ست که آب و باد و آتش و خاک (تراب) که عناصر اربعه نامیده می‏شوند و موالید ثلاثه که معادن و نباتات و حیوانات هستند را شامل می‏شود؛ به گواهی تعداد کثیری از اهل کشف و اصحاب شهود، عوالم و طبقات هفتگانه زمین، مسکن و جهان جن و عفریت و سایر ذی شعوران و مخلوقات دارای حیات است؛ هفت کره دیگر نظیر کره زمین ما وجود دارد که مسکن و مقر ذی حیاتان است؛ در اشاره به همین مطلب است که صحبت از هفت طبقه یعنی وجود هفت کره زمین می‏شود، از طبقات هفت‌گانه آيات قرآن درک مي‌گردد. به این‌ترتیب وجود طبقات هفتگانه زمین به هفت نوع و هفت شیوه تحقق می‏یابد. معنای آخر که هشتمین است از جهت دیگری اهمیت دارد و جزء هفت مورد مذکور به‏شمار نمی‏رود.

§8

مادام که حکیم مطلق اسراف نمی‏کند و چیزهای بیهوده نمی‏آفریند و مادام که وجود مخلوقات برای ذی شعور است و کمال خود را با ذی شعور می‏یابد و با ذی شعور مسرور می‏شود و با ذی شعور از بیهودگی نجات می‏یابد؛ و مادام که بالمشاهده ظاهر است که آن حکیم مطلق، آن قدیر ذوالجلال عنصر هوا و عالم آب و طبقه خاک را با ذی حیاتان بی‏شمار شادمان می‏سازد، و مادام که هوا و آب نمی‏توانند مانع جولان حیوانات شوند و مواد کثیفی چون خاک و سنگ نیز مانع سیر موادی مانند الکتریسته و اشعه ایکس نمی‏شوند بی‌تردید آن حکیم ذوالکمال و آن صانع بی‌زوال، هفت طبقه پیوسته از مرکز کره زمین تا همین پوسته ظاهری که مسکن و مأوای ماست، و میادین و عوالم و مغاره‏های فراخ آن را خالی و تهی رها نمی‏کند. قطعاً آن را معمور و آباد گردانیده، و برای سرور عوالم مذکور ذی شعورانی موافق و متناسب آفریده و در آن‌ها اسکان داده است. مادام که مخلوقات ذی شعور فوق می‏بایست از جنس فرشتگان و انواع روحانی باشند شکی نیست که کثیف‏ترین (مادی‏ترین. م) و مستحکم‏ترین طبقه در نسبت با آن‏ها مانند نسبت دریا به ماهی و هوا به پرنده است. حتی نسبت آتش دهشتناک مرکز زمین به آن مخلوقات ذی شعور می‏بایست مانند نسبت حرارت خورشید به ما باشد. آن موجودات روحانی ذی شعور از نور‏اند، لذا آتش برای آنان به منزله نور است.

§9

در مکتوب هجدهم تمثیلی دایر بر تصویرهایی که اهل کشف درباره عجایب طبقات زمین، خارج از طور عقل بیان کرده‏اند، ذکر شده است. اجمال آن چنین است: کره زمین در عالم شهادت دانه‏یی‏ست و در عالم مثال و برزخ هم‌چون درختی تنومند و عظیم است که می‏تواند سر به آسمان بساید. اهل کشف طبقه‏یی از زمین را که مخصوص عفریت‏هاست دارای مسافتی هزار ساله می‏دانند، و این به دانه کره زمین که در عالم شهادت است مربوط نمی‏شود بلکه تظاهر شاخه‏ها و طبقات آن در عالم مثال می‏باشد. مادام که یکی از طبقات در ظاهر بی‏اهمیت کره زمین تظاهر عظیمی‏در عالم دیگر دارد، می‏توان در مقابل هفت طبقه سماوات به هفت طبقه زمین قائل بود؛ آیات قرآن برای یادآوری نقاط مذکور و اشاره به آن، مختصر و به طرزی اعجاز‌آمیز در برابر هفت طبقه سماوات، این زمین کوچک را نشان می‏دهد.

§10

تُسَبِّحُ لَهُ السَّمٰوَاتُ السَّب۟عُ وَال۟اَر۟ضُ وَمَن۟ فٖيهِنَّ ... اِلٰى اٰخِرِ ثُمَّ اس۟تَوٰٓى اِلَى السَّمَٓاءِ فَسَوّٰيهُنَّ سَب۟عَ سَمٰوَاتٍ وَهُوَ بِكُلِّ شَى۟ءٍ عَلٖيمٌ آیات متعددی هم‌چون دو آیه فوق، سماوات را هفت آسمان بیان می‏کنند. مناسب است چکیده‏یی از این مسأله را که در تفسیر «اشارات الاعجاز» در سال اول جنگ جهانی سابق در جبهه و بالاجبار بسیار مختصر بیان نموده‌ایم، در این جا بیاوریم. تصور حکمت قدیم بر این بود که تعداد آسمان‌ها (سماوات) نُه است. عرش و کرسیِ زبان شرع را با تعداد آسمان‌ها جمع می‏کردند و تصویر عجیبی از سماوات ارائه می‏دادند. حکمای قایل به حکمت قدیم با بیانات پر طمطراق خود نوع بشر را در طول اعصار زیر نفوذ عقایدشان داشته‏اند. حتی بسیاری از اهل تفسیر مجبور بوده‌اند ظاهر آیات را با مذهب آنان تطبیق دهند. بدان روش تا حدودی بر اعجاز قرآن حکیم پرده کشیده می‏شد. فلسفه جدید نیز که حکمت جدید نامیده می‏شود، در مقابل افراط فلسفه قدیم پیرامون سماوات که قابل تداوم و سازگاری نبود جانب تفریط را گرفت؛ طوری که گویی در اساس وجود سماوات را انکار می‏کند. متقدمین افراط کردند و متأخرین تفریط؛ و به این‌ترتیب نتوانستند حقیقت را به‌طور کامل نمایان سازند. حکمت قدسی قرآن حکیم، فارغ از افراط و تفریط مذکور، حد وسط را اختیار نموده، می‏گوید: صانع ذوالجلال هفت طبقه آسمان‌ها را آفریده است. ستارگان متحرک نیز هم‌چون ماهیان در آسمان سیر می‏کنند و تسبیح می‏گویند. در حدیث گفته شده است: «اَلسَّمَاءُ مَوجٌ مَکْفُوفٌ» یعنی آسمان دریایی‏ست که برایش امواجی قرار داده شده است. این حقیقت قرآنی را با هفت قاعده و هفت وجه معنایی زیر در کمال اختصار اثبات خواهیم کرد:

§11

به لحاظ دانش و حکمت ثابت است که فضای لایتناهی عالم خلاء‏یی بی‏نهایت نیست بلکه با ماده‏یی که «اثیر» نامیده می‏شود پر است.

§12

از لحاظ علم و خرد و حتی مشاهده ثابت است که «رابط قوانینی چون جاذبه و دافعه اجرام علوی، و انتشار‌دهنده و انتقال‌دهنده نیرویی که در مواردی چون نور و حرارت و الکتریسته وجود دارد، ماده‏یی موجود است که فضا را پر کرده است».

§13

تجربه ثابت کرده است ماده اثیری در حالی که همواره اثیر است، مانند سایر مواد شکل‏های مختلف و صورت‏های جداگانه می‏یابد. آری، چنان که سه نوع شی جامد و مایع و گاز مانند بخار و آب و یخ از یک ماده حاصل می‏شوند، ماده اثیری هم بدون هیچ منع عقلی می‏تواند هفت نوع طبقه داشته باشد و مورد اعتراض کسی هم قرار نگیرد.

§14

با دقت در اجرام علوی مشاهده می‏شود که در طبقات عوالم علوی، اختلاف‏هایی هست. مثلا طبقه‏یی که دایره عظیمی ‏از ابر، معروف به کهکشان یا نهرالسماء و در ترکی سامان یولو، در آن قرار دارد؛ بی‏تردید شبیه طبقه ستارگان ثابت نیست. گویی ستارگان طبقه ثوابت هم‌چون میوه‏های تابستان، رسیده و کامل‏اند و ستارگان بی‏شماری که در کهکشان مزبور به صورت ابر دیده می‏شوند به آرامی ‏در حال رسیدن‌اند. اختلاف طبقه ثوابت با منظومه شمسی نیز بر اساس حدسی صادق مشاهده می‏شود. به همین ترتیب اختلاف هفت منظومه و هفت طبقه با یک‏دیگر با حس و حدس ادراک می‏شود.

§15

بر اساس حدس و حس و استقرا و تجربه ثابت شده است که اگر نظم اولیه را از ماده‏یی گرفته آن را تجزیه کنند و چیزهای دیگری از آن بسازند قطعاً در اشکال و طبقات مختلفی خواهد بود. برای مثال وقتی کار استخراج و تجزیه در معدن الماس آغاز می‏شود از ماده‌ی استخراج شده هم رماد یعنی خاکستر هم زغال و هم انواع الماس حاصل می‏شود. یا مثلاً وقتی آتش تجزیه می‏شود به طبقات شعله و دود و گدازه تقسیم می‏گردد، یا زمانی که اکسیژن و هیدروژن با هم ترکیب می‏شوند از این ترکیب طبقاتی چون آب و یخ و بخار تشکیل می‏شود. پس دانسته می‏شود اگر ماده‏یی واحد تجزیه شود به طبقات مختلفی تقسیم می‏گردد؛ بنابراین چون در ماده اثیری قدرت فاطر (خداوند) شروع به تجزیه کرده است، بر اساس سرّ آیه‏ی: فَسَوّٰيهُنَّ سَب۟عَ سَمٰوَاتٍ از آن، هفت نوع آسمان را به عنوان طبقات جداگانه آفریده است.

§16

علامت‏های مذکور ضرورتاً بر وجود و تعدد آسمان‌ها دلالت دارد. مادام که سماوات به‌طور قطع متعددند و مخبر صادق به زبان قرآن معجز بیان تعداد آن‌ها را هفت اعلام می‏کند، تردیدی نمی‏ماند که تعداد آسمان‌ها هفت است.

§17

از آن‌جا که تعابیری چون هفت، هفتاد، و هفتصد در اسلوب عربی افاده کثرت می‏کند هفت طبقه کلی مذکور می‏تواند طبقات کثیر فراوانی را دربرگیرد. نتیجه: قدیر ذوالجلال با آفرینش آسمان‏های هفتگانه از ماده اثیری و دادن شکل و صورت به آن‌ها، با نظمی ‏به غایت دقیق و شگفت آن‌ها را تنظیم نموده و ستارگان را زراعت وار در آن‏ها کاشته است. مادام که قرآن معجز بیان در برابر عموم طبقات انس و جن خطبه‏یی ازلی و ناطق است، البته هر طبقه از نوع بشر حصه خود را از هر آیه قرآن اخذ خواهد کرد و آیات نیز دارای معانی متعدد، جداگانه و اشاری و ضمنی‏ خواهند بود که در حد فهم هر طبقه آن‌ها را تطمین نماید. آری، وسعت خطاب‏های قرآنی و گستردگی معانی و اشارات آن و این‌که قرآن درجات فهم عامی‏ترین عامیان تا خاص‌ترین خواص را مراعات می‏کند و مورد مماشات قرار‏‏می‏دهد نشانگر آن است که هر آیه برای هر طبقه وجهی دارد و ناظر بر آن است. بر اساس همین سرّ است که از معنای کلی «آسمان‏های هفتگانه» هفت طبقه بشری، معانی مختلف دارای هفت مرتبه را برداشت کرده‌اند. به این‌ترتیب طبقه انسانی کوته نظر با اندیشه محدود، از آیه فَسَوّٰيهُنَّ سَب۟عَ سَمٰوَاتٍ طبقات نسیم را برداشت می‏کند، یا طبقه دیگری از انسان‌ها که دیوانه علم ستاره شناسی شده‌اند ستارگان مشهوری را که نزد مردم با نام سیارات هفتگانه شناخته می‏شوند و مدارشان را، برداشت می‏کنند. قسم دیگری از انسان‌ها هفت کره سماوی دیگر را برداشت می‏کنند که جایگاه ذی حیات و شبیه کره ما هستند. یک طایفه بشری دیگر می‏گویند منظور تقسیم منظومه شمسی به هفت طبقه یا وجود هفت منظومه شمسی دیگر به جز منظومه شمسی ما‏ست. طایفه دیگر چنین برداشت می‏کنند که تجزیه ماده اثیری آن را به هفت طبقه تقسیم می‏کند. گروه دیگری که وسعت دید بیش‏تری دارند همه آسمان‏هایی را که با ستارگان تزیین شده و دیده می‏شوند یک آسمان به‏شمار آورده و آن را آسمان این دنیا می‏دانند و معتقدند علاوه‌بر آن شش طبقه آسمان دیگر موجود است. هفتمین طبقه و عالی‌ترین طایفه نوع بشر آسمان‏های هفتگانه را منحصر در عالم شهادت نمی‏داند. اینان معتقد به وجود هفت آسمانی هستند که هر یک برای عوالم اخروی و غیبی و دنیوی و مثالی ظرف محیط و سقفی احاطه‌کننده می‏باشند. به همین ترتیب در کلیت این آیه معانی جزیی فراوانی مانند معانی هفت گانه هفت طبقه مذکور وجود دارد. هر کسی نسبت به میزان فهم خویش سهم‌اش را می‏گیرد و از آن مائده آسمانی رزق و روزی خود را دریافت می‏کند. مادام که آیه فوق چنین مصادیق صادق فراوانی دارد، تعرض فیلسوفان بی‌خرد امروز و منجمان دیوانه به آیه مذکور با بهانه انکار سماوات، شبیه کار کودکان سر به هوا و نادانی‏ست که برای به زمین انداختن ستاره‏یی، به‏سوی آسمان سنگ پرتاب می‏کنند، زیرا اگر فقط یکی از مصادیق معنای کلی آیه صادق باشد، معنای کلی مزبور صادق و مطابق حقیقت خواهد بود. حتی یکی از افراد آن‌که ‏در واقعیت هم وجود ندارد و فقط در زبان عموم متداول است می‏تواند به جهت مراعات افکار عموم وارد در آن کلی شود. این در حالی است که ما افراد حق و حقیقی فراوان آن را دیده‌ایم. اینک به جغرافیای بی‌انصاف و ناحق و نجوم سرمست و سر به هوا و سرخوش بنگر! و ببین چگونه این دو علم مرتکب خطا شده و چشم بر معنای کلی صادق و مطابق حق و حقیقت بسته‌اند و با نادیده گرفتن مصادیق کاملاً صادق، فردی عجیب و خیالی را متوهمانه معنای آیه پنداشته و با پرتاب سنگ به‏سوی آیه موجب شکسته شدن سر خود شده و ایمان‌شان را از دست داده اند! نتیجه: افکار مادي که در حکم جن و شیاطین‌اند چون نتوانستند به طبقات هفتگانه آسمان قرآن که براساس قرائت سبعه، وجوه سبعه، حقایق سبعه و ارکان سبعه نازل شده است دست یابند قادر به فهم این مطلب نشدند که در ستارگان آیات چه هست و چه نیست، لذا خبرهای دروغ و غلط می‏دهند. از ستارگان آن آیات هم‌چون تحقیقات مذکور شهاب‌ها فرود می‏آیند و آن‌ها را به آتش می‏کشند. آری، با فلسفه‏ی فیلسوفانی که افکار جنی دارند نمی‏توان به سماوات قرآنی صعود کرد. با معراج حکمت حقیقی و بال‏های اسلام و ایمان می‏توان به ستارگان آیات دست یافت. اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلٰى شَم۟سِ سَمَاءِ الرِّسَالَةِ وَ قَمَرِ فَلَكِ النُّبُوَّةِ وَ عَلٰى اٰلِهٖ وَ صَح۟بِهٖ نُجُومِ ال۟هُدٰى لِمَنِ اه۟تَدٰى سُب۟حَانَكَ لَا عِل۟مَ لَنَٓا اِلَّا مَا عَلَّم۟تَنَٓا اِنَّكَ اَن۟تَ ال۟عَلٖيمُ ال۟حَكٖيمُ اَللّٰهُمَّ يَا رَبَّ السَّمٰوَاتِ وَ ال۟اَر۟ضِ زَيِّن۟ قُلُوبَ كَاتِبِ هٰذِهِ الرِّسَالَةِ وَ رُفَقَائِهٖ بِنُجُومِ حَقَائِقِ ال۟قُر۟اٰنِ وَ ال۟اٖيمَانِ اٰمٖينَ

Private reading note

This note stays on this device and is never uploaded to a server.

Up to 1,200 characters